แอบรัก(ไม่)ให้เธอรู้ Mga Nobela at Kwento

รจนา พีอาร์สาวสวยสายถึก ที่ถูกเลิกจ้างด้วยเหตุผลแสนงี่เง่าคือ...ดันไปเตะก้านคอเจ้านายหัวงูที่มาขอดูดนมเธอจนคอแทบหัก แถมยังโดนแฟนสวมเขาจนต้องเลิกราแบบไม่สวยอีกต่างหาก เธอตัดสินใจหอบหมาบีเกิ้ลคู่ใจ กลับบ้านเกิดที่ต่างจังหวัดเพราะแบกรับค่าครองชีพไม่ไหว จนกระทั่งได้มาพบกับ สาธุคุณ หนุ่มบ้านไร่สุดฮอตประจำตำบลเพื่อนบ้านใหม่ เพราะหมาเธอไปดันมุดรั้วไปปล้ำหมาเขาถึงบ้าน งามหน้าไหมล่ะ! แล้วความฮาปนฟินจึงบังเกิด!

เมื่อ "อันนา" นักศึกษาวิทยาศาสตร์สาขาเคมีสาวสุดฉลาดและเย็นชา ต้องมาเจอกับ "พีท" หนุ่มวิศวะกรรมศาสตร์สาขาไฟฟ้า สุดกวนที่ใช้ชีวิตสุดชิลโนสนโนแคร์ใคร โลกของ "อันนา" ที่เต็มไปด้วยสูตรเคมีและปฏิกิริยาทางวิทยาศาสตร์ต้องสั่นสะเทือน เมื่อ "พีท" เข้ามากวนใจเธอไม่หยุด แต่สิ่งที่ทั้งคู่ไม่คาดคิด คือ พลังดึงดูดระหว่างพวกเขาที่ร้อนแรงเกินกว่าหลักการทางเคมีจะอธิบายได้…….

เขาต้องกดเก็บความต้องการของตัวเองไว้ภายใต้หน้ากากเย็นชา เพียงเพื่อถูกเธอกระชากออกด้วยความเร่าร้อนเกินต้าน ยั่วรักนายบอดี้การ์ดจอมโหด เรื่องราวของลูกสาวมาเฟียกับบอดี้การ์ดมาดเข้มที่แสนจะเร้าใจ นอกจากปกป้องชีวิตแล้ว เซียวเฟิง ยังได้รับคำสั่งกระชับเป็นพิเศษให้ปกป้องพรหมจรรย์ของหญิงสาว แต่ทว่า เมริสา กลับไม่ยอมให้ความร่วมมือเอาเสียเลย ยิ่งทั้งคู่ต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตามลำพัง ระหว่างหน้าที่และความต้องการของตัวเอง เขาจะเลือกอะไร เพราะเธอแน่ใจอยู่แล้วว่าต้องการเขาแน่นอน

"ระหว่างเรามันก็ชัดเจนมาตลอดนะ ลืมข้อตกลงวันแรกแล้วเหรอ" "..." "แค่พี่ดีด้วยไม่ได้แปลว่าพี่จะรักเธอ" "แต่ว่าหนูรักพี่ธีร์นะคะ หนูไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครเลย พี่เป็นคนแรกของหนู เป็นคนแรกในทุกเรื่อง เป็นคนที่อยู่กับหนูในเวลาที่หนูเศร้า หนูรักพี่นะพี่ธีร์ นอกจากรวินท์ก็มีพี่ที่ทำให้หนูอยากมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ หนูรักพี่จริง ๆ นะ" "อืม แล้วยังไง" เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เขาดูไม่ได้ใส่ใจในสิ่งที่ฉันพูดออกมาอย่างยากลำบาก เขาไม่ใส่ใจมันเลย "พี่ธีร์...รู้สึกกับหนูบ้างหรือเปล่าคะ ที่ผ่านมาเคยรู้สึกดีกับหนูไหมคะ" "เหมือนว่าพี่จะเคยบอกเธอแล้วนะว่ารู้สึกกับพี่เท่าไหร่ก็ได้ รักพี่พี่ก็ไม่ว่า แต่ว่าพี่จะไม่รับผิดชอบความรู้สึกของเธอ ฉะนั้นอย่ามาเรียกร้องในสิ่งที่พี่ให้เธอไม่ได้" "..." "อย่าลืมสิว่าเธอเป็นแค่เด็กเลี้ยงของพี่เท่านั้น เธอก็แค่ของเล่น พี่ชอบหน่อยก็เล่นนาน แต่ว่าตอนนี้พี่เริ่มไม่อยากเล่นแล้วสิ"

"พี่แบล็คคคคคคคค" "อะไรเรียกอยู่นั่น" "ถ้าหวาสวยพี่จะชอบหวาม๊ายยยยยยยค๊าาาาาา เอื๊อกกกกก" "ชาตินี้คงไม่ทันแล้วล่ะยัยบ้านนอกเพราะเธอเกิดมาก็ไม่สวยแล้วจะเอาไรมาสวย" "หื้ออออ หวาจาไปเกาหลี ไปทำหน้าสวยๆ ไปทามนมหย่ายยยๆ เลย"

เด่นนภา เธอเป็นหญิงสาวที่เรียนจบใหม่ความใฝ่ฝันสูงสุดคือการได้เป็นนางงามจักรวาล เธอจึงดูแลตัวเองเป็นอย่างดี และภาษาของเธอก็ไม่เป็นสองรองผู้ใด เพราะเธอพูดได้ถึงสี่ภาษา ยังเรียนเกียรตินิยมอันดับหนึ่งของคณะบริหาร ชีวิตของเธอต้องพลิกผันเมื่อได้พอเจอกับแพทย์หนุ่มวัยสามสิบห้า เขาทำให้เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น

“ลี่ไม่อยากให้เฮียเจ็บปวดเพราะเธอเลย” “…ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยฉันสิ” “………” “ทำให้ฉันลืมความเจ็บปวด แล้วสนใจแค่เธอ” เขา…คือคมมีด ที่กรีดลงผิวกายและฝากร่องรอยบาดแผลเอาไว้บนตัวของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่เคยใยดี ——————— 'ผู้หญิงคนนั้น' คือคนที่เขารัก ‘ส่วนเธอ’ คือคนที่เขาโหยหาและขาดไม่ได้ จนกลายเป็น ความลับในเงามืดของความสัมพันธ์ ยิ่งพยายามตัดใจเท่าไหร่…หัวใจก็ยิ่งเรียกหามากขึ้น

“ในหัวคุณก็คงไม่พ้นเรื่องแก้แค้น บอกได้เลยว่ามันไม่มีประโยชน์ คุณก็เห็นว่าแม่ไม่ได้รักฉันเลย ต่อให้ฉันตายไปต่อหน้าเขาก็ไม่สนใจ” เธอสะอื้นฮักอย่างกลั้นไม่อยู่ “ถึงคุณจะแย่งลูกไปจากฉัน ก็มีเพียงฉันเท่านั้นที่เจ็บปวด ไม่ใช่แม่หรือใครทั้งนั้น” เรณุการะบายความเจ็บปวดในใจออกมาจนหมดสิ้น ตั้งแต่เล็กจนโต มารดาไม่เคยพูดกับเธอด้วยคำที่อ่อนโยน ไม่เคยให้ความรักความอบอุ่น มีแต่ดุด่า ทุบตีสารพัด พ่อเลี้ยงหนุ่มได้แต่ยืนอึ้งเกิดความรู้สึกสงสารหญิงสาวขึ้นมาจับใจ แล้วแบบนี้เขาจะใจร้ายใจดำกับเธอได้อีกอย่างไรกัน “จะให้ฉันกราบก็ได้ ได้โปรดอย่าพรากลูกไปจากฉันเลยเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันมีแรงลุกขึ้นมาต่อสู้กับโชคชะตาอันโหดร้าย ฉันสัญญานะว่าจะเลี้ยงเขาให้ดีให้ความรักความอบอุ่นแก่เขา อีกหน่อยคุณก็จะแต่งงานกับผู้หญิงที่คุณรักแล้ว จะมีลูกหลายๆ คนก็ยังได้ อย่าเอาลูกฉันไปเลยนะขอร้องล่ะ” เรณุกาพนมมือไหว้ทั้งน้ำตาลุกขึ้นเดินมายืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่ม ย่อตัวลงเพื่อก้มกราบอ้อนวอนขอลูกในท้องเอาไว้ ทำเอาหัวใจที่เคยด้านชาไร้ความรู้สึกถึงกับกระตุกวูบ ยอมแพ้ต่อคนตัวเล็กอย่างราบคาบ

"พี่เรย์รักมินสักนิดนึงก็ไม่ได้เลยเหรอคะ?" "อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉัน" นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันต้องเลิกรักผู้ชายอย่างพี่เรย์ให้ได้ ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ... "ฉันอนุญาตให้เธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่?" "มินจะปะ...อื้อ!" "ทนให้ไหวก็แล้วกัน 😏"

ข้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของแม่ทัพไร้ใจ จู่ๆข้าได้รู้ว่าข้าเป็นเพียงตัวประกอบที่ต้องตายอย่างไร้ค่า ข้าจึงหนีไปมีชีวิตใหม่พร้อมกับบุตรในครรภ์ แต่แล้วเขากลับตามมาทวงคืนบุตร ทวงคืนหัวใจของเขาที่ข้าขโมยหนีไป