โรงเรียน

“คุณหนู...จะแกล้งรินหรือคะ” เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้เลย ที่คนอย่างเขาจะโน้มตัวลงมาเกลือกกลั้วกับคนอย่างเธอ ซึ่งไม่เคยอยู่ในสายตาเขาเลย เขาก้มลงจูบต้นคอของเธอเสียงดังจุ๊บ ทำเธอสะดุ้งนิดหน่อย แต่หัวใจกระโดดโลดเต้นเพลงซุมบ้า “ฉันให้เธอจับของฉัน...เอามั้ย” เธอตาเหลือก ที่ได้รับสิทธิ์นั้น หากเขารู้ว่าเธออยากทำมากกว่าจับล่ะ “อะ...คะ...คุณหนู”

“พอเถอะครับ จันทร์เหนื่อยแล้ว จันทร์ว่าเราหยุดแค่นี้ดีกว่าครับ” “เหนื่อยยังไง พี่คิดว่าเราคิดเหมือนกันซะอีก” “ถ้าวันนี้ สิ่งที่พี่คลื่นทำเพื่อเล่นกับความรู้สึกของจันทร์ เพื่อให้จันทร์รู้สึกเจ็บ ให้จันทร์รู้สึกผิด บอกเลยว่าไม่!! จันทร์ไม่เคยรู้สึกผิดสักนิด จันทร์คิดดีแล้ว จันทร์ถึงทำมันลงไป ดังนั้นพี่คลื่นเลิกหาคำตอบจากคำถามเดิมๆ คำถามที่มันมีคำตอบอยู่แล้วสักที” “ดี!! ในเมื่อคุณบอกว่าทุกอย่างที่คุณทำ คุณตั้งใจทำมัน งั้นคุณก็รอรับผลของมันได้เลย” - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - “จันทร์รักพี่ที่สุดเลยรู้ไหม” เจ้าจันทร์พูดกับแฟนหนุ่มที่นอนอยู่ข้างๆ “วันนี้จันทร์มีความสุขที่สุด พี่คลื่นจะเป็นรักแรก และรักเดียวของจันทร์” เจ้าจันทร์พูดพร้อมกับเอาหัวเอนซบอกแกร่งของแฟนหนุ่ม พร้อมทั้งเอามือเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้างาม

ทุกท่านคิดว่านิยามของคำว่า"อาการครั่งรัก"เป็นแบบไหนกัน มันคืออะไรกันนะ อาจจะเป็นอาการที่รักใครมากๆหรืออาจจะเป็นอาการที่ชอบใครมากๆจนเกือบครั่ง เป็นอาการชื่นชอบปกติที่ใครๆก็เป็นได้ คนทั่วไปอาจจะมองเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ใช่สำหรับผม สำหรับตัวผมนั้น "อาการครั่งรัก" คืออาการที่ชอบใครคนหนึ่งมากๆจนไม่สามารถปฎิเศษคนๆนั้นได้ จะยอมทุกอย่างให้กลับคนที่ชอบ ยอมได้ทุกอย่าง และจะทำตามคำของผู้นั้นอย่างไม่มีเงื่อนไขแม้จะสั่งให้ไปตายก็ย่อมได้ เปรียบเสมือนข้ารับใช้ที่ถวายตนให้กับ"องค์ราชินี" แล้วทุกท่านคิดว่าพวกคนเหล่านี้นอกจาก นายเหนือหัวแล้วเขาเคยสนใจผู้คนที่ขอร้องอ้อนวอนหรือขอความเมตตาความเห็นใจบ้างหรือไม่ ผู้คนเหล่านี้ไม่เคยสนใจผู้อื่น ไม่มีความเห็นใจ ไม่มีความเมตตา มีแค่นายเหนือหัวเท่านั้น "ทั้งชีวิตมีแค่องค์ราชินีเพียงผู้เดียวเท่านั้น" ทุกท่านอยากรู้จักกันบ้างมั้ยละ ผมอยากลองให้ทุกคน"รอชม"เรื่องราวต่อจากนี้ เปิดเรื่อง เหยื่อนายครั่งรัก

ปอร์เช่และมิรินคือเพื่อนกัน แต่แล้ววันหนึ่งทั้งสองมีความสัมพันธ์จนเกินเลยจากคำว่าเพื่อน แล้วความลับเรื่องนี้จะปิดบังคนในกลุ่มได้นานแค่ไหน ทั้งที่ปอร์เช่ต้องการบอกทุกคนว่า นี่คือเมียไม่ใช่เพื่อน!!

เด็กกว่าแล้วยังไงครับ รับรัก 'โคย' ได้ไหม!? โคเยอร์ เด็กหนุ่มนักศึกษาคณะวิศวะ หลงรักสาวที่ตัวเองวันไนท์สแตนด์ด้วย จนต้องวางแผนสลับเกียร์เอาไว้เลยทีเดียว

ท่านประธานหนุ่มรูปหล่อ ใช้เล่ห์กลสารพัดเพื่อให้เลขาสาวคนสวยตกลงมาในกับดักรักที่เขาสร้างขึ้นแล้วลูกกวางตัวน้อยๆ อย่างเธอ จะรอดไปได้อย่างไร

เขาเคยเป็นเพลย์บอยตัวพ่อ ผู้ชายที่คำว่ารักไม่เคยอยู่ในพจนานุกรม และคำว่าพอไม่เคยอยู่ในหัวใจ ทว่าอยู่ ๆ เขาก็เลิกยุ่งกับผู้หญิงทุกคนแล้วหันมาตั้งใจเรียนอย่างคนกลับใจ แต่ใครจะรู้ว่าความตั้งใจทั้งหมดจะพังลงเพราะยัยรุ่นน้องคนหนึ่งที่เข้ามาขอความช่วยเหลือจากเขาเพราะความเมา… บังเอิญครั้งแรก = เขาคือแฟนกำมะลอของเธอ บังเอิญครั้งที่สอง = เขาคือคนที่ต่อว่าเธอในเกมอย่างเจ็บแสบ บังเอิญครั้งที่สาม = เขาคือคนที่เธอขอเป็น ONS ทุกอย่างเกิดขึ้นภายใต้ความบังเอิญที่ค่อย ๆ ก่อเกิดเป็นความรัก

"บนขอแฟน...แต่ศาลให้ร่างเขามาแทน!" เมื่อสาวมนุษย์ฯ กับหนุ่มวิศวะถูกสลับร่างเพราะปากดีใส่ศาลเจ้า ความรักวุ่น ๆ ปนฮาจึงเริ่มขึ้น พร้อมภารกิจคืนร่างที่อาจต้องแลกด้วย ‘หัวใจ’

ความสัมพันธ์บางอย่าง…มันเริ่มจากเรื่องเล็กน้อย แค่บังเอิญสบตา แค่เสียงหัวเราะ หรือแค่การเผลออยู่ใกล้กันเกินไป แล้วอยู่ดี ๆ ก็กลายเป็นไฟที่ไม่มีใครตั้งใจจุด แต่กลับลุกลามอย่างควบคุมไม่ได้ รวมเรื่องราวสั้น ๆ ที่เต็มไปด้วยความรู้สึก ทั้งหวามไหว อ่อนไหว และร้อนแรง บางฉากอาจทำให้หัวใจเต้นแรง บางตอนอาจทำให้หน้าแดงจนต้องเผลอกัดริมฝีปาก และบางประโยค…อาจทำให้คุณนึกถึงใครบางคนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว นี่ไม่ใช่แค่เรื่องเสียว แต่คือเสี้ยวหนึ่งของความสัมพันธ์ที่ทั้งน่าจดจำและน่าแอบหวง เพราะบางที…ความสุขก็เกิดขึ้นง่าย ๆ แค่ยอมปล่อยใจให้ไปตามมันเท่านั้นเอง

“เมื่อพี่รหัสเย็นชา…โดนเด็กปีหนึ่งสายอ้อนปั่นหัว!” เฮดว้ากปากร้ายอย่าง ‘สายฟ้า’ ไม่เคยเชื่อในความน่ารักของใคร โดยเฉพาะน้องรหัสอย่าง ‘มิวนิค’ ที่ทั้งแสบ ทั้งซน แถมยังแรดในสายตาเขาอีกต่างหาก! แต่เมื่อความใกล้ชิดมันเริ่มเกินพอดี จากน้องรหัสที่ควรแค่ดูแล...กลายเป็นคนที่เขาอยาก “ดูแลทั้งชีวิต” แทน