Novel & Cerita 도적

ยวนเหลือเกิน เขาก็ไม่ใช่ไม่เคย เชี่ยวเชิงจนกรำ พักไปบ้างเพราะเข้าไปสู่โลกสิ้นอิสระ อา...เรียกไม่ได้หรอกว่าพัก...แสนก็คือแสน ที่ริลองเรียนรู้ทุกสิ่ง เขาไม่ใช่คนดีที่มีโอกาสอยู่ในโลกใสสว่างมากนัก โลกของแสนคือสีเทา เกือบดำ และเขาก็ใช้โอกาสในโลกนั้นได้อย่างคุ้มกับที่เกิดมา "ผมข อแค่อย่างเดียวถ้าผมชนะ ผมอยากกินข้าวกับคุณนาย"

คำพูดง่าย ๆ ที่ออกมาจากปากของมังกรมันก็ยิ่งทำให้ไม้โมโหมากกว่าเดิม “ไอ้เวร!” มือหนาของไม้ยกขึ้นมากระชากคอเสื้อเพื่อนสนิทเอาไว้ มังกรไม่ได้ต่อต้านหรือสู้กลับเพราะเขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันผิดพอสมควร

Rrrr Rrrr เสียงโทรศัพท์ดังเพียงไม่กี่ครั้ง เหมอดแปลกใจไม่ได้ว่าอีกฝ่ายจะโทรมาทำไม ทั้งที่ตอนเย็นก็ต้องเจอกันอยู่แล้ว “ว่าไง คิดถึงพี่เหรอ?” “พี่เหมฟังผมให้ดีนะ ตอนนี้ผมกับไอ้ขลุ่ยถูกใครลักพาตัวมาขังที่ไหนสักแห่งไม่รู้” เป้รีบพูดจนลิ้นพันกันไปหมด แถมยังเรียบเรียงผิด ๆ ถู ก ๆ

เสียงชุดถูกกระชากฉีกขาดผ่าครึ่งดังขึ้นทำให้คำเอื้องตกใจ ไม่คิดว่าคนป่าเถื่อนจะทำกับเสื้อที่ตนเองใส่ แล้วเขาก็ฉีกผ่าครึ่งจนมาถึงตัวกระโปรงชุดเดรสต่อกันกับเสื้อ “คุณมันบ้า!” คำเอื้องว่าคนเหนือร่างพร้อมจับมือของเขาที่จะกระชากดึงยกทรงตัวเองขาดตามชุดตนเอง

ร่างหนาผลักร่างบางไปยืนแนบกับระเบียงพร้อมกับใช้มือถลกกระโปรงขึ้นไปเหนือเอวคอดบาง มือหนาเกี่ยวแหวกชั้นในตัวจิ๋วให้พ้นทางร่องสวาทจากนั้นก็เสียบแทงอัดท่อนเอ็นร้อนเข้าไปสุดโคนในคราเดียว จากนั้นก็ขยับกระเด้าเอวสอบแรงๆ จนคนด้านหน้าหัวสั่นหัวคลอนไปตามจังหวะแรงกระแทก "เบา ๆ หน่อย ฉันจุก"

นทำลายความสงบ มันคือคลิปวิดีโอจาก "เจ๊ริน"... ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือความดิบเถื่อนที่ผิดแผกจากความหรูหราเบื้องหน้า เจ๊รินกำลังปรนเปรอด้วยเรียวลิ้นให้กับชายขับรถสิบล้อคนหนึ่ง ซึ่งเป็นลูกค้ารายล่าสุดของเธอ ท่อนเนื้อของชายผู้นั้นทั้งใหญ่โตและยาวเหยียดทว่ากลับดูผิดรูป บิดเบี้ยวจากการฉีดสารแปลกปลอมดูน่าเกลียดน่ากลัว พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาเย้าแหย่

กครั้ง “รินจ๋า... เดี๋ยวพี่จะลองเอาเข้าไปอีกครั้งนะครับ” คำประกาศสิทธิ์นั้นมาพร้อมกับการโถมกายเข้าหาอย่างไม่ทันตั้งตัว น้ำมันหล่อลื่นช่วยให้เขาทะลวงผ่านกลีบเนื้อนุ่มเข้าไปได้อย่างง่ายดาย บัวรินผงกศีรษะขึ้นมองภาพการเชื่อมต่อที่ดูจาบจ้วงนั้นด้วยความใจหายวาบ เธอรู้สึกเหม ือนร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ภายใต้แรงอัดอั้นที่โถมเข้าใส่

เลี่ยหยางน้ำเสียงหาเรื่องสุดๆ เขาเดินมาใกล้ๆเยว่หลิงแล้วเอามือล้วงๆควักๆเข้าไปในเสื้อเยว่หลิง หยิบป้ายหยกออกมา 1 อันเขียนว่า "ไป๋"

com =====

สุทธิดาบอกกับเพื่อนชายหุ่นนายแบบ และนึกได้ว่าตอนที่กดเงินเธอคนนั้นมายืนต่อแถวอยู่ข้างหลัง “ช่วยด้วยค่ะ ขโมย ช่วยจับขโมยหน่อยค่ะ” สุภัครพีวิ่งตามชายหนุ่มที่ชื่อจัสตินพร้อมกับร้องตะโกนให้คนช่วย แต่ก็มีแต่คนมองแต่ไม่ยอมให้ความช่วยเหลือสักราย พวกเขาคิดว่ากำลังถ่ายหน ังอยู่หรือไง แต่โชคก็เข้าข้างเมื่อเธอคนนั้นดันวิ่งไปทางที่สามีของเธอยืนอยู่พอดี “พี่ไคจับผู้หญิงคนนั้นไว้ที เธอเป็นขโมยค่ะ” จึงตะโกนบอกเขาแต่ไกล