LOGINยอมรับว่าเขาอยากแก้แค้นเธอจนตัวสั่น แต่ความจริงอีกฟากก็คือ เขาแม่งโคตรอยากได้เธอจน ... สั่นเช่นกัน! เธอรักหมดใจ... เธอ...มอบทั้งร่างกายและวิญญาณให้เขา เขา...กำลังหัวเราะเยาะเธออยู่ในเกมที่มีแค่เขาคนเดียวที่รู้กติกา! เมื่อรักแท้ถูกแลกด้วยคำลวง เมื่อคนที่ไว้ใจที่สุด...กลายเป็นคนที่เหยียบหัวใจเธอจนแหลกไม่มีชิ้นดี! . รักครั้งนี้...ไม่มีพื้นที่สำหรับ "คนโง่" มีแต่ "ผู้แพ้" ที่ต้องเจ็บจนจำ! ถ้าเคยเชื่อในคำว่า รักแท้ ต้องอ่าน! ถ้าเคยเจ็บจากการ โดนหลอก ห้ามพลาด! ถ้าอยากรู้ว่า...ระหว่างความรักกับความแค้น อะไรจะชนะ ห้ามกะพริบตา! #เสือร้าย #กระต่ายกล้าหาญ #เกมหัวใจที่ไม่มีผู้ชนะ #แค้นฉิบหายสุดท้ายก็พ่ายแพ้
View More"Where have you been this time?" Dad asked me while sipping his coffee on a hot cup.
"I came from the kitchen, Dad." Sagot ko habang tahimik na umupo at nagsimulang kumakain. I heard my Dad sighed at unti-unti akong sinisilip
"Hector reported me that you kill one of our security again." I chuckled silently sa kaniyang sinabi. Hector... he is really a mouthful person sinumbong niya talaga kay Dad.
"I just want to say you did a great job. How's your missions doing?" He asked giving me a piece of meat.
Napabuga ako saglit ng hangin sa sinabi niya. Hindi ko ba alam kung magiging masaya ako o hindi but it's okay mayroong kasalanan naman siya- you know... he deserves it.
"My missions just finished a days ago, I am free the whole weekend but Dad! Don't you dare!" Banta ko dito. I know he would give me again tons of killing missions and me? I am deciding to take vacation.
"And... I just heard from your dean that you are expelled to your school.... again." Natahimik ako dito at muntikan ng mabitawan ang kutsara. This is really not a good sign. I raised my face a bit and give a cold stare to Dad.
"Dad, I already finished my college even though it's clearly accelerated- because I am brainy. So why would I even bother to go back at school?!" I raised my voice a bit and try to calm myself at mukhang naiintindihan iyon ni Dad but this is really absurd!
Tsk! Papatayin ko nalang mamaya ung katulong naming nagnanakaw at may napatay and I will make sure it's really brutal.
"Please don't kill our servers, sweetheart...
mauubusan na tayo ng katulong. No one even dares to accept the hiring poster." Napairap ako sa kanyang sinabi. He already knew it- kahit wala pa akong ginagawa."And to be exact, this is why I decided to make you go again to our school." He announced. Our school.... again...
Wait, what?!
"We have a school?!" Gulat kong tanong sa kaniya at tumango si dad making me glare to him.
"At wala ka man lang balak ipaalam sa akin iyon?" I crossed my arms and raised a brow.
"Of course... NOT. Why would I tell YOU sweetie if you don't care anything about schools?" He said and eat the salmon I just cooked. I awed in his answers.
"What's the name?" Tanong ko. The name should be nice dahil kapag hindi I would never dare to enter there.
"Elyxir Academy"
A smile flashed in my lips.
A crazy smile.
"Don't worry sweetie. I'm sure magsasaya ka doon since anak gangsters at iba pang part ng underground government ang nandoon." He is looking at me at alam niyang magugustuhan ko ito since I'm showing in my eyes the interest already. I was about to answer when he said those words I hate.
"But you have to keep your identity as always." Mabilis akong sumimangot sa sinabi ni Dad. Mag-aaral na NGA lang ako pinapahirapan pa, jusme. Pero ok lang sanay naman ako don. Tsk!
"It seems you got me Dad. Pero wala na namang nakakakilala sa akin why bother?" I smirked at him. I think I will have fun there.
"Don't worry Remi is there and it's for your own safety." I gave him a blank stare. She's always there as expected. Everytime.
"Tomorrow, you'll be Haxielle Devi Merdigan."
“อื้ม คงอยากจะเจอหลานมั้ง น้องครีมทำอะไรเอ่ยให้พ่อช่วยไหมคะ” คนเป็นพ่อรีบเปลี่ยนเรื่องด้วยการหันไปสนใจลูกสาวที่กำลังระบายสีอย่างเพลิดเพลินแบบเนียน ๆ“คุณพ่อระบายสีแดงนะคะ” เด็กน้อยยื่นดินสอสีแดงให้พ่อ“เอ...อาทิตย์นี้พ่อยังไม่ซื้อของเล่นให้เราเลยใช่ไหม” คีตะนิ่งไปเมื่อนึกขึ้นได้ว่าช่วงนี้เขายุ่ง ๆ กับเรื่องงานจนไม่มีเวลามองหาของเล่นมาเอาใจลูกสาวทุกอาทิตย์เหมือนอย่างเคย“ไม่เป็นไรค่ะ อาทิตย์นี้น้องครีมไม่อยากได้อะไร” น้องครีมเจื้อยแจ้วตอบเสียงใสคำตอบของลูกทำให้คนเป็นแม่ลอบยิ้มพลางพยักหน้าเห็นด้วย นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่ได้สอนสั่ง ทว่าครีมเรียนรู้ได้ด้วยตัวเองว่าของเล่นที่มีอยู่ตอนนี้ก็เต็มบ้านจนเล่นแทบไม่ทันแล้ว“แน่ใจ?” คีตะย้ำถาม“งุยยย จริง ๆ ครีมอยากได้ลาบูบู้ค่ะ แต่คุณครูบอกว่ามันแพ้งแพง”“อะอ้าว ไหนบอกว่าไม่อยากได้อะไรไงคะลูก” คุณแม่อ้าปากเหวอทันที“ก็มีแค่ลาบูบู้ที่อยากได้ แต่มันแพงมากกก” เจ้าตัวน้อยลากเสียงยาวพลางทำตาปริบ ๆ“ไม่ได้แพงขนาดนั้นหรอกน่า เดี๋ยวพ่อจัดให้เลยดีไหมคะ” คนเป็นพ่อยักไหล่ราวกับเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก เขาหยิบโทรศัพท์มือถือเตรียมจะส่งข้อความสั่
“แหวะ!”“ไหวไหมเค้ก...” ชายหนุ่มลูบหลังปลอบคนรักที่กำลังก้มตัวอาเจียนจนหมดไส้หมดพุงสาบานเลยว่าคีตะโคตรจะโกรธเกลียดตัวเอง ทำไมกันนะก่อนหน้านี้เขาทำบ้าอะไรอยู่ เขาควรจะดูแลคีรติช่วงตั้งท้องสองสามเดือนแรกให้ดี ๆ ดูซิว่าอาการแพ้ท้องเล่นงานหญิงสาวหนักขนาดไหน!หนักขนาดไหนน่ะเหรอ...ก็ชนิดที่ว่ากินอะไรไม่ได้ พานเหม็นจนคลื่นไส้ไปหมด ลุกขึ้นยืนเดินเพียงไม่กี่ก้าวก็หน้ามืดวิงเวียนศีรษะ ถ้าเลือกได้เขาอยากจะแพ้ท้องแทนเธอเสียจริงตั้งแต่ตั้งครรภ์เข้าเดือนที่สี่ เธอก็ยิ่งแพ้ท้องหนักขึ้นจนกินอะไรไม่ได้ ต้องกินแค่อาหารอ่อน ๆ หรืออาหารรสจัดเท่านั้น แถมสภาวะอารมณ์ก็ไม่ค่อยปกติเท่าที่ควรอันที่จริงอาการแพ้ท้องควรจะหายไปได้แล้ว ไม่รู้เหตุใดคีรติถึงยังคงแพ้ท้องอยู่ ราวกับว่าลูกในท้องอยากให้พ่อเห็นใจแม่เยอะ ๆแต่แม่ก็เหนื่อยนะ...“ไม่เป็นไรค่ะ คุณกลับไปกินข้าวต่อเถอะ เค้กชินแล้—” พูดยังไม่ทันจบหญิงสาวก็โก่งคออาเจียนเป็นรอบที่เท่าไรของวันแล้วก็ไม่รู้เป็นเรื่องปกติที่อารมณ์คนท้องจะแปรปรวน คีรติรู้ตัวทว่าไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ หลายต่อหลายครั้งที่เธอเผลอหงุดหงิดใส่คีตะ แต่พอได้สติก็ต้องรีบไปขอโทษชายหนุ่มทัน
ก็ไม่ได้ผิดคาดสักเท่าไร...ผู้เป็นพ่อถอนหายใจ แต่ถึงอย่างไรสิ่งที่คีตะทำเมื่อคืนก็ไม่ถูกต้องนัก“เค้ก มานั่งข้างป้ามา” นิษฐาเรียกลูกเลี้ยงพลางจับแขนหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง คีรติกำลังตั้งครรภ์อยู่ เธอไม่อยากให้เรื่องเครียดกระทบกระเทือนจิตใจเจ้าตัวมากนัก“มึงคิดว่าสิ่งที่มึงทำมันถูกต้องไหม” ฐานทัตจ้องคีตะเขม็ง“ไม่ครับ ผมรู้ว่าทำไม่ถูกที่พาเค้กไปแบบนั้น แต่ผมไม่มีทางเลือกจริง ๆ ถ้าผมไม่ทำ คุณกับไอ้เขตก็คงไม่ให้ผมเจอเค้กง่าย ๆ” คีตะตอบตามตรง ยอมรับว่าผิด แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เขาก็จะยังทำเช่นเดิมต่อให้คีรติไม่ใจอ่อนยอมคืนดีด้วย อย่างน้อย ๆ ครั้งหนึ่งเขาก็ได้พยายามจนสุดชีวิตเพื่อจะเปิดอกพูดคุยกับเธอแล้ว เขาไม่เสียใจเลยกับสิ่งที่ทำลงไป“มึงเลยใช้วิธีแบบพวกไม่มีการศึกษา ลักพาตัวน้องกูเนี่ยนะ” เขตคามเข่นเขี้ยว“ถ้ามันทำให้กูดีกับเมียได้ ต่อให้โดนด่าว่าไร้การศึกษา ทำตัวเหมือนสวะข้างถนน กูก็ยอม”“มึงนี่เหมือนพ่อมึงไม่มีผิด ช่างยึดมั่นถือมั่นในเป้าหมายเสียจริงนะ” ชายวัยกลางคนกระตุกยิ้มเมื่อหวนนึกถึงบุคลิกของตฤณภพ ที่ดู ๆ ไปก็เหมือนลูกชายหัวดื้อของมันอยู่“...”ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบอีกครั้
เช้านี้ไม่เหมือนหลายวันที่ผ่านมา...คีรติตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดอบอุ่นของคีตะ เมื่อคืนเป็นคืนแรกที่เธอได้นอนหลับสนิท เพียงเพราะเรื่องราวค้าง ๆ คา ๆ ที่ทำให้กังวลใจมาตลอดหลายเดือนถูกปลดล็อกจนเคลียร์ การให้อภัยชายหนุ่มและให้โอกาสตัวเองได้รักเขาอีกครั้ง เป็นเสมือนยาวิเศษที่ช่วยเยียวยาจิตใจเธอได้ในชั่วข้ามคืน“แอบมองผมแบบนี้ อยากได้อะไรครับ” คีตะปรือตาถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียคีรติพอรู้ตัวว่าโดนจับได้ก็ทำท่าจะรีบผละกายออกจากอ้อมอกเขา เสียแต่ว่าคนมือไวแถวนี้คว้าร่างเปล่าเปลือยของเธอไปกอดแนบชิดยิ่งกว่าเดิม“คุณคีย์ ปล่อยนะคะ” หญิงสาวเขินจนหน้าแดงรีบท้วง ในใจไพล่คิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้...หลังจากเธอใจอ่อนยอมให้คีตะจูบ ไหนเลยเขาจะยอมจบแค่จูบเพียงครั้งเดียว คนเจ้าเล่ห์ใช้ประสบการณ์รักที่คุ้นเคยมาชักจูงเธอ ยั่วยวนเธอ จนเธอยินยอมมอบกายให้ ที่สำคัญเธอเองก็โหยหาเขาไม่ต่างกัน สุดท้ายก็พลาดท่าเสียตัวให้เขาอีกจนได้ โชคยังดีที่คนของขาดมานานนึกขึ้นได้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์อยู่ คีตะละเมียดละไมกลืนกินเธออย่างอ่อนหวาน นุ่มนวล จนเธอหลงระเริงไปกับเขา“ไม่ปล่อย นุ่ม ๆ หอม ๆ ขนาดนี้ใครปล่อยก็บ้าแล้ว” คีตะแย้มยิ้มแ
ความเจ็บทางกายหรือจะสู้ความเจ็บปวดทางใจ หลังได้ฟังประโยคจากปากผู้หญิงที่เคยบอกว่ารักเขาสุดหัวใจครั้งหนึ่งคีรติเคยยอมเขาทุกอย่าง ทั้งอ้อนวอน ทั้งขอร้องให้เขากลับมาเป็นคีตะคนดีคนเดิม ไม่หมางเมินใส่ ไม่เฉยชาใส่ รวมทั้งหาเวลาไปเจอเธอบ้างหากมีเวลาว่าง ยามนั้นผู้ชายที่เคยถูกผู้หญิงวิ่งตามจนเคยตัวอย่างเข
ระหว่างการสอบสวน ตฤณภัทรเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด เจ้าตัวเอาแต่พ่นคำข่มขู่แสดงอำนาจที่ใกล้จะสิ้นลงอีกไม่ช้า ด้วยคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่คับฟ้า เป็นถึงนายกรัฐมนตรีที่ประชาชนให้ความเคารพ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าความสำเร็จนั้นได้มาจากการขโมยคนอื่นไปแท้ ๆหากตฤณภพไม่ตาย มีหรือตฤณภัทรจะได้ผงาดจองหองเช่นนี้“พ
ข่าวการตายของตฤณภัทรขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ รวมไปถึงสื่อโทรทัศน์และแพลตฟอร์มออนไลน์ต่าง ๆ ทุกสำนักล้วนเล่นข่าวนี้กันแทบจะทุกเบรกคีรติเป็นหนึ่งในคนที่กำลังอ่านรายงานจากเพจข่าวชื่อดังด้วยความรู้สึกหลากหลาย ไม่คิดเลยว่าเรื่องราวจะบานปลายมาไกลขนาดนี้ ในข่าวระบุชัดว่าอดีตนายกรัฐมนตรีเลือกจบชีว
“ควาย! พวกแม่งควายเหมือนกันหมด!”เสียงเอะอะโวยวายดังแว่วมาจนถึงห้องทำงานของคีตะ ชายหนุ่มเหยียดยิ้มสมเพช ด้วยรู้ดีว่าเหตุผลที่อาตนโมโหจนคลั่งขนาดนี้เป็นเพราะอะไรในการประชุมสภาวันนี้ สมาชิกทุกคนร่วมลงมติไม่รับหลักการเรื่องปล่อยเงินกู้ที่ ตฤณภัทรมั่นอกมั่นใจมากว่าตนจะต้องได้รับชัยชนะ สุดท้ายผลไม่เป็น