Novel & Cerita 역습

anas pa ng isang reporter. Naging seryoso naman ang mukha nito. "Yeah! I have this one person in my mind. I want to thank her for the pain she cause to me. At dahil sa pagdurog niya sa akin ay na realize ko na I can do better na hindi ko kailangan maghabol sa taong kahit kailan ay hindi naman marunong magpahalaga. Hindi ko siya sinisisi sa nangyari sa akin noon at kung bakit ako na coma at nag agaw buhay sigurio ay sign na 'yon para sabihin sa akin na hindi siya ang babaeng nakatadhana sa akin. I love her but I hate her, I hate her for hurting and changing me but also I thank her kasi alam ko kung hindi niya ako sinasaktan ng gabing 'yon ay siguro tanga pa rin ako hanggang ngayon.

Palagi rin kasi akong nabubully sa school noon dahil kay Ate Xyler. " Hindi ko naman alam na ipapakasal pala siya sa matandang lalaki. Hindi ko rin naman kilala kung sino. Kagabi ko nga lang nalaman." Napabuntong hiningang sabi ko. "Serves her right! Karma niya iyon dahil sa pambubully niya sayo. Masyado ka kasing mabait kaya inaabuso ka na nila. Damn, girl! You need to stand on your own! "

" Hmm...hulaan ko, sinaktan ka na naman ng dad mo no'h?" "Actually, hindi niya ako sinaktan physically. Pero emotionally... oo! Sobrang sakit ng ginawa niya friendship." "Huh? W-what do you mean?" naguguluhang usisa ng aking kaibigan. "Sobrang aga kong nagising dahil sa malakas na sigawan nina mom at dad." "Bakit, ano daw ang pinag-aawayan nila?" ani Stacey habang abala sa pag-order ng pagkain namin.

Lumapit siya hanggang sa isang hakbang na lang ang agwat nila, ang kaniyang mga mata ay basang-basa na rin ng luha habang nakatitig sa tila batong mukha ng estudyante. "Please, stop using other people to erase what happened between us. It won't do you any good in return. Nasasaktan mo lang ang sarili mo, at... at pinapatay mo ako sa selos sa bawat segundong nakikita kitang kasama siya." Napakurap si Lauren, saglit na nayanig sa biglang paglambot at pag-iyak ng propesor. "Inisip ko na tama ang lumayo," patuloy ni Anne, ang kaniyang kamay ay nanginginig na nakaangat, tila gustong hawakan ang pisngi ni Lauren pero natatakot na baka itaboy ito.

biglang singit ni Claire, nakangiti pa siya na mas lalong pinakulo ang dugo ko, hindi ba obvious na ayaw ko siyang kausap? "Please, Claire, stop what you are doing right now. Stop smiling right in front of me as if we're close just like before, it's disgusting. At kung sinusubukan mong makipagkaibigan sa akin ulit, hoping we can start over again as friends, that won't going to happen, never in my life will I accept you again!" sabi ko at pansin kong namamasa pa ang mga mata niya, I felt a guilt in me pero wala siyang karapatang masaktan dahil hindi niya alam kung gaano niya ako sinaktan ng sobra, kung gaano ako nahirapan bumangon araw-araw at sinusubukang kalimutan lahat ng panloloko niya sa

Kaya ngayon na pinalad akong makaligtas sa aksidente na kinaharap ko para takasan ang demonyo kong asawa, I would really use the miracle happened to me para bumangon at magsimula muli. At sa oras na pwede na, babalikan ko sila. Babalikan ko siya para pagbayarin sa mga atraso niya sa akin. “Sa pagbabalik niya sa bansang ito, malupit na karma ang we-welcome sa kanya. Babawiin ko si Sarah at ipaparanas ko sa pamilyang ‘yon ang delubyong ipinaranas nila sa akin. Because the moment we face each other once again, they will taste how sweet my vengeance is.”

hindi ko na naituloy pa ang sasabihin ko dahil bigla niya ko na lamang naramdaman ang mainit niyang bibig sa dibdib ko. Halos maubusan ako ng hininga habang ramdam ang dila niya na nagpapaikut-ikot sa dibdib ko habang ang isa niya kamay ay nasa kabila. "You're a fucking whore..." bulong niya bago muling inangkin ang mga labi ko. Ramdam ko ang init ng luha na patuloy sa pag-agos sa mga pisngi ko habang hinahalikan ako ni Ashton.

Masarap na hindi mo maipaliwanag. Naramdaman ko sa aking likuran ang malamig na pader ng banyo. Kasalukuyan pa rin kaming nasa tapat ng shower. Napaigtad ako nang magmalikot na ang isang kamay nito sa buo kong katawan. Until he stop in his favorite spot. I moan. Damn! Hanggang sa maramdaman ko ang kamay nito sa aking basang-hiyas. Damn! Napasinghap ulit ako sa sobrang sarap at kiliti. Oh, damn!

TFTA, Hope! Ni-replyan ko agad siya ng 'You're welcome.' I thought our convo will just end there pero nag-chat siya ulit. Sure kang friend mo lang 'yong Lio? Just asking for a friend. 😊 Shocks. Why do people keep on asking me that? Of course, we're just friends. Liking him is kind of like an incest to me. So I replied and told her we're really just friends. Okay, Hope. Thank you for answering!