Share

กระซิบ

last update Tanggal publikasi: 2025-11-30 20:48:13

หลังจากทำข้อตกลงกับหัวหน้าเผ่าสึนะ ไคลด์ ไดชิ และดาอิ ก็เริ่มต้นภารกิจที่อันตรายที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเผชิญมา การเดินทางสู่ แหล่งพลังอาคมแห่งเงาที่แท้จริง ซึ่งซ่อนอยู่ลึกใต้เกาะแสงอรุณ มีเพียงไคลด์เท่านั้นที่รู้ทางเข้า ซึ่งต้องเดินทางผ่านทางน้ำใต้ดินที่ซับซ้อน

"พวกเราทุกคนต้องรู้ว่าความมืดมิดที่พวกเจ้าเคยทำลายไปนั้น...เป็นแค่ เปลือกนอก ของพลังงานทั้งหมด" ไคลด์กล่าวขณะนำทางพวกเขาไปยังปากถ้ำที่ถูกซ่อนไว้ใต้รากต้นไม้ใหญ่ริมทะเลสาบ "พลังเงาที่แท้จริงไม่ได้มีไว้เพื่อทำลายล้าง แต่มีไว้เพื่อ รักษาสมดุลของผืนดิน เมื่อหลายศตวรรษก่อน ผู้พิทักษ์รุ่นก่อนได้ผนึกมันไว้ไม่ให้ถูกผู้ใดครอบครอง"

ปากทางสู่ความมืด

ปากถ้ำนั้นแคบและมืดมิด มีเพียงแสงจากตะเกียงอาคมที่ดาอิสร้างขึ้นเท่านั้นที่ช่วยให้พวกเขามองเห็นได้ ไคลด์ลงไปในน้ำก่อน ตามมาด้วยไดชิและดาอิ พวกเขาต้องว่ายน้ำตามกระแสน้ำใต้ดินที่เย็นเฉียบและมืดสนิทไปนานหลายนาที

เมื่อกระแสน้ำสงบลง พวกเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ใน อุโมงค์หินขนาดใหญ่ ที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำค้างและเสียงสะท้อนที่น่าขนลุก พื้นผิวของผนังถ้ำเต็มไปด้วย คริสตัลเงาสีดำ ที่ส่องแสงสลัว ๆ บ่งบอกถึงความหนาแน่นของพลังอาคมธาตุมืด

"พลังงานอาคมที่นี่รุนแรงมาก" ดาอิกระซิบ "ฉันรู้สึกเหมือนผ้ายันต์ในตัวฉันกำลังถูกดึงดูดเข้าไป"

"ระวังตัวไว้ให้ดี" ไคลด์กล่าว "ที่นี่คืออาณาจักรของ สิ่งที่ถูกผนึก พวกมันไม่ได้ถูกทำลายไปพร้อมกับจอมเวทแห่งเงามืด"

อุปสรรคที่หนึ่ง: ฝูงแมงมุมอาคม

ไม่ทันขาดคำ พื้นผิวของผนังถ้ำก็เริ่มสั่นสะเทือน เถาวัลย์สีดำหนาแน่นที่อยู่บนเพดานถ้ำเริ่มเคลื่อนไหว และกลายเป็น ฝูงแมงมุมอาคมขนาดใหญ่ นับร้อยตัว พวกมันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง และพ่นใยสีดำเหนียวหนืดออกมาปิดกั้นทางออกของอุโมงค์

"ใยของพวกมันสามารถตรึงอาคมได้! อย่าให้โดนตัว!" ไคลด์ตะโกนสั่ง เขาหยิบศรเพลิงออกมาจากหลังอย่างรวดเร็ว "วิชาศรเงาสังหาร!"

ไคลด์ปล่อยศรออกไปเพียงดอกเดียว แต่ศรนั้นกลับแยกตัวออกเป็นหลายสิบดอกกลางอากาศ พุ่งเข้าใส่แมงมุมทุกตัวอย่างแม่นยำ ศรเพลิงทำให้แมงมุมอาคมสลายไปในพริบตา แต่ก็มีแมงมุมอีกจำนวนมากที่พุ่งเข้ามาแทนที่

"ใช้พลังของธาตุแสง!" ไดชิสั่ง เขาใช้ผ้ายันต์แห่งความกล้าหาญสร้างดาบอาคมที่สว่างวาบราวกับเปลวเพลิง "ดาบเพลิงพิฆาตเงามืด!" เขาฟันดาบออกไปอย่างบ้าคลั่ง สังหารแมงมุมไปได้จำนวนหนึ่ง

ดาอิเห็นว่าทางออกถูกปิดกั้นด้วยใยที่เหนียวแน่น เธอจึงใช้ วิชาอ้อมกอดแห่งพฤกษา ที่เธอเพิ่งฝึกมา เธอไม่ได้ใช้มันเพื่อรักษา แต่เธอใช้พลังแห่งการสร้างสรรค์ในการ เปลี่ยนโครงสร้างของใย

ดาอิ: "ใยพวกนี้ทำมาจากพลังงานมืด...ฉันจะเปลี่ยนให้มันเป็นแสง!"

เธอปล่อยพลังงานสีเขียวนวลบริสุทธิ์เข้าไปในใย แม้จะเหนียวแน่นแค่ไหน ใยเหล่านั้นก็ค่อย ๆ กลายเป็นแสงสีขาวและสลายไปอย่างช้า ๆ ทำให้ทางออกกลับมาเปิดอีกครั้ง

การเปิดเผยความสามารถของไคลด์

เมื่อพวกเขาหนีออกมาจากอุโมงค์แมงมุมได้ พวกเขาก็มาถึงบริเวณที่เป็น ทะเลสาบใต้ดินขนาดใหญ่ ที่มีคริสตัลเงาสีดำสะท้อนแสงสลัว ๆ ทำให้มองเห็นใต้น้ำได้อย่างเลือนราง

"ข้างหน้าเราคือทางตัน" ไดชิกล่าวด้วยความสงสัย

ไคลด์ยิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มที่ดูมั่นใจอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน "ทางตันสำหรับพวกเจ้า...แต่ไม่ใช่สำหรับข้า"

จู่ ๆ ร่างของไคลด์ก็ส่องแสงสีฟ้าครามจาง ๆ ก่อนที่เขาจะกระโดดลงไปในน้ำอย่างไม่ลังเล!

ไคลด์ไม่ได้ว่ายน้ำ...แต่เขากำลัง "หายใจ" ใต้น้ำ!

เขาจมดิ่งลงไปสู่ก้นทะเลสาบอย่างรวดเร็ว และในพริบตานั้น...ไดชิและดาอิก็ได้เห็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์อีกครั้ง

ปลาฉลามวาฬ คู่ใจของเขาปรากฏตัวขึ้นจากเงามืดใต้น้ำ มันไม่ได้มาตัวเดียว แต่มาพร้อมกับฝูงสัตว์ทะเลลึกลับนับสิบตัว ไคลด์ยืนอยู่บนหัวของมัน และใช้มือสัมผัสที่ผนังถ้ำ พลังงานสีฟ้าครามจากร่างของเขาถูกส่งผ่านเข้าสู่ผนังถ้ำ

โครม!

ผนังถ้ำที่ดูแข็งแกร่งราวกับหินผาถูกแยกออกอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นทางเข้าอุโมงค์ใหม่ที่เต็มไปด้วยแสงสว่างสีม่วงเข้ม

ไคลด์: (โผล่ขึ้นมาจากน้ำอย่างรวดเร็ว) "รีบเข้า! พลังที่ผนึกไว้กำลังรอพวกเจ้าอยู่!"

อุปสรรคที่สอง: เสียงแห่งความสิ้นหวัง

เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปในอุโมงค์ใหม่ แสงสว่างสีม่วงเข้มก็ทำให้ร่างกายของพวกเขารู้สึกหนักอึ้ง ทันใดนั้น เสียงร้องไห้และเสียงกระซิบกระซาบ แห่งความสิ้นหวังก็ดังขึ้นในหูของพวกเขาอย่างรุนแรง

เสียงกระซิบ: "เจ้าไม่มีทางหลุดพ้นจากความมืดได้หรอก...จงยอมรับชะตากรรมของเจ้าเสียเถิด..."

ไดชิและดาอิเริ่มอ่อนแรง พวกเขาถูกโจมตีทางจิตใจอย่างหนักหน่วงจนแทบจะทรุดตัวลงไปกับพื้น ไคลด์หันมามองพวกเขาด้วยความกังวล

"นี่คือ อาคมแห่งการผนึก มันจะโจมตีจิตใจของพวกเจ้าด้วยความกลัวและความสิ้นหวังทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นบนเกาะนี้!" ไคลด์กล่าว "พวกเจ้าต้องใช้ ความหวัง และ ความกล้าหาญ เท่านั้นที่จะฝ่าฟันมันไปได้!"

ไดชิกัดฟัน เขาใช้ผ้ายันต์แห่งความกล้าหาญสร้างบาเรียไหลรอบตัว แต่เสียงกระซิบก็ยังคงทะลุทะลวงเข้ามา เขาเห็นภาพของพ่อแม่ที่กำลังจะตายอีกครั้ง เขาเห็นความล้มเหลวที่ผ่านมาทั้งหมด

ไดชิ: "ไม่! ฉันจะไม่ยอมแพ้!" เขาพยายามร่ายคาถา แต่เสียงกระซิบก็ทำให้คำพูดของเขาขาดหายไป

ดาอิเห็นพี่ชายของเธอทรมาน เธอตัดสินใจกอดพี่ชายของเธอไว้แน่น และรวบรวมพลังอาคมแห่งความหวังทั้งหมดไว้ที่ผ้ายันต์ "แสงแห่งความหวังที่ไม่ยอมดับสูญ!"

แสงสีเขียวนวลบริสุทธิ์ที่รุนแรงแผ่ออกมาจากร่างของดาอิ แสงนั้นไม่ได้ทำลายเสียงกระซิบ แต่กลับ ขับไล่ ความสิ้นหวังออกไปจากจิตใจของพวกเขาอย่างรวดเร็ว

ในที่สุดเสียงกระซิบก็เงียบหายไป พวกเขาทั้งสามคนก็สามารถเดินไปต่อได้อย่างมั่นคง และข้างหน้าพวกเขา...ก็คือ ห้องโถงขนาดใหญ่ ที่เต็มไปด้วยคริสตัลเงาสีดำขนาดมหึมา ซึ่งเป็นแหล่งพลังอาคมแห่งเงาที่แท้จริงที่ชนเผ่าแห่งเงาเฝ้ารอคอย...

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • 5/B ป่าต้องสาป   ปรับ

    แสงแรกของอรุณรุ่งสาดส่องเข้ามาในศาลเจ้าโบราณที่ตั้งอยู่ท่ามกลางความเงียบสงบของป่า อิจิ และ ฮารุ ยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ใบหน้าของพวกเขามีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการผจญภัยที่ยาวนาน แต่ดวงตาของทั้งคู่ยังคงฉายแววความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว หลังจากการเดินทางผ่าน เมืองแห่งความทรงจำ และการเผชิญหน้ากับ ‘ผู้พิทักษ์’ ที่ถูกควบคุมโดย ‘ผู้ตื่น’ พวกเขาได้รับรู้ถึงแผนการอันชั่วร้ายของ ‘ผู้ตื่น’ ที่ต้องการจะลบเลือนความทรงจำของมนุษย์เกี่ยวกับอดีตทั้งหมด เพื่อสร้างประวัติศาสตร์ใหม่ที่มันคือผู้ปกครองสูงสุด “เราจะทำลาย ‘คำสาปแห่งการลืมเลือน’ ได้ยังไงอิจิ?” ฮารุถาม น้ำเสียงของเธอแผ่วเบา เธอวางผ้ายันต์แห่งความจริงลงบนฝ่ามือ มันเป็นเพียงแผ่นผ้าเก่าๆ ธรรมดาๆ ไม่มีแสงเรืองรองใดๆ เหลืออยู่แล้ว อิจิหยิบผ้ายันต์ขึ้นมาดูอย่างพินิจพิเคราะห์ “ไคบอกว่าพลังของเธอที่เชื่อมโยงกับจิตวิญญาณแห่งความทรงจำที่แท้จริงคือกุญแจ… และการทำลายคำสาปนี้จะต้องแลกด้วยพลังแห่งชีวิตของเธอทั้งหมด” “ฉันรู้… และฉันก็พร้อมที่จะเสียสละมัน” ฮารุกล่าว ดวงตาของเธอฉายแววแน่วแน่ “ฉันจะไม่ยอมให้ความจริงถูกบิดเบือนไ

  • 5/B ป่าต้องสาป   เจ็บปวด

    สายลมแห่งยามรุ่งอรุณพัดโชยมาปะทะร่าง อิจิ และ ฮารุ ที่ยืนอยู่บนเนินเขาเตี้ยๆ แสงแรกของดวงอาทิตย์สาดส่องลงมายังทิวทัศน์เบื้องหน้า เผยให้เห็นยอดเขาไฟที่สูงเสียดฟ้า มันตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางผืนป่าดิบชื้นที่พวกเขาเพิ่งฝ่าฟันออกมา หมอกจางๆ ลอยปกคลุมรอบฐานของภูเขาไฟราวกับผ้าห่มสีขาว กลิ่นกำมะถันจางๆ ลอยมาตามลมเป็นสัญญาณเตือนถึงพลังงานที่ไม่สงบนิ่งที่อยู่ภายใน “นั่นแหละ… ยอดเขาไฟ” ฮารุพึมพำ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความกังวล “มันดูน่ากลัวกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะอิจิ” อิจิพยักหน้า สีหน้าของเขาเคร่งเครียด “ใช่… พลังงานมืดมิดที่แผ่ออกมาจากที่นั่นมันมหาศาลมาก ‘ผู้ตื่น’ กำลังจะถูกปลดปล่อยออกมาในไม่ช้า” ผ้ายันต์แห่งความจริงที่ผนึกอยู่ในฝ่ามือของฮารุเรืองแสงจางๆ เป็นการยืนยันถึงความรู้สึกของอิจิ พวกเขามีเวลาเพียงสองราตรีเท่านั้นก่อนที่ ดวงจันทร์สีเลือด จะปรากฏขึ้น ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่พันธนาการของ ‘ผู้ตื่น’ จะอ่อนแอที่สุด “เราต้องไปถึงที่นั่นให้เร็วที่สุด” อิจิกล่าว “และเราต้องหารหัสลับแห่งบรรพกาลให้เจอด้วย” “รหัสลับนั่น… มันอยู่ที่ไหนกันนะ?” ฮารุถาม “จิตวิญญาณแห่งต้นไม้บอกแค่ว่ามันอยู่ในผืน

  • 5/B ป่าต้องสาป   พลังถูกใช้

    คืนเดือนมืดปกคลุมผืนป่าดิบชื้นทางตอนเหนือของสยามประเทศ แสงจันทร์แทบไม่สามารถส่องผ่านม่านไม้หนาทึบลงมาได้ มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงม และเสียงลมกระโชกแรงที่พัดกิ่งไม้ใบหญ้าให้เสียดสีกันเป็นระยะ ราวกับเสียงกระซิบกระซาบจากวิญญาณแห่งป่า อิจิและฮารุยังคงก้าวเดินอย่างเชื่องช้า ร่างกายของอิจิอ่อนล้าจากบาดแผลที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างเต็มที่ ส่วนฮารุก็ดูซีดเซียวจากการใช้พลังแห่งชีวิตครั้งล่าสุด แต่ดวงตาของทั้งคู่ยังคงฉายแววความมุ่งมั่นที่จะค้นหาผ้ายันต์ผืนสุดท้ายที่ปรากฏในนิมิตของฮารุ “อากาศที่นี่มันแปลกๆ นะอิจิ” ฮารุพึมพำ น้ำเสียงของเธอแผ่วเบา “มันเย็นยะเยือกกว่าที่ควรจะเป็น… เหมือนมีบางอย่างกำลังจับจ้องเราอยู่” “ใช่… ฉันก็รู้สึกได้” อิจิตอบ เขากระชับดาบในมือแน่นขึ้น “พลังงานที่นี่ไม่ใช่พลังงานของปีศาจ แต่มันเป็นพลังที่เก่าแก่กว่านั้น… ลึกซึ้งกว่านั้น” ตามนิมิตของฮารุ ผ้ายันต์ผืนสุดท้ายถูกซ่อนอยู่ใต้ต้นไม้โบราณที่สูงเสียดฟ้าในป่าลึกแห่งนี้ ต้นไม้ที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมไปทั่วบริเวณ และมีแสงสีม่วงเข้มเปล่งออกมาจากรากของมัน “เรามาถูกทางแล้วใช่ไหมอิจิ?” ฮารุถาม “ฉันหวังว่าอย่างนั้

  • 5/B ป่าต้องสาป   ทำยังไงต่อ

    ปดปีผ่านไปนับจากเหตุการณ์บน เกาะแห่งม่านหมอก โลกยังคงสงบสุขภายใต้การดูแลของ อิจิ และ ฮารุ พวกเขายังคงทำหน้าที่ผู้พิทักษ์แห่งสมดุลอย่างเงียบๆ ฮารุในวัย 26 ปี กลายเป็นที่ปรึกษาด้านการพัฒนาชุมชนให้กับเมืองหลวง เธอใช้ความเข้าใจในธรรมชาติของผู้คนและความผูกพันกับผืนดินในการช่วยฟื้นฟูหมู่บ้านและส่งเสริมการศึกษา อิจิในวัย 30 ปี ยังคงเป็นองครักษ์เงาที่แข็งแกร่งและรอบคอบ แต่บทบาทของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย จากผู้ปกป้องส่วนตัวของฮารุ เขากลายเป็นผู้ดูแลความมั่นคงของเมือง คอยสืบสวนเหตุการณ์แปลกประหลาดที่อาจคุกคามความสงบสุขของประชาชน ผ้ายันต์แห่งความจริงที่เคยเป็นกุญแจสำคัญในการผจญภัยครั้งก่อนๆ บัดนี้ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในหอคอยแห่งปัญญาของเมืองหลวง เป็นสัญลักษณ์แห่งการต่อสู้และความจริงที่ไม่มีวันถูกลืม แม้โลกจะสงบสุข แต่ภายในใจของอิจิกลับมีความรู้สึกบางอย่างค้างคามาตลอด เขาไม่เคยลืมคำพูดของ ‘ผู้ตื่น’ ที่ว่า “ข้าจะกลับมา!” และความรู้สึกของเขาบอกว่าความสงบสุขนี้อาจเป็นเพียงม่านบังตา “อิจิ นายยังคงกังวลเรื่องนั้นอยู่หรือเปล่า?” ฮารุถามในขณะที่พวกเขากำลังเดินเล่นในสวนของวังหลวง แสงจันทร์สาดส่องลงมาต้

  • 5/B ป่าต้องสาป   กระซิบ

    หลังจากทำข้อตกลงกับหัวหน้าเผ่าสึนะ ไคลด์ ไดชิ และดาอิ ก็เริ่มต้นภารกิจที่อันตรายที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเผชิญมา การเดินทางสู่ แหล่งพลังอาคมแห่งเงาที่แท้จริง ซึ่งซ่อนอยู่ลึกใต้เกาะแสงอรุณ มีเพียงไคลด์เท่านั้นที่รู้ทางเข้า ซึ่งต้องเดินทางผ่านทางน้ำใต้ดินที่ซับซ้อน "พวกเราทุกคนต้องรู้ว่าความมืดมิดที่พวกเจ้าเคยทำลายไปนั้น...เป็นแค่ เปลือกนอก ของพลังงานทั้งหมด" ไคลด์กล่าวขณะนำทางพวกเขาไปยังปากถ้ำที่ถูกซ่อนไว้ใต้รากต้นไม้ใหญ่ริมทะเลสาบ "พลังเงาที่แท้จริงไม่ได้มีไว้เพื่อทำลายล้าง แต่มีไว้เพื่อ รักษาสมดุลของผืนดิน เมื่อหลายศตวรรษก่อน ผู้พิทักษ์รุ่นก่อนได้ผนึกมันไว้ไม่ให้ถูกผู้ใดครอบครอง" ปากทางสู่ความมืด ปากถ้ำนั้นแคบและมืดมิด มีเพียงแสงจากตะเกียงอาคมที่ดาอิสร้างขึ้นเท่านั้นที่ช่วยให้พวกเขามองเห็นได้ ไคลด์ลงไปในน้ำก่อน ตามมาด้วยไดชิและดาอิ พวกเขาต้องว่ายน้ำตามกระแสน้ำใต้ดินที่เย็นเฉียบและมืดสนิทไปนานหลายนาที เมื่อกระแสน้ำสงบลง พวกเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ใน อุโมงค์หินขนาดใหญ่ ที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำค้างและเสียงสะท้อนที่น่าขนลุก พื้นผิวของผนังถ้ำเต็มไปด้วย คริสตัลเงาสีดำ ที่ส่องแสงสลัว ๆ บ่งบอกถ

  • 5/B ป่าต้องสาป   แก้สถานการณ์

    สองปีผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับความฝัน อิจิ และ ฮารุ กลับมาใช้ชีวิตที่เงียบสงบในเมืองหลวงของสยามประเทศ เมืองที่เคยถูกม่านหมอกแห่งการลืมเลือนปกคลุม บัดนี้กลับมาคึกคักและสดใสกว่าเดิม ผู้คนใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและจดจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจน แม้บาดแผลจากอดีตจะยังคงอยู่ แต่พวกเขาก็เรียนรู้ที่จะอยู่กับมันและสร้างอนาคตที่ดีกว่า ฮารุในวัย 18 ปี เติบโตเป็นหญิงสาวที่งดงามและเปี่ยมด้วยจิตใจที่เมตตา เธอทุ่มเทเวลาให้กับการสอนหนังสือเด็กๆ ในหมู่บ้านที่เคยถูกทำลาย และช่วยเหลือผู้คนที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมา แม้พลังแห่งชีวิตจะหายไปจนหมดสิ้น แต่จิตวิญญาณอันบริสุทธิ์และเข้มแข็งของเธอกลับเปล่งประกายยิ่งกว่าเดิม อิจิยังคงเป็นองครักษ์เงาของเธอ คอยปกป้องเธอจากห่างๆ และเฝ้ามองการเติบโตของเธอด้วยความภาคภูมิใจ เขารู้สึกถึงความสงบสุขที่แท้จริงที่เขาไม่เคยสัมผัสได้มาก่อน “อาจารย์ฮารุ! วันนี้จะเล่านิทานเรื่องอะไรให้ฟังคะ?!” เสียงใสๆ ของเด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งดังขึ้น เด็กๆ หลายคนมารวมตัวกันรอบๆ ฮารุ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง ฮารุยิ้มอ่อนโยน “วันนี้อาจารย์จะเล่าเรื่องของ ผ

  • 5/B ป่าต้องสาป   ก้าวต่อไป

    ท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือยอดเขาไฟอัคคีแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานยาม ดวงจันทร์สีเลือด โคจรขึ้นมาเต็มดวง แสงสีโลหิตอาบไล้ทิวทัศน์รอบข้างให้ดูน่าขนลุกยิ่งกว่าเดิม เสียงคำรามกึกก้องจากปากปล่องภูเขาไฟดังกึกก้องไม่หยุดหย่อน ราวกับเสียงหายใจอันหนักหน่วงของอสูรร้ายที่กำลังจะตื่นจากการหลับใหลที่ยาวนานนับพันปี กลิ่น

  • 5/B ป่าต้องสาป   สายลม

    สายลมแห่งยามรุ่งอรุณพัดโชยมาปะทะร่าง อิจิ และ ฮารุ ที่ยืนอยู่บนเนินเขาเตี้ยๆ แสงแรกของดวงอาทิตย์สาดส่องลงมายังทิวทัศน์เบื้องหน้า เผยให้เห็นยอดเขาไฟที่สูงเสียดฟ้า มันตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางผืนป่าดิบชื้นที่พวกเขาเพิ่งฝ่าฟันออกมา หมอกจางๆ ลอยปกคลุมรอบฐานของภูเขาไฟราวกับผ้าห่มสีขาว กลิ่นกำมะถันจางๆ ลอ

  • 5/B ป่าต้องสาป   บาดเจ็บ

    คืนเดือนมืดปกคลุมผืนป่าดิบชื้นทางตอนเหนือของสยามประเทศ แสงจันทร์แทบไม่สามารถส่องผ่านม่านไม้หนาทึบลงมาได้ มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงม และเสียงลมกระโชกแรงที่พัดกิ่งไม้ใบหญ้าให้เสียดสีกันเป็นระยะ ราวกับเสียงกระซิบกระซาบจากวิญญาณแห่งป่า อิจิและฮารุยังคงก้าวเดินอย่างเชื่องช้า ร่างกายของอิจิอ่อนล้าจ

  • 5/B ป่าต้องสาป   เดือนมืด

    คืนเดือนมืดปกคลุมผืนป่าดิบชื้นทางตอนเหนือของสยามประเทศ แสงจันทร์แทบไม่สามารถส่องผ่านม่านไม้หนาทึบลงมาได้ มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงม และเสียงลมกระโชกแรงที่พัดกิ่งไม้ใบหญ้าให้เสียดสีกันเป็นระยะ ราวกับเสียงกระซิบกระซาบจากวิญญาณแห่งป่า อิจิและฮารุยังคงก้าวเดินอย่างเชื่องช้า ร่างกายของอิจิอ่อนล้าจ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status