ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย

ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย

last updateLast Updated : 2025-09-09
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
67Chapters
2.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เขาว่ากันว่ารักคือการเสียสละ เขาว่ากันว่ารักคือการให้ เธอก็ว่าอย่างนั้นแหละ เธอจะเสียสละตัวและหัวใจเพื่อเขา เธอจะให้ชีวิตของเธอให้เขาดูแล ส่วนเขาจะต้องการหรือเปล่า นั่นมันปัญหาของเขาไม่ใช่ของเธอ ****** "พี่ไม่เคยรักเธอ พี่เกลียดเธอ ไม่ว่าตอนนั้นหรือตอนนี้พี่ก็ยังเกลียดเธอ" เขามันพวกคนโง่ แยกแยะไม่ออกระหว่างความรักกับความเกลียด

View More

Chapter 1

ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 1

Christian's POV

It was then that the staff at the courthouse handed me the divorce application receipt, saying, "Your divorce registration has been processed, and it will become legally effective in one month."

I accepted the receipt from the staff, only for Abigail Southall, my soon-to-be ex-wife, to snatch it away and snap a photo. She then stared at her phone with a dreamy grin, like a lovestruck teenager.

In that instant, the staff behind the counter threw me a sympathetic look.

In order to humor Abigail's boyfriends, Ethan and Owen Lincoln, I had played along with Abigail in countless fake divorce acts, to the point where the staff all recognized me.

Abigail finally looked up at me with a tender expression after a long while, holding up a red velvet box. She then showed it to me and asked, "Do you think these look pretty, Christian? Do you think Ethan and Owen will like them?"

There were two highly expensive rings inside.

I nodded calmly and said, "They're beautiful."

I unconsciously rubbed my ring finger, which bore nothing but a faint indentation from a ring.

It was a week ago when Ethan and Owen threw a tantrum to force Abigail to propose to them—one hid in a fishing village and slit his wrists, while the other flew abroad and overdosed.

They specifically demanded the exact same wedding rings Abigail and I had. Those were one-of-a-kind, custom rings she had made for me, the only pair in existence.

Abigail took my ring off while I was asleep and claimed it was sent out for cleaning, but I knew she was lying. She had actually flushed both of our rings down the toilet, just to appease both Ethan and Owen.

Abigail instinctively reached for my hand as we got into the car.

I suddenly noticed that the interior decor I had designed had been changed to green.

Abigail, noticing me staring at it blankly, quickly explained, "Those two are so childish—they've been obsessed with some cutesy animal life-sim game lately, insisting I repaint the car to match it. I'll change it back eventually, Christian."

I merely hummed softly in agreement, thinking that it made sense that the car should get a makeover too since we were divorced now. I couldn't stop myself from sneezing between the overpowering scent of the new air freshener and the trunk full of fresh flowers.

Abigail finally looked up from her phone and noticed the rash breaking out on my neck. She furrowed her brow and said, "I forgot you're allergic to pollen."

She immediately instructed the chauffeur to take us to the hospital, only for her phone to ring while we were waiting at a traffic light. She answered the phone, and her face immediately fell. "Pull over this instant!"

Abigail turned to me and said, "Ethan got a blister from some boiling water. He's usually so aloof and cares so much about his appearance, but right now he's actually crying and asking for me, so I need to go over there. You'll have to go to the hospital yourself, Christian."

I was dropped off on the busy street and stood before the passing cars, disoriented. I finally came to my senses when my phone buzzed with a notification that my plane ticket had been successfully booked. I eventually took the cab to the hospital.

Upon seeing that I was alone, the nurse was a bit taken aback. "Your wife didn't come with you this time?"

I had an allergic constitution; usually, if I came into contact with even a little dust, Abigail would get paranoid and rush me to the hospital—so much so that she had even postponed a shareholders' meeting for my sake.

I merely shook my head and replied with a smile, "She's currently busy."

I had just gotten my antihistamine injection when a sudden commotion broke out at the nurses' station.

"She's an absolute badass!"

"Have you guys ever seen anyone bring their young boyfriend to the hospital with 99 roses? She was literally holding his hand with one hand and cradling the flowers with the other!"

"It was just a minor superficial burn. If he had come in any later, it would've practically healed by itself."

I looked through the window and caught sight of those fresh, vivid red roses, as well as the woman who had her head down, busy typing away on her phone.

It was then that I received a message from Abigail. "How are you doing, Christian? Do you feel any better now?"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
67 Chapters
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 1
นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในซีรีส์โชติภิวรรธ นะคะ1. ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย (ภูมิXลูกพีช)โดย กาแฟหอมกรุ่น -2.My Princess เพราะเธอคือความรัก (แบงค์ X ปรางค์) - อยู่ซีรีส์ ผมเป็นลูกท่านประธาน3. รักเราไม่เคยเท่ากัน (ธาร์ Xสายน้ำ) โดย กาแฟหอมกรุ่น- อยู่ซีรีส์ ท้องไม่ต้องรับ4. รักเราแค่เรื่องบนเตียง (ไธม์ X กล้วย) โดย กาแฟหอมกรุ่น5. Just Friends ให้เป็นแค่เพื่อน (ปลื้ม X ตะวัน) โดย หญิงเพียว6. อยากเป็นแฟนหมอ (คุณอินน์ X หมอใบ) โดย กาแฟหอมกรุ่น7.แน่ใจนะว่ารักกัน (หมอเบย์ X เจ้บุญ) โดยกาแฟหอมกรุ่น8.รักเราแค่เรื่องบังเอิญ (อวัช X อิงดาว) โดยกาแฟหอมกรุ่น9.รัก(ไม่)บังเอิญ (พอร์ช X หมอแบม) โดยกาแฟหอมกรุ่น10.แค่คนเมามาเจอกกัน (แอลี่ xนนท์) โดยกาแฟหอมกรุ่น11.ใครเพื่อนเธอ (หมอต่อ ทรี) โดยกาแฟหอมกรุ่น - ตัวละครมาจากเรื่อง อยากเป็นแฟนหมอ************************************************************************ใบหน้าหล่อเหลาของภูมิเวลานี้ซีดจนไม่มีสี ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ร่างกายแทบขยับไม่ได้ เพราะความรัดแน่นของเจ้างูยักษ์ตัวใหญ่ งูเผือกสีขาวขนาดใหญ่ ดวงตาของมันสีแดงตัดกับเกล็ดสีข
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 2
“พ่อกับแม่คิดว่าจะให้ทั้งสองหมั้นกันไว้ก่อน สักสามสี่ปีให้น้องโตกว่านี้หน่อยค่อยแต่ง” คำพูดของภาสเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางหัวของภูมิ หมั้นงั้นเหรอ หมั้นกับยายเด็กนี่เนี่ยนะ เขากับน้ำขิงวางแผนว่าจะเปิดตัวในเร็ว ๆ นี้ แล้วนี่มันเรื่องบ้าอะไร “ผมไม่ได้ทำอะไรผิด อีกอย่างผมไม่ได้รักลูกพีช จะให้ผมหมั้นกับคนที่ผมไม่ได้รักเนี่ยนะ” คำพูดของภูมิเหมือนมีดกรีดลงกลางอกของสาววัยเพิ่งพ้นมหาวิทยาลัย น้ำตาของเธอไหลรินอีกครั้ง “พี่ภูมิไม่ได้ทำอะไร หรือว่าจำไม่ได้กันแน่” เบญญาชี้ไปที่ข้างคอพ้นขอบของคอเสื้อยืดที่ลูกพีชใส่อยู่ รอยกุหลาบสีสดมองก็รู้ว่าเพิ่งเกิดขึ้นไม่เกินยี่สิบสี่ชั่วโมง “คือ...” ภูมิอยากจะปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นหลักฐาน เขาก็เริ่มไม่แน่ใจกับความคิดของตัวเอง เสียงสะอื้นเบา ๆ ที่พยายามอดกลั้นของลูกพีช ทำภูมิปวดหัวใจทุกครั้ง เสียงร้องไห้ของยายเด็กนี่มีผลกับเขาตั้งแต่จำความได้ ทั้งยังใบหน้าของคุณน้าทั้งสองอย่างอาไนท์และน้าพิซซี่นั่นอีก น้าฝากน้องให้เขาช่วยดูแล แล้วตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น คำพูดที่อยากจะปฏิเสธออกไป แต่ก็ทำไม่ได้ ยิ่งได
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 3
“ภูมิจะเลิกกับขิงเหรอคะ ขิงไม่ยอมนะคะ” นางเอกสาวบีบน้ำตาสวมบทบาทคนโดนกระทำ กอดเขาไว้แน่น ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพราะเงินที่เขาปรนเปรอให้เธอต่างหาก ภูมิทั้งหล่อรวย เปย์หนักแบบไร้สติ สามเดือนที่ผ่านมายิ่งกว่าโพรโมชันที่เธอเคยรับจากหลาย ๆ คนที่ผ่านมา ภูมิเห็นแฟนสาวที่คบกันมาเกือบสามเดือนร้องห่มร้องไห้ เขาเองก็ใจไม่ดี เขารู้จักกับอีกฝ่ายในตอนที่กองละครของแม่ยกกันไปถ่ายทำถึงอเมริกา ซึ่งตอนนั้นภูมิเรียนจบแล้วกำลังจะเดินทางกลับ เขาเจอกับดาราสาวในงานเลี้ยงปิดกล้อง หลังจากพลาดพลั้งเพราะความเมาในครั้งแรก ทั้งสองก็เริ่มคบหาดูใจกัน ทุกอย่างดูเหมือนจะไปด้วยดี เขากับเธอกำลังวางแผนจะเปิดตัวในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า น้ำขิงเปรย ๆ ว่าอยากจะออกจากวงการมาช่วยเขาทำงาน เขาฟังแล้วหัวใจพองฟู เธอยอมเสียสละชื่อเสียง หน้าที่การงานเพื่อเขา เขาคิดว่าถ้าความรักยังดีต่อไปแบบนี้ ก็อาจจะแต่งงานกับเธอในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ถึงเธอจะอายุมากกว่าเขา แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับภูมิ “ขิงยอมอยู่ลับ ๆ ก่อนก็ได้ค่ะ แต่ภูมิต้องจัดการถอนหมั้นในสามเดือนนะคะ” สุดท้ายแล้วน
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 4
เพราะในสูติบัตรของลูกไม่ใช่ชื่อเธอและอัครพล เป็นชื่อพ่อแม่ของเธอแทน หลานที่กลายเป็นลูก ลูกที่กลายเป็นน้องชาย ด้วยความรู้เรื่องกฎหมาย เธอจึงหาทางซิกแซ็กด้วยการแอบไปคลอดในต่างจังหวัดที่ห่างไกล แล้วให้ใต้โต๊ะด้วยเงินพอสมควรทีเดียว อย่างว่าแหละ เงินมันซื้อได้ทุกอย่างจริง ๆ เธอจึงให้ค่ากับเงินมากเป็นพิเศษ ส่วนพ่อของลูกที่ยังกุมความลับของเธอ อัครพลยินดีอยู่อย่างลับ ๆ เพื่อความสุขสบายของเขาและเธอ อัครพลทำหน้าที่เป็นคนขับรถของนางเอกสาวตั้งแต่เริ่มมีชื่อเสียง แลกกับเงินเดือนและการได้เป็นผัวลับ ๆ ของนางเอกคนดัง ทำไมไอ้พลมันจะไม่เอา แต่คนอย่างไอ้พลมันก็มีข้อดีที่แหววแหววพอใจ คือไม่ว่านางเอกสาวจะมีข่าวกับใคร นอนกับใคร ไอ้พลมันไม่เคยแสดงความหึงหวง ผู้จัดการสาวเลยไม่เห็นประโยชน์ที่จะห้ามปรามอย่างจริงจังในความสัมพันธ์ของคนขับรถกับนางเอกคนดัง ซึ่งข้อดีของไอ้พลสำหรับนางเอกสาวคือลิ้นของมันนั่นแหละ มันเลียดีตั้งแต่ปลายเท้ายัน... สิ่งที่ทำให้น้ำขิงเป็นนางเอกที่มีผลงานอย่างต่อเนื่องและมีคนชื่นชอบ ก็เพราะเธอสร้างภาพเป็นนางเอกสาวผู้บริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่มีข่าวเสียห
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 5
สามปีต่อมา ภูมิตื่นจากความคิดในอดีต เมื่อผู้จัดการฝ่ายการตลาดเริ่มนำเสนอแผนการตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์ตัวใหม่สำหรับน้องแมวน้องหมา แบรนด์ผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์เลี้ยง ‘ของน้อน’ เติบโตงดงามตั้งแต่เปิดเมื่อเกือบสามสิบปีที่แล้ว ภูมิทำหน้าที่รองประธานบริษัท โดยที่ภาส บิดาเขายังคงเป็นประธานบริษัทที่ไร้ความรับผิดชอบ ทำไมเขาถึงว่าอย่างนั้น ก็มันเรื่องจริง ทุกวันนี้พ่อเขาตามติดเมียรักหรือแม่ของเขายิ่งกว่าอะไร ไม่รู้ว่าบริษัทอยู่รอดมาถึงมือเขาได้อย่างไรกัน ภูมิเองก็ยังงงจนถึงทุกวันนี้ ตำแหน่งรองประธานของเขาได้มาเพราะเป็นลูกที่พ่อไม่รักนั่นแหละ งานหลักมีแต่เขาที่เป็นคนต้องทำ ส่วนน้องอีกสองคนได้ทำตามความฝันที่อยากทำ ชีวิตเขาเคยได้ทำอะไรตามที่ตัวเองต้องการบ้างไหม ไม่เว้นแม้แต่ความรัก... สถานะคู่หมั้นที่คิดว่าจะหมั้นกันชั่วคราว แต่ตอนนี้กลับหมั้นกันมาถึงสามปี สามปีที่ภูมิแทบไม่ได้คุยกับคู่หมั้นเลยสักครั้ง เธอกลับมาแล้ว และยังมาฝึกงานกับเขาอีกต่างหาก เด็กฝากวีไอพีอย่างยายลูกพีชทำเขาวุ่นวายไปหมด “ท่านรองคะ คุณลูกพีชต้องการพบค่ะ” เลขานุการสาวใหญ่แ
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 6
แค่หมั้นกัน เขาก็สุดจะทน ไม่มีทางที่เขาจะแต่งงานกับคนอย่างลูกพีช ตอนเด็กน่ารักมากมาย เป็นน้องสาวที่เขารักและหลงมาก เขาไม่เคยลืม แต่พอโตเป็นสาวขึ้นมา ความแสบของเธอมากขึ้นทุกวัน มากจนทำให้เขามองเธอเป็นนางมารร้าย ร้ายจนเขาไม่อาจจินตนาการได้อีกแล้ว จากเหตุการณ์ที่เขาโดนวางยานอนหลับแล้วคนที่กอดก่ายทั้งคืนคือลูกพีช อะไรคงไม่เลวร้ายมาถึงขั้นหมั้นหมายถ้าเธอยอมเปิดปากพูดกับพ่อแม่ของเขา แต่เธอเลือกไม่พูดและเอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น สุดท้ายเพื่อไม่ให้ทั้งสองครอบครัวบาดหมางกันหรือมองหน้ากันไม่ติด เขาจึงต้องหมั้นทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรเธอ แค่หมั้นกันมาสามปีนี่ก็เกินพอแล้ว นี่อะไร เธอจะแต่งงานกับเขาเนี่ยนะ ฝันไปเถอะ ถ้าต้องแต่งงานกับผู้หญิงอย่างลูกพีช เขายอมตายดีกว่าสี่เดือนผ่านไป งานแต่งงานที่ไม่เต็มใจของเจ้าบ่าวถูกจัดขึ้นภายในบ้านของอดีตนางร้ายคนดังอย่างพิซซี่ ลูกพีชคือลูกสาวคนโตของนางร้ายสายฝอกับเชฟไนท์ ซึ่งพ่วงตำแหน่งหมอฟันที่เคยน่าฟันสุดมาด้วย พิซซี่มองภาพลูกพีชในชุดไทยสวยงามจนคนเป็นแม่ต้องร้องไห้ออกมาหลายต่อหลายครั้งเพราะความดีใจ คงมีแต่เจ
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 7
“ไหน ๆ เราก็แต่งงานกันแล้ว อยู่กันอย่างมีความสุขเถอะนะคะพี่ภูมิ” “ลูกพีช แล้วเธอจะรู้ว่าการแต่งงานกับพี่คือความคิดที่ผิดมหันต์” น้ำเสียงของเขาดุดันอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน อย่าคิดว่าได้แต่งงานกับเขาแล้วเธอจะได้อย่างอื่นจากเขาอีก ไม่มีทาง แค่นี้เรื่องทุกอย่างมันก็ผิดพลาดมากพอแล้ว แค่ให้เด็กเกิดมาเท่านั้น ทั้งหมดที่เขาทำเพราะเด็กในท้องเธอเท่านั้น แค่สงสารหลานที่ไม่มีพ่อ แค่นั้นจริง ๆ ส่วนคนเป็นแม่อย่างลูกพีช เขาไม่เคยสงสารเลยสักนิด ไม่เคยสงสารเลยจริง ๆ ภูมิเดินเข้าห้องไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ใครจะคิดว่าเขาจะยอมแต่งงานกับยายเด็กแสบนี่ เข้าหออย่างนั้นเหรอ อย่าได้หวัง แม้แต่ขาอ่อนเขา ยายเด็กใจแตกนี่ก็ไม่มีทางได้เห็น ทำแต่ละเรื่อง มีแต่เรื่องปวดหัว แล้วแม่งทำไมชุดมันถอดยากขนาดนี้วะ ชุดเจ้าบ่าวไทยประยุกต์ ทำไมมันถึงได้ถอดยากถอดเย็นนักหนาวะ “ลูกพีช มานี่หน่อย” เสียงเรียกของภูมิดังขึ้นในห้องน้ำ “อะไรคะ” เจ้าสาวที่ยังอยู่ในชุดจัดเต็มถามอย่างแปลกใจ จู่ ๆ เขาก็เรียกหาเธอ ไหนบอกว่าไม่อยากให้เข้าใกล้ไง “ถอดให้พี่หน่อยสิ ชุดนี่มันถอดยั
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 8
“อุ๊ย!” “เจ็บเหรอ” เสียงร้องของเธอทำเขาชะงักมือ ไม่รู้ว่าช่างทำผมจะติดกิ๊บอะไรมาเยอะแยะขนาดนี้ ติดทุกตารางเซนติเมตรเลยหรือไง ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห เขาพยายามเบามืออย่างที่สุด แต่ดูจากผมที่หลุดติดกิ๊บมานี่ เธอคงเจ็บไม่น้อย “เดี๋ยวพีชทำเอง” ลูกพีชคิดว่าทำเองเจ็บเองน่าจะง่ายกว่าให้เขาทำ พอเขาอยู่ในชุดคลุมแบบนี้ ผมเปียกน้ำหมาด ๆ ปรกหน้าหน่อย ๆ กับแผงอกแน่นแบบนี้ ไม่ดีต่อหัวใจของเธอเลยจริง ๆ เขาจะได้ยินเสียงเต้นของหัวใจเธอไหมนะ จะว่าเธอน่าเกลียดอีกไหมนะ “อยู่นิ่ง ๆ น่า” ภูมิชักเสียงอย่างไม่พอใจ ทำให้คนฟังต้องรีบก้มหน้าหลบสายตาดุในกระจก “ทำไมต้องดุด้วย” เธอบ่นพึมพำ “ต้องใช้สมาธิ มันต้องค่อย ๆ ดึงออก เดี๋ยวเจ็บ” เสียงภูมินุ่มนวลลงกว่าก่อนหน้านี้ เห็นน้องน้ำตาคลอ เขาก็ใจไม่ดีอีกนั่นแหละ ที่ต้องทำเสียงดุ ใช้คำพูดร้าย ๆ เพราะไม่อยากเผลอใจกับการแต่งงานครั้งนี้ ลูกพีชมองภาพผู้ชายตัวโตที่ตั้งใจดึงกิ๊บออกจากศีรษะของเธออย่างระมัดระวัง ลูกพีชได้แต่ยิ้มให้กับกระจกตรงหน้า เขาก็เป็นอย่างนี้แหละ น่ารัก แสนดี แล้วจะไม่ให้เธอรักได้อย่างไรกัน
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 9
ภูมิล้มตัวลงนอนบนที่นอนนุ่ม เจ้าสาวแต่งหน้าตั้งแต่ตีสอง ส่วนเจ้าบ่าวเดินใช้พลังตั้งเยอะกว่าจะผ่านประตูเงินประตูทองพาเธอมาทำพิธี ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อย และยิ่งอยากนอน ใครเป็นคนคิดเรื่องพิธีแต่งงานกันนะ มันเป็นพิธีกรรมทดสอบความแข็งแกร่งของบ่าวสาวหรือไง บ่นในใจเกี่ยวกับพิธีการแต่งงานแบบไทยที่แสนยุ่งยากได้ไม่นาน คนที่เพลียก็เผลอหลับไปเสียอย่างนั้น ลูกพีชออกมาจากห้องแต่งตัว เห็นคนตัวโตชิงหลับไปแล้วก็ได้แต่ยิ้ม เหมือนเด็กในร่างผู้ใหญ่ เด็กชายภูมิ ขี้วีน ขี้โมโหกับเธอที่สุด แต่ก็ใจดีกับเธอที่สุดเช่นกัน ‘รักนะ ไอ้พี่ภูมิคนโง่’บทที่ 5 มานอนตรงนี้ ร่างบอบบางขยับขึ้นเตียงนุ่ม เหนื่อยมากเหมือนร่างจะแยกออกจากกัน อย่าได้คิดว่าเธอจะหย่า เพราะเธอจะไม่มีวันแต่งงานใหม่อีกครั้งอย่างแน่นอน นี่แค่พิธีเช้า ไม่อยากจะคิดว่าเพื่อนเธอบางคนจัดพิธีทั้งไทย จีน และเลี้ยงตอนเย็นในวันเดียว พวกนั้นมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรกัน โคตรเหนื่อย! เธอดันตัวเขาเบา ๆ ให้ขยับไปนอนฟากหนึ่งของเตียง แต่เพราะภูมิรูปร่างสูงใหญ่กว่าเธอมาก เธอจึงพยายามพลิกตัวเขาให้ขยับไปอีกนิด เ
Read more
ฉันเป็นลูกสาวของนางร้าย บทที่ 10
เธอรักเขา เพราะรักเขาถึงต้องโกหกคำโตถึงสองครั้ง ท้องอย่างนั้นเหรอ ท้องบ้าท้องบออะไรกัน เขาจะรู้ไหมว่านอกจากเขา เธอไม่เคยต้องการผู้ชายคนไหนเลย ให้ตายสิ! คนอย่างพีช รักฝังใจตั้งแต่นมยังไม่ขึ้นเต้า แค่เอาที่ตรวจการตั้งครรภ์ไปจุ่มฉี่คนท้องสักคนมันจะยากอะไร เขาดันโง่เอง โง่พอ ๆ กับที่ไม่รู้ตัวว่าเขารักเธอนี่แหละ เห็นน้ำตาเธอแบบนี้แล้วเขาก็แพ้ทุกครั้ง ไม่รักแล้วจะให้เรียกว่าอะไร เสียงสะอื้นของเธอทำให้เขาทิ้งแฟนทุกคนที่เคยคบแล้วกลับมาหาเธอทุกครั้ง แล้วแบบนี้ยังไม่เรียกรัก จะเรียกว่าอะไร ทำไมเขามันโง่นัก ไอ้คนโง่... “ปล่อย ถ้าจะด่าก็ไม่ต้องมาจับ วันนี้พีชเหนื่อย” เธอสะบัดมือเขาออกจากการเกาะกุม น้ำตายังคงไหลพรากเพราะความเสียใจ เขาใจดีกับเธอตลอด แล้วดูตอนนี้สิ เขาไม่รักเธอจริง ๆ แล้วใช่ไหม เรื่องทั้งหมดเป็นอย่างนี้ก็เพราะเขานั่นแหละ “บอกว่าอย่าร้องไห้ไง” คนแพ้น้ำตาน้องได้แต่ก่นด่า น้ำตาใครไม่เคยมีความหมายกับเขา แต่ไม่ใช่น้ำตาของยายเด็กนี่ น้ำตาของเธอทำให้เขาปวดใจทุกครั้ง “อย่ามายุ่ง” ลูกพีชปัดมือที่พยายามซับน้ำตาให้เธอออก “
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status