Novel & Cerita 산적

วันนี้เราสามคนตั้งใจสรุปแพ็กเกจจิงกับราคาของผลิตภัณฑ์ “ ‘바나나 พา-นา-นา’ แฮนด์ครีมชื่อนี้เพราะดีจังขอบคุณนะคะพี่หมอ” ขอบคุณที่เขาใช้ชื่อฉันในผลิตภัณฑ์

ิลหา มันจินตนาการไปไกลถึงขั้นได้โกอินเตอร์ไปฟัดกับดาราเอวีญี่ปุ่น ยุโรป หรือแม้แต่สาวอาหรับไซส์บิ๊ก ทว่า... ความจริงกลับถีบหน้ามันอย่างแรง! สิ่งมีชีวิตที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านั้นก้าวข้ามทุกขีดจำกัดของความอุจาด ตั้งแต่เกิดมาจนอายุอานามเข้าเลขสาม ไอ้อ๊อดไม่เคยพบเห็นมน ุษย์สายพันธุ์ไหนที่น่าสะพรึงกลัวเท่านี้มาก่อน! นิยามใหม่ของคำว่าตัวท็อป

นับว่าท่านหมอตู้ผู้นี้มีความสามารถไม่น้อยเลยจริงๆ "แต่น่าแปลกนัก พิษในร่างของท่านแม้ไม่รุนแรง แต่กลับซึมลึกราวกับถูกบ่มมาเป็นเวลานาน มิใช่พิษธรรมดา หากข้าคาดไม่ผิด น่าจะเป็นพิษจากเหง้าราก ม่านหลิว สมุนไพรที่แทบไม่มีสี ไม่มีกลิ่น และตรวจจับได้ยากยิ่ง" หมอชรายังกล่าวต ่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง ขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองคุณหนูผู้นี้อีกครั้ง

ดลยาสะอาดปราศจากรอยราคี มันเป็นความภูมิใจเล็กๆ ที่ผุดขึ้นกลางใจธรรวา ดังนั้น นี่จึงเป็นครั้งแรก...ที่เขาลงทุนทำแบบนี้... ชายหนุ่มแนบใบหน้ากับเนินนางอวบอูม เขาตวัดปลายลิ้นรัวเร็ว เมื่อเจอแหล่งน้ำสุดสะอาด ปลายลิ้นสากระคายตวัดถี่ยิบ เขากวาดต้อนน้ำค้างฉ่ำพราวที่ไหลทะลั กออกมาด้วยความเมามัน

ราะหนี้สินที่เกิดจากการพนัน การสนทนาต้องรีบยุติลงเพราะได้เวลาที่กฤษฎาต้องกลับไปหาคนที่เขารักที่สุด วันนี้เขาตั้งใจจะกลับไปเล่าความจริงให้ภรรยาฟัง และจะบอกเรื่องราวที่เขาได้ช่วยเหลือผู้หญิงคนนั้น เขาเชื่อว่าอภิรดีจะต้องรู้สึกดีเหมือนเขาที่ได้ช่วยเหลือคน ก่อนที่ภรรยาของเ ขาจะล้มป่วยหนักแบบนี้ หล่อนจะพาเขาและครอบครัวไปทำบุญอยู่บ่อยๆ จนถึงวันที่ไม่สามารถไปได้ด้วยตนเอง หล่อนก็จะฝากเจ้าลูกชายไปให้ทุนการศึกษาเด็กๆที่ยากจนอยู่เสมอ “นอนนานจังวันนี้ ผมเกือบแอบหลับรอคุณตื่นแล้ว”

“โอเคจ้ะ” มินตรารับปากก่อนที่พลอยพิชญาจะเดินออกไปทางประตูด้านหลังห้องอาหารที่มีทางเดินเล็ก ๆ ตรงไปยังสวนดอกไม้ของรีสอร์ท แสงจากโคมไฟในยามราตรีอาบไล้ไปทั่วพื้นหญ้าและและดงดอกไม้สีสันลานตาทั้งยังส่งกลิ่นหอมในยามค่ำคืน แสงสว่างทำให้เธอมองเห็นแผ่นหลังของร่างสูงให� �่ที่ยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ เขาเป็นชายชาวต่างชาติอย่างที่มินตราบอก และกำลังยืนหันหน้าไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่กำลังไหลเอื่อยเบื้องหน้าอย่างเพลินใจ

เรื่อยๆ "อ๊ะอาย!..คุณติณณ์ค่ะ อูยยย อื้ม" เสียงหวานได้เอื้อนเอ่ยชื่อของคนตัวโต พร้อมกับครางออกมา เมื่อชายตรงหน้ากำลังสร้างความปรารถนา ที่จะนำมาซึ่งการได้ร่วมรักกับเขา โดยที่เธอนั้นจะรู้สึกผ่อนคลาย และจะต้องไม่รู้สึกกลัวจากการได้เสพสมร่วมรักกันในครั้งแรกของเธอ ติณ ณ์ค่อยๆ ไล้เลียจากหลังเท้ามาที่ขาเรียว และตอนนี้ริมฝีปากร้อนฉ่าได้เลื่อนเข้ามาใกล้ กลีบกุหลาบงามบานเบ่งตรงหน้า เขาก้มเข้าหาแล้วใช้ลิ้นปลายแตะกระหวัดลงไป ที่เม็ดสีแดงระเรื่อจุดกลางปลายประสาทที่เชื่อมต่อไปยังความต้องการในรสสวาทของเธอ

มันระบายความใคร่ด้วยการกระซวกใส่ปากเธอรัวแรงจนกระทั่งน้ำข่าวขุ่นพุ่งใส่ลำคอเธอจนเต็มอัดตรา “อ๊ากกกก” มันร้องลั่นด้วยความสุขสม ก่อนถอนลำออกจากปากสวยของเธอที่เลอะไปด้วยน้ำสวาท

ชายหนุ่มถาม “อืม…คุณชื่ออะไร จำชื่อตัวเองได้มั้ย หวังว่าสมองคงไม่กระทบกระเทือนนะ บอกชื่อ นามสกุล อายุของคุณมา” หญิงสาวถามขึ้น “ผมชื่อ ขุนเขา คีธ ฮาน อายุ 32 ปี เรียกขุนเฉยๆก็ได้ แล้วคุณ…” ขุนเขาตอบพลางละท้ายประโยคไว้เป็นเชิงถาม

สะอิดสะเอียน ชายหนุ่มเบิกตากว้างเมื่อร่างเน่าเปื่อยตรงหน้ากระโจนเข้าใส่ ความตกใจแล่นวาบเข้ามา เขาพยายามถอยหนี แต่ขากลับแข็งทื่อเหมือนถูกตรึงไว้กับพื้น กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงจนแทบอาเจียนแทรกซึมเข้าทุกอณูผิว ก่อนเสียงที่แหบแห้งอัดแน่นด้วยความแค้นจะดังก้องในหัว “กูจะทำให้ มึงเจ็บปวด… เหมือนที่มึงเคยทำกับกู!!”