โลกของนิยายทะลุมิติมักมีเหตุผลซ่อนอยู่ที่ไม่ชัดเจนตั้งแต่แรก
ฉันมองว่การที่ตัวเอกทะลุมิติมาเป็นนักศึกษาแพทย์ในยุค 80 เป็นวิธีที่ผู้เขียนใช้เชื่อมเรื่องราวระหว่างความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม่กับบริบททางสังคมในอดีต ได้เห็นทั้งเทคโนโลยีที่ยังไม่พัฒนาและค่านิยมการรักษาที่ต่างออกไป ซึ่งช่วยสร้างความขัดแย้งภายในตัวละครได้อย่างฉลาด เหตุผลเชิงโครงเรื่องอีกข้อคือการตั้งฉากในยุคนั้นเปิดโอกาสให้มีเคสทางการแพทย์หรือโรคที่ปัจจุบันหายไปแล้วเป็นปมสำคัญ ทำให้ตัวเอกต้องนำเอาความรู้ปัจจุบันมาประยุกต์โดยมีข้อจำกัดทางทรัพยากรและจริยธรรม
เมื่อนึกถึงงานที่เล่นกับเวลาและการแพทย์อย่าง 'Steins;Gate' กับบรรยากาศการรักษาที่ดิบเถื่อนใน 'Black Jack' ฉันเห็นว่าการย้ายมิติแบบนี้เป็นพื้นที่ทดลองให้ตัวเอกได้เรียนรู้ ชำระอดีต และเปลี่ยนวิธีคิดของคนรอบข้างไปพร้อมกัน เรื่องราวแบบนี้จึงไม่ได้เป็นแค่การผจญภัย แต่เป็นบททดสอบความรับผิดชอบ ความยืดหยุ่นของจริยธรรม และการยอมรับข้อจำกัดของมนุษย์ ซึ่งทำให้บทเป็นทั้งน่าทึ่งและกินใจในคราวเดียว