Novel & Cerita เจ้าสาวไม่ผ่านรัก

ฉันรู้ว่าชีวิตจากนี้ไปจะไม่เหมือนเดิม นี่คือเกมที่เดิมพันด้วยหัวใจ และฉันต้องเล่นมันให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม ----------------------------------------------------------------------------------------------- #เจ้าสาวสัญญารักของซีอีโอเลือดเย็น ฝากเรื่องใหม่ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยนะค้าบบบบ

“ทำไมฉันจะต้องไปสนใจผู้ชายคนนั้นด้วย” ยิ่งได้ยินชื่อของเอกกวี หล่อนก็ยิ่งเสียใจ “ก็คุณเอกกำลังจะเป็นสามีของคุณหนูนี่คะ” “ฉันไม่แต่งกับคนที่ไม่ได้รักฉันหรอก ไม่มีทางเด็ดขาด”

“การแต่งงานของคุณกับลูกสาวน้าไม่ได้เกิดขึ้นจากความรัก มีทางเดียวที่จะทำให้มิตาเลิกระแวงคือการทำให้เธอรู้สึกว่าคุณรักเธอและรักเธอแค่เพียงคนเดียว แต่อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับคุณนะเพราะน้าก็ไม่รู้ว่าถึงเวลานี้คุณรักลูกสาวน้าบ้างหรือยัง อย่าคิดที่จะแกล้งแสดงว่ารักเชียวนะ เพราะผู้ หญิงทุกคนสัมผัสได้ไวมาก” วิภาพูดเพียงเท่านี้เธอก็ลุกเดินกลับขึ้นไปที่ห้องนอนของสามี เพราะตอนนี้อดิสรณ์คงรอฟังอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทั้งคู่

เสียงพิธีกรประกาศเชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวขึ้นบนเวที ก้องภพกระชับฝ่ามือหล่อนพร้อมจับจูงขึ้นบนเวที เขากุมมือหล่อนแน่น ยิ้มให้หล่อนราวกับโลกทั้งใบมีแค่เขากับหล่อนเพียง 2 คน นัชชายิ้มตอบอย่างมีความสุขไม่ต่างกัน หล่อนหันมองแม่ ยิ้มให้ท่าน หล่อนพร้อมแล้วที่จะเป็น ‘เจ้าสาวอวบ’ ให้ทุ กคนอิจฉา “เจ้าบ่าวพบรักกับเจ้าสาวได้ยังไงครับ และอะไรที่ทำให้เจ้าบ่าวประทับใจในตัวเจ้าสาว”

มันควรสมบูรณ์แบบสิ ไหนยังจะค่าผ่อนบ้านที่ทั้งสองเลือกด้วยกัน เจ้ากรรมนายเวรแบบใดกันหนอ เจ้าเอยพนมมือกับตัวเอง มองชุดเจ้าสาวที่สวมใส่วันนี้ แล้วพบว่า...มันไม่ได้เป็นดังที่คิดเลย เมื่อเจ้าบ่าวในวันนี้ ดันไม่ใช่คนรักของเธอ

ถามออกไปใจก็แอบลุ้นในคำตอบ หวังลึกๆ ว่าจะเจอของดีเกรดพรีเมียมที่ไม่ต้องซื้อกินในราคาแพง “บัวไม่เคยมีแฟนค่ะ” หญิงสาวตอบแล้วก็ต้องผงะเมื่อชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ทำให้เธอได้สำรวจใบหน้าของเขาในระยะประชิด มองไกลๆ ว่าหล่อแล้ว มองใกล้ๆ ยิ่งไม่มีที่ติ นี่มันลูกรักพระ เจ้าชัดๆ

‘ผมก็ไม่รู้ครับว่ารักหรือไม่รัก’ ‘ถ้าแกเจอคนที่รักแกจะไม่พูดแบบนี้หรอกจาวา แต่พ่อว่าแกไม่ได้รักแฟนของแกหรอก คงจะแค่ชอบมากกว่า’ ในที่สุดทัชชาก็ทำให้จาวารู้ว่าความรักเป็นยังไง ทัชชาคือผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้จาวาพูดออกมาได้เต็มปากว่าเขารักเธอและพร้อมที่จะสร้างครอบครัวที่อบอุ ่นกับเธอ

ที่สามีไม่หย่ากับเธอไม่ใช่เพราะรัก แต่เพราะรู้สึกผิด จ้าวเหยียน ทั้งชีวิตนี้เธอจะไม่มีวันได้ความรักที่แท้จริง ไม่ว่าจะจากครอบครัวหรือจากคนรัก เธอไม่คู่ควรกับมันเลย น้ำตาฉันไหลลงมาอีกครั้ง กู้ถิงเฉิน สรุปแล้วคุณเคยรักฉันบ้างไหม

หรูเยียนเข้าใจดีทีเดียวว่า การที่เราต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักกันและชั่วช้านั้น คือตราบาปที่ชาติหนึ่งก็ไม่อาจลบล้าง เฉกเช่นในชาติก่อนที่นางต้องทุกข์ทรมานจนตายก็เพราะไปรักคนผิด “แล้วองค์หญิงทรงมีผู้ใดอยู่ในใจแล้วหรือไม่เพคะ” “ข้ายังคิดไม่ออกเลย ที่ผ่านมาข้าก็ไม่ได้คบค้าสมาคมก ับใคร สหายของข้าก็มีแค่เจ้า และเพราะอย่างนั้นข้าถึงเรียกเจ้ามา” จ้าวอวี้หงจับมือนางเบาๆ “ข้าไม่อาจพูดเรื่องนี้กับใครได้เลย หากข้าบ่นสักคำ คงถึงหูท่านพ่อกับท่านแม่ในไม่ช้า แต่เจ้าต่างออกไป...เจ้าเป็นคนเดียวที่ข้าไว้ใจได้”

เขากล่าวยามจรดสายตามองหญิงสาวที่ดิ้นหนีจากความตายอยู่ในกำมือ สภาพจะบีบก็ตายจะคลายก็รอด แต่กลับหาญกล้าท้าทายขีดจำกัดความอดทนเขา ช่างไม่เจียมตัวเสียน่าขัน “จำใส่หัวไว้ซะ ว่าการแต่งงานของเราไม่ได้เกิดจากความรัก อย่าได้มาทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของของฉัน”