LOGINخلف أسوار قصر «أندرسون» العريق، تجد ليساندرا نفسها محبوسةً في أسر ماضٍ مرير؛ يتسلل ظله إلى تفاصيل حياتها، ليعيد إليها طيف الشخص الحقير الذي أرعبها يوماً وسلب منها طعم الراحة والسكينة. خروجها من عتمة ذلك القبو المظلم الكئيب إلى اتساع منزلها، يظل عقلها حبيس تلك العتمة، ينبض بالخوف وينتظر يوماً آخر من المجهول. وفي الوقت الذي تحاول فيه لملمة شتات روحها وسط هذا الجو المحتقن، وتزامناً مع عودة هدوءٍ حذرٍ للعائلة، تتزلزل أركان قصر أندرسون بظهور أخٍ لم يكن في الحسبان. دخولٌ مفاجئ يقلب موازين القوانين التي عاشوا عليها، ويفتح أبواباً لأسرار جديدة كادت أن تُدفن. بين أسرار العائلة المتشابكة، وذكريات القبو المظلمة، وطيف الماضي الذي يحوم في الأرجاء.. كيف ستواجه ليساندرا كل هذه العواصف؟ وهل يكون هذا الأخ المجهول طوق نجاة، أم بداية لكابوسٍ أعمق وأقسى؟
View More“It’s easy to manipulate him lady Olie for he has a 13-year-old mental age,” ang sabi ng katulong habang nakatingin sa lalaking nakakulong sa kwarto.
Matanda ito ng tatlong taon kay Olie pero kung mag-isip ito ay parang bata. “To make your father proud, you need to make that kid to be your dog. He’s still the heir of the Aguary, that’s why your father needs him.” Make your father proud. At the young age, naiintindihan na ni Olie ang mga nangyayari. She’s adopted that’s why she’s pleasing her father’s heart to the extent. ‘But how can he do this to a 13-year-old like me?’ Olie thought while holding the hem of her dress. She knew that the day will come na ipapakasal siya ng dad niya sa batang nasa harapan niya ngayon. “I’m leaving you here lady Olie,” sabi ni Clarita, ang katulong sa bahay na alam niyang isa sa mga babae ng daddy niya. She hates everything. Ayaw niyang ibalik siya sa ampunan pero hindi niya alam paano amuin ang bata sa harapan niya. Mas malaki pa ito sa kaniya kahit na takot na takot ito habang nakatingin sa kaniya. Olie turned her back to leave pero nakokonsensya siya na iwan mag-isa ang bata. Bago pa niya maabot ang ‘doorknob’, agad niya itong nilapitan. Umiiyak ang batang lalaki kaya nagsimula na ring umiyak si Olie. She’s so scared dahil takot siyang saktan siya ng bata na malaki pa sa kaniya. But the goodness in her heart is kicking in. “Malungkot ka rin ba?” umiiyak na sabi niya. “Ako rin,” Olie resented her birth parents for abandoning her. At nakikita niya ang sarili niya sa batang lalaki. Umakyat siya sa kama at niyakap ito. “Shh…it’s okay. Ate is here,” sabi ni Olie. Ang takot niya kanina ay napalitan ng awa, lalo’t kita niya na may posas pa ang mga paa ng batang lalaki. Olie thought that the boy would hurt her, pero iba ang naging kalabasan. Niyakap siya ng batang lalaki na ikinagulat niya. His name is Clymenus Aguary, his family was being killed by Olie’s adoptive father and he was held as captive by him. At malinaw na sinabi nito kay Olie na kaibiganin si Cly para maging sunod sunuran ito sa kaniya. Olie fell asleep in Cly’s bed, without knowing that the boy whom she thought a retarded person was actually watching her with a mischievous smile on his lips. ------------ ONE DAY, may party kung saan dumalo ang iba’t-ibang mayayamang tao, Olie sighing for the nth time as she watches the people in the party trying to show off what they’ve got. Lahat nagpapatigasan ng yaman. Gusto lang naman niyang makipaglaro kay Cly. It’s been 6 months, Cly and her gotten close with each other. “Olie, I heard close na kayo no’ng baliw na ulila?” tanong ni Vladimir, a young boy na matanda sa kaniya ng isang taon. At first, nahihiya si Olie na malaman ng lahat na may kabigan siyang may kulang sa pag-iisip, but no’ng tumagal, gusto nalang niya protektahan si Cly sa lahat. Pero kabilin-bilinan sa kaniya ng dad niya na huwag ituring si Cly na kaibigan dahil matapos nilang makuha ang yaman niya, papatayin na siya agad. She was told na kung may dapat siyang kaibiganin, iyon ay ang mga anak ng mga kaibigan nito gaya ni Vlad. “Hindi ko siya kaibigan,” mariing pagtanggi ni Olie. “Oo nga naman Vlad, bakit naman makikipagkaibigan si Olie doon. That’s disgusting,” sabi ni Keith na natatawa. Kailangan ipakita sa kanila ni Olie na nandidiri ito kay Cly dahil iyon ang kailangan. “Olie, let’s go. Naroon na sina Veins,” sabi ni Keith, patukoy sa grupo ng mga batang elites na nasa isang sulok at nagtipon-tipon gaya sa kung paano nakikipagsocialize ang mga adults sa isa’t-isa. Sumunod sa kanila si Olie without knowing na may matang nakasunod sa kaniya. Kanina pa nagpupuyos sa galit si Cly lalo na nang makita si Olie na nakangiti habang nakikipag-usap sa ibang mga lalaki. Bumalik siya sa kwarto niya at nagsimulang itapon ang baso na nakita. Naalarma ang mga maid at agad siyang pinigilan pero hindi siya nagpapigil. Itinapon niya ang plato hanggang ang isang maid ay tumakbo sa ibaba para sabihan si Olie sa nangyayari kay Cly. Hindi nakaligtas sa mata iyon ni Cly. Lihim siyang nasiyahan. ‘Right. Get her,’ ang nasa isipan nito. Agad na nilapitan ng maid si Olie nang makita niya ito. “Lady Olie, nagwawala po si Cly sa kwarto niya,” bulong nito. Biglang kinabahan si Olie. Nag-alala na ito pero hindi siya pwedeng mawala sa party. “Susunod po ako,” sabi niya sa katulong. Tumango ito sa kaniya at umalis. Lumapit siya kay Vladimir na nasa likuran ni Keith. “Susunod ako Vlad, need to pee,” Bago pa man maka-react si Vlad, tumakbo na ito papasok ng bahay. She’s just glad na sa bahay nila nangyari ang party. Agad siyang umakyat sa kwarto ni Clymenus at rinig na rinig niya ang iyak at pagwawala nito. “Ano pong nangyari?” tanong niya sa mga maid. “Lady Olie—" Hindi na naituloy ng mga maid ang sasabihin nila nang biglang tumakbo si CLy papunta kay Olie. Natumba ito agad ng dinambahan siya ng yakap ni Cly. Akala ni Olie mauuntog ang ulo niya sa sahig, mabuti at kamay ni Cly ang nasa likuran ng ulo niya. “Hinahanap po kayo ni Cly, lady Olie,” sabi ng mga katulong. Nagulat si Olie pero agad ring naisip na siguro nabored si Cly sa kwarto lalo’t nagtagal siya sa labas kasama nina Vladimir. “D-D-Di…Dito l-lang O-lie,” ‘Hindi nagsasalita si Cly pero kung magsalita man ito, hirap na at minsan ay hindi pa direstso. Tama nga ako na nalungkot siya na mag-isa lang siya dito.’ Ang mga naglalaro ngayon sa isipan ni Olie. “Did you miss me, Cly?” Mahina niyang pinapasadahan gamit ang kamay ang buhok ni Cly na tila ba ay kinakalma siya. “Yes,” sagot nito. Mas lalong ibinaon ni Cly ang mukha niya sa leeg ni Olie. ‘You smell like that punk. I hate it,’ ang sabi ni Cly sa kaniyang isipan. “Dito lang si Olie,” sabi ni Olie. Mas humigpit ang pagkakayakap ni Cly sa kaniya. ‘You should be,’ sagot ni Cly sa isipan. Sinensyan ni Olie ang mga maid na ayos lang siya. Sanay na siya na clingy si Cly sa kaniya. No’ng unang tatlong buwan na magkaibigan na sila, doon na nagsisimulang maging clingy si Cly sa kaniya. Ganoon lang sila ng ilang minuto. Hindi na siya pinakawalan ni Cly kaya inuto niys ito na sa kama sila hihiga dahil masakit na ang likod niya sa sahig. Nang nakahiga na silang pareho sa kama, nakabaon na ulit ang mukha ni Cly sa leeg niya at binabasahan na siya ni Olie ng kwento. Nang matapos ang kwento, sinubukan niyang gumalaw pero hindi pa rin niya siya pinapakawalan kaya hindi nalang pinilit ni Olie na makawala sa kaniya. ‘Don’t leave me, Olie. You need to stay with me,’ “S-S-Stroke my h-hair,” sabi ni Cly Sinunod ni Olie ang gusto nitong mangyari. Nalulungkot siya para kay Cly, pagtongtong kasi nito ng 21, kakamkamin na ng ama niya ang yaman nito sa pamamagitan niya. Ito ang role niya, kunin ang loob ni Cly para sumunod ito sa lahat ng ipagawa niya. On the other hand, without their knowledge, Cly is a sly fox acting like a fool. He let his kidnapper thinks the he was being manipulated where in fact, he was the one controlling the game. While Olie is only following her father dahil gusto niyang protektahan si Cly sa paraang alam niya. She’s seeing Cly as her younger brother kahit matanda ito ng tatlong taon but Cly is seeing Olie as a pawn to take down Arvin Baron—Olie’s adoptive father. “Lady Olie, hinahanap po kayo ni sir Vladimir,” sabi ng katulong. Cly tightened the grip, he doesn’t want to let go of Olie. “Cly, I need to go,” Umiling siya at nagsimula na namang umiyak. He’s good at acting. He’s indeed a devil. Olie’s face softened and cupped his face. “Hindi na, I’m sorry..” sabi nito Tinignan ni Cly si Olie, he’s cursing himself while staring at the girl’s face. Alam niyang kinukuha ni Olie ang loob niya for his inheritance and he’s riding the wave. Ngumiti si Olie sa kaniya at saka lumingon sa mga katulong. “Just tell him yaya na sumakit ang tiyan ko at matutulog na ako. Then, please go to my closet at pakikuha po ng damit. Dito ako matutulog sa kwarto ni Cly,” sabi nito. Maraming beses na siyang natulog sa kwarto ni Cly. Wala namang malisya sa kaniya sa pag-aakalang wala sa tamang pag-iisip si Clymenus. Nang tumingin si Olie kay Cly, naabutan niya itong nakatitig sa kaniya. Sometimes, Olie is wondering ano ang mga tumatakbo sa isipan niya. When Olie fell asleep, marahang hinaplos ni Cly ang pisngi niya. Biglang pumasok ang katulong na tumawag kay Olie kanina. “She’s an enemy, don’t forget that,” malamig na sabi nito kay Cly. “I know. I’m using her too,” nakangising sagot ni Cly sa half-sister niya na si Ceria.بينما كان الجميع يجلسون حول مائدة الغداء، بدأت تتردد في أرجاء القصر أصوات غريبة ومكتومة؛ حركة أثاث،أصوات فك أخشاب، وأصوات نقل معدات ثقيلة تقترب شيئاً فشيئاً من الجناح الأرضي.تعالت الأصوات قليلاً مع مرور الوقت، وبدأت ملامح التوتر والقلق تتسلل بوضوح إلى وجه ليساندرا. تجمدت شوكتها في يدها، وبدأت ترمق الممر بنظرات زائغة ومحذرة خشية أن يكون هناك ما يترقبها مجدداً.لاحظ بيدرو اضطرابها الفوري، فمال نحوها وقال بنبرة دافئة و حنونة:— ليسا.. هل أنتِ بخير؟ هل يزعجكِ شيء؟قالت بصوت مهتز وهي تشير برأسها نحو مصدر الصوت:— ما هذه الضوضاء القادمة من الخارج؟ابتسم بيدرو بغموض لطيف:— لا تقلقي.. لربما يركبون شيئاً ما أو يقومون ببعض الترتيبات الصيانة المعتادة في القصر.التفت بيدرو فوراً إلى إحدى العاملات الواقفات في الخدمة وكانت تدعى ماريا، وقال لها:— ماريا.. ماذا يجري هناك؟ ولماذا هذه الضوضاء العالية؟ تفقدي الوضع واعرفي السبب فوراً.أجابت العاملة باحترام:— حسناً يا سيدي، سأذهب حالاً.استدارت ماريا وخرجت بسرعة لترى مصدر الصوت، وما إن وصلت حتى وجدت خوان يشرف بنفسها على عملية إدخال وتركيب قطع خشبية ثقي
دخل بيدرو إلى مكتبه بالدور الأرضي، وكان مساعده خوان يقف في انتظاره وبيده بعض الأوراق. نظر إليه بيدرو وقال:— خوان.. أخبرني أندرسون أنه أرسل بعض الكتب لليساندرا، أين هي؟أجابه خوان باحترام:— لقد وضعتها في مكتبك بعد أن تأكدنا من سلامتها بالكامل، بإمكانك تسليمها لها وقتما تشاء.— جميل.. لا بأس، سأدع لوكا يسلمها الكتب بنفسه. أريدك أيضاً أن تجلب بيانو اليوم لليساندرا.. فرغ غرفة في الطابق الأرضي إذا تطلب الأمر لتكون مخصصة لها.سأله خوان بتساؤل:— حسناً يا سيدي.. هل هناك حجم أو نوع معين؟— يجب أن يكون مناسباً تماماً لما اعتادت عليه ليساندرا، دعني أحدث أندرسون لأتأكد.رفع بيدرو هاتفه وتحدث مع أندرسون لدقائق، وقبل أن يغلق الخط، أرسل أندرسون صورة للبيانو الخاص بليساندرا في منزلهم القديم. أعاد بيدرو توجيه الصورة إلى خوان وقال:— لقد أرسلت لك صورة بيانو ليساندرا، أحضر واحداً يطابقه تماماً.أومأ خوان برأسه طائعاً:— حسناً يا سيدي، سيكون هنا في القصر قبيل الغروب بإذن الله.— ممتاز.. أنا بانتظارك.خرج خوان على الفور لتنفيذ الأمر وإحضار البيانو.أما في الطابق العلوي، فقد فتحت ليساندرا باب غرفتها ببط
فتحت ليساندرا باب غرفتها ببطء بعد خروج الطبيب فيكتور، لتجد مايك يقف كعادته بوقفة ثابتة في الممر. سألته بصوت منخفض وخافت يكاد يختفي: - هل بإمكاننا النزول للمطبخ؟ أجابها مايك بنبرة عملية ومهذبة: - بالطبع ليسا. خرجت مغلقة باب غرفتها بحذر، وما إن وطئت قدماها أرجاء المطبخ الواسع والفاخر حتى استقبلتها الطاهية بابتسامة دافئة، وسألتها باهتمام: - صباح الخير.. هل تريدين مني تحضير شيء خاص لكِ للإفطار؟ أجابت ليساندرا بصوت مهتز: - أريد إفطاراً بسيطاً إذا أمكن.. وقهوة. سألتها الطاهية بحرص: أي نوع من القهوة تفضلين؟ - بالحليب.. شكراً لكِ. ظلت ليساندرا جالسة بصمت، تتابع بحواس متعبة حركة الطاهية وهي تعد لها الشطيرة بعناية فائقة. وبعد دقائق معدودة، انتهت الطاهية وقدمت لها الطبق الدافئ بجانبه كوب ماء نقي، وقالت: - سأعد لكِ القهوة الآن حالاً. وبينما كانت ليساندرا تتناول لقيمات قليلة من الإفطار في زاوية المطبخ، انفتح الباب فجأة ودخل الأمير بيدرو برفقة مساعده خوان، وكان يناقشه بصوت حازم حول خطط تأمين مداخل القصر ومخارجه. وفور أن وقعت عينا بيدرو على ليساندرا جالسة بهدوء في المطبخ، توقف عن الكلام
أما لوكا، فبقي مسمراً في مكانه، متفاجئاً بل ومصدوماً من تلك الصرخة الهستيرية المرعبة: إنه مجرد كوب زجاجي سقط! لمَ كل هذا الرعب؟! بدأت ليساندرا ترتجف بقسوة بالغة، وتنتفض كمن تصعقها الكهرباء. في تلك اللحظة، هرع بيدرو من الطابق السفلي راكضاً بقلق هائل، وهو ينادي بصوت يقطع الأنفاس: — ليساندرا! ليساندرا! ماذا يحصل بحق الجحيم؟! حاول لوكا تطويق الموقف بسرعة وهو ينظر لأبيه: — لا شيء يا أبي! لقد اصطدمنا ببعضنا وسقطت الأكواب، هذا كل ما في الأمر! وحين سمع بيدرو ذلك، زاد هرولته حتى وصل إليهما يلهث، وانحنى باهتمام بالغ نحو ليساندرا المرتجفة: — ليسا.. هل أنتِ بخير؟! ماذا جرى لكِ بحق الله؟! كرر لوكا بنبرة مرتبكة: أخبرتك يا أبي، لقد ارتطمنا وسقطت الأكواب لا أكثر! سأل بيدرو بقلق: هل كانت القهوة ساخنة وأحرقتكِ؟! رد لوكا سريعاً: لا.. لم تكن ساخنة، لقد بردت تماماً! تابع بيدرو التفتيش بملامح شاحبة نحو ليساندرا التي كانت ترتجف بعنف غير مسبوق، وسألها بصوت مرتجف: — ليسا.. هل أنتِ بخير حقاً؟ أجابت بصوت مقطع ومتقطع يغلب عليه الهلع: — نـ... نـ... نعم... خاف لوكا كثيراً مما حصل، وظهرت على محياه ع