ใกล้ชิดเลยเผลอรัก Novels & Stories

ซันเอื้อมมือมันมาจับมือฉันที่วาวอยู่บนพวงมาลัยรถและออกแรงบีบเบาๆเพื่อให้กำลังใจฉัน รถของฉันติดฟิล์มมืดดำทำให้คนที่อยู่ข้างนอกมองเข้ามาไม่เห็น “ขอบใจนะไอ้เพื่อนรัก^_^”ฉันเอื้อมมืออีกข้างไปวางบนมือของไอ้ซัน มันก็ยิ้มบางๆให้ฉัน คนอย่างฉันรักเป็นและรู้จักกับความรัก และ ฉันเองก็รู้ว่าฉันรักใคร แต่มันผิดที่เรา รักกันไม่ได้......... ปื้นนนนนน ปื้นนนนน

เมื่อได้ยินดังนั้นฉันก็อดยิ้มกว้างไม่ได้ อ้ากกกกก แบบนี้แปลว่าอะไร แบบนี้แปลว่าพี่ไฟนอลเริ่มใจอ่อนกับฉันแล้วรึเปล่านะ แบบนี้แปลว่ามีใจรึเปล่านะ~ แบบนี้อีกไม่นานเขาก็จะรักฉันแล้วน่ะสิ กรี๊ดดดด เขิน ๆๆๆๆๆ ฉันคุมสติตัวเองให้กลับเข้าร่องเข้ารอย ก่อนจะเลื่อนมือที่ว่างเป ิดประตูเข้าไป

มือบางแตะลงที่ปากของเขา “ไม่ต้องพูดอะไรนะคะ ไม่ต้องขอโทษ ไม่ต้องเสียใจ ฉันเข้าใจคุณทุกอย่าง เริ่มต้นใหม่นะคะคุณพฤกษ์” “ผมรักคุณนะพาย” “เก็บความรักของคุณไว้ให้คนที่คู่ควรเถอะค่ะ เรากลับกันเถอะนะคะ ดึกมากแล้ว”

คำขอโทษออกจากปากชายหนุ่มผู้ไม่เคยยอมใครมาก่อนอย่างเต็มใจ ขนาดตัวเขาเองยังไม่อยากเชื่อปากเช่นกัน Mood D Condo เมื่อประตูปิดสนิทร่างเล็กก็ถูกผลักประชิดผนังทันที พร้อมกับใบหน้าหล่อซุกเข้าลำคอระหงหวังจะเริ่มกิจกรรมสุดเร่าร้อนกับเธอ “วันนี้ไม่ได้ วันแดงเดือด”

ภีมถอนจูบพูดแนบชิดริมฝีปากนุ่ม ความสุขของเธอคือเขา และความสุขของเขาก็คือเธอ เราเกิดมาคู่กันแล้ว ไม่ว่าจะหลบหนีกันยังไง ก็ยังโคจรกลับมาอยู่ใกล้กัน และได้รักกัน The end

ริมฝีปากของเราใกล้กันมาก ฉันว่าบางทีไอ้ที่ฉันเป็นอยู่อาจจะไม่ใช่โรคประหลาดล่ะ ฉันหลับตาลงหลังจากที่กะพริบทำหน้าอึ้ง ๆ อยู่นาน นี่เป็นเหมือนหนึ่งบทในนิยายรัก ที่พระเอกโน้มหน้าเข้ามาใกล้นางเอก แล้วจากนั้นก็… “มโนเหี้ยอะไรของมึงอ้วน”

เมื่ออารมณ์รักดำเนินไปถึงจุดลึกซึ้ง เขากอดฉันแน่น แนบชิดข้างหูฉัน แล้วพร่ำบอกรักฉันครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันสะลึมสะลือ มองผ้าม่านริมหน้าต่างที่ปลิวตามแรงลม แยกความฝันกับความจริงไม่ออกอีกต่อไป สุดท้ายฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหน

“เออๆ กูเข้าใจหล่ะ อย่างนีน่าเขาเรียกรักแท้แพ้ใกล้ชิด ไม่ได้รัก แต่ถ้าใกล้ชิดตลอด มึงก็นึกว่าเป็นความรัก ก็เลยขาดไม่ได้ แต่กับฟ้าใสมึงหัวใจเต้นใช่มั้ย มึงอยากเจอเขาตลอด อยากทำอะไรดีๆ ให้กับเขา ถึงเขาไม่มา มึงก็อยากจะไปหาเขาเอง นั่นแหล่ะ ความรัก มันต่างกัน ถ ้ามึงไม่เข้าใจอย่างนี้ แล้วถ้าวันนึงมีคนมาใกล้ชิดมึง มึงไม่เปลี่ยนไปชอบคนนั้นแทนเหรอ” ธันวาเริ่มไม่แน่ใจว่าเพื่อนของเขานั้น เข้าใจความหมายของคำว่ารักนั้นแค่ไหน

เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ ม่านเมฆจับแก่นกายที่ขยายตัวเต็มที่จนปวดหนึบ จ่อที่ปากทางรักที่ฉ่ำเยิ้ม “เฮียขอเข้าไปนะ” เขาค่อย ๆ กดแทรกกายแกร่งเข้าไปในความคับแคบที่คุ้นเคย ฟาเดียนิ่วหน้าด้วยความอึดอัดระคนเสียวซ่าน ช่องทางรักตอดรัดเขาแน่นจนม่านเมฆต้องสูดปาก

“เลิกสร้างเรื่องมาเลื่อยขาเตียงของฉันกับพี่วุฒิได้แล้วมัท นี่ถ้าเธอยังไม่มีแฟนล่ะก็ฉันต้องเข้าใจผิดคิดว่าเธอยังมีใจให้พี่วุฒิของฉันแน่” “แฟน! พูดแบบนี้หมายความว่าไง” “เป็นเพื่อนรักกันยังไงถึงไม่รู้ว่ามัทเขามีแฟนแล้ว แถมยังมีโครงการจะแต่งงานกันในเร็ว ๆ นี้อีกด้วย”