Novel & Cerita วัยรุ่น

🌷มาเบลสาวสวยหมวยนิดๆ คณะบริหาร เธอสวยเรียนเก่งมีความเป็นผู้นำสูง เป็นรุ่นพี่คนสนิทกับเฌอรีนและก็อบิเกล อยู่ในกลุ่มเพื่อนสนิทของกลุ่มสี่หนุ่มวิศวะ ทั้งหมดเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม เอเดนมีความรู้สึกดีๆ ให้มาเบลมาโดยตลอดส่วนมาเบลความรู้สึกของเธอที่มีต่อเอเดนเปลี่ยนจากความเป็นเพื่อนค่อยๆ เปลี่ยนไปทีละนิดมันค่อยๆ ชัดขึ้น จนเธอต้องยอมรับกับความรู้สึกตัวเองว่าเธอรักเขาในวันที่เธอใกล้จะไปเรียนต่อ และจะต้องห่างกับเขาอีก🌷

เขาร้ายใส่ทุกคนแต่อ่อนโยนแค่กับเธอคนเดียว มาวิน วิศวกรรมเครื่องกลปี 3 เพลงขวัญ ครุศาสตร์ ปี 1

เมื่อภาพฝันพังลงทุกอย่างในชีวิตของเธอก็เริ่มบิดเบี้ยวไปคนละทิศคนละทาง เธอเริ่มสร้างครอบครัวด้วยความผิดพลาด ไม่รู้เลยว่าจะประคองไปได้ไกลสักแค่ไหน แขกผู้ใหญ่คนหนึ่งในงานแต่งอวยพรเธอและเจ้าบ่าวว่า “แต่งกันแล้วก็เหมือนคนเดียวกัน ช่วยกันสร้างครอบครัว หนักนิดเบาหน่อยให้อภัย เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็อย่าได้เอามาฝังใจ คนเราต้องเริ่มใหม่กับปัจจุบัน” แน่นอนว่าคนพูดคือผู้ชายที่ยังไม่แต่งงาน คนแบบนี้ไม่เข้าใจหรอกว่าความเจ็บปวดที่กวินตาได้รับมันมากแค่ไหน แล้วเธอต้องอยู่อย่างนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ กวินตามองภาพเจ้าบ่าวของเธอกอดกับแฟนของเขา ช่างเป็นภาพที่ดูรักกันลึกซึ้งเหลือเกิน บทนางร้ายแย่งแฟนที่ชาวบ้านพูดถึงเป็นของเธอโดยที่เธอไม่ได้ตั้งใจ ใบหน้าสวยแสยะยิ้มสมเพชตัวเองก่อนจะเดินเข้าห้องนอน ถ้าไม่ใช่พ่อบังค

“เรื่องระหว่างเขากับเธอควรจบลงพร้อมแสงพระอาทิตย์ของวันใหม่ แต่กลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ บนผิวเนียนนุ่มนั่น… กลับทำให้เขาอยากครอบครองเธอมากกว่าคืนเดียว“

เพราะความแซ่บระดับตัวซีเคร็ท ที่ทำเอาตัวพ่อจอมกะล่อนคนนี้ถึงกับต้องคอยติดเธอยิ่งกว่าเงา

เธอขีดเส้นสำหรับเขาแค่คำว่า ‘เพื่อน’ ได้ชอบ ได้เอา ได้อยู่ข้าง ๆ ได้แค่เพื่อน เท่านั้นพอ

เพราะบาดแผลจากอดีตทำให้เขาหวาดกลัวความรัก ‘โนงามิ ทัตสึโตะ’ ชายหนุ่มที่เติบโตมาโดยปราศจากความรักของแม่เลยทำให้มีรสนิยมทางเพศที่ชอบมีอำนาจเหนือคู่นอน และไม่สามารถมีความรักกับใครได้ แต่แล้ววันหนึ่งกลับมีข้อความทักมา ‘สะดวกนอนด้วยกันสักคืนไหมคะ’ ทั้งที่คิดว่าเป็นการชวนมีเซ็กส์ด้วยแล้วก็จะจบลงภายในไม่กี่วันเหมือนอย่างทุกที แต่มันกลับไม่ใช่อย่างสิ้นเชิง ‘ฮิอิรางิ โมโมะ’ หญิงสาวที่ออกตัวว่าขอให้มาช่วยเป็นคู่นอนเพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการวาดมังงะติดเรท ซึ่งทั้งรูปร่าง หน้าตา นิสัย ไม่ใช่แบบที่ตนเองชอบเลยแม้แต่นิด อย่างดีก็แค่ลักษณะของ ‘เหยื่อ’ ที่น่าสนใจ ทว่าความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ลึกซึ้ง เหตุการณ์ต่างๆ ที่คอยผลักดัน คำพูดแรงใจที่ได้รับมา และความอ่อนโยนอันใสซื่อที่เธอมอบให้ มันทำให้เ

คำโปรย นางเอกไปขอพรกับเจ้าแม่ขอให้ได้พบเนื้อคู่ และตกหลุมรักเพียงแค่สบตา แต่ทว่า ขอยังไม่ทันขาดคำเจ้าแม่ก็เสริฟ์เนื้อคู่มาพร้อมกับส้นTEEN ฟิ้ว ตุบ โป๊ก โอ๊ย “ใครแม่งขว้างมาวะ” จันทร์ขบกรามแน่นหยิบรองเท้าข้างนั้นขึ้นมาพยุงตัวเตรียมจะลุกขึ้นไปด่า ไอ้คนที่มันกล้าเอาของสกปกมาขว้างเล่นแบบนี้ แต่ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นดี ก็มีเสียงทุ่มหนึ่งดังขึ้น “นี่เธอ เป็นไรไหม” “ไม่เป็นก็เหี้.......” คำหยาบนั้นถูกกลืนลงคอหายออกไปทางทวารหนักทันทีที่เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเจ้าของเสียง และนั้นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้หญิงสาวตามจีบอีกฝ่ายไม่หยุด “ชอบฉันหรืออยากโดยเ..dให้พูดอีกที” ไม่มีนอกกายนอกใจ100%

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ฉัน 'ฟิล์ม' เด็กเฟรชชี่ปีหนึ่ง เผลอไปเหยียบเท้า 'พี่เฟียต' เจ้าของฉายา 'ขาโหดของคณะวิศวะ' เข้าโดยบังเอิญ ขณะที่กำลังเดินหาตึกเรียน ถ้าดูจากหน้าตาที่ไม่เถื่อน(?)ก็ดูเหมือนพี่เขาจะเป็นคนดีระดับหนึ่ง แต่คำพูดที่หลุดออกจากปากกลับห่ามเกินหน้าตาไปหลายขุม "เหยียบตีนพี่..อยากลองดีเหรอครับน้อง" ประโยคที่พี่เฟียตส่งมาให้ฉันล้วนมีรอยยิ้มพิฆาตมาด้วยทุกครั้ง ขนาดรุ่นพี่ปีเดียวกันยังไม่กล้าต่อกรกับพี่เฟียต แล้วเฟรชชี่ตัวน้อยนิดอย่างฉันจะไปเหลืออะไรล่ะเนี่ย T^T

เขาและเธอคบกันนานถึง 9ปี มีความทรงจำดี ๆ เกิดขึ้นมากมาย เราวาดฝันถึงงานแต่งงานราวกับสวรรค์สร้าง วันที่ได้ใส่ชุดคู่บ่าวสาวยืนเคียงข้าง สร้างครอบครัวที่อบอุ่นมีลูกน้อยที่น่ารักด้วยกัน ความรักของเธอกับเขาช่างหอมหวานจนไม่คิดว่าวันหนึ่งมันจะเดินทางมาถึงจุดจบเสมือนว่า 9 ปีที่ผ่านไม่มีค่าอะไรเลย