Novel & Cerita ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ เส้นทางแห่งเซียน ข้าขอขีดเขียนเอง

วเสียงเหย่าเกิดสงสัยว่าชายชราผู้นี้ต้องรู้แน่ๆว่าตนกำลังกลับมาแก้ไขอดีตที่ตนเคยทำผิดพลาดอยู่ แต่เขาบอกว่ามือที่มองไม่เห็นมาเกี่ยวข้อง แล้วมือนั้นจะคือใครได้นอกจากนักพรตที่หลู่ชิงเหยาไปกราบไหวอยู่ประจำ แต่นักพรตผู้นี้กล่าวมาเหมือนเขาจะไม่ใช้คนผู้นั้นเลย หลิวเสียงเหย่าอยาก จะถามอะไรหลายหลายอย่าง แต่เขาก็ไม่สามารเอ่ยปากออกมาได้เลย

อาจมิใช่เพียงเพื่อภารกิจเท่านั้น หากแต่เป็นการเรียนรู้ถึงหัวใจของตนเอง และนับจากวันนี้ ทุกย่างก้าวที่มุ่งหน้ากลับตำหนักมังกรเมฆา จะมิใช่เพียงการกลับสู่สำนัก...หากแต่เป็นการเริ่มต้นบทใหม่ของเส้นทางแห่งผู้บ่มเพาะที่ชื่อว่า “อวี้เหวิน” และ “เซี่ยชิงหลัว” อย่างแท้จริง ...

เยว่อิงฮวาเดินดูอีกนานสองนานก็ไม่ได้คนที่ต้องการ จึงตัดสินใจว่าจะกลับไปก่อน วันหลังค่อยออกมาหาใหม่ “เรากลับกันเถิด วันหลังค่อยมาใหม่” “ยังจะมาอีกหรือขอรับ!” ลี่จินถามเสียงหลง นางคิดว่าเรื่องราวจะจบวันนี้เสียอีก

“ขอรับ บ่าวไม่มีทางจำผิดคนอยู่แล้ว นอกจากนั้นระหว่างเดินทางกลับจวนนางถูกฉินชินอ๋องเดินชน แต่นางเหมือนไม่อยากจะสนทนากับขาจึงปลีกตัวออกมาขอรับ เรื่องราวก็มีเพียงเท่านี้ขอรับ” ลู่จื่อเซวียนขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่กลับไม่ได้เอ่ยถามสิ่งใดให้มากความอีก ก่อนจะคิดถึงหยางซานขึ้นมา เขารู้สึกว่าบ่าวคนนี้ดูแปลกแต่แปลกตรงที่ใดก็บอกไม่ถูก

“ไม่มีอะไร ว่าแต่เราเถอะ ทำไมป่านนี้แล้วยังไม่ถึงที่พักอีก” “ก็ ข้าวปั้นคิดว่าพี่เซียนกลับไปแล้ว ก็เลยหาทางกลับเอง” “เดินกลับเนี่ยนะ” “ใช่ค่ะ”

ตอนที่ยังอาศัยร่วมชายคาเดียวกัน เรื่องนี้ลลินาก็ระแคะระคายมาบ้าง แต่คิดไม่ถึงว่าคนที่แจ้งจับจะเป็นรำไพ ที่ขอให้กลับบ้านลลินายังลังเลอยู่จึงไม่ได้ให้คำตอบรำไพไปโดยทันที กระทั่งได้ยินเสียงในสายพูดต่อไปอีก "นีล กลับมาหาแม่นะ มีคนอยากเจอนีลมาก" "ใครเหรอคะ" "เดี๋ยวกลับมาแล้ วก็รู้เอง"

เส้นทางนี้คือเส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเซียนเมาแห่งลำธารซีถง บนแผนที่เส้นทางของหลานซื่อในตอนนั้น ดังนั้นเดิมทีเวินเฉวียนเซิ่งมีความมั่นใจมาก แต่ตอนนี้เขากลับเริ่มไม่แน่ใจเล็กน้อย

ถนนชิงพ่าน ซูย่างกลับมาเยือนที่นี่อีกครั้ง ระยะเวลาห่างจากการกลับมาคราวก่อนอยู่หลายเดือน เธอพบรูปถ่ายประหลาดใบนั้นที่บ้านเก่าแห่งนี้ในครั้งล่าสุดที่กลับมา และการกลับมาครั้งนี้ ก็เพื่อดูว่าจะมีเบาะแสใหม่อะไรหลงเหลืออยู่อีกหรือไม่

นางรู้ว่าตนเองมีโอกาสใหม่ในการเปลี่ยนแปลงโชคชะตา และแก้ไขข้อผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้น การได้ย้อนเวลากลับมานั้นเหมือนกับการได้รับโอกาสที่สองในชีวิต สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไปอย่างเปล่าประโยชน์ “เซียงลี่ ข้าอยากอาบน้ำ เจ้าไปเตรียมน้ำให้ข้าได้หรือ ไม่” หลินซูหนานที่อยากมีเวลาอยู่กับตนเองเพื่อทบทวนบางอย่างเอ่ยขึ้นกับสาวใช้คนสนิท

“มาทางไหนกลับไปทางนั้น เส้นทางนี้ปิดตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป” “ก็ได้ ๆ เช่นนั้นข้าขอพบท่านอ๋องเจ็ด” ยามนี้เซี่ยซือซืออยากรวบรัดเวลาให้ได้มากที่สุด ไม่อยากรอการรายงานตามขั้นตอนขึ้นไป