เพื่อน (รัก) นายมาเฟีย の小説・ストーリー

ปรินทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แต่บดินทร์กลับทำหน้านิ่งและทวนคำพูดเพื่อนอีกครั้ง "มาเฟียเหรอ" "ใช่ๆ น้องแป้งปั้นของเราไม่ใช่คนธรรมดาแล้ว แต่น้องเป็นลูกสาวมาเฟียเว้ย"

“แน่สิครับ ปกติพี่กับไอ้ฟามันก็เล่นแรงๆ กันแบบนี้อยู่แล้ว เพียงแต่ว่าตอนนี้ความจำน่ายังไม่กลับมา เลยจำไม่ได้ว่าเมื่อก่อนพวกพี่ก็มักเป็นแบบนี้กันเป็นเรื่องปกติ ใช่มั้ย เพื่อนรัก” ฟ้าครามแสร้งหันไปถามเพื่อนประโยคหลัง ซึ่งคำว่าเพื่อนรัก แน่นอนว่าเต็มไปด้วยความกดดันให้ไอ้ฟาบ ิโอมันต้องพยักหน้าตามเขา

พราวฟ้ากรี๊ดกร๊าดเบาาๆ ให้กับความคลั่งรักของมาเฟียหนุ่มเเฟนขอเพื่อนสาว พอดีกันพี่เเกก็โชว์หวานไปหนึ่งกรุป "เเกจะกรี้ดทำไมยัยฟ้า หาเเฟนเข้าซักคนดี่" ของขวัญส่ายฟหหัวให้เพื่อนอย่างเอือมระอา "ป้ะ ไปรวมกันได้เเล้ว เดี๋ยวสายอีก"

“ผมก็แค่เปิดตัวแฟน มันผิดตรงไหนครับ?” “ทำอะไรก็ช่วยรักษาหน้าคู่หมั้นของแกด้วย แกเห็นหนูลีเขาเป็นตัวอะไร?” “ผมไม่ได้รักลีอาห์ สำหรับผม ลีอาห์คือเพื่อนเท่านั้น”

นิโคลัส มาเฟียหนุ่มวัยสามสิบห้าไม่ได้สนใจฟังคำโอ้อวดของเพื่อนสนิท เขายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพื่อดับความกระหายหลังจากผ่านศึกรักกับผู้หญิงที่เขาเจอในคลับแห่งนี้เพียงแค่ห้านาทีก่อนจะลากเธอเข้าไปรองรับแรงอารมณ์ในห้องน้ำสำหรับแขกวีไอพี "เฮ้ย ได้ฟังที่กูพูดอยู่หรือเปล่าวะ" " ฟังอยู่ แล้วยังไง"มาเฟียจากประเทศโมนาโกตอบเพื่อนรักด้วยท่าทีเฉยชา

"เฮ้ย นี่เหรอปกรณ์ พ่อมาเฟียที่ใครๆ ก็เกรงกลัว หลงแฟนเด็กจนยิ้มไม่หุบเลยเหรอ" ปกรณ์หันไปมองเพื่อนพร้อมหัวเราะในลำคอ ดวงตาฉายแววขันแต่ก็เต็มไปด้วยความภูมิใจ ก่อนจะโอบไหล่พิมพ์ชนกแน่นขึ้นเหมือนจะยืนยันคำพูดของอัคคี

"ห๊าวววว ง่วงชิบหาย ปวดเอวด้วย กูขอไปนอนก่อนนะ เออ มึงทำอะไรไว้ให้กูกินด้วยนะเผื่อดึกๆถ้ากูหิวกูจะลุกมาเวฟกิน" "กูเป็นขี้ข้ามึงใช่ไหมทุกวันนี้" "ใครบอก มึงอ่ะเป็นเพื่อนรักเพื่อนเลิฟกูเลยนะ เพราะกูไม่เคยไว้ใจใครนอกจากมึง"

Chapter 4 “พี่ปั้นสิบให้กูดูแลมึง กูไปไม่ได้หรอกถ้ากูไปแล้วใครจะดูแลมึงล่ะ” “ไม่ต้องมาดูแลกู!” ปั้นจั่นผลักบ่าฉันแรง ๆ เจ็บวะ! เจ็บเชี่ย ๆ ที่เห็นคนที่รักทำแบบนี้ “ปั้นจั่น” “คำว่าเพื่อนมันจบลง ตั้งแต่มึงบอกว่ารักกูแล้วแหละ”

INTRO ใคร่รักมาเฟีย 'สัญญาต้องเป็นสัญญา หนึ่งคนยึดถือข้อนี้มาตลอด แต่อีกคน... สัญญาอะไรวะ ฉันไปสัญญาตอนไหน?!'

"พี่นิก" โอลิเวียยืนรอร้องเรียกหาเคโออยู่ไม่ไกลจากที่คนงานช่วยกันหาเขาคนที่ทุกคนรู้แล้วว่าเขาไม่ใช่แค่คนงานทั่วไปแต่เขาเป็นถึงมาเฟียใหญ่โตที่ยอมลำบากเพื่อหญิงที่รัก