สวย

“หนูจ๋า… ช่วยถูสบู่ให้พ่อนะจ๊ะ… ” อาชาขยับเข้ามาใกล้ “เอ่อ… ” นามิใจเต้นแรง… ตาจ้องมองอาวุธคู่กายของพ่อผัวอีกครั้ง ยิ่งมองยิ่งหัวใจเต้น เห็นเส้นเลือดขรุขระปูดโปนโอบล้อมรอบๆ ดุ้นเอ็น เด่นตระหง่านขึ้นมาอวดความอลังการ ดูราวกับดุ้นมะระจีนใหญ่ๆ นามิอดนึกไม่ได้… ว่ามันคงเสียวมาก ถ้าความยาวใหญ่ที่ตากำลังจ้องอยู่นี้สอดใส่เข้ามาในกลีบสาวของหล่อน “ไม่เป็นไรถ้ายังเขิน… งั้นถูหลังให้พ่อก่อนก็ได้” อาชาหันหน้าเข้าหาผนัง… นามิใจเต้นแรง มองข้างหน้าทำเอาใจเต้น แต่พอเห็นข้างหลังใจก็ยังเต้นระส่ำ พ่อผัวคนนี้มีรูปร่างเซ็กซี่มาก บั้นท้ายกำยำไปด้วยมัดกล้าม สะโพกสอบสวยดูแข็งแกร่ง ตึงเต็มไปด้วยริ้วลายกล้ามเนื้อ

มันเหมือนมีลางสังหรณ์ ดาวเรืองรู้สึกกลัวผู้ชายคนนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ด้วยรับรู้ได้ว่ามีกระแสความร้อนแรงอันประหลาด วูบไหวอยู่เบื้องหลังดวงตาสีน้ำผึ้งชวนฝันของเขา ดวงตาที่อ่านไม่ออก เดาไม่ถูก… ว่าเขาจะมาไม้ไหน? นี่แค่วันแรกที่เจอหน้ากันเขาก็ทำท่าราวกับว่าเกลียดชังหล่อนมาแต่ชาติปางก่อน นี่กระมัง ที่ทำให้ป้านิ่มเตือนว่า ‘อยู่ให้ห่างคุณคมน์เอาไว้’ คุณคมน์ไม่เหมือนกับคุณราเมศซึ่งเป็นน้องชาย

“ฉันอยากรู้จริงๆ ผู้ชายคนนั้นซื้อเธอด้วยอะไร!? เธอถึงได้กล้าไปจากฉัน!” “ความรักไงวาคิม! เขาซื้อฉันด้วยความรัก แต่คุณซื้อฉันด้วย เงิน!”

เขาเป็นเพียงสายพันธุ์เพียวโอเมก้า แต่ก็นั่นแหละ ภาระหน้าที่ของเขาคือผู้นำตระกูล เขาไม่จำเป็นต้องปิดบังตัว ถึงแม้สายพันธุ์ของเขาจะต่ำต้อย แต่ความสามารถของเขาเป็นที่ประจักษ์ แม้กระทั่งสายพันธุ์ที่แกร่งกว่า ก็ไม่สามารถโค่นล้มเขาได้  แนะนำตัวละคร เข็มทิศ กิตติกรวรชัย อายุ 30 ปี สายพันธุ์เพียวโอเมก้า ผู้นำตระกูลกิตติกรวรชัย เป็นเพียวโอเมก้าที่ใครๆก็ยอมรับ เป็นมาเฟียที่มีความเด็ดขาด ไม่ยอมมีคู่ชีวิต เพราะคิดว่าคู่ชีวิตเป็นตัวถ่วง นับหมื่น รัตนเกรียงไกร อายุ 25 ปี สายพันธุ์อัลฟ่า ลูกพี่ลูกน้องของนับแสน กล้าพูดกล้าทำ พูดทุกอย่างที่ใจคิด หลงรักคนสวยขาอย่างเข็มทิศทันทีที่เห็นหน้า พยายามขายขนมจีบตลอดเวลา แต่มักจะเจ็บตัวกลับมาเสมอ

"อาชา" ประธานจอมเจ้าเล่ห์ ส่วน "พอใจ" เป็นผู้ช่วยเลขาจอมพยศ ****** “จะหนีไปไหน” อาชารีบจอดรถดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูลงมาถามพร้อมกระชากดึงกระเป๋าเดินทางในมือเธอมาถือไว้ทันที “กลับบ้าน” พอใจตอบสั้นๆ แล้วยื่นมือไปหมายจะแย่งกระเป๋าเดินทางตัวเองกลับมา “งั้นก็ไปด้วยกัน บ้านเธอคือบ้านฉันเท่านั้นทูนหัว บอกแล้วไงว่าเธอเป็นเมียฉันพอใจ” พูดจบก็กระชากดึงร่างเล็กเข้ามาปะทะอกแกร่งตัวเองแล้วก็ปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทางมารั้งท้ายทอยเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วบดกระแทกจูบปากอวบอิ่มแสนหวานของคนดื้อทันที “อ่ะ อื้อ” มือเล็กทุบตีอกแกร่งคนตัวโตพร้อมกับพยายามบิดเบือนหน้าหนีแต่ก็ยากเหลือเกินเมื่อแรงเขาเยอะกว่า “อ่า เห็นไหมเธอคือของฉันพอใจ ไปกับฉัน” อาชาถอนจูบออกมาเอ่ยย้ำให้คนดื้อจำใส่ใจว่าเขาคือใครและหล่อนคือใครก่อนจะดึงลากเดินเธอไปทางฝั่งนั่งข้างคนขับแล้วเปิดประตูยัดเธอเข้าไปและเปิดประตูหลังโยนกระเป๋าเดินทางเธอตามไปด้วย “อย่าคิดแม้แต่จะหนี ฉันรู้ว่าบ้านเธออยู่ไหนฉันตามถึงที่แน่” เขาขู่หล่อนเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะเปิดประตูรถหนี และมันได้ผล

เธอไม่ใช่เด็กสาววัยใสอีกแล้ว เธอมีลูกสาวตัวน้อยที่มีเธอเป็นโลกทั้งใบ และพอใจก็เป็นโลกทั้งใบของเธอ เรามีกันและกันเท่านั้น ส่วนคุณวิน คงเป็นแค่ชายในฝัน ที่เธอไม่อาจเอื้อมจะไปเคียงข้างเขา

เพราะเธอทำให้ครอบครัวของเขาต้องพังลง เขาจึงจับเธอมาเพื่อที่จะแก้แค้น แต่กลับผิดตัว เพราะเธอมีพี่สาวที่หน้าตาเหมือนกัน ที่ชอบเอาชื่อของเธอไปแอบอ้างทำเรื่องไม่ดี

อุบัติเหตุครั้งนั้นพรากผู้เป็นพ่อของปภาวีไปตลอดกาล นักธุรกิจสาวต้องแบกรับความเจ็บปวดและความคับแค้นเอาไว้ในใจมาเนิ่นนาน และใช่เวลาหลายปีในการตามหาตัวผู้ก่อเหตุ แต่ก็ไม่เคยเจอหลักฐาน จนกระทั่ง พรีน ชนากานต์ เข้ามาทำงานในบ้านของเธอในฐานะ หลานสาวของคนรับใช้เก่าแก่ ความไม่ถูกชะตาตั้งแต่แรกเห็นทำให้พรีนถูกกลั่นแกล้งอยู่เสมอ แต่ในขณะเดียวกัน ความใกล้ชิดก็ทำให้ทั้งคู่รู้สึกดีต่อกัน และพัฒนาความสัมพันธ์จากเจ้านายลูกน้องไปเป็นคนรัก แต่ทว่า ความรักและความสุขที่มีให้กัน กลับต้องพังทลายลง เมื่อปภาวีเจอหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะนำเธอไปสู่ความจริงบางอย่าง เรื่องของหัวใจหลักจากนี้ไม่มีใครบอกได้เลยว่าจะเป็นไปในทิศทางใด ...

ในวันที่เธอกำลังตั้งท้องลูกของเขา คือวันที่เขาเลือกทิ้งเธอ...แล้วไปคบกับพี่สาวของเธอ! *แนวนางเอกแสนดี...ไม่นอกกาย...ไม่นอกใจ* 'อีริค จาง' ผู้ชายที่มีแต่ความแค้นอัดแน่นอยู่เต็มอก ถึงขั้นยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อมาแก้แค้นให้น้องชายที่โดนนังสารเลวหลอกให้รักจนสิ้นเนื้อประดาตัว และเธอคนนั้นคือสาเหตุที่ทำให้น้องชายของเขาฆ่าตัวตาย! อีริคจำเป็นเข้าหา 'เมริษา' ลูกสาวคนเล็กของบ้านเพื่อเป็นสะพานทอดไปหา 'อามีนา' เป้าหมายที่เขาต้องการตัว แต่แผนการของเขาแยบยลเกินกว่าจะมีใครรู้ ทำให้เมริษาตกหลุมพรางจนถึงขั้นยอมเป็นแฟนกับเขา แต่เธอหารู้ไม่ว่า...เขาไม่ได้รักเธอเลยแม้แต่เศษเสี้ยวหัวใจ เขาเพียงต้องการผลประโยชน์บางอย่างจากเธอเท่านั้น

“ปิ่น ตื่นมาเถอะนะ พี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจ” ปากบอกพลางใช้อีกมือหนึ่งลูบศีรษะของปาลิตาอย่างแผ่วเบาราวกับว่ากลัวจะทำหญิงสาวเจ็บตัวอีกครั้ง เวลาผ่านไปไม่นาน นิ้วเรียวของคนป่วยขยับเล็กน้อยทำให้คนที่นั่งกุมมืออยู่รู้สึกตัวขึ้นมา แพรขนตาสวยขยับราวกับปรับสายตาให้คุ้นชินกับความสว่างที่อยู่รอบตัว “ปิ่น เธอฟื้นแล้ว” เขาอย่างดีใจที่หญิงสาวตื่นขึ้นมา แต่ทว่าดวงใจของเขากลับเหี่ยวเฉาเมื่อเห็นสายตาหวานมองมาที่เขาก่อนที่จะเบนออกไปมองที่นอกหน้าต่างเมื่อกับเขาไม่มีตัวตนอย่างไรอย่างนั้น “ปิ่น พี่ขอโทษ คุยกับพี่หน่อยนะ” คนป่วยที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาเมื่อครู่ ค่อย ๆ ดึงมือของคนเองกลับเขามาและเอามาวางไว้บนหน้าท้องของตนเอง ราวกับว่ากำลังปกป้องสิ่งมีชีวิตน้อย ๆ เอาไว้ ชายหนุ่มมองการกระทำของคนตัวเล็กที่อยู่บนเตียงอย่างรู้สึกผิดที่เขาขังเธอไว้เช่นนั้น อีกทั้งไม่ฟังเหตุผลของเขาอีก “ปิ่นคุยกับพี่หน่อยเถอะ”