Novel & Cerita ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม

อาเหลียงก้มมองซาลาเปาในมือ เขาใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะกัดลงไปคำหนึ่ง ไส้หมูแดงด้านในยังมีรสหวานเค็มพอดี เนื้อแป้งนุ่มกว่าหมั่นโถวแข็งที่เขาเคยเก็บจากหลังร้านอาหารหลายเท่า

ชวนเชิญขนาดนี้ ถ้าเขาปฏิเสธคงเสียมารยาทแน่เลย ฝ่ามือสากตะปบบนก้อนซาลาเปายักษ์ สัมผัสนุ่มนิ่มเหมือนจะละลายคามือทำเขาแข็งไปทั้งลำ มันทั้งอวบ ขาว จุกสีชมพูอ่อนเด่นสะดุดตาล่ออกล่อใจ

ซาลาเปาลูกใหญ่ตรงหน้าดูราวกับก้อนเมฆที่อ่อนนุ่มที่สุดบนท้องฟ้า ขนาดของมันใหญ่เกือบเท่าลูกบอล แต่ก็ยังคงรักษารูปร่างกลมมนสมบูรณ์แบบ ผิวของซาลาเปาเนียนเรียบ สีขาวนวลจนแทบอยากเอามือไปสัมผัสดูว่ามันนุ่มแค่ไหน เมื่อกดนิ้วลงเบาๆ ผิวซาลาเปาก็ยุบตัวลงเล็กน้อย ราวกับฟอง น้ำที่ยืดหยุ่น พร้อมจะคืนตัวกลับมาอย่างนุ่มนวล

ญ แต่ผิวของนางขาวนวลเนียนสะอาดสะอ้าน ริมฝีปากเล็กบางกระจุ๋มกระจิ๋มหน้าจูบ ตัวเล็กๆ น่าทะนุถนอม เนื้อก็นุ่มนิ่มกอดแล้วอุ่นเป็นบ้า ที่น่าทึ่งก็ซาลาเปาอันซุกซ่อนอยู่ใต้เอี๊ยมสีขาวบางเฉียบนั่น ถึงจะยังเติบโตไม่เต็มที่แต่กลับทำให้เกิดอารมณ์ปรารถนาได้อย่างน่าประห ลาด ‘อยากกินซาลาเปาโว้ย ท่านอ๋องเมื่อไหร่ท่านจะเสร็จธุระกัน’

อาหารกลางวันและอาหารเย็นประกอบด้วยซาลาเปาและซุปกะหล่ำปลี ซาลาเปาไม่เหมือนข้างนอก ซาลาเปาที่นี่ดูเหมือนทำจากแป้งที่ไม่ขึ้นฟู มันแห้งมากจนกลืนไม่ได้หากไม่มีน้ำ Comment by Nattamon Pongpanich: 意思完全错误，光读泰语就觉得奇怪，一看原文就发现是翻译错的 โหลวฉางเยว่ไม่มีอารมณ์กินข้าวตอนเที่ยง ตอนเย็น ปวดท้องแ ละกินได้เพียงมื้อเดียว

เสื้อผ้าผืนบางถูกปลดเปลื้องจนร่างกายเปลือยเปล่าอย่างรวดเร็วจนไม่มีเหลือติดกายแม้แต่ชิ้นเดียว ปากไซ้สัมผัสไปตามผิวกายอันเนียนนุ่ม มือหนาถูกส่งมาบีบที่ทรวงอกอวบที่ล่อตาล่อใจ ซาลาเปาลูกอวบใหญ่เนินขาวประดับด้วยยอดปทุมถันสีน้ำตาลอ่อน ศรัณย์เองจึงเผยอปากงับเบาๆ แล้วใ ช้ปลายลิ้นตวัดเลีย

เซียวอ๋องมองไปโดยรอบ พบบุปผานานาชนิดบานสะพรั่งอย่างงดงาม กลิ่นหอมของซาลาเปาเนื้อลอยเข้ามาในจมูกเขา ทำให้เซียวอ๋องต้องตามกลิ่นซาลาเปาเนื้อไปที่โรงครัวอย่างไม่รู้ตัว จือหรานมองซาลาเปาเนื้อก้อนฟู ๆ สีขาวน่ากิน กลิ่นช่างหอมยิ่งนัก วันนี้น่านางทำเยอะ น่าจะขายไ ด้หลายอีแปะ

หยางถามขึ้น พร้อมหยิบซาลาเปาขึ้นมาดู “นั้นคือ ซาลาเปาไส้หมู อร่อยมากลองดูคนละชิ้น” วันนี้ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีต่อฉลองด้วยซาลาเปา เพิ่มพลังกันเสียหน่อย

เมื่อเช้ามีเด็กสองคน แม่สวี่จึงนึ่งซาลาเปามาเข่งใหญ่ ทั้งหมดเป็นฝีมือการห่อของสวี่เพียวเพียว ไส้ซาลาเปาเป็นเนื้อปลาผสมเนื้อกุ้ง คลุกเคล้ากับผัดบวบใส่ไข่ผัด รสชาติเบา ๆ แต่สดหวานเป็นพิเศษ

ทันทีชาวบ้านได้กัดกินซาลาเปาพวกเขาก็ได้ลิ้มรสชาติที่เข้มข้นหอมกรุ่นของเนื้อหมูที่ปรุงอย่างดีก่อนที่จะนำมาทำเป็นไส้ซาลาเปา "จริงด้วย โออออ!!! ช่างหอมอร่อยเหลือเกิน ตั้งแต่เกิดมาจนแก่ชราขนาดนี้ข้ายังไม่เคยได้กินซาลาเปาที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน แป้งก็ช่างขาวนุ่มเหลือเกิน" พูดเสร็จพวกเขาที่ได้กินซาลาเปาไปแล้วต่างก็คุกเข่าและตะโกนขึ้นมาพร้อมกันเท่าที่แรงพวกเขาจะมี