Novel & Cerita วัยรุ่น

เมื่อวิศวะปากหมาต้องมาเป็นแมวของสาวทาสแมว เรื่องราวป่วน ๆ สุดฮา ที่มาพร้อมกับคำสาปสุดพีค! "ชีวิตวิศวะไม่ควรเป็นแมว!"

มิล เด็กปีหนึ่งคณะวิทยาศาสตร์ที่ไม่เชื่อเรื่องผี ย้ายเข้าหอเก่าแก่ที่สุดของมหาวิทยาลัยทางเหนือ หอที่มีตำนาน “ป๊อกครืด” ผีสาวรุ่นพี่ที่ทั้งหอใช้เล่าขู่กันทุกปี สำหรับมิล ทุกเสียงต้องมีเหตุผลและพิสูจน์ได้ จนคืนหนึ่งเธอได้เจอ “ริน” รุ่นพี่สาวลึกลับที่มักปรากฏตัวตอนดึก ยิ้มอบอุ่น พูดจาน่าฟัง และทำให้หัวใจของเด็กวิทย์ที่ไม่เคยหวั่นไหวกับใครเริ่มเสียหลักตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน ยิ่งใกล้ชิด มิลก็ยิ่งพบพิรุธ รินตัวเย็นเฉียบ ไม่เคยกินอะไร ไม่รู้จักเพลงยุคนี้ และนาฬิกามักค้างอยู่ที่เวลาเดิมเสมอ จนความจริงที่เธอปฏิเสธไม่ลงค่อย ๆ ปรากฏว่า รุ่นพี่ที่เธอเผลอรัก คือผีสาวตำนานป๊อกครืดที่ตายไปแล้วสิบแปดปี ตำนานที่ทุกคนเล่าว่าน่ากลัว แท้จริงคือเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยพยายามเอาโจ๊กกับยากลับไปให้คน

ไม่รู้ว่า “ดวงซวย” หรือ “พรหมลิขิต” ถึงทำให้เขาและเธอมาเจอกัน เขาคือหนุ่มฮอตผู้ไม่เคยถูกตาต้องใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่เพราะมีเหตุการณ์บางอย่างทำให้ต้องมารับเคราะห์แทนหญิงสาวน่ารักสดใส และตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น ไม่คิดว่าโชคชะตาจะเป็นใจ ทำให้เขาและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะรุ่นน้อง เขาจึงใช้คำว่ารุ่นพี่เสนอตัวเป็นไม้กันหมา กันท่าหนุ่ม ๆ ที่เข้ามาจีบ เพียงเพราะไม่อยากให้เธอมีใคร นอกจากมีเขาเพียงคนเดียว *** “ถ้าน้องข้าวหอมยังโสด พี่ขอจีบได้ไหมครับ” “โสดบ้านพ่อมึงดิ ผัวเธอยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน” ***

เพราะหุ่นเซ็กซี่แบบนี้ เสี่ยๆเลยแย่งกันเปย์ แต่เธอไม่ยอมแพ้ หางานที่มีศักดิ์ศรีทำ แล้วอุบัติเหตุก็ส่งเธอให้ติดอยู่ในฝัน พร้อมเจอว่าตัวเองเด็กลงสิบปี เรื่องไม่ง่ายอย่างที่คิด มนสิชาต้องหาทางออกจากฝันให้ได้ เพราะเดิมพันของเธอต่อครอบครัวและคนรัก ในเมืองนิทรานี้ มนสิชาเจอแต่นักเรียนม.ปลาย เธอมีแก็งเพื่อนใหม่ พวกเธอต้องดั้นด้นไปสืบหาทางกลับบ้านให้ได้ จากโรงเรียนทั้งสี่ทิศ อำนาจทำให้ประธานนักเรียนแต่ละทิศแย่งชิงนักเรียนกัน แถม ในเมืองไม่มีมอนสเตอร์ให้ปราบ กระนั้นพวกเธอยังสามารถเรียกสเลฟหรือสัตว์รับใช้ให้ออกมาตามพลังได้ เตรียมอ่านแอคชั่นรัวๆ ส่วนปริญแฟนหนุ่มของมนสิชา พยายามทุกวิถีทางที่จะใช้เวทมนปลุกเธอ ถ้าแก้ไขคำสาปไม่ได้ รักของมนและปริญ คงจบแบบไม่สวย ทั้งๆที่สัญญากันไว้แล้ว "มน

...รู้ทั้งรู้ว่าเขานั้นร้ายกาจแค่ไหนในเรื่องผู้หญิง แต่เธอก็ห้ามใจตัวเองไม่ใด้เช่นกัน เพราะเธอเองก็แอบชอบเขามานานและหวังว่าสักวันหนึ่งเขาคนั้นจะหันมามองเธอบ้าง สักนิดก็ยังดี...

ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาหวังจะจูบคนตัวเล็ก แต่เธอกับหลับตา “หยี่ สกปรกปาก ไม่รู้ไปจูบกับใครมาบ้าง” “ไง...ไม่อยากร่วมด้วยเหรอ” “เฮ้ย... กล้าดียังไงมาว่าฉันอยากร่วม ปากสกปรกแบบนี้กรุณาถอยไปไกลๆ” “ว่า ฉัน” “ที่นี่มีหมาอีกตัวไหมละ” “หึ...พูดผิดพูดใหม่ได้นะคนสวย ฉันให้โอกาสเธอพูดอีกที” ใบหน้าอันหล่อเหลาของหนุ่มเพลย์บอยเสยิ้มให้กับคนตรงหน้า มะปรางถึงกับถอยหนี “อย่านะ...นี้นายคิดจะทำอะไร” “ก็เห็นแวดๆ อยากลองไหมละ ห้องนั้นยังว่างนะ” !! ตึก ตึก !! ด้านมะปรางที่ถูกรามเข้าใกล้ในระยะประชิดตัว ร่างบางถึงกับใจสั่นเต้นแรงขึ้นมาอย่างทราบสาเหตุ “งั้นเหรอ” !! โป๊ก !! แต่นั้นกับรองเท้าส้นสูงไซส์ 37 กับเตะเข้าส่วนสำคัญของคนตัวสูงถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นเขาจุกขดจนตัวงอ

จีบรุ่นพี่มันจะยากแค่ไหนกันเชียว อยากเมินก็เมินไปเถอะ เพราะฉันจะรุกจนกว่าจะได้เป็นแฟน

"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ "ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน "ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ" "พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด "ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน "คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก "ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น "เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน

เมื่อเฮดว๊ากสุดโหดของวิศวะ ค้นพบความลับของยายเฉิ่มที่เป็นคู่กัดตนเองเข้าโดยบังเอิญ จึงนำมาเป็นข้ออ้าง พอได้ใกล้ชิดกลับเป็นเขาที่หวั่นไหว

ใคร ๆ ก็บอกว่าพีทหรือพีรภัทรเป็นเทพบุตร คนดี ที่ใคร ๆ ต่างก็อยากครอบครอง แต่ใครจะรู้ดีไปกว่าเพื่อนสนิทอย่างเธอที่ได้เลื่อนขั้นด้วยความพลาด ครั้งแรก...พลาด ครั้งที่สอง...ลุ่มหลงจนเคลิ้มตาม ส่วนครั้งที่สามคือ...!!! แล้วฉันควรจบความสัมพันธ์ครั้งนี้ยังไงดี!