ม่านหมอก Novels & Stories

เย่ซื่อฝานถูกแรงมหาศาลของเซียวหลินเทียนผลักจนล้มลงกับพื้น เขามองขึ้นไปยังยอดเขาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ยอดเขานั้นกึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ในม่านหมอก แม้ว่าแสงอาทิตย์จะสาดส่องลงมาแล้ว แต่ม่านหมอกเหล่านั้นกลับมิสลายไป ยังคงลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบยอดเขา ทำให้ยอดเขานั้นดูราวกับ แดนสวรรค์

ม่าน​หมอก เเสงแดดอุ่น​ๆแผ่เข้ามากระทบร่าง​ ฉันซุกหน้ากับอกแกร่งของปั้นจั่น​ อกที่คุ้นเค​ยอกนี้มันอุ่นมากเลยค่ะ​ อุ่นสุด ๆ เลยค่ะ

ซ่งซีเหมย เด็กในวัยนี้ควรสนุกสนานร่าเริงแต่ดูแล้วนางเปราะบางและอมโรค มีบางสิ่งที่รบกวนจิตใจของนาง หากแม้นางทำพิธีขอฝนได้สำเร็จ ก็มิได้หมายความว่าปัญหาภัยแห้งแล้งสิ้นสุด หมอกสีเทาที่ลอยอยู่เหนือท้องฟ้าแคว้นหานทำให้นางกังวลใจ เหตุใดนางกลับรู้สึกว่านี่เป็น เพียงจุดเริ่มของปัญหาทั้งหมดทั้งมวลที่รอให้นางมาประสบกันนะ หลังจากได้อาบน้ำอุ่น ร่างกายที่เคร่งเครียดมาหลายวันก็ผ่อนคลาย

ฮ่องเต้มองอีกฝ่ายด้วยท่าทีเอื้ออารี “บอกเราได้หรือไม่ เหตุใดจึงใช้ม่านโปร่งนี้ประดับทั่วห้องจัดเลี้ยง” หานฉงหรงมีท่าทีสงบสำรวม “กราบทูลฝ่าบาท ม่านโปร่งลายดอกเหอฮวนเหล่านี้เรียกว่าม่านลูกไม้เงาจันทร์ ยามต้องแสงแดดจะนุ่มนวลดุจเงาจันทร์ทำให้อากาศในโถงจัดเลี้ยงมิร้อนอบอ้า ว ยามฝนตกช่วยป้องกันละอองฝน พอหม่อมฉันได้รับโอกาสให้ร่วมจัดงานเลี้ยงกับองค์หญิงเวินอี๋ จึงไปปรึกษากับสำนักพยากรณ์ของราชสำนัก ทราบว่าสองสามวันนี้จะมีแดดแรงสลับฝนโปรย สภาพอากาศแปรปรวนเช่นนี้ มีม่านโปร่งเหล่านี้ประดับประดาจะช่วยได้มากเพคะ”

หมอกหนาจัดแผ่ปกคลุมทั่ว ราวกับม่านสีเทาหนาเตอะที่บดบังทุกสิ่งจนแทบมองไม่เห็นปลายทาง “ข้าก็ว่าแบบนั้น” จันทน์ผาเสริม “หมอกนี้มีกลิ่นเหมือนควันธูปจาง ๆ ด้วย…”

ฉันรับแก้วน้ำมา แล้วดื่มมันจนหมดในคำเดียว… ยานั้นขมจัด ดื่มเสร็จ ฉันก็หมดสติไปทันที เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง…สิ่งที่เห็นคือความมืดมิด จะว่าเป็นสีดำสนิท ก็ไม่ใช่ มันคือความว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง ฉันรู้ตัวเลยว่าฉัน ตาบอดแล้ว "ป้าฮวา?" ฉันเรียกเบาๆ

กที่ใดสักแห่งซึ่งไกลเกินกว่าความทรงจำจะเอื้อมถึง หญิงสาวพยายามเงยหน้าขึ้นมองดวงหน้านั้นให้ชัดอีกครา ทว่าม่านหมอกกลับหนาทึบขึ้นทุกครั้งที่เพ่งมอง ราวถูกกั้นขวางไว้ด้วยกำแพงไร้รูป แม้รู้ดีแก่ใจว่าเป็นเพียงภาพฝันที่ต้องจางหาย แต่กลับอยากประวิงเวลาอยู่ในห้วงยา มนี้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

เงยหน้ามองคนข้างกายสีหน้าเป็นกังวล “ไม่ต้องกังวล สัตว์อสูรระดับแค่นี้ไม่มีทางทำอันตรายพวกเขาได้” “ท่านรู้หรือว่าเป็นสัตว์อสูรชนิดไหน ระดับเท่าใด” “ม่านหมอกลวงล่อคือชื่อสัตว์อสูรชนิดนี้ ความสามารถของมันก็เหมือนดั่งชื่อ สามารถสร้างหมอกขึ้นมาก่อกวนการมองเห็นของผู้คนก่อนจะค่อย � � กำจัดคนผู้นั้น ดื่มด่ำกับเลือดบริสุทธิ์เพื่อพัฒนาตนเอง แต่ก่อนหมอกควันจะปรากฏขึ้นมาปกคลุมการมองเห็น ม่านหมอกลวงล่อจะทำการกำหนดเป้าหมายในการสังหาร”

เสด็จพ่อได้ให้กำเนิดข้า แล้วถูกวินิจฉัยว่าจะไร้ผู้สืบสกุล เพื่อความมั่นคงของแผ่นดิน พระองค์จึงทรงเลี้ยงดูข้าอย่างโอรสมาตลอดสิบแปดปี หลังจากเสด็จพ่อสวรรคต ข้าจึงขึ้นครองราชย์เป็นองค์ฮ่องเต้ เหล่าขุนนางหมอบกราบข้า เหล่าเจ้าเมืองครั่นคร้ามข้า ราษฎรต่างสรรเสริญว่าข้าทรงปรีชา ทว่าทั่วทั้งนครจิงเฉิงกลับไม่มีผู้ใดรู้เลยว่า ฝ่าบาทที่พวกเขากล่าวขวัญถึงนั้น แท้จริงแล้วเป็นสตรี วันนี้ข้าปลอมตัวออกนอกวัง ประทับดื่มชาอยู่ในห้องหรูของหอไท่ผิง ทว่าคุณหนูใหญ่แห่งจวนเจิ้นกั๋วกง นามว่า เสิ่นฝูจู กลับพาคนบุกรุกเข้ามา เพียงเพราะนางเกิดถูกใจตำแหน่งอันยอดเยี่ยมนี้ นางกวาดสายตามองข้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นข้ามีเค้าหน้าเย็นชา จึงใช้ด้ามพัดเคาะที่ไหล่ของข้าเบา ๆ พลางเอ่ยเยาะหยันขึ้นว่า “มองอะไร?” “แต่ง

“แต่ตอนนี้ยังกลางวันอยู่” “แค่ปิดม่าน ในห้องก็มืดแล้ว” เขาจัดการดึงผ้าม่านให้ภายในห้องนอนมืดสลัว “ฉันเจ็บแผลอยู่”