เมียเด็ก Honey Novels & Stories

เพลินฝันเองก็เช่นกัน หากย้อนเวลากลับไปได้เธอก็จะไม่ขอกลับไปแก้ไขอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายมันก็คือด่านที่เธอต้องผ่าน ทำให้เธอมาถึงจุดหมายที่มีแต่ความสุขเช่นทุกวันนี้ จบแล้วค่า ขอบคุณที่สนับสนุนไรท์นะคะ เรื่องของเหนือตะวันกับเพลงขวัญ อยู่ในเรื่อง My honey คนนี ้พ่อของลูก นะคะ รับรองมีแต่ความฟิน เบาสมอง ไม่มีดราม่าเหมือนกันค่ะ ฝากด้วยน้า

Honey : โดนอะไรคะ Dad : โดนเอา Honey : งื้อ อยากโดนเอามากเลยค่ะ Dad : ให้ใครเอา? Honey : อยากโดนแด๊ดเอาค่ะ เอาแรง ๆ Dad : ตอนนี้อยู่ข้างนอก

Honey, I Hate You ตอนพิเศษ ๒ รถเก๋งแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าสถานสงเคราะห์บ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ช่อเอื้องและธีร์ช่วยกันขนของทั้งขนมนมเนยและตุ๊กตามากมายที่ซื้อมาจากห้างเข้าไปให้เด็กๆ

มะนาวยิ้มกับคุณยาย “เจ้าเหมียวหิวใช่ไหมน่าสงสารจัง เดี๋ยวพี่ให้กินทุเรียนนะ” “เฮ้ย!ใครเขาให้แมวกินทุเรียนกันล่ะ” สายฟ้ารีบห้าม “ทำไมพี่หวงทุเรียนเหรอ”

“ อื้ม “ คาลโล จัดการดูปากของเด็กสาว พร้อมกับเอาลิ้นสากเข้าไปดุนดันควานหาความหวานในโพรงปากของหญิงสาว อย่างตะกะตะกราม เพราะความหวานในนั้นมันเหมือนน้ำผึ้ง แก้วที่เริ่มรู้สึกตัวเมื่อโดนแบบนั้น เธอก็ได้สติพร้อมกับดันตัวของชายหนุ่มให้ปล่อยเธอ ด้วยความตกใจแล้วก็ความกล

เด็กสาวพูดจากวนประสาท​ตามนิสัย​ รอยยิ้ม​จาง ๆ ปรากฏ​บนมุมปากของเธอ​ “แต่ก็...ขอบคุณนะคะ” หึ~ รู้นะว่าเฮียกำลัง​มองดีแลนด์​อยู่​ เขาว่ากันว่าการอ่อยที่ได้ผลที่สุดคือการไม่อ่อย

นอยู่ภายในท้องน้อย ร่องสวาทผลิตน้ำหวานออกมาเรื่อยๆ จนเคลือบแท่งลำลึงค์เปียกเยิ้มไปหมด แต่มันก็ทำให้แก่นกายใหญ่เข้าออกง่ายขึ้นกว่าเดิมเช่นกัน มือบางจับเบาะหนังราคาแพงเอาไว้แน่น เธอใช้ร่องสวาทครอบทับแท่งเอ็นขึ้นลงรัวๆ ร่องสีกุหลาบหุบอ้ากลืนกินและขมิบตอดอย่างต่อ เนื่อง

เหมียวถือเค้กที่น้องชายซื้อมาให้ไปตัดแบ่งเป็น4ส่วน จากนั้นก็แบ่งกันกินในครอบครัว จนกระทั่งธามเดินเข้ามาในบ้าน "อ้าวธาม กินเค้กด้วยกันมั้ย" "....." ธามลังเลอยู่เล็กน้อย เพราะเขาไม่ค่อยชอบขนมหวานและขนมที่มีครีมพวกนี้ มันจะทำให้มีไขมันและอ้วนได้ ซึ่งเขาเป็นคนที่ดูแลตัวเอง ก็ไม่ค่อยชอบขนมพวกนี้เท่าไหร่

เด็กน้อยพูดไม่ชัดกำลังชมพี่สาวที่หัวมีแต่เศษข้าวและเศษไข่ต้ม "พอใจไปอาบน้ำสระผมก่อนนะครับ อาซื้อโดนัทมาเดี๋ยวมาทานด้วยกัน" "ฮืออ พอใจให้น้องตักข้าวดีๆแต่น้องไม่ยอมค่ะ ฮืออ"

รอยยิ้มอันร้ายกาจปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่มทันทีที่พูดจบ “คุณ... คุณ...” จู่ๆ หญิงสาวก็พูดอะไรไม่ออกเสียดื้อๆ “รมิตา... เอาของที่อยู่ในกระเป๋าออกมาวางบนโต๊ะเดี๋ยวนี้” เมื่อเห็นปฏิกิริยาของแม่บ้านสาว เฮกเตอร์จึงร้องสั่ง มือสั่นเทาค่อยๆ กำวัตถุสองสามชิ้นออกจ ากกระโปรงช้าๆ แล้ววางลงตรงหน้าผู้จัดการของเธออย่างหมดทางเลือก นอกจากพวกกุญแจที่ร้อยเอาไว้ด้วยคีย์การ์ดจำนวนห้าหกแผ่น กับตลับกลมแบนสีชมพูแล้ว สิ่งแปลกปลอมที่เพิ่มขึ้นมาโดยที่เธอไม่รู้ตัวก็คือนาฬิกายี่ห้อวาเชรอง คองสต็องแตง สายโลหะอีกหนึ่งเรือน