Novel & Cerita เด็กมาเฟีย

มาเฟียหนุ่มหันไปสั่งลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่ไม่ไกลกัน เดินออกมาแล้วเลี้ยวขึ้นมาตามทางเดินคับแคบยังห้องรับรองที่มีเพื่อนในกลุ่มนั่งรออยู่ก่อน "ได้ยินว่าลูกมึงฟื้นแล้วเหรอวะ" "..." "เด็กมึงไง" "เธอไม่ใช่ลูกแต่เป็นเมีย" "หึ! เมียเต็มปากเต็มคำทำเหมือนเขายอมรับมึงแล้วงั้นแหละ"

ชายหนุ่มบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดจนมาถึงตอนที่เบญญาป่วยและจากเขาไป มาเฟียหนุ่มก็กลายเป็นเพียงผู้ชายที่อ่อนแอ คนหนึ่ง ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายบิดา มาร์โกเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดเขาพร้อมจะช่วยลูกชายปกป้องหลาน ๆ จากอิทธิพลของครอบครัวลอร่าแม้ว่าอาจจะนำมาด้วยเรื่องวุ่นว ายที่จะเกิดขึ้นกับครอบครัวและธุรกิจของเขา

Inguchi Ren ลูกชายคนเล็กสายตรงขององค์กร INGUCHI-KAI ที่เป็นมาเฟียอันดับ 1 ของทางญี่ปุ่นเรียกอีกอย่างก็คือยากูซ่า แม้ว่าตามประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ของเราทั้งคู่เป็นประเทศที่ไม่ควรจะเกี่ยวข้องกันก็ตาม แต่ในโลกของมาเฟียมันก็ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวร เราเป็นเพื่อนกันจากการที่ได้เจอกันตา

ชายหนุ่มลูกครึ่งขบกรามกรอดด้วยความโมโห เขาเป็นมาเฟียไม่เคยมีใครด่าเขาว่าปัญญาอ่อนเลยสักครั้ง "นี่!!!! เธอว่าฉันปัญญาอ่อนหรอ" เขากระชากแขนบะหมี่อย่างไม่แรงมากนักเพียงเพราะเกรงว่าเธอจะได้รับอันตราย "หรือผัวมาเฟียของเธอมันไม่บอกหรอ ว่าอย่ามาแหย่หนวดมาเฟียให้มันโมโห ห๊ะ !!!"

มือคนเป็นพ่อไขกุญแจมือให้ลูกสาว “พ่อขอโทษที่พาตัวมาแบบนี้ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ลูกก็จะมีอันตรายอีกถ้าหากข่าวนี้ออกไป” กลุ่มมาเฟียพวกนี้มีกี่กลุ่มกันนะ “พ่อก็เป็นมาเฟียด้วยหรือคะ แล้วทำไมถึงได้ทิ้งหนูกับแม่ไป”

ต่อจากนี้คือการรอคอยเจ้าตัวเล็กในท้องที่ค่อยๆเติบโต เป็นผลผลิตของลูกหนี้มาเฟียที่กลายมาเป็นเจ้าของกายและของใจและยังเป็นเจ้าของของกันและกัน ตลอดกาล... จบบริบูรณ์

"ฉันจะรู้ไหมวะ?! ขอเวลาโทรหาไอ้เต้แปป แม่งถ้าหมอน้ำแข็งมาเห็นไอ้เด็กหล่อในสภาพนี้ บ้านเราเละเทะแน่" ขนาดมาเฟียยังกลัวหมอน้ำแข็ง คุณพระ..เละเทะที่ ว่าดาเมจต้องรุนแรงขนาดไหน "เอ่อ.เวลาหมอน้ำแข็งโมโห น่ากลัวมากเหรอตัว"

เขายืนถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความหนักใจกับเรื่องที่เพิ่งรู้มา เดาว่ายูริก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองคือทายาทของตระกูลมาเฟียที่โดนฝั่งตระกูลเจย์สันโค่นล้มลงไปเมื่อหลายปีก่อน เขาควรเริ่มบอกเธอยังไงดี… หมับ แขนเล็กสอดเข้ามากอดเอวแกร่งของมาร์ลิกซ์ และสัมผัสจากอ้อมแขนเล็ก ๆ ก็ทำให้มาเฟียหนุ่มหลุดออกจากภวังค์ความคิด

เด็กชายชูนิ้วก้อยยื่นไปหามาเห็นหนุ่ม "ครับ งั้นเราไปดูรถดีกว่า" มาเฟียหนุ่มจูงมือลูกชายเข้าบ้านพร้อมสุนัขตัวโปรด

ส่วนบวรร้องลั่น รีบขยับหนีตาหูเหลือก ทว่าหนีไปไหนไม่ได้ ร่างผอมนั้นสั่นงันงก หวาดกลัวชายหนุ่มรุ่นลูก ตัวเองตระหนักถึงความโหดร้าย “ผมไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยนะครับ คุณเดวิส ผมไม่ได้ขายหนูเม” “คิดว่ากูจะเชื่อมึงหรือไง ถ้าไม่เป็นมึงแล้วจะเป็นใคร...” เจ้าพ่อมาเฟียขยับร่างทะม ึนเข้าหา แล้วสะบัดขา เหวี่ยงสัดเข้ากลางลำตัวของญาติเมียตัวเองเสียงดังป๊าบใหญ่