หลงกลรักวิศวะร้าย Novels & Stories

เขาเว้นจังหวะการพูดลูบหลังฉันเบา สิ่งที่ ‘เรารัก’ อย่างนั้นเหรอ ฉันเรียนวิศวะเพราะภาพอยากเรียน เรียกว่าเรียนตามภาพ สิ่งที่ฉันรัก... “ถ้าได้ทำสิ่งที่เรารัก เราจะทำได้ไม่เบื่อ” “นอกจากภาพ เรายังคิดไม่ออกว่ารักอะไร”

กิ่งกาญจน์น้ำตาคลอหน่วยออกมาอีกแล้ว รู้สึกสงสารลูกชายจับใจ "แกคิดว่าที่ฉันยอมให้แกเรียนวิศวะเพราะอะไร ถ้าฉันคิดจะกีดกันหรือบังคับแกฉันทำได้อยู่แล้ว แต่เพราะฉันไม่คิดบังคับแกเรื่องนี้ตั้งแต่แรก ส่วนเรื่องสัญญานั่นฉันไม่เคยใส่ใจมัน แกเป็นคนเสนอจะทำเองเพราะคิดว่าแก ไม่มีวันรักหนูขวัญแน่นอน แกเลยคิดว่าแกชนะฉันได้"

"กูอยากเป็นหัวหน้าวิศวกรว่ะ แต่มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับมึงอยู่ดี" "เกี่ยวสิ ถ้ากูกับมะปรางได้แต่งงานกัน มึงไปเป็นหัวหน้าวิศวกรที่บริษัทพ่อกูได้เลย" "จริงจังสัด!!!" "เออ กูโคตรจะจริงจัง ตกลงมึงเอาไม่เอา"

คาเทียร์ที่เห็นอาการของเขาก็ถอนหายใจออกมา แต่แล้วไงล่ะ เธอไม่อยากให้ใครรู้เรื่องคบกันจริง ๆ อุตส่าห์ปฏิเสธผู้ชายหล่อ ๆ มาเท่าไหร่ สุดท้ายต้องมาคบกับผู้ชายคณะวิศวะที่เธอบอกว่าเถื่อนอย่างนั้น เถื่อนอย่างนี้ แถมผู้ชายที่คบด้วยยังเป็นวิศวะต่างจังหวัดอีกต่างหาก แล้วแบบน

ผลงานเซต ผู้บ่าววิศวะ 4 หนุ่มสุดฮอต ปากแข็งคลั่งรัก (4) พันธะร้ายนายวิศวะ (เรียวตะ เชอรีน) พิษรักร้าย Toxic Love (ริกกี้ นินิว) พลาดรักร้ายนายวิศวะ (อรัณ มิริณ) คลั่งรักร้ายนายวิศวะ (ริว เจนิส) ใครชอบฝากกดไลท์และเป็นกำลังให้ไรท์กันด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านๆ กันให้สนุก นะคะ ฝากติดตามเพจ Kim Nayeol กันด้วยนะคะ ขอบคุณคะ

“นั่งรถหรูมาขนาดนั้นลูกนักการเมืองหรือเปล่าวะ” “แต่รุ่นพี่วิศวะคนนั้น….เขาแฟนของ…” “เฮ้ย! อย่าบอกนะว่าแฟนพี่ภาวินทร์คณะวิศวะเครื่องกลปีสี่คนนั้นน่ะ ที่ใส่แว่นหนา ๆ”

หงุดหงิด รู้สึกว่าตอนนี้เริ่มอารมณ์เสียแล้ว เพราะว่าตอนนี้เธอกำลังมีสมาธิจดจ่ออยู่กับหนุ่มหล่อ เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์สาขาโยธา ผู้ชายคนนั้นเขาชื่อปอร์เช่ เธอแอบชอบเขามานานตั้งแต่เรียนอยู่ปี 2 แต่ด้วยความเนิร์ดของเจ้าหล่อนที่แม้แต่หมาสักตัวยังไม่ชายตาแลมอง จ� �งทำได้เพียงแค่แอบมองอยู่ห่าง ๆ เท่านั้น

ดิวแกล้งแหย่ โอ๊ตคือเพื่อนคณะวิศวะของพวกเขา แต่เรียนสาขาไฟฟ้า “ก็ชื่อโอ๊ตมันไม่เหมาะกับคนสวย ๆ อย่างกูไง เพราะงั้นพวกมึงห้ามเรียก ถ้าใครเรียกกูจะจับทำผัวให้หมด” โอ๊ตตอบพร้อมกับกอดอก

พวงกุญแจสื่อรักทักให้สืบ แอบกระคืบตามติดประชิดร่าง แกล้งปลอมตัวพรางหน้าหลบตามทาง ความลับบางเริ่มกระจ่างกลางสายตา แสงแดดรำไรยามบ่ายส่องลอดใบไม้ลงมาตกกระทบบนพื้นคอนกรีตหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์

รักแรกในวัยหนุ่มช่วงที่เขาเรียนวิศวะอยู่ที่พระนครเหนือเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว รอยจำในอดีตที่เคยฝังลึกซ้อนทับเข้ากับภาพตรงหน้าอย่างไร้รอยต่อ ในค่ำคืนนั้น... ดอกกล้วยไม้ป่าดอกนี้ก็ได้หยั่งรากลึกรดลงบนหัวใจของพี่ยศเสียแล้ว