เมื่อข้าเกิดใหม่เป็นมารดาผู้จืดจางของนางร้าย Novels & Stories

“เป็นเพราะว่ามารดาผู้ให้กำเนิดของหม่อมฉันเป็นนางกำนัล หม่อมฉันถึงได้ถูกเยาะเย้ย”

ยาก ต่อไปนี้ใครจะมองเธอเป็นเช่นไรเธอไม่สนใจมันอีก ในเมื่อเป็นคนดีกลับถูกเอาเปรียบรังแกจนพบเจอความตาย ครั้งนี้เธอจะร้ายสู้รับมือกับคนที่คิดไม่ดีกับเธอพร้อมทำร้ายเธอทุกครั้งที่มีโอกาส “แม่เฟิ่งคุณพลาดแล้วที่บอกแผนการกับฉัน คิดว่าฉันอ่อนแอเป็นคนเดิมที่ยอมทุกอย่างนั่นหร ือ? ฮึ ฮึ นางร้ายถือกำเนิดตั้งแต่วันนี้ ฉันจะทำให้บ้านหลังนี้ลุกเป็นไฟ ไม่มีทางสุขสงบได้อีก”

ขณะเดียวกัน นางมารหลานเฟยอยู่ที่กลางหุบเขา ผากระดูกนางยืนสงบนิ่ง มือแตะหน้าท้องตัวเองเบา ๆ “เจ้าตัวเล็ก” เสียงกระซิบหลุดลอดริมฝีปาก นางมารผู้เคยเย่อหยิ่ง เหลือเพียงหญิงสาวผู้หนึ่ง สายตาที่เคยเย็นชายามนี้อบอุ่นปานเปลวเทียน “พ่อของเจ้า เขาคงไม่รู้ว่าเจ้ากำลังจะได้เกิดมา ” ทว่าในเสี้ยวต่อมา เสียงเตือนจากปีศาจแมวหลานผิงพลันดังขึ้น

แม้จะรู้สึกว่ายังไม่สาแก่ใจ ที่จางซื่อทำให้มารดาของนางกลายเป็นหญิงงามเมือง ทว่าเป็นเช่นนี้ก็ดีแล้ว ผ่านมานานถึงเพียงนี้ คงไม่เหลือหลักฐานเอาผิดจางซื่อได้ อีกทั้งไม่จำเป็นต้องเรียกร้องความยุติธรรมกับคนที่ไม่มีความยุติธรรมเช่นบิดาของนาง บุญคุณที่ทำให้เกิดมา ถือว่านา

ตลกร้ายจริงๆ นะ พอร่างเก่าโดนเผาไปแล้ว ก็ได้ไปสิงร่างใหม่ในภพเก่าสะสางจนคันศรชาติก่อนได้หมดความแค้นและเรื่องราวที่ค้างคา ในตอนนี้ก็ต้องกลับมาวนเวียนชดใช้ให้กับคนที่ยังมีเรื่อง ‘คงคา’ อย่างพ่อหมาน้อยของเธออีก แต่ตลกร้ายยิ่งกว่าเมื่อร่างที่ต้องกลับมาเกิดใหม่เพื่อเวียนชดใช้กรรม นั้น ดันเป็นยัยตัวดีที่เธอพยายามเอาชนะมาโดยตลอดอย่างฟ้าลดา นางเอกละครที่โด่งดังรองมาจากเธอที่เป็นนางร้ายในวงการบันเทิงเพราะเล่ห์เหลี่ยมที่น้อยกว่าคนนี้

“หืม! ข้ารึ ก็เป็นภรรยาเอกของท่านแม่ทัพไป๋เจี้ยนถง” “หึ ๆ ข้าไม่คิดเลยว่าคนอย่างเจี้ยนถง จะหลงกลมารยาทเด็กแรกเกิดเช่นเจ้าได้”

เช่นนั้นแล้วกับนางที่เป็นบุตรีซึ่งเกิดจากหนึ่งในภรรยาของบิดา เป็นสตรีด้อยค่าภายในจวนของบิดาตลอดมาหลังจากที่มารดาสิ้นใจไป กระนั้นแล้วไยนางต้องยอมให้ประวัติซ้ำรอยอันหม่นหมองเฉกเช่นมารดา ตั้งแต่นางเกิดมานางต้องทนเห็นมารดาทนช้ำใจทุกเมื่อเชื่อวัน ตั้งแต่นางจำความไ ด้มารดาของนางต้องฝืนยิ้มให้บิดามิรู้ได้ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ต้องอดทนกับความวุ่นวายหลังจวนไม่รู้กี่ครา

“เจ้าอดใจไม่ได้ที่ข้าจะถูกนางทำร้าย? เป็นเพราะเจ้าต้องการให้นางเป็นมารดาของเจ้าใช่หรือไม่? ใช่สิ หลานสาวของจินกั๋วกง ช่างเป็นภูมิหลังที่โดดเด่นยิ่งนัก? ดีกว่าตระกูลของข้ายิ่งนัก เจ้ามีนางที่ช่วยประคับประคอง ต่อไปก็จะรุ่งโรจน์ขึ้นมากแล้ว บินไปจนสูงสุดไปเป็นหงส์ของเจ้า แต่ ว่าเซี่ยหว่านเอ๋อหนอเซี่ยหว่านเอ๋อ เจ้าอย่าลืมไป ข้าเป็นถึงแม่แท้ ๆ ของเจ้า” นางร้องไห้ราวกับใจแตกสลาย ดวงตาเต็มไปด้วยความเศร้าโศก นางมิอาจเชื่อได้ว่าบุตรสาวที่ตนให้กำเนิดมาจะทำกับนางเยี่ยงนี้

คำพูดของไห่เทาไม่ได้เข้าหูจางลี่เลยสักนิด จางลี่ในตอนนี้กลายเป็นนางมารร้ายที่ไม่ว่าใครต่างก็ต้องเกรงกลัวเธอ ดูจากใบหน้าของเธอก็รู้แล้วว่าใบหน้าของนางมารร้ายนั้นเป็นยังไง

ฉางเห่ยต้องการให้เฟยห่วงเป็นนางร้ายที่สมบูรณ์แบบ แต่แล้วกลับกลายเป็นว่านักเขียนกลับถูกโชคชะตาเล่นตลกเสียเอง ต้องตายแล้วเกิดใหม่เป็นนางร้ายที่ตนเองสร้างเสียเอง “ท่านแม่ ไปทานข้าวกับซีห่าวนะขอรับ...” สายตาออดอ้อนคู่นั้นมองมารดา มือน้อยนิ้วป้อม ๆ จิ้มแก้มผู้เป็นแม่ก่อนหัวเราะ ชอบใจ