แม่บ้าน นิยาย & เรื่องราว

จ๊วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อ๊ะ… อ๊ายยย… ” แก้วร้องคราง ดิ้นไม่หลุด สู้แรงไม่ไหว สุดท้ายจึงได้แต่นิ่งทน ปล่อยให้ชะตาเป็นไป ลุงแสงได้ใจทั้งบีบทั้งดูดอย่างเมามัน “อูยยย… ” แก้วร้องคราง หลุบตาลงมองวงป้านลานหัวนมชูชันขึ้นมาเป็นช่อ แอ่นเต้ารับปลายลิ้นและริมฝีปากลุงแสง ดูดเลียด้วยความหิวกระหายเสียงดังอั่กๆ จนแทบจะสำลักน้ำนม “อ๊า… ซี้ดดดด… ” แก้วครางกระเส่า อดทนให้ลุงแสงดูดนมจนหนำใจ ความเสียวซ่านทำเอาหล่อนหนีบหน้าขาแน่น บิดตัวไปมา ลุงแสงชอบใจ รีบโอบสะโพกของแก้วพามาที่เตียงนอนตั้งอยู่กลางห้อง “ขอลุงกระแทกสักทีเถอะนะ… แอบมองมานานแล้ว… เดี๋ยวลุงจะพาขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด” ลุงแสงกดแก้วให้คว่ำหน้าพาดลำตัวลงกับขอบเตียง ถลกผ้าถุงขึ้นมากองอยู่เหนือบั้นท้าย ตาวาวมองกลีบก้นอวบขาว เอามือดันก้นให้แอ่นเชิด

“ผมอยากเอา... ” บอกพลางดึงมือข้างหนึ่งของหล่อนลงมาจับท่อนเอ็นร้อนผ่าว ลำยาวใหญ่ตั้งโด่ขึ้นมาเลยสะดือของผม ใหญ่มากจนมือน้อยๆ ของหล่อนกำไม่รอบ “อู้ว... ง่ามขาเยิ้มไปหมดแล้ว” ผมทำเสียงตื่นเต้น ทั้งที่รู้ว่ามันเริ่มแฉะฉ่ำตั้งแต่ตอนแม่ยายโดนจูบไซ้ ผมรู้วิธีกระตุ้นเร้า ไม่ยากที่จะจู่โจมจนหล่อนน้ำเดิน “คาวสวาทหอมจัง” ผมหงายฝ่ามือลูบล้วงเข้ามาที่ง่ามขา สัมผัสเนื้ออ่อนทำเอาแม่ยายสะดุ้ง โดนมือตะล่อมบีบพูเนื้ออุ่นจัด “สะ… เสียว.. ” แม่ยายพึมพำเบาๆ สัมผัสกอดรัดและลีลาเล้าโลมสุดเร่าร้อนของผม สามารถเรียกน้ำหล่อลื่นกระปริบเยิ้มออกมาแฉะอุ้งมือของผมที่กรีดนิ้วกลางรัวๆ เข้าใส่ซอกหลืบของหล่อน

เธอถูกหลอกใช้เป็นสินค้าแลกเงิน! แต่สุดท้ายกลับได้หัวใจของเขามาครอบครองอย่างไม่รู้ตัว .......... “อย่าฉีกเสื้อผ้าของดาวนะ” เธอตวาดเขาทั้งที่ใบหน้าแดงก่ำและหอบหายใจแรง “ดาวเช่าชุดนี้มา ต้องส่งคืน” อลันเลิกคิ้ว มือของเขาเลื่อนไปด้านข้างลำตัวของหญิงสาว พบซิปซ่อนอยู่จึงรูดลงเสียงซิปที่เลื่อนลงนั้นทำให้ดุลยาพยายามดันตัวหนี แต่เขากางขาคร่อมร่างเธอไว้ซ้ำมือก็ยังถูกมัดทำให้ไม่อาจหาหนทางเอาตัวรอดได้ เขาถอดชุดเดรสออกไปพ้นร่างที่ดิ้นรนอยู่ใต้ร่างของเขา ผิวกายขาวกระจ่างที่ปรากฏเบื้องหน้า แม้จะมีชุดชั้นในสองชิ้นปกปิดส่วนสำคัญแต่ทำให้เขารุ่มร้อนแทบคลั่ง “ได้...ผมรับผิดชอบเอง”

เขาคือผู้ชายที่หล่อรวยมีแต่สาวๆร่ายล้อมส่วนเธอมันก็แค่เด็กรับใช้ที่ถูกอุปการะ การอยู่ร่วมกันในบ้านหลังเดียวจึงเกิดขึ้นก่อนที่เขาจะรังแกเธอสารพัดและเมื่อเธอทนไม่ไหวจึงจากไปพร้อมลูกในท้องแบบไม่มีคำร่ำลา

หยางหลง หรือประธานหยางแห่งดราก้อนกรุ๊ป จำเป็นต้องกลับมาเมืองไทยครั้งแรกในรอบสิบปีเพื่อเทคโอเวอร์โรงแรมเก่าแก่ที่ญาติผู้น้องบริหารจนพังเละเทะ เขาไม่อยากกลับมาที่นี่เพราะสิบปีก่อนที่ยังเป็นวัยรุ่น เขาเคยมีความทรงจำที่ยังเจ็บปวดและไม่เคยลืมมันได้ ไม่

เพราะอยากตอบแทนบิดา ข้าจึงยอมทำทุกอย่าง แม้กระทั่งยอมเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับบุรุษแปลกหน้า แต่สำหรับเขานั่นข้าก็แค่สตรีโง่งมคนหนึ่งที่ได้ขึ้นชื่อว่าภรรยาของเขาเท่านั้น

เพราะการดูดวงบ้าๆ ของครอบครัวตัวเอง ทำให้ฉันจะต้องมาแต่งงานโดยไม่รู้ตัว เพราะครอบครัวกลัวจะล้มละลาย เลยจับฉันแต่งงานกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ ฉันเลยรับบินมาจากอังกฤษมาดูว่าที่สามีตัวเอง พอฉันเห็นสามีของตัวเองครั้งแรก ฉันก็ตกลงปลงใจแต่งงานกับเขาทันที!!

เกลียดเธอ... คือคำพูดที่เขาเอ่ยแม้ว่ากำลังครอบครองเธอด้วยแรงปรารถนา แม้กระทั่งตอนที่เขาจูบจนเธอหายใจแทบไม่ทัน มาลารินไม่เคยเข้าใจว่า... ระหว่างความเกลียดชังที่เขาย้ำ กับความลึกซึ้งทางกายที่เขาแสดงออก สิ่งไหนกันแน่? ที่คือความจริงในหัวใจของชวลิต

เขาเกลียดเธอตั้งแต่แรกเห็นเพียงเพราะว่าเธอเป็นลูกติดของเมียน้อยคุณพ่อ เธอมันเป็นแค่กาฝากของบ้านหลังนี้แต่เขาไม่รู้เลยว่าทุกครั้งที่เขาผลักไสไล่ส่งเธอมันกลับทำให้เขาเองที่เริ่มโหยหาจนแทบบ้า

“โห… แม่คุณเอ๊ย… ” รุตย์อุทาน ดวงตาเบิกโพลงมองเต้านมคัพอีอวบใหญ่สะดุดตา ผุดเด้งออกมากระแทกใบหน้า รีบผงกศีรษะขึ้นมาจูบไซ้อย่างลนลาน ครอบริมฝีปากกะซวกดูดหัวนมสลับไปมาทั้งสองเต้าอย่างเมามัน จ๊วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อ๊า… อูยยยย… ” หญิงสาวร้องครวญคราง ทรวงอกแอ่นหยัดขึ้นด้วยความสยิว กดเต้านมที่หัวนมกำลังชูชันขึ้นมาเป็นช่อ กระแทกอัดใส่ใบหน้าและปากของรุตย์ ป้อนให้เขากะซวกดูดอย่างตะกละตะกลาม