แม่บ้าน の小説・ストーリー

คีย์เอ่ย "ค่ะคุณคีย์" แม่บ้านเมื่อได้รับคำสั่งก็เดินออกจากห้องครัวใหญ่โตของบ้านทันที เจลีนที่มองตามป้าแม่บ้านเดินออกไป ก่อนหันกลับมาหาคีย์อย่าไม่เข้าใจ ปกติบ้านหลังนี้จะมีแม่บ้านอยู่ตามจุดต่างๆตลอด24 ชั่วโมงผลัดเปลียนกันไปและมีการืดเฝ้าอยู่แน่นหนา "อย่าบอกว่าจะให้ลีนทำทุกอย่างแ ทนแม่บ้านเหรอ"

ยังไม่ทันที่ธาราจะพูดจบเสียงของแม่บ้านก็พูดดักขึ้น “อะไรกันครับผมแค่จะบอกว่า งานบ้านผมไม่ถนัดแต่ถ้างานนอกบ้านผมเก่งที่สุดครับ”

เหอถิงกล่าว แม่บ้าน? บ้านหลังใหญ่แบบนี้จะจ้างแม่บ้านก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่นึกไม่ถึงว่าเธอจะกล้าตบเจ้านาย นี่มันจะจองหองพองขนเกินไปแล้ว

กลอยใจพยักหน้า มิน่าล่ะบ้านของเขาจึงดูสะอาดสะอ้านที่แท้ก็จ้างแม่บ้านนี่เอง ไม่รู้ว่าเป็นแค่แม่บ้านอย่างเดียวหรือเปล่าถึงได้ตบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้ากัน "เธอมีหน้าที่ทำอะไรบ้าง ?" "ซักผ้า ทำความสะอาดบ้าน บางครั้งก็ทำกับข้าว" "แค่นั้น ?" "ใช่ แค่นั้น"

ร่างสูงเพรียวสวมผ้ากันเปื้อนทับกับชุดลำลองแสนสบายเหมาะกับการอยู่บ้านและคล่องตัวในการหยิบจับทำอาหารมื้อพิเศษสำหรับสองคน "คุณเนตรกลับมาแล้วเหรอคะ" เสียงของแม่บ้านวัยกลางคนที่ศรุตจ้างให้มาทำงานเอ่ยถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "ค่ะ เพิ่งกลับมาได้สักพักนี่เองค่ะป้า"

"ค่ะ" ขวัญข้าวช่วยแม่และพี่ๆแม่บ้านคนอื่นทำความสะอาดห้องต่างๆของบ้านใหญ่ตลอดทั้งบ่าย เธอพยายามหาอะไรทำตลอดเวลา ขัดพื้น ล้างจาน เช็ดหน้าต่าง จะได้ไม่คิดฟุ้งซ่านไปถึงเรื่องเมื่อเช้า แต่สัมผัสร้อนผ่าวที่เขาทิ้งไว้ยังคงแจ่มชัด

"ห้ามรบกวน ฉันจะทำคุณหนูคนที่สองของตระกูล" "ค่ะ นายใหญ่" แม่บ้านยิ้มกว้างเมื่อรับรู้ความต้องการของเจ้านาย

ท่านเปรมเอ่ยเสียงเข้มเพราะเป็นคนเจ้าระเบียบเลยจะไม่ชอบอะไรที่ไร้กฎเกณฑ์ “ขอโทษค่ะ...แฮก แฮก” แม่บ้านวิ่งกระหืดกระหอบ ผลักประตูเข้ามาก่อนจะรีบก้มหน้าเมื่อเจอสายตาดุดันของเจ้าของบ้าน เธอพึ่งมาทำงานไม่ถึงเดือนเลยยังกระโดกกระเดกอยู่เลย “สรุปว่ายังไง มีอะไร” ท่านเปรมถา มย้ำ

น้ำหนึ่งชะงักกับคำว่าภรรยาที่เขาแนะนำกับแม่บ้านแล้วหันมองร่างสูงด้วยสีหน้างุนงง “สวัสดีค่ะคุณน้ำหนึ่ง ดิฉันชื่อนานะคะ” แม่บ้านวัยสี่สิบกว่าปียกมือไหว้ภรรยาคนสวยของเจ้านายด้วยความนอบน้อม

แม่บ้านที่เพิ่งเข้ามาหมายจะทำอาหารเที่ยงให้เจ้านายชะงักแล้วก้มหน้าลง เธอจะเข้ามาในบ้านหลังนี้ต่อเมื่อทำอาหารและทำความสะอาดนอกนั้นก็อยู่หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่เคยพาเธอไป "ฉันช่วยนะคะ" "ไม่ต้อง ฉันทำเอง" "ค่ะนายใหญ่" "แค่เตรียมยาลดไข้และผ้าเช็ดตัวให้ฉันพอ" "ได้ค่ะ" แม่บ้านรับป ากก็รีบทำตามคำสั่ง