หน้าหลัก / Romance / I'M HEARTLESS AND UNBREAKABLE / Chapter 2: Second Life, Second Chance

แชร์

Chapter 2: Second Life, Second Chance

ผู้เขียน: MR.ROMANTICO
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-17 08:31:36

Metusella Pov

Napabalikwas ako ng bangon mula sa aking pagkakahiga.

"Hah... Hah..."

Habol-hininga akong napahawak sa aking dibdib. Nanlalaki ang mga mata ko habang mabilis na iniikot ang paningin sa buong silid. Ilang sandali akong hindi nakakilos. Ang huling naaalala ko ay ang pagkahulog ko sa mahabang hagdanan ng aming mansiyon. Naalala ko ang matinding sakit na naramdaman ko, ang paghingi ko ng tulong kay Bruce, at ang malamig na pagtalikod nila sa akin ni Celine..

Ngunit bakit narito ako ulit? Buhay at ni walang galos sa aking katawan?

Dahan-dahan kong ibinaba ang aking tingin sa mga kamay ko. Sinalat ko ang aking mga braso, balikat, at katawan. Wala akong nararamdamang sakit. Wala ring anumang sugat sa aking balat. Agad kong hinawakan ang aking bibig. Walang dugo, walang masakit sa akin maski konti.

"Buhay ako..." mahinang sambit ko.

Hindi ako makapaniwala. Buhay ako! Nabuhay akong muli!

Mabilis akong bumaba ng kama at humarap sa malaking salamin na nakalagay sa isang bahagi ng aking silid. Isang babaeng may maayos na mukha, makinis na balat at mahabang buhok ang nakita ko sa repleksiyon ng salamin..

Ako iyon. Ngunit mas bata ang itsura ko kaysa sa huling pagkakataong nakita ko ang aking sarili.

"Imposible..." Anas ko na hindi pa rin makapaniwalang nabuhay akong muli.

Nang sandaling iyon ay bumukas ang p***o ng aking silid.

"Good morning, Metusella!"

Napalingon ako. Isang matandang babae ang masayang pumasok habang may dalang tray ng pagkain. Si Yaya Lucy iyon nakangiti sa akin nang matamis. Ang dati kong yaya na matagal ko nang hindi nakikita sa huling buhay ko.

"Yaya Lucy..." Masaya kong sabi.

Agad na napahinto ang matanda at napatingin sa akin sa nagtataka niyang mukha.

"Bakit po, anak? May problema ba?" Agad niyang tanong na may halong pag-aalala.

Hindi agad ako nakasagot. Hindi ko mapigilang titigan ang matanda. Buhay rin siya. Narito sa harapan ko, nakangiti at walang anumang iniindang karamdaman.

" Metusella?" Pukaw niya sa akin.

Bigla akong lumapit at niyakap siya. Nagulat naman si Yaya Lucy sa ginawa ko. Niyakap din niya ako sabay haplos ng mabini sa aking likod.

"Aba! Ano po ang nangyari sa'yo? Bakit bigla mo akong niyayakap?" Nagtataka pa ring tanong ni Yaya sa akin.

"Wala po, Yaya. Gusto ko lang kayong yakapin." Maluha-luhang tugon ko.

Napangiti ang matanda.

"Napakakulit mo talaga . Kanina pa po naghihintay si Bruce sa sala. May mahalaga raw kayong lakad ngayong araw." Aniya sa akin.

Biglang nawala ang ngiti sa labi ko.

Bruce.

Sa pangalan pa lamang ng lalaking iyon ay muling nagbalik sa isip ko ang lahat ng masasakit na alaala. Ang pagtataksil nila ni Celine sa akin. Ang pag-amin niyang pera lamang ang habol niya sa akin. At ang walang-awang pagtulak niya sa akin sa hagdanan. Napahigpit ang pagkakahawak ko sa aking mga kamay.

Bruce... Ikaw ang dahilan kung bakit nawala ang buhay ko. This time, sisiguraduhin kong magbabayad kayo ni Celine!

Ngunit sandali akong natigilan nang mapatingin sa kalendaryong nakapatong malapit sa aking bedside table. Agad akong lumapit dito, nang mabasa ko ang petsa, nanlaki ang aking mga mata. Hindi ako nagkakamali, ito ang araw. Ang araw kung kailan magpo-propose sa akin si Bruce. Ang simula ng lahat ng pagkakamali ko sa unang buhay.

Hindi pa kami kasal. Hindi pa niya nakukuha ang aking kumpanya. At higit sa lahat, hindi pa nagsisimula ang plano niyang pag-agaw sa aking kayamanan. Napahawak ako sa aking bibig.

Bumalik ako sa nakaraan?

Hindi ko alam kung paano nangyari iyon. Ang alam ko lamang ay binigyan ako ng pagkakataong itama ang lahat. At hindi ko sasayangin ang pagkakataong iyon.

"Hija, magbibihis na ba? Baka mainip si Bruce sa paghihintay." Untag sa akin ni yaya.

Lumingon ako kay Lucy. "Oo, Yaya, salamat po!"

Nginitian ako ni yaya. "Mag-aayos na rin ako ng almusal mo."

Tumango ako bago muling tumingin sa kalendaryo. Sa unang buhay ko, napakasaya ko nang araw na iyon. Hindi ko napansin ang mga babalang nakapaligid sa akin dahil bulag ako sa pagmamahal. Ngunit ngayon, iba na. Hindi na ako ang dating Metusella na madaling malinlang ng matatamis na salita.

Makalipas ang ilang minuto ay nakapagbihis na ako. Pinili ko ang isang eleganteng damit na bagay sa aking personalidad. Inayos ko ang aking buhok at nagsuot ng simpleng alahas bago tuluyang lumabas ng aking silid. Habang pababa ako ng hagdanan, tanaw ko na ang lalaking naghihintay sa sala.

Si Bruce.

Nang mapansin niya ako ay agad siyang ngumiti.

"There you are, sweetheart!" Masaya nitong sabi.

Lumapit siya at magiliw na hinawakan ang aking kamay.

"Good morning, beautiful." Magiliw niyang turan sabay halik sa likod ng aking kamay.

Napangiti ako nang walang kabuhay-buhay. Ngunit sa loob-loob ko ay gusto kong bawiin ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya.

Sweetheart? Beautiful?

Ang galing mong magkunwari, Bruce...

Naalala ko kung paano niya ako tawagin sa unang buhay namin. Kung paano niya ako pinangakuan ng walang hanggang pagmamahal habang palihim naman siyang nagpaplano upang mapasakamay ang lahat ng aking kayamanan.

"Good morning, Bruce," malumanay kong sagot.

"How's my beautiful girl? Nakapagpahinga ka ba nang maayos?" Tanong niya habang inalalayan akong bumaba ng hagdan.

"Yes. Thank you for asking." Kaswal kong sagot pilit kong kinakalma ang aking sarili.

Ngumiti siya at marahang hinaplos ang likod ng aking kamay.

"Good. I have something special planned for us today."

Bahagyang tumaas ang kilay ko.

"Really? What is it?" Kunwari ay tanong ko pa rin kahit alam ko na kung ano iyon.

"Surprise. You'll find out soon enough." Aniya saka ngumiti nang napakatamis.

Napangiti ako. "Okay. I'll leave it to you, then."

Sa unang buhay ko, halos hindi ako makapaghintay sa mga sorpresang inihahanda ni Bruce. Ngunit ngayon, alam ko na kung ano ang naghihintay sa akin.

Isang proposal.

Isang singsing.

At isang pangakong hindi naman pala niya kailanman tutuparin.

"Are you ready to go?" tanong niya.

Tumango ako. "Of course."

Inalalayan niya akong lumabas ng mansiyon. Pagdating sa sasakyan ay binuksan pa niya ang p***o para sa akin. Napakaperpekto ng kilos niya. Kung hindi ko alam ang tunay niyang pagkatao, iisipin kong isa siyang lalaking handang gawin ang lahat para sa babaeng mahal niya. Ngunit hindi na ako magpapaloko. Habang umaandar ang sasakyan, paminsan-minsan ay palihim niya akong tinitingnan.

"You're unusually quiet today. Is something wrong?" Tanong niya sa akin.

Umiling ako. "Nothing. I'm just thinking."

"About what?" Bahagya pang siyang kumunot noo.

"About our future." Tahasan kong sagot na tumitig sa kanya.

Napangiti siya. "Our future? I like the sound of that."

"Really?" Sabi ko pero naikuyom ko ang aking mga kamao.

"Of course. I want to spend the rest of my life with you, Metusella." Matamis nitong tugon sa akin.

Bahagya akong napatingin sa bintana upang hindi niya mahalata ang pagbabago ng aking ekspresyon.

Ang kapal talaga ng mukha mo. Paano mo nagagawang sabihin iyan habang alam mong pera lamang ang habol mo sa akin?

Ngunit sa halip na sabihin ang nasa isip ko, ngumiti lamang ako.

"I'm happy to hear that, Bruce." Wika ko na lamang at baka hindi na ako makapagpigil pa.

Hinawakan niyang muli ang aking kamay. Saka niya ako buong suyong tinitigan sa akinv mga mata.

"I promise I'll make you the happiest woman in the world."

Napayuko ako at tinitigan ang kamay niyang nakahawak sa akin. Sa unang buhay ko, ang simpleng pangakong iyon ay sapat na upang ibigay ko ang buong mundo kay Bruce. Ngunit ngayon, mayroon na akong alam na hindi niya alam. Alam ko ang magiging katapusan ng aming kuwento. At sisiguraduhin kong hindi na iyon mauulit.

Enjoy your little act, Bruce. Sa pagkakataong ito, ako naman ang magpapanggap. Hindi mo kailangang malaman na alam ko na ang lahat. Dahil bago pa man dumating ang araw na makuha mo ang lahat sa akin, sisiguraduhin kong wala kang mapapala.

Muli akong ngumiti sa kaniya. "Bruce?"

"Yes, sweetheart?"

"I'm looking forward to our special day." Makahulugan kong sabi sa kanya.

Lalong lumawak ang ngiti niya. "Then I promise you, you'll never forget today."

Napalingon ako sa bintana.

Oh, I won't. Dahil ito ang araw na magsisimula ang pagbagsak niyong dalawa ni Celine.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • I'M HEARTLESS AND UNBREAKABLE    Chapter 5: The Wedding

    Metusella Pov Dumating na rin ang araw na matagal nang hinihintay ng lahat. Ang araw ng kasal namin ni Bruce. Isang engrandeng kasal ang inihanda sa isa sa pinakamagagandang simbahan sa bansa. Mula sa dekorasyon, mga bulaklak, ilaw, hanggang sa bawat sulok ng venue ay pinili ang pinakamagaganda at pinakamamahaling materyales. Walang kahit anong detalye ang nakaligtaan. Maging ang wedding reception ay inihanda sa isang napakalawak na ballroom na kayang tumanggap ng daan-daang bisita.Lahat ay perpekto.O mas tamang sabihin, lahat ay mukhang perpekto. Dahil may isang bagay na hindi alam ng mga taong naroroon. Hindi ako ang babaeng maglalakad patungo sa altar upang pakasalan si Bruce."Bruce, ang guwapo mo naman ngayon!" Papuri ng lahat kay Bruce.Napangiti ang ilang bisitang lumapit sa groom. Nakasuot siya ng mamahaling black tuxedo na sadyang ipinagawa para sa espesyal na araw na iyon. Maayos ang kaniyang buhok at halatang hindi maalis ang ngiti sa kaniyang labi."Thank you," nakangit

  • I'M HEARTLESS AND UNBREAKABLE    Chapter 4: Negotiation

    Metusella Pov Mabilis na lumipas ang mga araw. Abala ang buong pamilya sa paghahanda para sa nalalapit naming kasal ni Bruce. Mula sa pagpili ng wedding venue, wedding gown, mga bulaklak, hanggang sa listahan ng mga bisita, halos lahat ay pinagkakaabalahan na. Masayang-masaya ang mga taong nakapaligid sa amin. Lahat ay excited sa nalalapit naming pag-iisang dibdib.Lahat, maliban sa Daddy ko.Hindi lingid sa akin na simula pa lamang ay tutol na siya sa relasyon namin ni Bruce. Ilang beses niya akong binalaan noon na hindi niya gusto ang ugali ng lalaki. Pakiramdam daw niya ay may ibang intensiyon ito sa akin. Ngunit dahil bulag ako sa pagmamahal, hindi ko pinakinggan ang kaniyang mga payo. Sa halip, ipinagtanggol ko pa si Bruce sa harapan niya.Ngayon, alam ko nang tama ang lahat ng sinabi niya.Kaya naman sa pagkakataong ito, hindi ko na hahayaang masayang ang pagkakataong makabawi sa kaniya."Metusella, maaari ba tayong mag-usap?"Napatingin ako sa Daddy ko nang marinig ko ang kani

  • I'M HEARTLESS AND UNBREAKABLE    Chapter 3: The Proposal

    Metusella Pov Maayos ang naging hapunan namin ni Bruce sa isang mamahaling five-star restaurant. Katulad ng dati, napakagalante niya sa akin. Siya mismo ang pumili ng mga pagkaing ihahain sa aming mesa at hindi rin niya nakalimutang tanungin kung nasisiyahan ba ako sa aming dinner. Kung hindi ko alam ang tunay niyang pagkatao, baka tuluyan na naman akong nahulog sa mga matatamis niyang salita."Are you enjoying your dinner, sweetheart?" tanong niya habang nakangiti sa akin.Ibinaba ko ang hawak kong kubyertos at tumango. "Of course. Thank you for bringing me here.""Anything for you, my love." Magiliw niyang tugon sabay kindat.Napilitang ngumiti ang mga labi ko.My love? Kung alam mo lang kung gaano kita kinasusuklaman ngayon.Ipinagpatuloy ko ang pagkain habang kunwari ay walang anumang iniisip. Hindi ko rin gustong mahalata ni Bruce na may kakaiba sa akin. Maya-maya, biglang narinig ko ang isang pamilyar na himig. Napahinto ako sa aking pagsubo ng pagkain. Isang banda ang nagsimul

  • I'M HEARTLESS AND UNBREAKABLE    Chapter 2: Second Life, Second Chance

    Metusella Pov Napabalikwas ako ng bangon mula sa aking pagkakahiga."Hah... Hah..."Habol-hininga akong napahawak sa aking dibdib. Nanlalaki ang mga mata ko habang mabilis na iniikot ang paningin sa buong silid. Ilang sandali akong hindi nakakilos. Ang huling naaalala ko ay ang pagkahulog ko sa mahabang hagdanan ng aming mansiyon. Naalala ko ang matinding sakit na naramdaman ko, ang paghingi ko ng tulong kay Bruce, at ang malamig na pagtalikod nila sa akin ni Celine..Ngunit bakit narito ako ulit? Buhay at ni walang galos sa aking katawan?Dahan-dahan kong ibinaba ang aking tingin sa mga kamay ko. Sinalat ko ang aking mga braso, balikat, at katawan. Wala akong nararamdamang sakit. Wala ring anumang sugat sa aking balat. Agad kong hinawakan ang aking bibig. Walang dugo, walang masakit sa akin maski konti."Buhay ako..." mahinang sambit ko.Hindi ako makapaniwala. Buhay ako! Nabuhay akong muli!Mabilis akong bumaba ng kama at humarap sa malaking salamin na nakalagay sa isang bahagi n

  • I'M HEARTLESS AND UNBREAKABLE    Chapter 1: Betrayed

    Metusella PovMaaga kong tinapos ang huling meeting ko nang hapong iyon. Hindi ko maiwasang mapangiti habang inaayos ang mga dokumentong nasa ibabaw ng aking mesa. Espesyal ang araw na iyon para sa akin. Opisyal ko nang itinalaga ang asawa kong si Bruce bilang bagong head ng aking kumpanya. Hindi lamang iyon, ipinangalan ko na rin sa kaniya ang ilan sa aking mga ari-arian. We need to celebrate, iyong kami lang dalawa for more intimacy moments.Pagkatapos ng lahat ng taong ginugol ko sa pagtatrabaho, gusto ko namang magpahinga. Gusto kong magkaroon ng mas maraming oras para sa aking asawa at sa pamilyang bubuuin namin. Pangarap kong maging isang ina at personal na subaybayan ang paglaki ng aming mga magiging anak. Kaya naman naisipan kong maghanda ng isang maliit na sorpresa para kay Bruce."Ma'am, hindi na po ba kayo babalik sa opisina?" tanong ng aking assistant.Umiling ako habang inaayos ang aking handbag."Hindi na. Bukas na natin ituloy ang mga naiwan nating agenda." nakangiting

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status