ความจำเสื่อม Novels & Stories

เนตราขยับตัวไปอยู่คนละฝั่งเตียงกับเขา ชวินทร์หลุบเปลือกตาลง ขนตาหนาเป็นแพจนเธออยากยื่นนิ้วไปไล้เล่นเหมือนดังครั้งก่อน กลับมาๆ เนตราบอกตัวเอง ถ้าไม่อยากเสียใจซ้ำสอง “หมอบอกว่าคุณความจำเสื่อม มันหยุดอยู่แค่ความจำสมัยมหาวิทยาลัย” “ห๋า”

“ฉันไม่ได้ความจำเสื่อม” เฮือก!! บ้าจริง ทีเรื่องแบบนี้ดันความจำดีขึ้นมาเฉยเลย อ้างออกไปแล้วด้วยเป็นแบบนี้ยิ่งถูกมองด้วยความสงสัยมากกว่าเดิม

“แล้วที่ผ่านๆ มาล่ะ... อย่าบอกนะว่าลืมแล้วว่าเราเคยมีอะไรกันมาก่อน” “อุ๊ย... ขอโทษนะคะ พิมพ์... เอ่อ... จู่ๆ พิมพ์ก็จดจำอะไรไม่ได้... เกิดอาการสมองเสื่อมขึ้นมาซะงั้น”

ทอมมัส ผู้เป็นญาติฝ่ายพ่อของเลอสรวง เอนหลัง ศีรษะหงายพิงพนักในท่ากึ่งนั่ง กึ่งนอน เวลานี้ดึกมากแล้ว แต่เจ้าเทพนรินทร์ดูจะหลงลืมไป คงเพราะความทุกข์ร้อนในใจของเขาทำให้ดิ้นรนหาที่พึ่งทางใจ ทอมมัสเริ่มเล่าถึงอาการของเลอสรวง “ความทรงจำบางช่วงอาจหายไป คล้าย ๆ จะเป็นอัลไซเมอร์ระยะเริ่มต้น มันเป็นผลจากการทำงานผิดปกติของเม็ดเลือดขาว แต่ญาติ ๆ ของคุณยังไม่เชื่อ พวกเขาต้องการให้เลอสรวงรับการรักษาแบบชาวพุทธ ซึ่งผมก็ยอมรับว่า วิถีแบบพุทธะของพวกคุณ ช่วยรักษาโรคร้ายที่หมดสิ้นหวังได้อย่างมหัศจรรย์”

คิงส์เบิกตาโพลงเมื่อหมอพูดจบ แทบจะไม่เชื่อหูตัวเองว่าพิงค์จะสูญเสียความทรงจำไป “ใช่ครับ คนไข้ความจำเสื่อมไประยะหนึ่ง ซึ่งในระยะนั้นคนไข้อาจจะเจออะไรที่กระทบกระเทือนจิตใจหรือไม่ก็เจอเรื่องเลวร้ายมาจึงทำให้คนไข้ไม่อยากจะจดจำเรื่องราวนั้น บวกกับคนไข้สลบไปนานด้วยครับ”

เมื่อคุณลออจันทร์กดปุ่มเรียกหมอ ผ่านไปไม่นานก็มีคุณหมอเข้ามาดูอาการของคนไข้หลังจากตรวจเสร็จแล้วก็บอกถึงอาการที่เป็นอยู่ให้ฟัง “เท่าที่ตรวจคนไข้หายดีแล้ว แต่ที่ความจำเสื่อมอาจจะเป็นเพราะคนไข้ได้รับความกระทบกระเทือนทางสมองจนทำให้ความจำเสื่อมชั่วคราวครับ ส่วนว่าจะจำได้ตอนไ หนนั้นขึ้นอยู่กับตัวคนไข้เอง หากได้เจอคนรู้จัก หรือสถานที่ที่คุ้นเคยอาจจะทำให้จำได้เร็วขึ้น”

EPISODES 20 | รื่นเริงสังสรรค์ “ตอนนี้สมองภายในคงได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนักเลยทำให้คุณความจำเสื่อม ลืมเรื่องราวทั้งหมด แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ถ้ามันไม่ร้ายแรงสามวันนี้ก็กลับมาจำได้แต่ถ้าร้ายแรงคุณอาจลืมทุกอย่างตลอดชีวิต”

“ความจำเสื่อมอย่างงั้นเหรอ แล้วอาการนี้มีผลต่อร่างกายส่วนอื่นๆ หรือไม่” “สมองเสื่อมนอกจากความจำเสื่อมแล้วยังสามารถส่งผลต่อการเข้าใจในเรื่องอื่นๆ ค่อนข้างยากเสียหน่อย และการจดจำเรื่องราวที่ผ่านมาได้นั้นก็จะสั้นลง” “รักษาได้หรือไม่”

หนึ่งฤทัยคิดตามแต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก “ยังไม่ต้องคิดอะไรนะหนึ่ง เพราะความจำเสื่อมเลยจำพวกฉันไม่ได้ ฉันเข้าใจ”

"ศีรษะคนไข้ได้รับแรงกระทบกระเทือนตอนที่เกิดอุบัติเหตุ บางทีสิ่งไหนที่เขาไม่อยากจำมันอาจจะถูกลบไปจากสมองส่วนนั้น" "หมายถึงความจำเสื่อมหรือคะ?" "เรียกว่าความจำขาดหายไปบางส่วนดีกว่าครับ เท่าที่ฟังมาเขายังจำเรื่องที่คุณท้อง หรือเรื่องหุ้นของโรงแรมได้ เราค่อยๆ ฟื้นความทรงจำ ของเขากันอีกที"