ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ เส้นทางแห่งเซียน ข้าขอขีดเขียนเอง Novels & Stories

นี่คือศิลาฤกษ์ก้อนแรกบนเส้นทางสู่ความยิ่งใหญ่ที่นางได้วางรากฐานไว้ด้วยตนเอง ยุคสมัยใหม่ที่เขียนขึ้นใหม่ด้วยมือของเหยียนลั่วหลีกำลังจะเปิดม่านขึ้นแล้ว บนเส้นทางดินลูกรังที่ทอดยาวมุ่งสู่ตัวเมือง

นี่เป็นทางกลับบ้านของเขาเองแหละ แต่ว่ามันยังมีอีกทางหนึ่งที่ต้องอ้อมไกลหน่อย วันนี้เขาไม่ได้อยากจะกลับเส้นทางนี้ อยากพาพี่เอื้อยอ้อมไปยังอีกเส้นทางหนึ่งที่ไกลๆ

ตั้งแต่ที่นางได้ชื่อใหม่นาง นางจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่จึงคิดว่าหนิงเซียนบุตรสาวตระกูลจางได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว นางก้มโค้งลงคารวะทั้งสอง ไป๋ฉีใบหน้าบูดบึ้งอย่างใจหาย ยามแรกไม่ชอบขี้หน้าแต่เมื่อจะจากกันเขากลับรู้สึกใจหวิวแปลก ๆ "เจ้าเองรักษาตัวให้ดี ในเมื่อกลับมาม ีชีวิตได้อีกครั้งจงรักตนเองให้มากกว่าผู้อื่น ข้าให้ชีวิตใหม่แก่เจ้าแล้วจากนี้ให้เจ้าเลือกเอาว่าจะเดินไปในทางใด ไป๋ฉีเดินทางกันเถอะ" คำพูดของนักพรตทำให้เจียวเหมยชะงักเล็กน้อยเสมือนว่านักพรตผู้นี้จะรู้ว่านางเป็นผู้ใดและเคยพบเจอเรื่องอะไรมา

นายเสิ่นจงกำลังวางแผนจะหวนกลับไปสู่ทางเก่าของเขาครับ นายหมายความว่ายังไง ทางเก่าอะไร หัวใจของหลี่เมี่ยว เต้นแรงขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ข้าเคยคิดว่าชีวิตที่ได้อยู่กับท่านพ่อก็เพียงพอแล้ว แต่เมื่อได้พบท่าน ข้ากลับรู้สึกว่ามีอีกเส้นทางที่เรียกร้องให้ข้าเดินไป" หลงอวี่กระชับมือของนาง "เจ้ารู้หรือไม่ว่าการที่เจ้ามีโอกาสเป็นเซียนนั้นไม่ใช่เรื่องที่ใครๆ จะได้สัมผัส หากเจ้าเลือกที่จะเดินเส้นทางนี้ ข้าสัญญาว่าข้าจะอยู่ข้างเจ้าเส มอ มิใช่ว่าเจ้าจะกลับมาหาท่านพ่อของเจ้าไม่ได้อีกเสียหน่อย"

”ข้าแซ่ฝาน เป็นสะใภ้เล็กบ้านฝานเจ้าค่ะ“ นางยังย้ำไปที่แซ่ของสามี ”ข้าหวังว่าวันหน้าจะกลับมาทำการซื้อขายกับเจ้าอีก“ นางพยักหน้าอย่างยินดี ท่าทางสง่านั้นไม่เล็ดลอดสายตาคุณชายแซ่เหรียนไปได้ หลังจากพวกเขากลับไปแล้ว พี่สะใภ้รีบเข้ามาถาม

ชื่อปาเลี่ยคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะตอบไป “ข้าได้บอกสิ่งที่รู้ไปหมดแล้ว ไม่มีอันใดที่พิเศษไปกว่านี้” แววตาของเยียนเซียวหรานลึกล้ำขึ้น พลางเอ่ยด้วยเสียงที่หนักแน่น “เจ้ากลับไปจัดการธุระของตนเองให้เรียบร้อย แล้วพรุ่งนี้ออกเดินทางเพื่อสำรวจเส้นทางที่เสด็จพ่อของข้าใช้ในการทำศึ กอีกครั้ง”

แม่ทัพหนุ่มดึงบังเหียนม้าให้หันเหออกนอกเส้นทางที่จะกลับเข้าเมืองโดยที่คุณหนูในห้องหอเช่นเหลียงซูลี่มิได้รู้ตัวเลย แม่ทัพหนุ่มใช้จังหวะของที่ม้าวิ่งกระแทกกระทั้นดันตัวเองเข้าแนบชิดกับนางยิ่งขึ้น ลำกายแกร่งของเขามันเบียดชิดกับก้นงอนอวบอัดของนางแล้วเสียดสีไปมาจนกระทั่งมันพอง

อวี้ซินเอ่ยถามในระหว่างรอให้ท่านลุงจงเปิดเส้นทางให้ อวี้ซินเคยผ่านเส้นทางนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้เข้าไปสำรวจในถ้ำ

อู๋เจิ้งเซียวหันไปสอบถามเพื่อนสนิทคนใหม่ของตัวเอง ถึงแม้ว่าภายในเมืองแห่งนี้จะมีสิ่งของน่าสนใจ แต่ก็ดูเหมือนว่าเมืองแห่งนี้จะไม่ได้สะดวกสบายเท่ากับเมืองที่เธอจากมาเลย “ฉันขอไปทำธุระก่อนแล้วกัน พวกเธอสองคนก็เดินเล่นกันไปก่อน เอาไว้อีกสักชั่วโมงพวกเราค่อยมาเจอกันท