Novel & Cerita หวนรักคุณหมอไร้ใจ

ไม่สามารถระงับความโศกเศร้าได้อีกต่อไป เขาโผเข้ากอดร่างไร้วิญญาณของฉันและร้องไห้ออกมา แต่ยากที่ฉันจะรู้สึกซาบซึ้ง คำว่ารักที่สายไปนั้นไร้ค่า เมื่อกู้เซิ่นเหยียนกลับถึงบ้านก็ดึกมากแล้ว ห้องทั้งห้องมืดสนิท

ใบหม่อนคร้านจะแก้ชื่อของตัวเองเต็มที อยากเรียกอะไรก็เชิญ “ชีวิตฉันไม่ได้เรียบง่ายไฮโซแบบไอ้นันท์ ที่สำคัญ.. ไม่ต้องหวังจะได้เศษเสี้ยวความรักจากฉัน เพราะฉันไม่มีให้ เอาไง กล้ารึเปล่าต้องมาอยู่กับคนไร้ใจที่อันตรายแบบฉัน กลัวมั้ย"

คำตอบของเขาทำเอามันจุกจนพูดไม่ออก “ถ้า มะ...อืม” ฉันไม่อยากได้ยินอะไรทั้งนั้น ประกบปากจูบเขาทันที ไม่รู้สิถึงจะรู้ว่าเขาไม่รักแต่ก็อยากอยู่กับเขาแบบนี้ ฉันนี่มันบ้าไปแล้วจริง ๆ ที่ไปหลงรักคนไร้หัวใจแบบนั้น... 2 สองชั่วโมงผ่านไป

พอฉันหลุดสรรพนามที่ไม่คุ้นชินออกมาด้วยความสงสัย คุณหมอที่ดูเหมือนจะรู้ว่าฉันงงๆ กับสรรพนามแบบนี้ก็อธิบายให้ฟังทันที “เป็นแฟนมัน ก็ต้องเรียกเฮียตามมันไง” อ่อ...คงจะเหมือนกับที่มิณเป็นแฟนยูตะแล้วก็เรียกทุกคนว่าเฮียอะไรประมาณนั้นมั้ง ฉันเก็ทแหละ เห่ย! แต่ทำไมคุณหมอรู้อ ะ ฉันมองหน้าธามที่ตอนนี้ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ กับคุณหมอที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่สลับกันไปมา ถ้าเขาสองคนรู้จักกันแล้วความลับของฉันจะยังเป็นความลับอยู่ไหมอะ แต่ถ้าธามรู้เขาจะนิ่งแบบนี้เหรอ งั้นแสดงว่าหมอก็ยังรักษาจรรยาบรรณตัวเองได้ดีอยู่สินะ เข้าข้างตัวเองไว้ก่อนดีที่สุด

แก้วใสเอ่ยพรางมองหน้าหมอไฮน์แบบนั้นทั้งที่เขายังกอดเธอไว้ "แต่..ฉันรักเธอ ฉันรักเธอนะแก้วใส" "รักเหรอค่ะ!!! วันนั้นหมอจำได้มั้ย หมอไล่ให้แก้วออกจากชีวิตหมอ!! วันที่แก้วนอนเจ็บเจียนตายอยุ่ที่โรงพยาบาล หมอกลับทิ้งแก้วไปอย่างไม่ใยดี หมอจะมาบอกว่ารักแก้วอย่างนั้นเหร อค่ะ หมอจะมาหลอกให้แก้วดีใจ แล้วหมอก็จะทิ้งแก้วไปอีก ฮึก! หมอรักทุกคน หมอดีกับทุกคน แต่กับแก้ว หมอใจร้าย ใจร้ายที่สุด"

หมวยยักไหล่ “กูก็เป็นของกูแบบนี้ มึงจะรักก็รัก จะเกลียดก็เรื่องมึง” พริมปาดน้ำตา สูดลมหายใจลึกๆ “กูรักมึงว่ะหมวย…ถ้าไม่ได้มึงวันนี้ กูคงบ้าไปแล้ว” หมวยส่ายหน้า ยื่นมือไปเขกหัวเบาๆ

วิวาห์(ไม่)ไร้รัก Writer : Aile'N ตอนที่ 1 "คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ แต่หมอต้องขอดูอาการอย่างใกล้ชิดอีกสักวันสองวัน ถ้าไม่มีอาการแทรกซ้อนก็ย้ายไปห้องพักฟื้นปกติได้" เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง.. ในที่สุดคนรอก็ได้รับข่าวดีอย่างที่ใจหวัง ทำเอาเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่รีบเข้าไปยกมือไหว้คนที่ช่วยชีวิ ตบุคคลอันเป็นที่รักของพวกเธอเสียยกใหญ่

เพลงรักวันเข้าหออย่างเป็นทางการของ พ่อเลี้ยงสุดหล่อและภรรยาว่าที่คุณหมอในอนคตอันใกล้บรรเลงขึ้นอย่างแสนหวาน คำว่ารักที่หญิงสาวรอคอยมานาน ถูกปล่อยออกจากปากหนาครั้งแล้วครั้งเล่าในค่ำคืนแห่งความทรงจำนี้ ลูกพีช เฝ้าบอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่า เธอคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโ ลก ที่มีสามีชื่อ อุเทน ธีรนันธากร.... จบบริบูรณ์

หญิงสาวหันไปมองชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาทว่าดูเจ้าชู้อย่างมึงงง ชายคนนั้นเห็นสายตาของเธอก็พูดขึ้น “เดี๋ยวกระดูกก็แตกหรอก” “คุณเป็นใคร อย่ามายุ่งกับฉัน” “ผมเป็นหมอ ผมสามารถรักษาแผลที่มือคุณได้นะ แต่แผลที่ใจคุณต้องรักษาเอง”

ฮึก ฮือ ฮือ อย่าร้องสิพลอยเป็นแบบนี้แหละมันดีที่สุดแล้วนิ ผู้หญิงแบบเธอโดนเขาเกลียดมันก็สมควรแล้ว หึ รู้สึกสมน้ำหน้าตัวเองดีจัง อย่างน้อยๆ ครั้งหนึ่งแกก็เคยได้อยู่ในอ้อมกอดของคนที่แก… เฮ้อออ 🌷คุย🌷 เป็นไงบ้างคะหมอรพีปากแซ่บเกินเบอร์จริงๆ ฝากเรื่องของหม อณัฐกับยัยรจิรสด้วยนะคะ ชื่อเรื่องว่าสะดุดรักคุณหมอสุดหล่อ (อัพจบแล้วเรียบร้อย )