Novel & Cerita Vingança

แดเนียลสวนกลับทันควันไม่ยอมเจ็บตัวอยู่ฝ่ายเดียว "ทำไม มึงกลัวซินดี้กลับมาหากู ถึงได้ไล่กัดเป็นหมาบ้า แค่จูบนิดหน่อยมันคงจะไม่สึกหรออะไรมากมั้ง"แดเนียลยกยิ้มมุมปากที่มีเลือดซึมออกมา

ถามแล้วน้ำตาจะไหล เจ็บเจียนตาย รู้สึกถึงความรักระหว่างสามีภรรยาที่ถูกตัดเยื่อขาดใยไปจนสิ้นแล้ว “คุณทำร้ายผมก่อน อย่าลืม” “พอ...พอแล้วๆ แม่ไนท์แค่ต้องการที่พึ่ง ไม่ได้จะกลับมาขอคืนดีอะไรหรอกน่า ย่าเชื่อแม่ไนท์ ย่าขอนะตามัตถ์ ให้โอกาสแม่ไนท์ได้สำนึกผิดบ้างเถอะ”

ตอนที่วิ่งผ่านตัวฉัน เธอพูดกับฉันว่า “หลิ่วอวี้ เธอเกิดใหม่ใช่ไหม? ถ้าย้อนเวลากลับไปได้อีกครั้ง ฉันจะไม่มีทางแพ้เธอเด็ดขาด” พูดจบ รถบรรทุกคันใหญ่ก็แล่นฉิวผ่านมา พุ่งชนร่างของจางอิ๋งปลิวลอยไปในพริบตา

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

เขาก็ตั้งปณิธานข้อหนึ่งไว้ในใจตลอดมาว่า จะต้องทำให้คนที่ฆ่าบิดาของเขาได้ชดใช้สิ่งที่มันทำอย่างสาสม แต่มันก็ต้องใช้เวลาหลายปีที่จะหาทางจัดการกับนายชาติชายได้ เพราะมันก็เป็นคนที่มีอิทธิพลมากคนหนึ่งในประเทศไทย แต่แล้ววันที่เขารอคอยก็มาถึง เขาไม่ต้องมือเปื้อนเลือดฆ่ามันด้ว ยตัวของเขาเอง เมื่อได้รู้ว่าศัตรูของคนที่มันฆ่าพ่อของเขาก็มีอยู่รอบตัวมันมากมาย พวกทำธุรกิจสีดำขัดใจกันเมื่อไหร่ ไม่มีทางที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายอยู่รอดได้ง่ายๆ

เพล้ง! แก้วไวน์สีแดงฉาดกระทบกับผนัง จนสีขาดสะอาดตาเปื้อนไปด้วยสีแดง แตกร่วงหล่นลงพื้นเป็นเสี่ยงๆ ร่างหน้าทรึกลงบนเก้าอี้ด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ แม้ฤทธิ์ไวน์แรงๆจะเข้าสู่ร่างกายไปขวดใหญ่ แต่ความรู้สึกปวดหนึบและความรู้สึกผิดต่อคนตัวเล็กตลอดระยะเวลาสิบปีนั้นย ังตอกย้ำเขาทุกจังหวะหายใจ

เธอโวยวายพร้อมกับผลักเขาออก “ใครกันแน่ที่โกง กะจะใช้หนี้ผมวันละล้านเลยหรือไง เสียใจ! หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ไม่ใช่หนึ่งน้ำ” พูดจบก็ผละออกถอดถอนตัวตนจากหญิงสาว ปนันชิตาหน้าคว่ำ ไม่พอใจกับกติกาของเขา หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ถ้าครั้งนั้นเขาทำสิบรอบเธอก็ขาดทุนยับเ ยิน

“อีคุณหนูคนสวย วันนี้กูจะแก้แค้นเอาคืน… กูจะเอามึง โทษฐานที่พ่อมึงเอาเมียกู” ไอ้เบิ้มกระตุกยิ้ม สืบเท้าเข้ามาหาเกดสุดา แววตาที่มองหล่อนไม่ต่างอะไรกับสัตว์ร้ายในคราบของมนุษย์ กำลังตั้งท่าหมายขย้ำเหยื่ออันโอชะ “หลีกไปนะ… ”

เสียงเค้าสั่นไหว "เร่งให้พี่หน่อยพี่จะเสร็จแล้ว" เค้าสั่งเธอ ครีมเร่งขยับมือให้เค้าเต็มที่ จนเค้าครางเสียงดังออกมา ปลายหัวแดงก่ำมีน้ำสีขุ่นข้นทะลักออกมาเต็มมือเธอ ครีมคว้าทิชชูหัวเตียงมาเช็ดทำความสะอาดให้เค้า และเช็ดมือเธอ

ลมหายใจสุดท้ายของปีแอร์ดังลอดออกมาพร้อมกับดวงตาสีน้ำตาลเบิกกว้างมองจ้องคนที่เหยียบอกตัวเองด้วยความอาฆาตแค้น “มึงไปชดใช้กรรมของมึงซะไอ้น้องนอกไส้ มึงสร้างความวุ่นวายมาให้กูเยอะ และมึงก็ฆ่าคนมาเยอะ ถึงเวลาแล้วที่มึงต้องชดใช้ให้กับความชั่วของมึง ส่วนความชั่ว ความเลว และบาปของกูมันยังไม่ถึงเวลาเพราะกูยังคงมีอำนาจเหนือผู้คนอีกมากมาย”