แม่บ้าน Novels & Stories

ฮันน่าเกาหัวแก้เขิน “งั้นเดี๋ยวป้าสอนให้ค่ะ ทำอาหารง่ายนิดเดียว” แม่บ้านยังคงบอกอย่างใจดี

อ้อมกอดที่เธอเคยได้รับ จูบที่เธอได้สัมผัส และคำบอกรักจากปากของเวย์ มันคือเรื่องโกหกงั้นเหรอ? “ป้าชื่อชบานะคะ เป็นหัวหน้าแม่บ้านที่นี่ ถ้าคุณหนูต้องการอะไรก็บอกป้าได้เลย” “หนูจะกลับบ้าน” “เอ่อ.. คือเรื่องนั้นป้าว่า”

คุณหญิงวิไลลักษณ์กะพริบตาปริบๆด้วยความงุนงงกับคำถามที่จู่ๆก็พุ่งตรงประเด็น “อ้าว…ถามถึงแม่เขาทำไมล่ะ ก็บอกแล้วไงว่าแกชื่อปลายฝน เป็นแม่บ้านคนใหม่ที่เพิ่งมาทำงานในบ้านเรา ตอนนี้น่าจะกำลังทำความสะอาดอยู่แถวห้องครัวหรือห้องโถงด้านหลังโน่นแหละ ทำไมรึ?”

้มแน่นอน วาตะจำรูปร่างของยัยตัวแสบคนนี้ได้ “เธออีกแล้วเหรอ...นี่เธอกล้ามากนะ” แม่บ้านที่ยืนหันหลังทำงานตอนนี้ก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ‘ยัยตัวแสบ’วาตะตรงเข้าไปหาแม่บ้านคนใหม่ที่เขาเพิ่งจ้างมาทำงานได้ไม่ถึงอาทิตย์ เขาไม่รู้ว่าหนูยิ้มไปดีลกับแม่บ้านยังไงถึงสามารถเข้ามาทำงา นในบ้านได้อีก

แม่บ้านที่ทำความสะอาดเห็นว่าเขาเปิดดูทุกห้อง "แม่คนอาศัยอยู่ไหน" "ใครหรือคะ" "แม่ข้าวเน่านั่นแหละ" "คุณข้าวหอมเหรอคะ" "อยู่ไหน" "คุณข้าวหอมออกไปทำงานแต่เช้าแล้วค่ะ"

[ระบบหญิง] “ยินดีต้อนรับสู่สวรรค์ของคนมีเงินจ้า~!” ธีร์พาฉันเข้าไปในบ้าน แนะนำให้รู้จักกับแม่บ้านคนหนึ่งชื่อพี่มยุรีซึ่งจะเป็นคนดูแลเรื่องอาหารและความสะอาด

แม่บ้าน คลิกไปยังเจ้าของโพส ทักเข้าไปในแชทของผู้โพสโดยพิมพ์ว่า ( สวัสดีค่ะ ดิฉันสนใจงานแม่บ้านที่คุณประกาศรับสมัครค่ะ ฉันมีคุณสมบัติครบตามที่คุณต้องการเลย เป็นคนไทยแท้ ไม่มีประวัติอาชญากรรม เรียนจบมัธยมปลาย ถนัดทำงานบ้านและเคยทำงานบ้านมาแล้ว

เธอยิ้มบางๆแล้วถามต่อ “แม่บ้านคนนี้อายุเท่าไหร่แล้วคะ” “เพิ่งเรียนจบปริญญา” “ห๊ะ เพิ่งเรียนจบเหรอคะ” เธอถามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าแม่บ้านจะอายุยังน้อยกว่าเธอ ซึ่งเธออายุยี่สิบหกแล้ว

แย้มแม่บ้านอีกคน ก็กระซิบถามเสียงเบา “ค่ะ ป้าชื่อนวล ส่วนนี่ชื่อแย้ม เป็นแม่บ้านที่ต้องมาทำความสะอาดที่นี่ ทุก 3 วันค่ะ” “อ่อค่ะ มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ”

ประตูรั้วลายวิจิตรเปิดออกช้า ๆ พร้อมกับเสียงฝีเท้าของหญิงวัยกลางคนในชุดแม่บ้านสีเรียบดูสะอาดสะอ้านเดินออกมา ท่าทางคล่องแคล่วและดูใจดี “มากันแล้วเหรอ” เสียงของสมจิตรดังขึ้น หล่อนเป็นแม่บ้านคนเก่าแก่ ทำงานที่บ้านหลังนี้มาตั้งแต่ผมสีดำ จนตอนนี้ผมกลายเป็นสองสีแล้ว