LOGINอาจารย์วิชาจิตวิทยาสังคมมอบหมายการบ้านง่ายๆ ให้พวกเราข้อหนึ่ง นั่นคือให้ส่งข้อความคำว่า "ฉันรักคุณ" ไปหาสมาชิกในครอบครัวที่เราสนิทที่สุด แล้วบันทึกปฏิกิริยาแรกที่พวกเขาตอบกลับมา พ่อแม่ของฉันเสียชีวิตไปเมื่อเจ็ดปีก่อนจากการถูกลอบซุ่มโจมตีที่มีเป้าหมายคือตระกูลเดลูก้า ในเมื่อไม่มีใครอื่นให้ส่งข้อความหา ฉันจึงส่งข้อความนั้นไปหาโรมัน เดลูก้า—ดอนที่อายุน้อยที่สุดในโลกอาชญากรรมใต้ดินของนิวยอร์ก และเป็นผู้ชายที่ศาลเคยแต่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองชั่วคราวของฉัน จุดแสดงสถานะกำลังพิมพ์ข้อความปรากฏขึ้นแล้วก็หายไปตลอดทั้งคืน กระทั่งตอนตีสอง ข้อความตอบกลับจากเขาก็ส่งมาถึงในที่สุด [มาร่า อย่าสับสนระหว่างความรู้สึกพึ่งพากับความรัก ไม่ว่าอะไรก็ตามที่มีอยู่ระหว่างเรา มันไม่มีวันข้ามเส้นนั้นไปได้] วันรุ่งขึ้น เขาก็ริบสิทธิพิเศษทุกอย่างที่เคยให้ฉัน ตัดสายโทรศัพท์ส่วนตัวระหว่างเรา และสั่งลูก้า อันเดอร์บอสของเขา ให้หยุดรายงานความเคลื่อนไหวทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน พอฉันไปที่เดลูก้าทาวเวอร์ในย่านโลว์เออร์แมนฮัตตัน หน่วยรักษาความปลอดภัยก็ขวางฉันไว้ตรงประตูกระจกหมุน "คำพูดชัดเจนของท่านดอนคือ คืนนี้เราจะปล่อยให้ตระกูลคู่อริเดินเข้าไปยังได้ แต่ต้องไม่ใช่คุณ" หลังจากนั้น ไม่ว่าโรมันจะเห็นฉันในงานเลี้ยงหรือตรงโถงทางเดิน เขาจะเป็นฝ่ายเดินเลี่ยงออกไปก่อนเสมอ เขาทำแบบนั้นอยู่นานถึงหกเดือน แล้วหมอก็บอกฉันว่า มีเนื้องอกไกลโอมาเกรดสูงชนิดลุกลามรวดเร็วกำลังเติบโตอยู่ในสมองของฉัน มันกำลังกดทับส่วนที่ควบคุมภาษาและความทรงจำ และเวลาที่ฉันเหลืออยู่อาจจะพอดีแค่สำหรับการบอกลาเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
View Moreสิบแปดเดือนต่อมา ผลสแกนของฉันยังคงไม่เปลี่ยนแปลงความทรงจำของฉันไม่เคยฟื้นคืนกลับมาได้สมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ บางครั้งฉันก็ลืมตอนจบของหนังที่เพิ่งดูไปเมื่อเช้า บางครั้งวันพฤหัสบดีก็กลายเป็นวันอังคารในหัวของฉัน แต่ฉันเลิกละอายใจกับการตั้งการแจ้งเตือนบนโทรศัพท์ และเลิกมองว่ารายละเอียดทุกอย่างที่ขาดหายไปเป็นหลักฐานว่าตัวตนของฉันกำลังจะดับสูญในทุกๆ หกสัปดาห์ ผลสแกนยังคงเป็นสิ่งชี้ขาดว่าเราจะสามารถหายใจต่อไปได้หรือไม่ ในช่วงเช้าของวันเหล่านั้น ฉันกับโรมันมีกฎร่วมกันข้อหนึ่ง นั่นคือ ห้ามคาดเดาผลตรวจใดๆ ทั้งสิ้นในห้องพักคอย เราถกเถียงกันเรื่องรายการทีวีห่วยๆ จัดอันดับขนมในตู้กดอัตโนมัติ และวางแผนมื้อค่ำราวกับผลการตรวจไม่มีอำนาจใดๆ มาตัดสินช่วงเวลาสองสามชั่วโมงข้างหน้าได้โรมันเรียนรู้วิธีทำอาหารเช้าที่พอกินได้ถึงสามเมนู และเขายังเรียนรู้ที่จะเอ่ยถามทุกครั้งที่สัญชาตญาณความอยากเข้าควบคุมสถานการณ์แล่นขึ้นมาว่า "เธออยากได้คำแนะนำ หรืออยากให้ฉันคอยรับฟังเฉยๆ"เซียนน่ากลายเป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายของมูลนิธิท่าเรือเพียร์เซเว่น ตอนที่เอเลียสหมั้นหมาย โรมันส่งสกอตช์วิสกี้บ่มยี่สิบห้าปีไปให้เขายกลัง
สามเดือนต่อมา ฉันกับโรมันเดินทางกลับมายังนิวยอร์กเพื่อตรวจสแกนติดตามผลคฤหาสน์ตระกูลเดลูก้าเปลี่ยนไปมาก เรือนกระจกดอกพุดที่ปีกทิศตะวันออกไม่ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่ แต่กลายเป็นสนามหญ้าโล่งกว้างเข้ามาแทนที่ ห้องนอนของฉันไม่ได้ดูเหมือนห้องของเด็กสาวที่ถูกเก็บรักษาไว้ราวกับสิ่งจัดแสดงหลังตู้กระจกอีกต่อไป หน้าจอเฝ้าสังเกตการณ์ของตระกูลถูกรื้อถอนออกจากผนัง และประตูห้องก็ติดกลอนประตูดิจิทัลธรรมดาๆ ที่มีรหัสผ่านซึ่งมีเพียงฉันคนเดียวเท่านั้นที่รู้นอร่าสวมกอดฉันทั้งน้ำตาคลอเบ้า ก่อนจะรีบผละออกอย่างรวดเร็วด้วยความกลัวว่าจะทำให้ฉันเจ็บลูก้ายืนรออยู่ตรงบันไดหน้าคฤหาสน์พร้อมกับโฉนดท่าเรือเพียร์เซเว่นชุดใหม่ โรมันไม่ได้เพียงแค่คืนทรัพย์สินให้ฉันเท่านั้น แต่เขายังไปทวงคืนสิทธิ์การประกันภัยการขนส่งทางเรือที่พ่อแม่ของฉันเคยถูกบีบบังคับให้สละสิทธิ์ไปเมื่อหลายปีก่อนกลับคืนมาให้อีกด้วย"ท่านดอนบอกว่านี่คือการชดใช้ค่าเสียหาย ไม่ใช่ของขวัญครับ" ลูก้าบอกฉัน"เขาอยู่ที่ไหนคะ""อยู่ในห้องประชุมใต้ดินครับ วันนี้มีการไต่สวนรอบสุดท้ายเรื่องคดีลอบซุ่มโจมตีครับ"ฉันไม่ได้เดินลงไปข้างล่างในอดีต ฉันคงเอาแต่นั่ง
หลังจากการรักษาด้วยวัคซีนรอบแรก ผลตรวจเอ็มอาร์ไอบ่งชี้ว่าตำแหน่งของเนื้องอกทรงตัว ไม่มีการลุกลามเพิ่มเติมฉันยังไม่หายขาด เราเพียงแค่กู้ยืมเวลามาจากความตาย โดยที่ไม่มีใครบอกว่าต้องคืนเวลานั้นกลับไปเมื่อไหร่ฉันย้ายออกจากโรงพยาบาลมาอยู่ที่อพาร์ตเมนต์ของโรมัน เราแยกห้องนอนกันคนละห้อง และเขายังคงรักษากฎเรื่องการไม่เคาะประตูหลังสามทุ่มเอาไว้อย่างเคร่งครัด ทุกๆ เช้า เขาจะเขียนแผนการประจำวันลงบนไวท์บอร์ดในครัว ทั้งเวลากินยา ทำกายภาพบำบัด ไปเดินเล่น และสิ่งเล็กๆ น้อยๆ หนึ่งอย่างที่ไม่เกี่ยวข้องกับโรคมะเร็งเลยแม้แต่น้อยวันจันทร์ เราไปให้อาหารหงส์ริมทะเลสาบวันอังคาร เขาเรียนรู้วิธีต้มข้าวโอ๊ตให้ออกมาไม่มีรสเค็มเหมือนน้ำในมหาสมุทรแอตแลนติกวันพุธ เขาพาฉันขึ้นรถรางในซูริกและจงใจให้ฉันเป็นคนนำทาง ฉันพาเราลงผิดป้าย เราเลยเดินเตร็ดเตร่ไปตามย่านที่ไม่คุ้นเคยจนไปเจอร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ไม่มีเมนูภาษาอังกฤษ โรมันสั่งอาหารด้วยการชี้มั่วๆ จนเผลอสั่งขนมหวานมาถึงสามจานเขาก้มหน้าก้มตากินขนมหวานทั้งสามจานจนหมดเกลี้ยง แทนที่จะยอมรับว่าตัวเองสั่งผิด บริกรจำเขาได้ชัดเจนจากข่าวต่างประเทศ และเอาแต่เหลือบม
คณะกรรมการประเมินเนื้องอกให้ทางเลือกแก่ฉันสองทางฉันสามารถรับการรักษาตามมาตรฐานต่อไป ผลข้างเคียงนั้นพอจะคาดเดาได้ แต่โอกาสที่โรคจะกลับมาเป็นซ้ำก็สูงลิ่วจนน่าใจหาย หรือไม่ก็เข้าร่วมการทดลองวัคซีนเฉพาะบุคคลในระยะเริ่มต้น ซึ่งต้องตัดชิ้นเนื้อไปตรวจเพิ่มเติมและมีความเสี่ยงที่จะเกิดปฏิกิริยาภูมิคุ้มกันตอบสนองรุนแรง"ฉันต้องการเข้าร่วมการทดลองค่ะ" ฉันบอกโรมันนั่งอยู่ทางขวามือของฉันและไม่ได้พูดแทรกขึ้นมาเลยดร. ไวส์หันไปถามเขา "ในฐานะครอบครัวของเธอ คุณมีความเห็นอย่างไรบ้างคะ"“เธอไม่ใช่คนที่ผมจะตัดสินใจแทนได้” โรมันกล่าว “การตัดสินใจเป็นของเธอ ผมแค่มาเพื่อให้แน่ใจว่าเธอรับรู้ความเสี่ยงทุกอย่างแล้ว”เขารอจนกระทั่งเราอยู่กันตามลำพังในลิฟต์ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาว่า "เธอกลัวไหม""กลัวค่ะ""ฉันก็เหมือนกัน"ไม่มีคำสัญญาจอมปลอม ไม่มีคำสั่งของท่านดอนที่บอกว่าจะช่วยชีวิตฉันให้ได้เพียงเพราะโลกทั้งใบยอมสยบแทบเท้าเขา ความจริงใจของเขาทำให้ฉันรู้สึกมั่นคงยิ่งกว่าคำรับรองใด ๆในสัปดาห์ที่สามของการรักษา ลูก้าโทรศัพท์มาจากนิวยอร์ก มีคนในตระกูลคารูโซ่ฉวยโอกาสจากงานแต่งงานที่ถูกยกเลิกก่อการกบฏขึ้น และพ











