Novel & Cerita ซานย่า

เสียงดังมาจากโทรศัพท์ ชูจงเทียน? หวังฉางเหอตกตะลึงชั่วขณะ เหงื่อออกทั่วตัว ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น และกลัวมาก “เทียน...เทียนเย่?” ชื่อของชูจงเทียนในกรุงโซลคือยอดเขาไท่ซาน!

ซูเมี่ยวจินกล่าว “ขอบคุณครับ ในบัตรนี้มีเงินอยู่สามแสนหยวน รหัสผ่านคือเลขศูนย์หกตัวครับ หวังว่าเราจะมีโอกาสทำการค้ากันอีกนะครับ ผมมีร้านอยู่ที่ปักกิ่ง ถ้าคุณมีเรื่องให้ช่วยก็โทรหาผมได้ตลอดเลยนะครับ” ชุ่ยฟ่านยื่นบัตรให้ซูเมี่ยวจิน

นางตอบ "ที่ซูโจว เรียกว่า ‘ซูซิ่ว’ ที่มณฑลหูหนานเรียกว่า ‘เซี่ยงซิ่ว’ ที่กวางตุ้งเรียกว่า ‘เยี่ยซิ่ว’ ที่เสฉวนเรียกว่า ‘สู่ซิ่ว’ ปักกิ่งเรียก ‘จิงซิ่ว’ ซานตงเรียก ‘หลู่ซิ่ว’ และที่เมืองแต้จิ๋วเรียกว่า ‘เฉาซิ่ว’ เพคะ" "แล้วที่ข้าปักอยู่นี่เป็นการปักแบบใด" หยวนเพ่ยก้มลงมอง จากนั้นจึงเอ่ยออกมา "ภาพมังกรตรงฐานดอกบัวปักเป็นลายนูนดูสง่างามและทรงพลัง เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของมณฑลกวางตุ้ง ‘เยี่ยซิ่ว’ เพคะ"

สีพระพักตร์ของฮ่องเต้ทรงเคร่งเครียด “พ่ะย่ะค่ะ” เฉินเฟยกับเหม่ยเฟยลุกขึ้นยืนดูนางกำนัลร่างใหญ่ช่วยกันอุ้มพระสนมตงเฟยเดินลิ่วไปยังตำหนักฟาหยาง

6 ซินหยานเดินทางเข้าป่าที่อยู่ในเขตพื้นที่ของหมู่บ้านซุยหนานเพื่อที่จะหาของป่าค่าเวลาตามที่เธอต้องการ “เราออกมาเร็วเกินไปหรือเปล่านะ”

นางคิดเร็ว ๆ “มีหมู่บ้านใกล้ที่สุดหรือไม่” เหลียงซานทำเครื่องหมายไว้ในแผนที่ เป็นหมู่บ้านช่างไม้เล็ก ๆ ชื่อซานอัน อยู่ห่างออกไปไม่ถึงครึ่งชั่วยาม “ไปที่นั่น”

บอกขนาดให้เห็นเน้นชัด พิณขวัญปรือตามองมันอย่างตื่นตะลึง ​ส่วนนั้นมันจะใหญ่ดูน่ากลัวได้ขนาดนั้นเลยเหรอ? ​แอร๊... ​แต่คุณซานต้าทำให้เธอฟิน ทำให้เธอร้อนวูบวาบไปแล้วทั้งกาย

บทนำ สายลมเดือนหกพัดเอื่อยเหนือมหานครเฉิงเล่อ เมืองหลวงแห่งอาณาจักรหนานซ่งอันยิ่งใหญ่ ยามปลายยามเว่ยฟ้าเริ่มอ่อนแสง กลิ่นหอมจางของบุปผาในสวนลอยคลอไปกับสายลม เบาบางแต่ยาวนาน ราวจะย้ำเตือนถึงความเงียบงันที่ซ่อนอยู่ใต้ความโอ่อ่าของราชสำนัก

เพื่อนคนหนึ่งพูดแซว “จีบเลย จีบได้กูเลี้ยงเหล้าปีหนึ่งเลยมึง” เพื่อนคนที่แนะนำให้รู้จักกับปยุดาบอก เพราะรู้ถึงความร้ายกาจของสาวสวยทรงเสน่ห์ที่ชื่อ ปยุดา