Novel & Cerita นางถูกทรมานสามราตรี พอฟื้นขึ้นมาก็ส่งครอบครัวไปลงโลง

ขณะที่หลินชิงอวี้หรือในตอนนี้คือคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเจียง เจียงชิงอวี้ ถูกครอบครัวที่แท้จริงตามหาและพากลับตระกูล ตัวเธอที่เข้ามาในสถานรับเลี้ยงพร้อมกันก็ถูกครอบครัวที่อ้างว่าเป็นพ่อแม่ออกตามหา แล้วพากลับมาทรมาน ใช้งานหนักและกักขังไม่ให้ออกไปไหน ทุกครั้งที่คิดจะหนีก็ถูกพาต ัวกลับมาทรมาน ทั้งตบตีและลงมือทำร้ายจนสาหัส ทำเหมือนเธอไม่ใช่ลูก ตลอดเวลาสามปีที่กลับบ้านมาไม่เคยมีวันไหนกินอิ่ม ไม่มีคืนไหนนอนหลับได้สนิทเลยสักคืน

ไม่กี่วันต่อมา ตระกูลหลี่เมืองเจียงหนานก็ส่งคนไปย้ายหลุมฝังศพของคุณปู่หลี่ให้กลับไปยังครอบครัว นี่ก็ถือได้ว่าเป็นการทำความปรารถนาอันยาวนานและความสำนึกผิดของคุณปู่หลี่ได้สำเร็จผลแล้ว

หลังจากไป๋เจียเจียเร่งปรุงโอสถต่ออายุเพื่อให้จิงจวินส่งกลับไปยังเมืองหลวง ชดเชยให้ครอบครัวทหารที่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไป นางนอนพักผ่อนภายใต้แสงตะวันลอดผ่านเข้ามาฉายทอร่างของนางให้ความรู้สึกอบอุ่น พลันก็เกิดไอดินผุดขึ้นมาจากดินโอบกอดร่างของนางอย่างอ่อนโยนบ าง ๆ

ำให้ฐานะครอบครัวดีขึ้น ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังคงใช้ชีวิตหาของป่าจนเมื่อ10ก่อนขนาด3พ่อแม่ลูกขึ้นเขาไปช่วยกันขนฟืนลงจากเขาก็เกิดดินไหลลงจากเขา พ่อถังและแม่ถังรีบผลักบุตรสาวให้ห่างตัวเพื่อกันนางให้ปลอดภัยโดยไม่ห่วงความปลอดภัยของตัวเอง แต่ขนาดนั้นไป๋เสวียน ก็ยังโดนก้อนดินกระแทกใส่จนได้รับบาดเจ็บสาหัส และด้วยสาเหตุนี้ไป๋เสวียนคนเก่าถึงได้จากไป แต่นางก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมตนเองถึงเข้ามาอยู่ในร่างนี้ได้

การกลับบ้านเดิมของเสิ่นเยว่ผ่านไปด้วยดีทุกคนไม่มีใครสงสัยการแสดงละครของนางกับหลี่เซวียนสักนิด ท่านพ่อท่านแม่รวมทั้งพี่ชายทั้งห้าของเสิ่นเยว่เดินมาส่งนางขึ้นรถม้าที่หน้าจวน “พวกท่านเข้าไปเถอะไม่ต้องส่งแล้ว คราวหน้าข้าจะกลับมาเยี่ยมพวกท่านใหม่” เสิ่นเยว่บอกครอบครัวของนาง

หลังจากได้รับเถ้ากระดูกของอวี๋ตันเฟิ่ง ผู้อาวุโสทั้งสองก็เศร้าโศกอยู่หลายวัน แต่เมื่อนำอวี๋ตันเฟิ่งไปฝังแล้ว ปมในใจก็คลายลงอย่างสมบูรณ์ ท้ายที่สุดอวี๋ตันเฟิ่งก็ได้กลับคืนสู่อ้อมอกของครอบครัว และความแค้นของนางก็ได้รับการชำระแล้ว

วันรุ่งขึ้น ครอบครัวสื่นก็มารับเขา ใต้เท้าสื่นมอบตั๋วเงินสามพันตำลึงให้เป็นค่ารักษาพยาบาล และไม่อนุญาตให้จี่งซูคืนกลับ

“นิดหน่อยเจ้าค่ะ แต่แค่เห็นพวกเขา ข้าก็รู้สึกว่า ข้าไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไป ข้ามีท่าน มีท่านพ่อ มีครอบครัว ข้ามีความสุขมากๆ เลยเจ้าค่ะ ความเจ็บปวดที่ได้รับในคุกใต้ดินนั่น ดูเจ็บปวดน้อยลงไปเลย” “ท่านหมอให้ยาสมุนไพรสำหรับแช่ตัวมาด้วย ข้าจะพาเจ้าไปแช่ตัวนะ จะได้อาบน้ำด้วย ” “เจ้าค่ะ ท่านอุ้มข้าไปนะ ข้าเดินไม่ไหวแล้ว”

ก็คงงั้น ฉันเป็นตัวอัปมงคลมาตั้งแต่เด็ก ไม่งั้นจะสาปให้ครอบครัวตัวเองตายได้ยังไง พอนึกถึงวิธีการของเจียงเช่อ ฉันก็อดตัวสั่นสะท้านไม่ได้ ตอนที่แม่เพิ่งเสียชีวิตใหม่ๆ มีคุณหมอใจดีคนหนึ่งส่งฉันกลับบ้าน

นางค่อนข้างตกใจและไม่รบกวนทั้งสองคน ช่วยรักษาหน้าซูเหลียนเฉิงได้ นางถอนตัวและนั่งลงในตำแหน่งเดิมจับมือของซูลิ่วหลางไว้แน่น และตั้งใจมากขึ้นที่จะทำให้ครอบครัวของนางมีชีวิตที่ดี เมื่อพวกเขากลับถึงบ้าน ซูเหลียนเฉิงก็ผล็อยหลับไปแล้ว นาง นางหลี่ และลิ่วหลางกำลัง ยุ่งอยู่กับการอุ้มเขาไปที่เตียงอิฐไฟ