LOGINท่านประธานหนุ่มรูปหล่อ ใช้เล่ห์กลสารพัดเพื่อให้เลขาสาวคนสวยตกลงมาในกับดักรักที่เขาสร้างขึ้นแล้วลูกกวางตัวน้อยๆ อย่างเธอ จะรอดไปได้อย่างไร
View Moreในกระจกเงาบานใหญ่เท่าฝาผนังห้องปรากฏภาพของร่างบางในชุดปาดไหล่กระโปรงทรงสุ่มฟูฟ่องตกแต่งด้วยผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสสุดหรูและดอกไม้ผ้าสามมิติทั่วทั้งชุด ผมทรงเกล้ามวยต่ำที่ท้ายทอยยุ่งๆเล็กน้อยตามแบบสมัยนิยมประดับด้วยช่อดอกไม้สีขาวช่อโตสวย เธอแต่งหน้าด้วยโทนสีอ่อนแต่เน้นขับดวงตาหวานให้งามซึ้ง ส่งผลให้ร่างบางตรงหน้าสวยหวานราวเจ้าหญิงอาหรับ “เมียของผมสวยจังครับ” ร่างหนาในชุดทักซิโด้สีดำแอบยืนมองเธอที่มุมห้องอยู่นานราวตกอยู่ในภวังค์ รู้ตัวอีกทีก็มายืนประกบแนบชิดอยู่ที่แผ่นหลังบอบบางของเธอเรียบร้อยแล้ว อัคคีสอดมือและแขนทั้งสองข้างเข้าโอบกอดเอวเธอจากด้านหลัง บ่าวสาวที่หล่อเหลาและงดงามเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก ยืนโอบกอดและส่งยิ้มให้กันผ่านกระจกเงาบานโตตรงหน้า “คุณก็หล่อมากเลยค่ะ” “ตื่นเต้นไหมครับ ตัวเย็นเชียว” “นิดหน่อยค่ะ นี่งานแต่งงานครั้งแรกของน้ำผึ้งนี่คะ อาจทำอะไรได้ไม่ดีนัก แต่ครั้งที่สองสัญญาว่าจะปรับปรุงค่ะ” “หึหึ จะแต่งกับใครครับ
สัปดาห์ต่อมา อัคคีและเพชรน้ำผึ้งได้ออกงานร่วมกันอีกครั้งในฐานะคนรัก ในงานแต่งงานของชลธีและโรสิตา งานจัดได้อย่างยิ่งใหญ่หรูหราอลังการสมเป็นงานสละโสดของนางเอกอันดับหนึ่งของประเทศและลูกชายเจ้าของสวนส้มและรีสอร์ตที่ใหญ่ติดอันดับของภาคเหนือ เจ้าสาวแสนสวยในชุดเกาะอกกระโปรงบานฟูฟ่องลายลูกไม้ฝรั่งเศสแสนประณีตประดับด้วยคริสทัลที่ล้อแสงไฟระยิบระยับ ขับร่างงามให้โดดเด่นงดงามราวเจ้าหญิง เธอยืนเคียงคู่เจ้าชายหนุ่มรูปงามในชุดทักซิโด้ ยิ่งเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก งานนี้เป็นงานใหญ่ระดับประเทศ เหล่านักธุรกิจ ดารา เซเลบมาร่วมงานกับคับคั่งส่งผลให้นักข่าวเข้ามาขอทำข่าวไม่น้อย อัคคีพาเพชรน้ำผึ้งไปกล่าวแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวแล้วร่วมถ่ายรูปเป็นที่ระลึกเรียบร้อยแล้ว จึงจะพาเธอไปนั่งที่โต๊ะวีไอพีที่มีพ่อแม่ของเขานั่งอยู่ก่อนแล้ว ก็มีนักข่าวมาขอสัมภาษณ์ถึงเรื่องงานแต่งงานของเขาที่กำลังจะจัดขึ้นในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้านี้ เขาให้สัมภาษณ์ด้วยความมั่นใจพร้อมทั้งจับมือและหันไปส่งสายตาหวานเยิ้มให้ว่าที่เจ้าสาวเสมอจนเรียกเสียงแซวจากเหล่านักข่าวห
“ไม่ได้ ตราบใดที่ยังไม่มีงานแต่งงาน น้ำผึ้งต้องอยู่ที่บ้านนี้ แล้วยิ่งท้องไส้แบบนี้ จำเป็นต้องมีแม่คอยดูแล พี่จะไม่ให้ใครมารังแกน้องได้อีกแล้ว” คุณหมอหนุ่มผู้หวงน้องสาวเอ่ยขึ้นเสียงดัง เมื่ออัคคีกำลังขอตัวพาเพชรน้ำผึ้งกลับคอนโดหลังจากที่เขาพาเธอกลับมาจากเขาใหญ่แล้วแวะไหว้ขอขมามารดาของเธอ “แต่น้ำผึ้งต้องไปทำงานนะคะพี่เหนือ” น้องสาวโอดครวญเล็กน้อย ใช่ว่าเธอจะไม่อยากอยู่กับแม่ แต่เธอเริ่มมีอาการแพ้ท้องแล้ว ให้เดินทางไปกลับที่ทำงานและบ้านชานเมืองแบบนี้ทุกวันคงไม่ไหว ขนาดพี่ชายของเธอยังไปซื้อคอนโดในเมืองอยู่แล้วกลับมาเยี่ยมแม่แค่ช่วงวันที่ว่าง “อะไรกัน ทำน้องสาวผมท้องแล้วยังจะใช้งานเป็นแรงงานทาสไม่หยุดอีกหรือคุณอัคคี ผมว่าให้น้ำผึ้งอยู่บ้านคอยเลี้ยงลูกไม่ดีกว่าหรือ” หมอหนุ่มติติงอัคคีออกมาตรงๆ “ผมกะว่าจะให้น้ำผึ้งเลิกทำงานอยู่แล้วครับ แต่เรื่องให้แยกกันอยู่ ผมไม่เห็นด้วย ผมก็อยากดูแลลูกเมียผมเหมือนกัน แล้วงานแต่งคุณแม่ผมก็กำหนดมาให้แล้ว อีกแ
ภาพของคนทั้งคู่ที่นั่งทานข้าวกันอย่างมีความสุขอยู่ในสายตาของอัคคีที่แอบมองจากระยะไกลอยู่ตลอดเวลา เขาเพิ่งมาเช็คอินเข้าพักที่รีสอร์ตแห่งนี้ได้สักครู่ ก็ใช้ความหล่อเหลาของตนเองหลอกล่อถามข้อมูลเล็กๆ น้อยๆจากพนักงานต้อนรับมาว่าเพชรน้ำผึ้งมาทำงานเป็นผู้จัดการที่รีสอร์ตแห่งนี้จริงๆ เขาจึงเข้าไปเก็บของในห้องพักและออกมาเดินตามหาเธอทันที เขาเลือกห้องพักที่อยู่ห่างไกลผู้คนที่สุดเพื่อที่จะได้แอบเอาแม่น้ำผึ้งหวานมาเคลียร์กันแบบตัวต่อตัวโดยไม่ให้ใครมาขัดขวางเอาได้ ภาพตรงหน้าทำให้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เขาจำเป็นต้องข่มกลั้นอารมณ์นั้นไว้ไม่ให้เข้าไปชกหน้าไอ้เจ้าของรีสอร์ตนั่นให้ตกเก้าอี้ เพราะไม่อย่างนั้น เมียเขาคงไม่มีวันจะให้โอกาสเขาได้อธิบายความจริงและคงหอบลูกหนีเขาไปจนสุดหล้าฟ้าเขียวเป็นแน่ “ใจเย็น ไอ้ไฟ ฮึ่ม คืนนี้ผมไม่ปล่อยคุณไว้แน่เมียรัก ฮึ่ม” คาดโทษเมียรักเอาไว้ก่อน แต่คงทำอะไรเธอเหมือนเมื่อก่อนคงไม่ได้ เพราะหากทำอะไรรุนแรงไปกลัวว่าจะเป็นอันตรายต่อลูกน้อยของเขาที่อยู่ในท้องของเธอ
“คุณโรส” ชลธีตะโกนเรียกโรสิตาทันทีที่เห็นเธอเดินผ่านล็อบบี้คอนโดกำลังจะเข้าไปในลิฟต์ ซึ่งเขามาดักรอเธออยู่ที่นี่หลายชั่วโมงแล้ว “นาย มาทำไม” เธอตกใจไม่น้อยที่เห็นเขามาดักรอ นั่นเพราะเธอมีชนักติดหลังเรื่องที่
เมื่ออัคคีออกจากห้องน้ำมาเพื่อบอกข่าวดีแก่ชลธี เขากลับพบมารดาของเขาที่ห้องรับแขก “ไฟ แม่ไปหาลูกที่บริษัทมา เลขาลูกบอกว่าลูกไม่เข้าบริษัทมาสองสามอาทิตย์แล้วหรอ ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า ถามเจ้าชลเมื่อกี้ก็ไม่ได้เรื่อง” นวลจันทร์ตรงดิ่งเ
เพชรน้ำผึ้งนั่งอยู่ในร้านกาแฟตรงข้ามกับผู้ใหญ่ทั้งสอง เธอยกมือไหว้คนทั้งคู่อย่างนอบน้อม “สวัสดีค่ะ คุณท่านมีธุระอะไรกับดิฉันหรือเปล่าคะ” “ฉันมีข่าวดีจะมาบอกให้เธอรู้ และมีเรื่องอยากจะขอร้องเธอ” มารดาของอัคคีเป็นคนเริ่มต้นขึ้น
“ไปเที่ยวกับพี่ไฟมาตั้งห้าวัน เป็นอย่างไรบ้างลูก ป้าควรรีบหาฤกษ์แต่งงานให้เร็วที่สุดเลยใช่ไหมจ๊ะ” คุณนวลจันทร์ มารดาของอัคคีถามโรสิตาบนโต๊ะอาหารที่บ้านของตน วันนี้เธอกับสามีเชิญครอบครัวของโรสิตามาทานอาหารเพื่อหารือเรื่องฤกษ์แต่งงานหลังจากที่ให้ข่าวการดอ