เจ้าสาวไม่ผ่านรัก Novels & Stories

“แล้วเธอคิดว่าฉันไม่ได้บอกแม่ตัวเองงั้นเหรอ” ลี่จวินไม่ได้ตอบกลับ เธอเพียงถอนหายใจแล้วถอดเครื่องประดับออก สุดท้ายคืนเข้าหอผ่านไปโดยที่เจ้าบ่าวนอนหันหลังให้เจ้าสาว ส่วนเจ้าสาวได้แต่มองแผ่นหลังของสามีหมาด ๆ ทั้งน้ำตา ก่อนผล็อยหลับไป

คนถูกแซวยิ้มเขิน ไม่เถียงเพื่อน เพราะมันคือเรื่องจริง หัวใจทุกห้องของพราวพรรณมีแต่พุฒิวัตร แม้รู้ดีว่าเธอไปรักคนที่ไม่ควรรัก และความรักนั้นก็มีโอกาสสมหวังน้อย บางทีความเฉยชาของสามีทำให้พราวพรรณอยากเอารักนั้นไปให้ปวีณวิช ชายหนุ่มผู้แสนดีที่รักเธอจากใจจริง ทว่าข

หญิงสาวพูดจาประชดประชันออกไป ส่งผลให้คนฟังแอบแสยะยิ้มร้ายออกมาอย่างชอบใจ ในความใจกล้าและปากเก่งของเธอ “ฉันจะทำให้เธอได้รู้ว่าการเป็นเจ้าสาวของฉันมันเป็นยังไง เสียใจด้วยนะที่เจ้าบ่าวของเธอไม่ใช่ไอ้ขุนพล เธอเป็นคนเดินเข้ามาหาฉันเองนะจีน่า” คราวนี้ปฐพีได้เดินเข้าไปใก ล้พร้อมกับกระชากข้อมือเล็กของหญิงสาวให้เดินตามเขาเข้าไปยังห้องพิธี การปรากฏตัวของคู่บ่าวสาว ส่งผลให้ทุกคนตกใจไม่น้อย เมื่อเจ้าสาวของปฐพีไม่ใช่เดียร์น่า แต่เป็นจีน่าเจ้าสาวสวมรอยด้วยความจำใจ มีเพียงคาร่าเท่านั้นที่รู้เรื่องก่อนหน้านี้

“การแต่งงานโดยปราศจากความเต็มใจ ยามต้องร่วมหลับนอน มันไม่ต่างอะไรกับการถูกย่ำยีทั้งร่างกายและจิตใจ มันเจ็บปวดเจียนตายยิ่งกว่าผู้ใดจะเข้าใจได้ ข้าจึงหวังว่าท่านจะไตร่ตรองคำของข้าให้ดี...การหนีเพื่อไม่ให้ตนเองตกนรกทั้งเป็น ไม่ใช่สิ่งที่ผิดเลยสักนิด” เมื่อสิ้นเสียงนั้น ทั้งเงาร่างแ ละเสียงของสตรีปริศนาก็หายลับไปในพริบตา ราวกับหมอกจางที่เลื่อนไหลไปตามลม ทิ้งไว้เพียงความเงียบ และคำถามมากมายในใจขององค์หญิง ‘นั่นสิ ในเมื่อไม่ได้รัก แล้วเหตุใดจึงต้องฝืนทนด้วย’

เขาบอกในตอนท้ายเมื่อคิดถึงแฟนสาวที่วันนี้เขาพยายามติดต่อหล่อนเท่าไหร่ก็ไม่ได้ เธอคงเสียใจที่เขาทำแบบนี้ แต่เขาทำอะไรไม่ได้เมื่อแม่ของเขายื่นคำขาดไปแล้ว ท่านไม่เคยขู่แต่ท่านทำจริงตามที่บอกทุกครั้ง ฉะนั้นเขาจึงต้องมาเป็นเจ้าบ่าวให้กลิ่นจันทร์ในวันนี้ “แฟนที่ใช้เรือนร่าง หาเงินนั่นเหรอคุณดี อย่าคิดจะพาผู้หญิงแบบนั้นเข้าบ้าน และคุณดีคงรู้นะว่าเงื่อนไขในการแต่งงานยังไม่จบเท่านี้ คุณดีจะได้ทุกอย่างก็ต่อเมื่อมีหลานให้แม่ หลานที่เกิดจากคุณดีและหนูจันทร์เท่านั้น หลานที่เกิดจากลูกและผู้หญิงคนอื่นแม่ไม่ต้อนรับ” นางบอกอย่างเด็ดเดี่ยว หึหึ

อาทิตย์เองก็แทบจะอดทนรอให้ถึงพิธีขั้นตอนสุดท้ายแล้วไม่ไหวเหมือนกัน เขาอยากเข้าหอกับเจ้าสาวแสนสวยจะแย่แล้ว แววตาเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มทำเพียงฟ้าหน้าร้อนผ่าว ด้วยรู้ได้ทันทีว่าเขาต้องการอะไรจากเธอ ก่อนจะแต่งงาน หญิงสาวหลบหลีกคนเอาแต่ใจมาได้ตลอด แต่หลังจากคืนนี้ไปคงหาห นทางรอดยาก เพียงฟ้าได้แต่ทำใจและภาวนาให้อาทิตย์กินเธออย่างปรานีบ้าง

ช่างแต่งหน้าที่อดจะแซวออกไปไม่ได้ นางจึงทำให้สองคนรีบปาดน้ำตาเพราะวันนี้เป็นวันที่แยมโรลจะต้องสวยและเด่นที่สุดภายในงาน อัญชันจึงรีบซับน้ำตาให้เพื่อนอย่างดี เมื่อมาถึงภายในงานเปิดตัวเจ้าสาว ทันทีที่คณินเห็นเจ้าสาวของตัวเองก็ถึงกับตกตลึงในความสวยของเธอ ใบหน้ารู ปไข่รับกันทั้งจมูก ปาก ตา รวมๆแล้วอยู่ในตัวเธอแล้วดูสวยที่สุดสำหรับเขา เขาจ้องมองอยู่แบบนั้นจนทำเอาแยมโรลเขินแทบทำอะไรไม่ถูกเมื่อต้องเดินมาอยู่ใกล้กัน " วันนี้สวยมากเลยนะครับรู้ตัวไหม น่าจับกินชะมัด "

หญิงสาวบอกงึมงำพลางเอียงคอหนีหนวดเคราที่ปัดป่ายอยู่บนผิวเนื้อเปลือยเปล่าซึ่งก่อให้เกิดความจั๊กจี้ระคนวาบหวาม คำว่า ‘ที่รัก’ ที่หลุดออกจากปากหญิงสาวที่ยังหลับตาพริ้มทำให้ภูริดลชะงักกึก กรามแกร่งบดเข้าหากันจนเป็นสันนูน เธอเป็นเมียเขา นอนอยู่บนเตียงของเขาแต่กลับละ เมอถึงผู้ชายคนอื่น

1 เจ้าสาวที่ไม่ได้เลือก วันวิวาห์ควรเป็นวันที่เจ้าสาวมีความสุข เธอควรยิ้มหวานสดใส ใบหน้าควรอิ่มเอิบ แววตาควรเปล่งประกายยินดี ทว่าสำหรับไข่มุกแล้ว วันวิวาห์ในวันนี้เป็นวันที่แสนขมขื่น ใบหน้าของเธอจึงหม่นเศร้า ในใจมีแต่ความรู้สึกผิด หวาดหวั่นและขลาดกลัว เพราะเธอเป็นเจ ้าสาวที่เจ้าบ่าวไม่ได้เลือก เธอเป็นเจ้าสาวที่เขาจำใจแต่งงานด้วยเพราะความผิดพลาดเพียงชั่วข้ามคืน

ธารณ์พูดพร้อมกับหันไปคว้าแก้วเครื่องดื่ม และสาดเข้าไปในลำคออย่างไม่สนคำท้วงติงของเพื่อนแต่อย่างใด ความเสียใจบวกกับความคับแค้นที่เขานั้นถูกกระทำจากคนที่เขารัก มันทำให้ธารณ์รู้สึกสมเพชตัวเองเหลือเกิน รสิตาหนีจากเขาไปทำไมกัน เธอไม่ได้รักเขาหรอกหรือ เธอทำให้เขาเสียหน้าและเสียใจในคร าเดียวกัน หนำซ้ำแม่ของเขายังจับเด็กรับใช้นั่นมาทำหน้าที่แทนเธออีก “อ่าว...หมายความว่ายังไงวะธารณ์ อย่าบอกนะว่าที่เจ้าสาวนายเป็นลมไปเมื่อกี้ยังไม่ฟื้น เป็นหนักเลยหรือไง” “นั่นสิธารณ์ ฉันว่านายแปลกๆ นะ”