روايات وقصص ضمن ไล่ล่าภรรยา

ภายในห้องรับรองวีไอพีของคาสิโนใต้ดิน เมฟ เจ้าหญิงแห่งตระกูลฟัลโคนถูกมอมด้วยเหล้าแรงจนเมาหนักมาก ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่สูบฉีด ใครบางคนพยายามบังคับให้เธอพูดเปิดเผยเรื่องที่ไร้ยางอายที่สุดที่เธอเคยทำเพื่อพิชิตใจท่านหัวหน้ามาเฟีย เธอกวัดแกว่งแก้วในมือ ชี้มาทางฉันที่กำลังแจกไพ่อยู่หลังโต๊ะ แล้วเงยหน้าหัวเราะ "เจ็ดปีก่อน ตอนที่เดแคลนนอนโคม่าหลังเหตุการณ์ดวลปืน ฉันเอาโทรศัพท์ส่วนตัวของเขามา แล้วลบข้อความขอความช่วยเหลือที่อีตัวดีนั่นส่งมาหาเขา ลบทิ้งทุกอย่างจนเกลี้ยง จากนั้นฉันก็ตอบกลับไปในนามของเขาว่า: เธอมันเป็นตัวภาระ ไปตายซะเถอะ" "พวกนายทายไม่ถูกหรอกว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ ยัยโง่นั่นยืนตากฝนอยู่หน้าเซฟเฮาส์ทั้งคืนเหมือนหมาจรจัดข้างถนนเลย ฉันขำจนแทบจะบ้าตาย..." ทั้งห้องระเบิดเสียงหัวเราะอย่างหยาบคายออกมาพร้อมกัน มีเพียงชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะคนเดียวที่ยังคงเงียบงัน แก้วคริสตัลที่มีเหล้าวิสกี้ในมือของเขาแตกละเอียดส่งเสียงดังเพล้ง หยดเลือดผสมปนกับน้ำสีอำพัน ไหลรินผ่านเส้นเลือดบนหลังมือเขาก่อนจะหยดลงบนพรม ดวงตาแดงก่ำของเขาที่เต็มไปด้วยรังสีอาฆาตจ้องเขม็งมาที่ฉัน ฉันวางไพ่ใบสุดท้ายลงตรงหน้าเขาอย่างใจเย็น พลางยื่นผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมสีขาวสะอาดให้ "ท่านหัวหน้ามาเฟียเดแคลน ควรเช็ดมือหน่อยนะคะ เลือดที่เปื้อนบนผ้ากำมะหยี่บนโต๊ะไพ่มันเป็นลางไม่ดี" เพราะท้ายที่สุดแล้ว คราบสกปรกบางอย่าง... ก็ไม่มีวันล้างออก

ในวันเกิดครบยี่สิบปีของฉัน เพื่อนมหาเศรษฐีของคุณปู่ได้วางรูปภาพหลายรูปไว้ตรงหน้าฉัน และให้ฉันเลือกคนใดคนหนึ่งเป็นสามี ฉันเลือกเฉิงหวายจิ่น บุตรชายคนที่หกของตระกูลเฉิงโดยไม่ลังเลเลยสักนิด ทุกคนที่อยู่ในงานต่างตกตะลึงกันหมด เพราะใครๆ ก็รู้ว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลฉินนั้นมีใจให้กับคุณชายสามแห่งตระกูลเฉิงเพียงผู้เดียว ตามจีบเขามานานหลายปี สารภาพรักต่อหน้าสาธารณชนนับครั้งไม่ถ้วน ชาติที่แล้ว ฉันได้แต่งงานกับเฉิงหวายอันตามที่ปรารถนา เขาก็เลยได้เป็นเจ้าของทรัพย์สินส่วนใหญ่ของคุณปู่เฉิง แต่หลังจากแต่งงาน เขากลับไปนอกใจฉัน ไปคบกับฉินโหรวน้องสาวของฉัน พ่อแม่ของฉันโกรธมาก จึงส่งน้องสาวไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ จึงทำให้เฉิงหวายอันเกลียดฉันเข้าไส้ นับจากนั้นมา เขาก็มีแต่ผู้หญิงสวยๆ มาวนเวียนอยู่รอบตัวอย่างไม่ซ้ำหน้า แต่ละคนต่างก็ดูคล้ายกับฉินโหรวเล็กน้อย เขาปล่อยให้ผู้หญิงเหล่านั้นดูถูกเหยียดหยามฉัน ทำให้ฉันเป็นโรคซึมเศร้าอย่างรุนแรง สุดท้าย เขาแอบเปลี่ยนยาของฉันเป็นยาพิษเรื้อรัง ทำให้ฉันตายขณะตั้งครรภ์ พร้อมกับความแค้นในใจ เมื่อเกิดใหม่อีกครั้ง ฉันตัดสินใจทำให้พวกเขาได้สมหวังกัน แต่คิดไม่ถึงว่า เมื่อข่าวการหมั้นหมายของฉันกับเฉิงหวายจิ่นแพร่กระจายออกไป เขากลับบ้าคลั่งไปเลย

สามปีก่อน ฉันวางยาทายาทมาเฟีย วินเซนต์ หลังจากค่ำคืนอันเร่าร้อนในครั้งนั้น เขาไม่ได้ฆ่าฉัน ตรงกันข้าม เขากลับครอบครองร่างกายของฉันจนขาอ่อนระทวย บีบเค้นเอวฉันพลางกระซิบคำเดิมซ้ำ ๆ ว่า “เจ้าหญิงของผม” ในตอนที่ฉันกำลังจะขอเขาแต่งงาน อิซาเบลลา รักแรกของเขาก็กลับมา เพื่อเอาใจเธอ วินเซนต์ปล่อยให้รถชนฉัน สั่งให้คนเอามรดกของแม่ของฉันไปโยนให้หมาจรจัด แล้วส่งฉันเข้าคุก... แต่ในตอนที่ฉันแตกสลายและกำลังจะบินไปบอสตันเพื่อแต่งงานกับคนอื่น วินเซนต์กลับพลิกแผ่นดินทั่วทั้งนิวยอร์กเพื่อตามหาฉัน

ฉันกำลังตั้งครรภ์ได้แปดเดือน ตอนที่ไปร่วมงานกาล่าการกุศลกับสามี มาเฟียมัสซิโม และจู่ๆ มาเฟียตระกูลศัตรูก็บุกเข้าโจมตีเรา ฝูงชนแตกตื่นหนีตาย ฉันถูกกระแทกล้มลงกับพื้นอย่างแรง เลือดไหลนองไปทั่ว มัสซิโมสติแตก เขาตะโกนเรียกหาแพทย์อย่างบ้าคลั่ง ร้อนรนแทบขาดใจเพื่อช่วยชีวิตลูกของฉัน แต่เมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้นมา พวกเขากลับหายไปแล้ว หายไปทั้งคู่ ไม่มีลูก ไม่มีมัสซิโม ฉันจำเสียงปืนได้ จำได้ว่ามัสซิโมใช้ร่างของเขาบังฉันเอาไว้ ความหวาดกลัวอันหนาวเหน็บเกาะกุมหัวใจ ฉันฝืนพาตัวเองขึ้นนั่งบนวีลแชร์แล้วรีบตรงไปตามโถงทางเดิน และนั่นคือตอนที่ฉันได้ยินพวกเขา... มัสซิโมกับหมอ "บอสครับ ผมเสียใจด้วย เราทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่เด็ก... เขาไม่รอดครับ" น้ำตาไหลอาบแก้มฉัน พวกมันฆ่าลูกของฉัน ตระกูลศัตรูฆ่าลูกของฉัน ทว่า... คำพูดประโยคถัดมากลับทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลาย "มีทีมแพทย์แค่ทีมเดียว ฉันจำเป็นต้องเลือก... เบียงก้า... เธอก็กำลังอุ้มท้องลูกของฉันอยู่เหมือนกัน" มัสซิโมถอนหายใจ ก่อนจะออกคำสั่ง "ห้ามใครปริปากบอกอาราเบลล่า เธอจะต้องเลี้ยงดูลูกชายของเบียงก้าเหมือนเป็นลูกของเธอเอง และเขาจะเป็นทายาทเพียงคนเดียวของฉัน" ฉันยกมือขึ้นตะครุบปากตัวเอง หยาดน้ำตาบดบังวิสัยทัศน์จนพร่ามัวขณะที่หันหลังเดินกลับออกมา ผู้ชายที่ฉันรักคือคำโกหกหลอกลวง ก็ได้... ในเมื่อเขาอยากได้สงคราม เขาก็จะได้เห็นดีกัน