오피스로맨스 นิยาย & เรื่องราว

Pero syempre, tiniklop ko na lang ‘yung dila ko. "Copy, boss," sagot ko habang nagpa-fake salute sa loob ng utak ko. Pagkalabas niya, napaikot ako ng mata. Literal. Baka nga magka-stiff neck ako kakairap ko sa lalaking ‘yun. Welcome to Casa Romano, Cordie. Tila dito, malamig ang mga tao pero mainit ang ulo. Sige lang. Bring it on. "Follow me in my office. NOW!"

"Oh my, pumunta ako dito para mag-hello sayo, hindi ko alam hanggang opisina pala ay naglalandian kayo. Pwede ba ang office romance?" Sabay kaming napatitig sa nagsalita, ang mga mukha namin ay bahagyang nagulat, si Luciella na lasa pinto ay sobrang ganda, bagay sa kanya ang office attire niya, nakapamewang pa siya at nasa titig niya ang titig ng isang taong handang manggulo at magpahirap sa buhay ko. "Oh my goodness, mukhang hindi magiging maganda at maayos ang buhay ko dito sa office ah." Sabi ko sa sarili at halatang ako ay mamumublema.

Tinuro niya kung saan ang office ni Robert. Mabuti na lang at maganda ang suot ko na isang kulay red na fitting midi dress, naka-heels at naka make-up rin ako. Hindi pa naman halatang buntis ako dahil four months pa lang ang tiyan ko. Kung ordinary lang ang suot ko, baka hindi ako entertainin ng baklang secretary na nasa labas ng office ni Robert. “Good morning, I am here to see Mr. Robert Chen.” sabi ko.

Akmang babatukan niya ulit ito ng magmadali itong tumayo at lumabas ng office niya. “Hoy!” sigaw niya at akmang susundan ito ng biglang bumukas ang pinto ng office niya at dumungaw ang nakangising mukha ng loko. “Nothing is more thrilling than office romance,” nakangising saad nito bago muling sinara ang pinto. “Abnormal talaga.” Imbis na sundan ito ay muli siyang naupo sa swivel chair. She let another man kiss her hand, huh?

Hindi niya alam na nasaktan ako ng pumunta sa office ni Rafael sungit. Pinagpatuloy ko na lamang ang aking pagluluto hanggang matapos ako. Napansin kong wala na pala akong kasama sa loob. Saan naman kaya nagpunta ang Rica iyon? Umupo na lamang ako sa kahoy na upuan at tinikman ang aking na luto. Lumiwanag ang aking mga mata habang ngumuya. Akalain mo kaya ko pa lang maluto ito ng masarap although madali lang naman kasi, pero kung tutuusin ang hirap ng buhay ng mga trabahador dito. Buong araw ng pagluluto at idagdag pa ang mainit na kumukulong mantika. “Ang lalim ng iniisip ah,” Biglang salita ni Matt.

Clumsy "HERE we are, welcome sa opisina mo, Yanna." Binuksan ni Giana ang nakasaradong pinto. Tumambad sa akin ang simpleng opisina. It is smaller than the office of the Senior Agriculture, Shanon. Nauna akong pumasok sa loob at inikot ang aking paninging sa buong opisina. "Well, not bad. I think, komportable ako habang ginagawa ang trabaho ko rito," wika ko habang inoobserbahan ang apat na sulok na pader ng opisina ko.

THEA'S P. O. V Hindi ko mapigilang mapangiti habang nakatingin ako sa hindi maipintang mukha ni Ruan. Nakaupo s'ya sa swivel chair n'ya at nakaharap sa laptop—mukhang sobrang busy n'ya kahit alam ko naman 'yung totoong ginagawa n'ya. Hindi naman talaga s'ya busy at wala naman talaga s'yang inaasikaso. Alam ko kasi na front n'ya lang 'yon para 'wag kong mahalata kung ga'no na s'aya kainis na inis sa presensya ko. Partida, day one ko pa lang dito sa opisina n'ya pero mukhang imbiyernang-imbiyerna na s'ya sa'kin. Paano pa kaya kapag tugal na at araw-araw na kaming magkasama sa iisang trabaho at sa iisang opisina?

"Mrs. Ramirez, nasa-nasa conference pa po si Sir- Sir Luke. I'll inform him of your arrival if you can just wait for a moment please." Saad nitong hindi mapigilan na mautal. She nodded as she patiently sat in his office lounge. It's a massive office. Chloe thought. The lobby exuded an air of professionalism and efficiency. It was tastefully decorated with modern furnishings and sleek design elements. A large desk occupied the center of the room, where the secretary sat, poised and attentive. Behind her, a wall of glass windows offered a stunning view of the city skyline, while potted plants added a touch of greenery to the space. The atmosphere was calm and light. She wonders if it’s the sam

Hindi niya nais na pagpahintayin pa ito. Isang knee-length dress ang pinili niyang isuot mula sa mga pinamili ni Lorenzo. Kulay maroon iyon na may maikling sleeves. Dahil business casual ang dress code sa OFC ay pinatungan niya na lamang ang kanyang suot ng isang tailored suit blazer.

Mukhang nakalimutan na talaga nila kung sino ako. Nang marating ko ang kumpanya niya, ay agad akong umikot, sa likod at kinuha ang identification card ng isang babae. Hindi niya napansin ang ginawa kong pagkuha nito, dahil busy siya sa ginagawa niya. Nang tingnan ko ang ID niya, ay nakita kong isa siya sa taga linis ng gusali, kaya agad akong pumasok sa department ng mga janitor at kumuha ng uniform. Nang maisuot ko ito, ay mabilis akong nagtungo sa opisina ni Roman, pero napansin ko na tahimik ang paligid at mukhang wala ito sa loob ng opisina niya, kaya lumapit ako sa secretary nito. Para makakuha ng information kung nasaan ang hay*p na ‘yon. Nang marinig kong nasa ibang bansa si Roman, ay