身代わり Novels & Stories

เทวาสวนกลับ “กลับทำไม กลับไปก็บริการกูไม่ได้ สู้กูอยู่เรียกเด็กในซ่องที่ชั้นใต้ดินขึ้นมาบริการไม่ดีกว่าเหรอ” “ไม่ใช่กูกลับแล้วแจ้นกลับบ้านเลยนะไอ้คนบาป”

เขาพึมพำกับตัวเอง “ฉันมาแทนป้าแก้วค่ะ พอดีท่านประสบอุบัติเหตุนิดหน่อย” เสียงหวานใสเอ่ยขึ้น

ชายหนุ่มคิดว่าการกลับมาใช้ชีวิตเสเพลดังเดิม จะทำให้ตัวเองมีความสุขทว่ามันกลับตรงกันข้าม ใจของเขาเฝ้าแต่ร่ำร้องหาบุปผชาติ หาสาวไหนมาทดแทนคนแล้วคนเล่า มันก็ไม่อาจเทียบเคียงและเสมอเหมือนสาวเฉิ่มของเขาได้เลย มันไม่สามารถทดแทนกันได้แม้แต่นิด เขาไม่เคยนอนกับพวกหล่อนได้สำเร็จ มัน

หนิงเฉินที่ผ่านห้วงมิติเวลามามองเห็นรูหนอนที่เป็นโพรงมิติทับซ้อนกันอยู่มากมาย เพียงแต่สำหรับเธอนั้นแยกไปในโพรงหนึ่งที่ถูกตั้งพิกัดจับคู่เสมือนที่ตัวเธอต้องไปใช้ชีวิตอยู่เอาไว้แล้ว ซึ่งการสวมร่างแทนที่กันนั้นจะทำได้ก็ต่อเมื่อตัวเธอกับบุคคลผู้นั้นมีความเหมือนกันโดย รวมมากกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ที่สำคัญเลยคือต้องมีเรื่องอะไรกับร่างนั้นที่ทำให้เธอต้องหายไปจากยุคสมัยที่อยู่ก่อนหน้าหรือเรียกง่ายๆว่าตายไปแล้วนั่นเอง

ยใจแรงขึ้น เพื่อเรียกร้องความสนใจจากฉัน “หึ!!” “ฮู้ๆๆๆ”ฉันทำเป็นฮัมเพลงไปทำเป็นไม่ได้ยินเสียงหึในลำคอของขุนศึก หึ!เมื่อคืนแหละทำเป็นงอนฉันเพื่อหาเรื่องไปกับคนอื่นสินะ สงสัยเบื่อเขาแล้วเลยกลับมาหาตัวสำรองอย่างฉันสินะ ไม่สิหรือฉันเป็นของตาย ไม่ใช่ตัวสำรอง….ฉันอยู่ใ นสถานะไหนของเขากันแน่…ตัวจริง…หรือตัวสำรอง…หรือของตาย…ที่ไม่ว่าเขาจะทำจะใช้ชีวิตแบบไหนก็ได้…แล้วกลับมาหาฉัน…

“บริจาคเลือด?” “เลือดหนูกับเธอเหมือนกัน เลือดหายากกรุ๊ป O - น่ะ” เจ๊รีบยัดเอกสารลงซองอย่างกังวล “แล้วพี่ไหมเป็นยังไง ปลอดภัยหรือเปล่า”

ในใจของเขาเกิดความวูบวาบอยากจะทำบางอย่าง นิ้วมือค่อยๆ พิมพ์ข้อความส่งไป 【คุณสามารถกลับมาเป็นเลขาของผมต่อได้ทุกเมื่อนะ】 แต่ข้อความที่จะส่งจบนั้น กลับถูกขวางไว้ด้วยเครื่องหมายตกใจสีแดงฉานบาดตา ทำให้มันไม่อาจส่งไปถึงคนคนนั้นได้

ลิฟต์ ‘ตึ๊ง’ G: หวัดดีณีเวีย จำเราได้มั้ย กายไง ฉันไม่กดอ่าน แต่ข้อความมันโชว์หลากลางหน้าจอฉัน ให้ตายเถอะกาย ทักมาอะไรตอนนี้! ดูเหมือนผู้ชายข้าง ๆ ฉันไม่รู้ เขาใช้คีย์การ์ดเปิดเข้าห้องปกติ

นาฬิกาทรายเรือนนี้พี่มอบเป็นของขวัญวันแต่งงานให้มลนะครับ พี่ทำเองกับมือทุกขั้นตอน ทรายด้านในคือทรายที่พี่เก็บกลับมาจากทะเลที่เราไปเที่ยวกับวันนั้น นำมาอบจนแห้งและย้อมสีธรรมชาติ ไม้ทำจากไม้สัก ด้านในพี่ใส่ผลึกคริสตัลเอาไว้ให้ด้วย เวลากลางคืนมันจะส่องแสงสว่างไสว วันใดที่มลมี ปัญหาให้รู้ว่าพี่จะเป็นแสงสว่างในชีวิตของมลเสมอ ถ้ามลมีปัญหาอะไร แล้วไม่มีใครช่วยเหลือได้ ก็ขอให้นึกถึงพี่ รักเสมอ ธร ภัคธีมาร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดนาฬิกานั้นเอาไว้แนบอก นทีที่เดินเข้ามาในห้องจึงรีบเอ่ยถาม “มลเป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม”

: คลับ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งนั่งพิงโซฟามองเพื่อนสาวคนโปรดกำลังโยกย้ายส่ายสะโพกท่ามกลางชายหนุ่มนับสิบ และแน่นอนเขาเกิดความขุ่นมัวในจิตใจไม่น้อย แต่เพราะระหว่างเขากับเธอเป็นเพียงแค่คนชั่วคราวทำให้เขาไม่สามารถเข้าไปโวยวายหรือต่อว่าอะไรเธอได้