เศษปรารถนา Novelas e Histórias

วริษาเบือนหน้าหนีราวกับภาพนั้นทำให้เธอรู้สึกอึดอัด เพราะชีวิตนี้ไม่เคยคิดอยากจะมีลูก ไม่เคยคิดว่าจะต้องมานั่งเลี้ยงเด็กทารกให้รำคาญตัวรำคาญใจแบบนี้เลย “ทำไมต้องเป็นฉันที่ต้องมาเลี้ยงแก ทำไมต้องเป็นวริษา ฉันจะบ้าตาย!” พร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กวาดสายตามองบ้า นที่ถูกตกแต่งราคาแพง รูปปั้นหินอ่อนจากอิตาลี พรมเปอร์เซียร์บนพื้นไม้สัก เงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานสูง สะท้อนภาพของหญิงสาวที่เพียบพร้อมทุกอย่าง ยกเว้นความรักที่ไม่เคยได้รับจากใครจริง ๆ เลยสักครั้ง

นัยน์ตาคมสั่นระริกสีหน้าบ่งบอกถึงความคิดถึงที่เป็นไปไม่ได้ “นั่นเป็นเพราะคุณยังไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ถ้าได้แล้วคุณจะไม่รู้สึกแบบนั้นอีก”หญิงสาวใจเต้นรัวราวกับโดนสารภาพรักแต่นี่ไม่ใช่ความรักมันเป็นเพียงความใคร่ของเขาเท่านั้น

ไป๋เหม่ยกล่าวพร้อมกับเหลือบตามองเจียงหนิงที่ยังคงตั้งใจหวีผมของนางอย่างละเมียดละไม เจียงหนิงยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก ขณะที่ดวงตาของนางยังคงจับจ้องอยู่ที่กระจก “ใช่แล้ว สำหรับผู้ชาย สิ่งที่ได้มาง่ายเกินไปมันน่าเบื่อหน่าย มีเพียงสิ่งที่อยากได้แต่กลับไม่ได้มาเท่านั้นที่ทำให้จิตใจพวกเขากระ วนกระวาย” นางกล่าวด้วยความมั่นใจ แฝงไปด้วยแผนการที่ล้ำลึก

“บัวจ๋า... โยกอีก... โยกอีก... บัวจ๋า... ขี่พี่! โอว... เร็ว! โอว... บัวจ๋า... อา... โอว... ซี้ด... ซี้ด... โอว...” แรงขยับเขยื้อนกระแทกกระทั้นแทงสวนขึ้นมาตลอด ประกอบกับแรงขับเคลื่อนรั้งสะโพกของเธอขึ้นลงไม่หยุด ทำให้แรงปรารถนาของบัวไม่ต่างจากสายป่านของว่าวที่ถูกขึงจนตึง เพรา ะมันช่างรุนแรง ซาบซ่าน รัวเร็ว กระแทกเข้าออก คละเคล้าปะปนกันไปหมด และเมื่อเส้นสายปรารถนาถูกแรงเสน่หากระทำจนขาด ว่าวที่หลุดลอยของบัวก็เคลื่อนย้ายลอยละล่องขึ้นสู่สวรรค์ในทันที “โอว... พี่กฤษณ์ขา... พี่กฤษณ์ขา... อา... กรี๊ดดดดด...”

‘จิตวิญญาณที่สูญสิ้น’ ข้อหนึ่งหลังจากที่ผู้ตอบรับสัญญาสมปรารถนา ก็จะต้องสนองโดยไม่มีสิทธิ์ขัดขืน ‘ความปรารถและอำนาจของปีศาจ’ ปรารถนาแลกปรารถนา กฎตายตัวธรรมชาติแลกหมูแลกแมว ถึงแม้ว่าคนในครอบครัวยาซาคอฟจะไม่มีพวกวิปริตขนาดฉีกแขนฉีกขาเหยื่อกิน ล่ามไว้ด ้วยโซ่ ทำให้เหยื่อทุรนทุราย ทรมานให้ตายอย่างเชื่องช้าด้วยพิษแมงมุมระหว่างร่วมกิจกรรมทางเพศ และเมื่อคู่สัญญาสิ้นชีวิตลงหลังได้รับความปรารถนาสุดท้าย ปีศาจแมงมุมก็จะตามหาเหยื่อรายใหม่

ชายหนุ่มถาม “เจ้าเคยได้ยินหรือไม่ หากปรนเปรอให้ประมุขลัทธิลิขิตจันทราพึงพอใจ จะได้ในสิ่งที่สมปรารถนา”

ข้อสอง ขอให้โลกนี้ไม่มีโรคร้าย มนุษย์มีความสุขและสุขภาพแข็งแรง ความปรารถนาข้อสุดท้าย คือขอให้คุณที่แสนดีที่สุดสามารถมีชีวิตที่ตัวเองต้องการอย่างแท้จริง ไม่ต้องถูกฉันผูกมัดไว้ ฉันมองไปยังเส้นขอบฟ้าอันไร้ที่สิ้นสุด จิตใจสงบนิ่งมาก

นเพราะสำนึกของการต่อสู่ครั้งสุดท้ายได้หลุดหายไปพร้อมกับการยั่วยุอารมณ์ของเขาโดยเธอไม่ตั้งใจให้เป็นเช่นนี้ ปรายฟ้าปรารถนาได้สำเหนียกในเศษเสี้ยวของความรักจากเขาบ้างหากช่างเปล่าว่างและหนาวเหน็บ มีเพียงความปวดเจ็บทิ่มแทงความฝันที่พลันแหลกสลาย ทุกคราที่เขาชำแรกแก่นกายเข ้ามาหญิงสาวกลับแห้งผากเป็นทะเลทราย มีเพียงหัวใจกระซิบแผ่วให้อดทนต่อพายุอารมณ์ที่โถมทับเข้ามา

ท้ายเสียงมีแววประชดประชัน จนคนนั่งบนเก้าอี้หนังสีดำหลังโต๊ะปรายตาคมกริบมองคนร่างสูงใหญ่ไล่เลี่ยกันที่ยืนอิงหน้าต่างห้องทำงานเขา “ฉันไม่ปล่อยให้นายชวดมรดกเพราะเงื่อนไขบ้าๆ นั่นหรอกน่า” “อย่าทำใจดีหน่อยเลย ความจริงนายก็อยากได้มันด้วยใช่ไหม ถึงจะเป็นแค่เสี้ยวเดียวที่นา ยมีอยู่ แต่นายไม่มีวันตัดใจจากทรัพย์สินของพ่อเราได้หรอก”

ฟองฝนสงสัย “พอครับ แต่เจมส์อยากได้ที่ฝนให้มากกว่าครับ” “เอ่อ...” “ว้าย! ตายแล้วขนาดเสิร์ฟให้ถึงที่เขายังไม่เอาเลย” เป็นแก้วตาที่พูดกับจิน “เนอะ หน้าแตกหมดแล้วมั้ง” จินเสริม