หนีท้อง

หลี่อวี้เหิง ชาตินี้เขาไม่อาจทำให้สามีรักได้ ชาติหน้าเขา ขอไม่รักคนไร้หัวใจเช่นนี้อีกเมื่อคำขอได้ส่งถึงสวรรค์ ทำให้เขาย้อนกลับมาตอนที่กำลังคลอดบุตรฝาแฝด สวรรค์ช่างเมตตาทำให้ชาตินี้เขาย้อนกลับมาตอนที่ลูกน้อยยังมีชีวิตอยู่ ชาตินี้เขาจะต้องปกป้องลูกน้อยและครอบครัวให้ได้ และจะไม่รักสามีใจร้ายเช่นท่านอีก ไท่ฉางจวิน!

ความรู้สึกที่เก็บไว้ตลอด คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขา กลายเป็นคนแบบนี้ “ไอ้เลว” | “กูก็ไม่เคยบอกใครนะว่ากูเป็นคนดี” ความสัมพันธ์ที่ หวานแต่ไม่อม ขมแต่ไม่คาย

กรรมที่ไม่ได้ก่อแต่ต้องทนรับผล เพราะพี่ชายเพียงคนเดียวดันหักหลังเพื่อนสนิท จนเขาเอาความเกลียดชังมาลงทัณฑ์กับเธอ “พอใจแล้วใช่ไหม สมใจพี่ภาสแล้วใช่ไหม” น้ำเสียงสะอึกสะอื้นเอ่ยถามคนตัวโต “เสียใจขนาดนั้นเลยเหรอ แค่มีลูกกับฉัน” “ฮึก แล้วพี่ภาสรักมิ้นต์เหรอคะ ถึงอยากให้มิ้นต์ตั้งท้องลูกพี่ภาส” “คือ ฉัน...” เขาตอบได้ไม่เต็มปากว่ารักเธอไหม แค่อยากมีลูกด้วยกันเท่านั้น เดิมทีแค่อยากเอาคืนเพื่อนสนิทอย่างซีนาย ทว่าความคิดเหล่านั้นเริ่มจางหายไปจากหัว ตั้งแต่มิลินาเข้ามาในชีวิต “ฮึก ฮือ ๆ”

"พี่อยากรับผิดชอบนิลกับลูก" "รับผิดชอบ! แบบไหน?" ดวงตากลมโตที่รื้นไปด้วยหยดน้ำตาจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไร้ซึ่งความไว้เนื้อเชื้อใจ ไม่มีแล้วทั้งความรักและความเทิดทูนเหมือนดั่งเก่าก่อน "พี่อยากให้นิลและลูกกลับไปอยู่ที่บ้าน" พอรับรู้ความต้องการของเขา รอยยิ้มสมเพชแกมเวทนาก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเศร้าหมอง "ในฐานะอะไรคะ คนใช้? หรือเมียน้อย?" "พี่ไม่อยากให้นิลคิดแบบนั้น ตอนนี้นิลเป็นแม่ของลูกพี่แล้ว" "อยู่ที่ไหนนิลก็เป็นแม่ของลูกทั้งนั้น" "พี่ไม่อยากให้นิลอยู่คนเดียว คนท้องอยู่คนเดียวมันอันตรายนิลก็รู้" ความดื้อดึงของเธอเริ่มทำให้จอมพลหัวเสีย "ถ้านิลไม่ห่วงตัวเองก็ควรห่วงลูกบ้าง" "แล้วถ้านิลบอกว่าไม่ไปละ" ว่าที่คุณแม่เสียงแข็งขึ้นทันควัน เมื่อโดนกล่าวหาว่าไม่เป็นห่วงลูก "งั้นพี่คงต้องใช้กฎหมายเข้าช่วย" จอมพลสบประสานสายตากับหญิงสาวยามเอื้อนเอ่ยประโยคข่มขู่ออกมาอย่างชัดถ่อยชัดคำ "คุณจะแย่งลูกไปจากนิล?" เธอไม่คิดว่าจอมพลจะใจร้ายได้ขนาดนี้ แล้วถ้าหากเขาทำตามดั่งปากว่าจริงๆ เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะชนะ แค่คิดก็แพ้แล้ว... "ถ้ามันจำเป็น พี่ก็ต้องทำ"

ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย... ...เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม......อีกด้านกลับว่างเปล่า...และสูญสิ้นไป...กับกาลเวลา........ “สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ” “หึ......ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่ไหม จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ” “อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลาย ๆ คนมันสนุกดี แต่คนดี ๆ อย่างพี่....” เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป

เทียนหอมน้ำตาไหลคลอเบ้า เสียงที่ได้ยินกับภาพที่เห็นมันช่างสวนทางกันนัก เธอมองดูผู้ชายที่พึ่งวางสายจากเธอ บอกเหตุผลว่าจะรีบทำรายงานส่งอาจารย์ แต่ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า คือผู้ชายคนเดียวกันที่กำลังนั่งโอบเอว คลอเคลียร์กับผู้หญิงอีกคน

เธอยังไม่ลืมเขาและยังรักลูกสุดหัวใจ ในขณะที่ข้างกายของเขามีผู้หญิงคนใหม่อยู่เคียงข้าง...เจ็บแค่ไหนก็ต้องกล้ำกลืนฝืนทนเพื่อลูก!!! แม้กาลเวลาจะผ่านมานานถึง 5 ปี แต่หัวใจดวงน้อยกลับไม่เคยลืมผู้ชายใจร้ายคนนั้น ที่ไม่แม้กระทั่งให้เธอรู้จักชื่อลูก และแล้วโชคชะตาก็ชักนำให้เธอกับเขากลับมาเจอกันอีกครั้ง นั่นจึงทำให้รู้ความจริงว่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้วและเธอจะทวงลูกกลับคืนมาสู่อ้อมอกให้ได้!

มือเรียวสวยเผลอลูบหน้าท้องเบาๆ เพราะตอนนี้มีก้อนหัวใจเล็กๆ ซ่อนอยู่อย่างเจียมตัวในท้องแบนราบของเธอ ความลับนี้คงมีเพียงเธอคนเดียวที่รู้!

'เหวินชาง' หรือ ชาง ที่มีชื่อให้เธอเรียกเขาได้แค่เพียงพยางค์เดียว 'ชาง' ผู้ชายแปลกหน้าที่แพทย์สาววริญญาคิดว่าเขาเป็นโจรปล้นธนาคาร และได้ช่วยชีวิตเขาไว้ แล้วเผลอใจยอมมีอะไรกับเขา จนทำให้คุณหมอสาวตั้งครรภ์ ก่อนจะกลับมาแล้วพบว่าชางได้หายตัวไปด้วยเหตุผลอะไรก็ช่าง แต่เขาก็ได้สร้างตราบาปไว้ให้กับเธอ จนกระทั่งทั้งสองคนได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ที่ต่างสถานะและกลายเป็นศัตรูที่อยู่คนละฝั่ง หนำซ้ำวริญญายังเข้าใจว่าชางเป็นคนสั่งฆ่าบิดาของเธอ...

เพราะว่า...การช่วยตัวเอง...ในที่ทำงานมันผิด!! “โดนของจริงดีกว่าไหมครับ...แค่นิ้ว...มันคงไม่อาจจะสนองความต้องการของคุณได้” นี่จึงเป็นบทลงโทษที่เธอต้องรับมันไป...โทษฐานที่ทำให้ท่านประธานอย่างเขาจับได้...!!