Romans & histoires ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม

อาเหลียงก้มมองซาลาเปาในมือ เขาใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะกัดลงไปคำหนึ่ง ไส้หมูแดงด้านในยังมีรสหวานเค็มพอดี เนื้อแป้งนุ่มกว่าหมั่นโถวแข็งที่เขาเคยเก็บจากหลังร้านอาหารหลายเท่า

ชวนเชิญขนาดนี้ ถ้าเขาปฏิเสธคงเสียมารยาทแน่เลย ฝ่ามือสากตะปบบนก้อนซาลาเปายักษ์ สัมผัสนุ่มนิ่มเหมือนจะละลายคามือทำเขาแข็งไปทั้งลำ มันทั้งอวบ ขาว จุกสีชมพูอ่อนเด่นสะดุดตาล่ออกล่อใจ

ซาลาเปาลูกใหญ่ตรงหน้าดูราวกับก้อนเมฆที่อ่อนนุ่มที่สุดบนท้องฟ้า ขนาดของมันใหญ่เกือบเท่าลูกบอล แต่ก็ยังคงรักษารูปร่างกลมมนสมบูรณ์แบบ ผิวของซาลาเปาเนียนเรียบ สีขาวนวลจนแทบอยากเอามือไปสัมผัสดูว่ามันนุ่มแค่ไหน เมื่อกดนิ้วลงเบาๆ ผิวซาลาเปาก็ยุบตัวลงเล็กน้อย ราวกับฟอง น้ำที่ยืดหยุ่น พร้อมจะคืนตัวกลับมาอย่างนุ่มนวล

ซาลาเปาไส้ผักกาดขาวผัดเนื้อบ๊วยช่วยทำให้เจริญอาหาร ไม่หวาน ไม่เลี่ยน ทั้งยังย่อยง่าย ท่านป้าอย่าเพิ่งรีบทานเนื้อเยอะนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นจะปวดท้องเอาได้ เจียวเจียวจะให้คนส่งอาหารให้ท่านป้าทุกเช้า ขอให้ท่านป้าหายไว ๆ เจียวเจียว อ่านจบใบหน้าหล่อเหลาก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อ พึมพำออกมาลำพัง “นางช่าง...” “นางช่างน่าเอ็นดูใช่หรือไม่ แม่เองก็คิดเช่นนั้น” มุมปากยกสูงก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ นางช่างน่าเอ็นดูอย่างที่มารดาคิด ลับหลังเขานางน่าเอ็นดูนัก จากนั้นก็พับจดหมายของนางยัดใส่อกเสื้อแล้วตอบมารดาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ญ แต่ผิวของนางขาวนวลเนียนสะอาดสะอ้าน ริมฝีปากเล็กบางกระจุ๋มกระจิ๋มหน้าจูบ ตัวเล็กๆ น่าทะนุถนอม เนื้อก็นุ่มนิ่มกอดแล้วอุ่นเป็นบ้า ที่น่าทึ่งก็ซาลาเปาอันซุกซ่อนอยู่ใต้เอี๊ยมสีขาวบางเฉียบนั่น ถึงจะยังเติบโตไม่เต็มที่แต่กลับทำให้เกิดอารมณ์ปรารถนาได้อย่างน่าประห ลาด ‘อยากกินซาลาเปาโว้ย ท่านอ๋องเมื่อไหร่ท่านจะเสร็จธุระกัน’

อาหารกลางวันและอาหารเย็นประกอบด้วยซาลาเปาและซุปกะหล่ำปลี ซาลาเปาไม่เหมือนข้างนอก ซาลาเปาที่นี่ดูเหมือนทำจากแป้งที่ไม่ขึ้นฟู มันแห้งมากจนกลืนไม่ได้หากไม่มีน้ำ Comment by Nattamon Pongpanich: 意思完全错误，光读泰语就觉得奇怪，一看原文就发现是翻译错的 โหลวฉางเยว่ไม่มีอารมณ์กินข้าวตอนเที่ยง ตอนเย็น ปวดท้องแ ละกินได้เพียงมื้อเดียว

เสื้อผ้าผืนบางถูกปลดเปลื้องจนร่างกายเปลือยเปล่าอย่างรวดเร็วจนไม่มีเหลือติดกายแม้แต่ชิ้นเดียว ปากไซ้สัมผัสไปตามผิวกายอันเนียนนุ่ม มือหนาถูกส่งมาบีบที่ทรวงอกอวบที่ล่อตาล่อใจ ซาลาเปาลูกอวบใหญ่เนินขาวประดับด้วยยอดปทุมถันสีน้ำตาลอ่อน ศรัณย์เองจึงเผยอปากงับเบาๆ แล้วใ ช้ปลายลิ้นตวัดเลีย

จือหรานมองซาลาเปาเนื้อก้อนฟู ๆ สีขาวน่ากิน กลิ่นช่างหอมยิ่งนัก วันนี้น่านางทำเยอะ น่าจะขายได้หลายอีแปะ จู่ ๆ จือหรานเกิดหน้ามืดขึ้นมา ร่างบางกำลังจะหงายหลัง แต่ใครบางคนมารีบนางไว้เสียก่อน จังหวะนั้นจมูกนางไปโดนแก้มของบุคคลนั้นอย่างแรง

หยางถามขึ้น พร้อมหยิบซาลาเปาขึ้นมาดู “นั้นคือ ซาลาเปาไส้หมู อร่อยมากลองดูคนละชิ้น” วันนี้ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีต่อฉลองด้วยซาลาเปา เพิ่มพลังกันเสียหน่อย

เมื่อเช้ามีเด็กสองคน แม่สวี่จึงนึ่งซาลาเปามาเข่งใหญ่ ทั้งหมดเป็นฝีมือการห่อของสวี่เพียวเพียว ไส้ซาลาเปาเป็นเนื้อปลาผสมเนื้อกุ้ง คลุกเคล้ากับผัดบวบใส่ไข่ผัด รสชาติเบา ๆ แต่สดหวานเป็นพิเศษ