Novel & Cerita จางเหมยหลิน สตรีไร้ธาตุ

ับมิเคยพึงพอใจในรูปโฉมของตนเองเลยสักครา นั่นก็เพียงเพราะว่าบุรุษที่นางหมายปองกลับชมชอบสตรีอีกนางหนึ่ง ซึ่งก็คือน้องสาวต่างมารดาของนาง ที่มีนามว่า เหม่ยหลิน สตรีงดงามหน้าคันฉ่องนี้มีนามว่า โจวเหม่ยฮว๋า พระธิดาผู้หนึ่งของโจวเหวินหลงฮ่องเต้ ที่ได้แต่งงานด้ วยสมรสพระราชทานกับแม่ทัพหนุ่มคนสำคัญแห่งต้าโจว

"เฮียยยยย....เมื่อไหร่จะยอมไปดูหนังกับเหมยสักทีอ่ะ..ชวนหลายครั้งแล้วนะ เหมยหลิน นักศึกษาสาวสุดฮอต ชั้นปีที่ 1 เรียนสัตวแพทย์ศาสตร์ สวย เก่ง หัวไว อุปนิสัย : เป็นคนน่ารัก เฟรนลี่ เข้ากับคนได้ง่าย ผิวขาว ตัวเล็ก ดวงตากลมโต ผมยาวดัดลอนโทนสีน้ำตาลหมน ชอบผู้ชายที่ดูโ ตกว่า บุคลิกเป็นผู้นำ มีความรับผิดชอบสูง "ก็ฉันไม่ว่าง...ไม่ว่างไม่เข้าใจรึไง

ภรรยาตัวน้อยครางรับการสับลีลาสวาทของสามีด้วยความซ่านลึกในอารมณ์ “พี่พลขา จีนไม่ไหวอีกแล้ว สะ... เสียว อ๊า” จิณห์จุพาร้องบอกเสียงหวานสั่น ขาดเป็นห้วง เธอกำลังจะสัมผัสกับสวรรค์ชั้นเจ็ดอีกเป็นครั้งที่สอง “ปล่อยออกมาสิจ๊ะ”

จใส่คนเป็นสามี ถึงแม้ว่าเขาจะเย็นชาและไม่เคยรักเธอเลยก็ตามแต่เธอก็ยังคอยทำให้เขาเสมอมาตลอดหนึ่งปีที่แต่งงานกัน เธอคือ ลิน มาลินี ส่วนสามีของเธอคือ ภีม ภีมวัตร เขาเป็นถึงประธานบริษัทตั้งแต่ยังเด็กจนตอนนี้เขาอายุ 30 ปี บริษัทของเขาเจริญเติบโตขึ้นทุ กวันเพราะความเก่งของเขา

เมื่อเหล่าบริพารถอยหลังออกไปจนไกลมากแล้ว จ้าวจิ่นหลงจึงหันใบหน้าและสายตามาทางเฉินเจียวเหมยอย่างกล้าๆ กลัวๆ “ข้าถามว่าสตรีนางนั้นเป็นใคร” เฉินเจียวเหมยกระซิบกระซาบอย่างดุดันดวงตาสวยใสจ้องมองอย่างเข้มข้น “นางเป็น...เอ่อ...” จ้าวจิ่นหลงเริ่มตะกุกตะกัก

ฉันชื่อรินลดา เด็กสาวคนนึงที่ขาดความรักความอบอุ่นจากครอบครัวบ้านเธอเป็นครอบครัวคนจีนซึ่งส่วนมากจะรักแต่ลูกชาย ปู่กับย่าเเละยายของเธอก็มักจะรักแต่ลูกพี่ลูกน้องเธอแต่กลับไม่เคยสนใจเธอเลยแม้แต่น้อยมีแต่ตาที่รักและเอ็นดูเธอ - ย้อนไป 15 ปีที่แล้ว -

“แล้วอย่างไร” “พ่อถึงได้หาสตรีอ่อนหวานแต่งเข้ามาเป็นภรรยาของเจ้า จางลู่หลินน่ะ นางสุภาพอ่อนโยน เป็นเด็กสาวที่น่ารักน่าชัง แม้จะไร้มารดามาตั้งแต่วัยเยาว์แต่บิดาของนางก็อบรมสั่งสอนนางมาเป็นอย่างดี หากเจ้าแต่งกับนางเจ้าจะต้องพบเจอแต่ความสุขแน่นอน”

หลี่จิ้งรู้สึกไม่ยอมอยู่บ้าง ถ้าวัดกันทั้งเรื่องสมองและแผนการ หลิวเหมยไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอเลยด้วยซ้ำ เธอเกือบจะบีบอีกฝ่ายจนหมดทางพลิกตัวแล้ว แต่หลิวเหมยกลับมีลูกสาวอย่างหลินซีเหยา ทั้งมีชาติตระกูล มีความสามารถ มีความงาม แถมยังดวงดี ได้แต่งงานกับลู่หนานเฉิง อีก ทั้งท้องก็เป็นใจ แต่งงานปุ๊บก็ตั้งครรภ์ปั๊บ

เฉินอันหนิงมิได้ตอบสิ่งใดทว่าสีหน้ากลับบ่งบอกว่าหลงใหลไปกับห้วงของท่วงทำนองจนกระทั่งบทเพลงจบลงจึงได้เรียกเสี่ยวเอ้อมาเพื่อให้นำหยกชั้นดีไปมอบให้เป็นรางวัลแก่สตรีผู้เล่นพิณได้ถูกใจ “สตรีที่บรรเลงพิณผู้นั้นชื่อเหมยหลิน” หยางอ้ายฉิงที่ไม่ได้ขัดหรือเอ่ยใด ๆ ในตอนที่ทุกคน หันไปให้ความสนใจกับการแสดงเอ่ยขึ้นพร้อมกับบอกเล่าต่อ “นางคือเซียนพิณอันดับหนึ่งของเมืองไห่ฉิน และนางก็ยังเป็นสหายของข้า ข้ามาที่นี่ก็เพื่อฟังการบรรเลงพิณของนาง”

ทนายความเฉินรับถ้วยชามาจิบเพื่อล้างลำคอ ก่อนจะเปิดแฟ้มเอกสารและหยิบรูปถ่ายแอบถ่ายของหญิงสาววัยกลางคนที่มีใบหน้าซูบผอมและอมทุกข์ขึ้นมาวางบนโต๊ะ "บุคคลในภาพนี้คือนักเขียนเจ้าของนามปากกาเหมยหลิน หรือชื่อจริงคือจางลี่ครับ เธอเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์วรรณกรรมเรื่องม่านรักใ