Novel & Cerita เจ้าสาวไม่ผ่านรัก

​เธอต้องไม่เสียเขาไป ​ต้องไม่เสียเขาไป ​อโณณาคิดอย่างมุ่งมั่นกับตัวเอง ​ถึงจะต้องทำร้ายกาจอย่างไรก็ช่าง แต่เธอก็จะต้องไม่เสียเขาไปให้กับใครอีก ​คนที่จะเป็นเจ้าสาวของเขาก็คือเธอนี่แหละ ไม่ใช่คนอื่น!

“โห มึงจะเล่นเจ้าสาวตั้งแต่ยังไม่ลงไปรับแขกเลยเหรอวะ ยังไม่ถึงเวลาส่งตัว เก็บความหื่นของมึงลงไปในกางเกงเลย ตาครับ พาน้ำมนต์ลงไปก่อนเลยนะ ก่อนที่ไอ้เพื่อนรักของพี่มันจะงาบเจ้าสาวคาชุดฟู ๆ นี่” เจ้าสาวคนสวยอับอายที่เพื่อนเจ้าบ่าวรู้ทันจนต้องก้มหน้างุด ดึงมือออกจากมือเขา แล้วเดินจับมือกับเพื่อนรักลงไปข้างล่างทันทีโดยไม่ยอมหันกลับมามองสองหนุ่มอีกเลย “มึงนี่แม่ง มารความสุขกูฉิบหาย”

หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธอย่างขัดเขินแต่แอบเศร้าอยู่ในใจ ถ้าเธอไม่ได้มาจากยุคอื่น ถ้าเธอมีตัวตนอยู่จริงในยุคนี้ เธอจะไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะใช้ชีวิตเคียงคู่กับเขา “เจ้าสาวของข้าช่างใจดำนัก” บุรุษผู้มีหัวใจอบอวลไปด้วยความรักตัดพ้อไม่จริงจัง หอมแก้มนวลด้วยความรักครั้ง แล้วครั้งเล่า “ไม่เป็นไร ถ้าเจ้าไม่เรียกข้าเรียกเองก็ได้ เมียรักของข้า”

ป้าสะใภ้บอก เมื่อเห็นเจ้าบ่าว แสดงความรัก อย่างออกนอกหน้า "ถ้ามี ก็รับขวัญกันไป ดูสิ เดี๋ยวจูบอีกแล้ว " เจ้าบ่าวคลั่งรักหนักมาก กอดเจ้าสาวไม่ยอมห่างไปไหน สายตาคมกริบ มองเจ้าสาว ด้วยความหวานฉ่ำ

�้นชื่อได้ว่าเย้ายวนบุรุษเพศ แต่คงไม่ใช่เจ้าบ่าวสุดหล่อที่เมินเฉยคำว่า พิศวาสกับเจ้าสาวของตน ในสายตาของกรกวินทร์มีเพียงนิสารัตน์ ดาราชื่อดังของเมืองไทยเท่านั้น ความรักที่เพาะบ่มมาหลายปี ทำให้ทั้งคู่วางอนาคตไว้ร่วมกัน แต่สุดท้ายทุกอย่างก็พังครืน เมื่อเขาต้องแต่งงานกับหญิงส าวอีกคน สตรีที่ไม่เคยรู้จักและคิดจะรักสายตาของกรกวินทร์ยามที่มองเจ้าสาวมีแต่ความเฉยชาและห่างเหิน ปะปนมาด้วยสายตาเกลียดชังที่คนถูกมองรู้สึกได้

ตอบอย่างมั่นใจ "ถูกดีมั้ยนะ"เพื่อนเจ้าสาวทำท่าคิดแต่แบมือเป็นอันรู้กันว่าต้องจ่ายค่าผ่านทาง จนซองที่8เพื่อนเจ้าสาวถึงยอมให้เจ้าบ่าวผ่านไปด่านต่อไป

และเมื่อพิธีกรเอ่ยขอให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวหันหน้าเข้าหากัน เจ้าบ่าวก็ก้มลงเล็กน้อย เอ่ยถ้อยคำที่เจือรอยยิ้มบางๆ แต่ในน้ำเสียงกลับแข็งกร้าวพอจะทำให้เจ้าสาวรับรู้ได้เพียงคนเดียว “เราแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์เท่านั้น…อย่าอิน” ริมฝีปากของเจ้าสาวยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเย็นชาที่สวยงามพ อสำหรับกล้องถ่ายรูป ทว่าภายในใจกลับไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความสุข เพียงแต่ยอมรับเงื่อนไขแห่งพันธนาการครั้งนี้ ที่ทั้งคู่ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป

จากที่ดูจะไม่สนใจเจ้าสาวเลย มือหนานั้นกระชับร่างของเธอให้เข้าแนบลำตัว "ฉันจะตกก็เพราะนายนี่แหละ ปล่อยได้แล้ว" พิธีกรบนเวทีก็บรรยายเรื่องความรักของทั้งสองแบบคร่าวๆ เพราะตอนให้ข้อมูลเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวพูดไม่ตรงกันเลย

เราเป็นแค่เจ้าสาวสำรอง! อาวิณไม่ได้รักเรา! อาวิณไม่อยากเห็นหน้าเราด้วยซ้ำ! ::::::::::::::::::::::::::

เจ้าสาวบอกเจ้าบ่าวว่ากำลังถูกทำโทษให้รอการเข้าหอหลายชั่วยามอย่างทรมาน อันเป็นการทำโทษที่ไร้ความผิด ซึ่งนั่นย่อมหมายถึงว่า เจ้าบ่าวไร้ความรับผิดชอบต่อการเข้าหอในคืนแต่งงาน แต่กลับโยนความผิดให้เจ้าสาวอย่างไม่น่าให้อภัย