ที่แค้นเพราะไม่คิดรัก #Fallen

ที่แค้นเพราะไม่คิดรัก #Fallen

last updateÚltima actualización : 2025-11-01
Por:  LadyRainaEn curso
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
83Capítulos
1.6Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

ยอมรับว่าเขาอยากแก้แค้นเธอจนตัวสั่น แต่ความจริงอีกฟากก็คือ เขาแม่งโคตรอยากได้เธอจน ... สั่นเช่นกัน! เธอรักหมดใจ... เธอ...มอบทั้งร่างกายและวิญญาณให้เขา เขา...กำลังหัวเราะเยาะเธออยู่ในเกมที่มีแค่เขาคนเดียวที่รู้กติกา! เมื่อรักแท้ถูกแลกด้วยคำลวง เมื่อคนที่ไว้ใจที่สุด...กลายเป็นคนที่เหยียบหัวใจเธอจนแหลกไม่มีชิ้นดี! . รักครั้งนี้...ไม่มีพื้นที่สำหรับ "คนโง่" มีแต่ "ผู้แพ้" ที่ต้องเจ็บจนจำ! ถ้าเคยเชื่อในคำว่า รักแท้ ต้องอ่าน! ถ้าเคยเจ็บจากการ โดนหลอก ห้ามพลาด! ถ้าอยากรู้ว่า...ระหว่างความรักกับความแค้น อะไรจะชนะ ห้ามกะพริบตา! #เสือร้าย #กระต่ายกล้าหาญ #เกมหัวใจที่ไม่มีผู้ชนะ #แค้นฉิบหายสุดท้ายก็พ่ายแพ้

Ver más

Capítulo 1

ทักทายนักอ่าน

   Another day in San Diego, another day going to the park, just like every other day. I couldn’t help but wonder why people would destroy such beauty. Nature is the only thing stopping us from world destruction. Without nature, we would all die from global warming. It’s like if I hid Beyoncé away from the world, everything would go out of place.

    After completing my thoughts, I checked my surroundings, seeing that I was already at the park. It was empty, as usual. I only see people walking their dogs or exercising here once in a while, but it’s always the same people. You see the same faces almost every week. 

     While walking, I took the time to admire the beauty around me. The bright green on the trees, the flowers blooming into vivid colors, the grass freshly cut not too long ago. I stop for a moment and close my eyes to take in the fresh air, and the wind gently blowing through my hair. The cold breeze traveling around me made me feel calm and safe. In a few seconds, I open my eyes to see something out of the ordinary.

      Out in the distance, at least 20 feet away, I could see a man, sitting against a tree with his eyes closed. His clothes were dirty and torn, his blonde hair was messed up with mud on it making it look like highlights, while his face looked sore from being beaten. He looked like a model who wanted to run away from fame but yet failed. He looks too young to be sleeping here.

      I slowly walked towards him to get a closer look. Before I could take another step, I stepped on something, causing it to snap in half. I looked down to see the twig I stepped on. When I looked back, I noticed the man staring at me. I took some steps closer but before I could get any closer he yells, “S-stop right there!” he continues, “I don’t know you! Please go away!” He backs up, maintaining a distance between us. I took some deep breaths calming my rapid heartbeat. 

“I’m not going to hurt you,” I say, raising my arms. “I just want to know if you’re okay.” As I slowly took small steps towards him.  

“I’m fine, thank you.” Before I could take another step, he stood up and ran away. I guess he was scared. My heart was telling me to run but my mind was telling me to enjoy the scenery. Before I could decide my feet started running towards directions the man ran off to.

As soon as I see him, I yell, “Excuse me, sir! Please stop!” He turned around to see me chasing at full speed which made him sprint even faster. I guess today is a good day for a run. 

It feels like we’ve been running for hours. Finally, he stops to take a breath before noticing I was behind him. I stopped a few feet away from him to keep a gap between us. I can feel my sweat gliding off my face to the pavement.  “Sir... Do… You have…. Somewhere to….Live?” I asked, trying to catch my breath.

“No, ma’am,” he responds, trying to hide his tiredness.

“Well, then you can stay with me,” I say, still panting.

“No, I’m fine. I’m not going to bother a pretty lady like you,” he says, causing me to blush, slightly. He can’t see it due to the redness of my face from the run. 

“Thanks for the compliment, but it would be much better if you live with me. I can’t sleep knowing that a man is sleeping without shelter,” I spoke. 

”Thank you for your concern but I’m fine. Besides, you might not be able to afford an extra mouth,” he uttered. He turns around to walk away. 

“I promise that I can provide everything you need. I may be a stranger, but I’m a good one if that makes anything better. Just trust me,” I say, making him stop. He took a deep breath and agrees, “Fine, but if it gets hard for you I’m immediately leaving.” 

I smile at him and say, “Deal. I’ve been lonely these days at home, so you’re really doing me a favor. You’re saving a part of my mental health.”  He smiles back a bit and without hesitation, I grab his hand and start to lead him to his new home.

       It was a long walk but all I could think of was a new friend who is willing to get to know me rather than use me. It’s not easy to get one after everything that has happened.

Once we arrived, I was about to unlock the door until he yanks his hand away from me, causing me to turn around. 

“You’re rich? I thought you lived in an apartment or a condo since you look so… casual,” he muttered, pointing out what I’m wearing. 

“So? Is there a problem with being rich? It’s not like money matters to me or anything. It’s just green paper that has numbers on it,” I say, turning back around trying to remember where my keys were.  

“You live in a mansion! Who would let a poor man live here? No one! No one in their right mind!” he yells at me. I stop for a second but continue to unlock the door. 

“So? I live in a mansion. I don’t want to, but I have to. It’s not like I have a choice. So, I’m sorry, but you’re going to live here whether you like it or not” I say, pushing him through the door. 

        The moment I entered I slam the door shut and lock it.” Now you can’t leave, sort of,” I stated as I throw my keys back in my pocket and take off my shoes before heading further into the house. I walk towards the living room.

“Oh, and make sure to take off your shoes. I don’t like dirt on my floors.”

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
83 Capítulos
ทักทายนักอ่าน
สวัสดีค่ะ คุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน 💌ก่อนอื่นไรต์ต้องขอขอบคุณจากใจที่กดนิยายเรื่องนี้เข้าชั้นหนังสือ ไม่ว่าจะเป็นนักอ่านสายลองชิมลาง หรือท่านที่ตัดสินใจเปย์อีบุ๊กมาเก็บไว้ในครอบครองแล้ว ขอบคุณมาก ๆ ที่ให้โอกาสไรต์ตัวเล็ก ๆ (แต่พุงโต ๆ) คนนี้ด้วยนะคะ 🐷✨ตอนแรกเรื่องนี้ชื่อ พ่ายรักคีรติ แต่เพื่อนแนะนำว่า เปลี่ยนไหม...เราก็เอา เปลี่ยนก็เปลี่ยน และเป็นที่มาของชื่อนี้ค่ะ เพื่อนบอกว่า นิยายออนไลน์ชื่อมันต้องโดน...ไม่รู้ชื่อนี้โดนหรือยัง (ฮาาาา) ใด ๆ ต้องขอขอบคุณเพื่อนโบ ที่อุตส่าห์ปล่อยปกดองในไหมาให้ด้วยนะคะ และขอบคุณน้องฝนมกรา. ที่อุตส่าห์นั่งแก้ไขให้แบบด่วน ๆ รวมถึงคุณ Moonplus ที่จัดไทโปแบบฟ้าแลบด้วยนะคะ ขอบคุณจริง ๆ ค่าที่แค้นเพราะไม่คิดรัก เป็นนิยายแนว Romantic (มั้ง...ไรต์ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร 😅) แต่ที่แน่ ๆ คือ Drama (เล็ก ๆ แต่พระเอกหน้าตบ) เรื่องนี้เขียนไว้ตั้งนานนนนน...ตั้งแต่ยุคเลือกตั้งยังตื่นเต้นกว่านี้ (ฮาาาา) ตอนแรกว่าจะปั่นต่อให้จบ แต่ไรต์ดัน “ท้อง” แถมยังโดนมรสุมชีวิตรุมกระหน่ำจนต้องพับพล็อตใส่ลังดองไว้หลายปี จนวันนี้! ได้ฤกษ์หยิบกลับมารื้อฝุ่น พร้อมลุยต่อแล้วค่ะ 🎉 แม้
Leer más
จุดเริ่มต้น 1/2
“คุณตฤณภพมาแล้ว!”เสียงปรบมือและเสียงกู่ร้องอื้ออึงดังขึ้นเป็นระลอกราวคลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่ง เมื่อชายวัยกลางคนที่เต็มด้วยความมุ่งมั่นก้าวเข้าสู่ห้องประชุมใหญ่ บรรยากาศ ณ ที่แห่งนั้นพลันอบอวลด้วยพลังแห่งความหวังเปี่ยมล้น ศรัทธาที่ผู้คนมีต่อว่าที่ ‘นายกรัฐมนตรี’ คนต่อไปไม่ใช่ธรรมดาเลย ท่ามกลางสมรภูมิการเมืองที่อุดมไปด้วยกลยุทธ์ การแข่งขัน และการช่วงชิงขับเคี่ยวระหว่างพรรคการเมืองใหญ่ ชายผู้นี้ย่อมผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย ก้าวเดินผ่านเส้นทางอันตรายแสนยาวนานที่ท้าทายจิตใจมานักต่อนักแล้วกว่าครึ่งปีที่ผ่านมา ‘ตฤณภพ ภักดีสกุล’ กลายเป็นชื่อที่ประชาชนพูดถึงอย่างกว้างขวาง ไม่เพียงแค่ในฐานะหัวหน้าพรรคไทยธรรมรงค์ ตฤณภพยังเป็นผู้นำที่กล้าเสนอนโยบายสะท้อนความต้องการที่แท้จริงของประชาชนอย่างไม่กริ่งเกรงสิ่งใด ทุกคำพูดและทุกการกระทำของเขาล้วนเป็นไปเพื่อสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นให้แก่คนในประเทศชาติและวันนี้เอง วินาทีแห่งชัยชนะที่ทุกคนในพรรคต่างรอคอยก็มาถึงแสงแฟลชจากกล้องผู้สื่อข่าวนับสิบสาดใส่เขาราวกับพายุเพลิง ชายที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงจ้านั้นกลับยังคงมีรอยยิ้มอบอุ่นสง่างามไม่เปลี่ยน เสียงของ ‘ตฤณภัท
Leer más
จุดเริ่มต้น 2/2
3 เดือนผ่านไปYour Night Bar เปิดประตูต้อนรับลูกค้าด้วยบรรยากาศอบอุ่น เป็นกันเองอยู่ทุกค่ำคืน บาร์เล็ก ๆ ที่เพิ่งเปิดไม่ถึงปีแห่งนี้ ทุกซอกทุกมุมของร้านถูกตกแต่งอย่างพิถีพิถัน ไม่ว่าจะเป็นไฟสลัวสีอบอุ่น เพลงแจ๊สที่เปิดคลอเบา ๆ หรือกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเครื่องดื่มที่ถูกชงอย่างตั้งใจชื่อ ‘Your Night Bar’ ถูกเลือกตามความหมายที่ลึกซึ้งโดยเจ้าของร้าน ผู้ซึ่งตั้งใจอยากให้ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่ทุกคนสามารถพักใจในแบบที่ตนเองต้องการได้ ไม่ว่าจะมาดื่มด่ำกับบรรยากาศสงบ ๆ หลังเลิกงาน หรือสังสรรค์กับเพื่อนในค่ำคืนสุดพิเศษ เจ้าของร้านสัญญากับตัวเองว่าจะเนรมิตทุกสิ่งให้ออกมาดีที่สุดเพื่อลูกค้าทุกคนของตนคีรติ อัศวพิทักษ์ หญิงสาวผู้เป็นดั่งหัวใจของบาร์แห่งนี้ ชื่อของเธออาจจะไม่เป็นที่รู้จักในวงการบาร์เทนเดอร์ ทว่าในแวดวงการเมืองแล้ว นามสกุล ‘อัศวพิทักษ์’ ย่อมเป็นที่คุ้นเคยดีในนามครอบครัวนักการเมืองทรงอิทธิพล หลายคนคาดหวังว่าคีรติจะเดินตามรอยเท้าพ่อและพี่ชาย ทว่าหญิงสาวกลับเลือกเดินบนเส้นทางที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงตั้งแต่จำความได้ ชีวิตคีรติถูกกำหนดให้เป็นไปตามความคาดหวังของบิดาทุกย่างก้าว เธอไม่เคยได
Leer más
ผมเป็นลูกค้าของคุณได้แล้วใช่ไหม 1/2
ทุกวันคีรติจะมาที่บาร์ก่อนเวลาเปิดร้านประมาณสามถึงสี่ชั่วโมง แม้ว่าจะมีน้ำผึ้งคอยเป็นแอดมินรวมถึงดูแลความเรียบร้อยในร้านให้ ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ยังอยากช่วยเหลือพนักงานของตนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สำคัญเธอต้องมาแต่งตัวที่ร้านด้วย เพราะต่อให้คีรติจะเป็นเจ้าของบาร์ มีอำนาจตัดสินทุกอย่างโดยไม่ต้องขอความเห็นใคร แต่หญิงสาวมองว่าตนไม่ได้สวมแค่ ‘หมวก’ เจ้าของบาร์ ยังมี ‘หมวก’ ของการเป็นบาร์เทนเดอร์อีก ดังนั้น ยามต้องทำหน้าที่ชงเครื่องดื่มให้ลูกค้า คีรติจะแต่งกายให้เหมาะสมกับหน้าที่เสมอส่วนเหตุผลที่เธอเลือกมาแต่งเสื้อผ้าหน้าผมที่ร้าน ก็เพราะอยาก ‘ตัดความรำคาญ’ จากคนที่บ้าน อย่างที่บอก ครอบครัวไม่ใคร่จะสนับสนุนงานของเธอสักเท่าไร ทุกวันนี้แม้ Your Night Bar จะเปิดมาได้เกือบปีแล้ว แทบทุกคนในบ้านก็ยังคอยเหน็บแนมให้เธอระคายหูอยู่เสมอ คีรติรู้ดีว่าค่าตอบแทนที่ได้มันน้อยนิด ไม่คุ้มกับทุนที่เสียไป ถึงอย่างไรเธอก็เชื่อว่าสักวันบาร์แห่งนี้จะต้องมีชื่อเสียง สักวันลูกค้าที่มีความชอบในลักษณะเดียวกันจะค้นพบร้านของเธอเคยมีคนแนะนำว่าให้เปิดบริการในรูปแบบทั่วไป รับทั้งวอล์กอินและแบบจองคิว ว่าง่าย ๆ คือปรับเปลี่ยนสไ
Leer más
ผมเป็นลูกค้าของคุณได้แล้วใช่ไหม 2/2
เวลาล่วงเลยมากว่าครึ่งชั่วโมง ลูกค้าที่จองยังไม่มา...คีรติเป็นคนถือเรื่องเวลาเป็นสำคัญ หากลูกค้าติดธุระด่วนควรโทรแจ้งเข้ามาที่บาร์ หรือจะทักข้อความแจ้งแอดมินไว้ก็ได้ นี่กลับปล่อยให้เธอต้องรอ โดยไม่รู้ว่าจะโดนเขาเทนัดหรือไม่แต่นะ...ลูกค้าก็คือลูกค้า บางทีอาจจะเกิดเรื่องฉุกเฉินจริง ๆ ก็เป็นได้แกร๊ก!เสียงเปิดประตูเรียกสติให้บาร์เทนเดอร์สาวลุกขึ้นยืนโดยอัตโนมัติ ด้วยรู้ดีว่าเวลานี้คนที่จะเข้ามามีแต่ลูกค้าคนสำคัญเท่านั้น ส่วนน้ำผึ้งหลังบาร์เปิดแล้วก็จะปลีกตัวไปอยู่ในห้องทำงาน ซึ่งหากมีเหตุจำเป็นคีรติจะกดปุ่มส่งสัญญาณเรียกให้ออกมาเอง ทั้งหมดนี้ล้วนมีไว้เพื่อรักษาความเป็นส่วนตัวให้ลูกค้า“คุณ...”ทว่า ลูกค้าที่เดินเข้ามาทำเอาเธอนิ่งค้างไปหลายวินาทีผู้ชายคนนี้หายหน้าไปนานหนึ่งสัปดาห์นับตั้งแต่คืนที่บุกมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แต่รอยยิ้มมาดกวน ใบหน้าหล่อเหลา และสายตาเจ้าเล่ห์ยากจะคาดเดานั่น ล้วนเป็นสิ่งที่ใครได้เห็นก็ไม่มีทางลืมลง ที่สำคัญเขายังทำให้คีรติใจเต้นแรงเหมือนครั้งแรกที่ได้สบตากัน!“คืนนี้ผมเป็นลูกค้าของคุณได้แล้วใช่ไหมครับ”ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินย่างเท้าสบาย ๆ เข้ามา
Leer más
มีผลต่อความรู้สึก 1/2
คฤหาสน์หลังใหญ่ของหัวหน้าพรรคไทยยั่งยืนตั้งอยู่ใจกลางเมือง ไม่ว่าใครขับรถผ่านไปมาเป็นอันต้องเหลียวมอง เพราะคฤหาสน์หลังนี้ไม่เพียงมีขนาดใหญ่โตหรูหรา บริเวณด้านหน้ายังเต็มไปด้วยบอดีการ์ดสวมชุดสูทสีดำ คอยจับจ้องรถทุกคันที่ขับผ่านอย่างไม่คลาดสายตาชีวิตนักการเมืองใหญ่ก็เป็นเช่นนี้...คีรติคุ้นเคยกับสิ่งนี้มาตั้งแต่เด็ก ต้องบอกด้วยว่าคุ้นเคยแต่ไม่เคยชิน เธออึดอัด รู้สึกว่าบ้านไม่ต่างจากคุก จะทำอะไรก็ต้องอยู่ในสายตาบอดีการ์ดของพ่อ นี่จึงเป็นเหตุผลที่หลายครั้งคีรติมักจะนอนค้างคืนที่บาร์ของตน ที่นั่นแม้ไม่ได้โอ่อ่าหรือสะดวกสบายเท่าอยู่คฤหาสน์ แต่อย่างน้อยก็มีบรรยากาศที่ช่วยให้เธอหายใจได้เต็มปอด ไม่ต้องอึดอัดใจเหมือนที่บ้าน“ไม่น่าเชื่อว่าลูกสาวฉันจะนอนบ้านเป็นด้วย” ไม่ทันจะหย่อนสะโพกนั่งลงบนเก้าอี้ ประมุขใหญ่ของบ้าน ‘ฐานทัต อัศวพิทักษ์’ ก็กล่าวทักทายลูกสาวนอกคอกอย่างเธอด้วยคำพูดเหน็บแนม“ถ้าพ่อไม่อยากเห็นหน้าเค้ก ไว้คืนนี้เค้กไปนอนที่บาร์ก็ได้นะคะ”“ยัยเค้ก!”“ทานข้าวเถอะครับพ่อ อาหารพร้อมแล้ว” เป็นเหมือนทุกครั้งที่ ‘เขตคาม’ พี่ชายต่างมารดาจะต้องคอยห้ามศึกระหว่างพ่อลูก เขาหันไปยิ้มให้น้องสาวเล
Leer más
มีผลต่อความรู้สึก 2/2
“ผมว่าเราคงต้องรอดูผลคะแนนเสียงในที่ประชุมครั้งต่อไปก่อน ว่าจะออกมาเป็นยังไง” สีหน้าเขตคามเครียดขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“ถึงพ่อจะไม่ค่อยชอบนายตฤณภพเท่าไร แต่ยอมรับว่ามันมีมนุษยธรรมกว่าน้องมันเยอะ นี่อะไร...ชั่วเกินคน!”“เค้กขอตัวก่อนนะคะ” คีรติรู้ว่าบทสนทนาบนโต๊ะกำลังจะกลายเป็นเวทีให้พ่อเธอก่นด่าพรรคการเมืองฝั่งตรงข้ามให้ฟัง จึงรีบขอตัวออกจากตรงนี้ก่อนดีกว่า“เหอะ! แกนี่มันไม่เคยสนใจปัญหาครอบครัวเลยจริง ๆ นะเค้ก” คนเป็นพ่อมองลูกสาวที่เดินหันหลังจากไปด้วยความโมโห นิษฐาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ได้แต่จับมือสามีไว้ให้ใจเย็นลง“เค้กไม่ค่อยชอบฟังเรื่องเครียดพ่อก็รู้ เดี๋ยวผมไปดูน้องก่อนนะครับ”เขตคามรีบลุกตามน้องสาวไปทันที ด้วยไม่อยากเห็นคีรติต้องคิดมาก ประเดี๋ยวจะพานไม่อยากกลับบ้านนานเป็นเดือน ๆ เหมือนหลายครั้งที่ผ่านมา***คีรติเหม่อมองสวนหลังบ้าน พืชผักมากมายที่เพาะไว้อย่างงาม ยามนี้ออกดอกออกผลพร้อมให้เก็บเกี่ยวไปประกอบอาหารแล้ว เธอยังจำตอนที่แม่ชวนปลูกผักแก้เบื่อได้ดี ตอนนั้นคีรติในวัยเพียงห้าขวบตื่นเต้นดีใจจนกระโดดตัวลอยเมื่อเห็นต้นพริกที่ลงมือปลูกมากับมือเริ่มออกผลผลิตให้ชื่นใจเวลามีเรื่องไม
Leer más
กฎของร้าน 1/2
ทุกค่ำคืนที่คีรติรู้ว่ามีลูกค้าจองเข้ามาใช้บริการที่บาร์ เธอจะรู้สึกตื่นเต้นเสมอ ทั้งที่เปิดบาร์มานานเกือบปีแล้วก็ยังเป็นแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยน ทว่าสำหรับครั้งนี้ คงต้องบอกว่าเป็นอารมณ์ตื่นเต้นระคนประหม่าอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับลูกค้าคนไหนมาก่อนจะต้องเป็นแบบนี้ไปตลอดหนึ่งเดือนเลยสินะ...หญิงสาวพยายามถามตัวเองหลายครั้งว่าเพราะอะไร ทำไมกันนะ ผู้ชายที่ชื่อคีตะถึงได้มีผลต่อหัวใจเธอนัก คิดไปคิดมาอยู่นานเธอถึงได้คำตอบ...ก็เพราะเขาไม่เหมือนลูกค้าชายคนไหนอย่างไรล่ะจริงอยู่ว่าตลอดการเป็นบาร์เทนเดอร์ที่ผ่านมา คีรติต้องเจอกับลูกค้ามากมาย หลายคนหวังจะเข้าหามากกว่าตั้งใจมาลิ้มลองเครื่องดื่มที่เธอตั้งใจชงให้สุดฝีมือ แต่กับคีตะ เขาคนนี้ไม่เหมือนใคร เธอสัมผัสได้ว่าชายหนุ่มพยายามเข้าหาด้วยการชวนคุยอย่างสนิทสนม ในทางกลับกัน เธอก็รู้สึกถึงกำแพงสูงเสียดฟ้าที่เขาตั้งขวางไว้ด้วย เพราะแบบนี้คีรติเลยรู้สึกสนใจ อยากจะรู้ว่าจริง ๆ แล้วเบื้องลึกของผู้ชายคนนี้เป็นอย่างไรกันแน่ภายใต้สายตาเจ้าเล่ห์แฝงแววเย็นยะเยือกคู่นั้น มีอะไรซ่อนอยู่กัน?“เหม่อคิดถึงผมอยู่หรือเปล่า”“อุ๊ย! คุณคีย์ เล่นอะไรของคุณ ฉันตกใจหมด” หญิง
Leer más
กฎของร้าน 2/2
บอกตามตรง ถึงจะรู้สึกว่าถูกคีตะกวนประสาทอยู่เรื่อย ๆ เธอก็ไม่ได้นึกรังเกียจเดียดฉันท์หรือไม่อยากคุยกับเขาเสียหน่อย อีกอย่างสถานะตอนนี้เขาคือลูกค้าผู้ลงทุนเหมาใช้บริการบาร์เธอทั้งเดือน คีรติไม่ควรเอาอคติส่วนตัวมาปะปนกับเรื่องงาน ทั้งควรจะดีกับเขาเหมือนอย่างที่เธอปฏิบัติต่อลูกค้าคนอื่น ๆ“ผมรู้สึกเหมือนคุณไม่ชอบหน้าผม ทำไมครับ เพราะอะไรเหรอ” คีตะเปลี่ยนอิริยาบถ โน้มกายไปข้างหน้า ใบหน้าหล่อเหลาจึงขยับเข้าใกล้หญิงสาว ยามสบตาเธอแน่วนิ่งอย่างพยายามค้นหาคำตอบวินาทีนั้น หัวใจคีรติพลันเต้นแรงอีกครั้ง…“เปล่านะคะ ถ้าฉันทำให้คุณคิดแบบนั้นก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ” หญิงสาวกล่าวขอโทษจากใจจริง“ไม่เอาคำขอโทษได้ไหม เปลี่ยนเป็นขอให้คุณเปิดใจให้ผมหน่อยดีกว่า ผมไม่ได้อันตรายเหมือนผู้ชายคนอื่นที่คุณเคยเจอหรอก”แบบนี้นี่แหละที่เรียกว่าอันตรายที่สุด! หญิงสาวแย้งในใจ เพราะต่อให้ผู้ชายคนอื่นจะแสดงออกอย่างหยาบคายแค่ไหน ก็ไม่เคยมีใครทำเธอหัวใจเต้นแรงจนไปต่อไม่ถูกแบบนี้สักคนคีรติผายมือไปทางแก้วเครื่องดื่ม หาทางเปลี่ยนเรื่องแบบแนบเนียน “คุณดื่มสิคะ เดี๋ยวก็ขาดตอนหรอก”“สรุปได้ไหมครับ” คีตะไม่ปล่อยให้เธอพาเฉไฉง่าย ๆ“
Leer más
คนน่าสงสาร 1/2
“คุณคีย์! ฉันจะปิดร้านแล้วนะคะ” “อืม...อะไรกัน ผมยังไม่อยากกลับเลยยยยย”คีรติมองคนเก่งเมื่อครู่ที่ตอนนี้ตกอยู่ในสภาพหมดท่า พูดแทบจะไม่เป็นภาษา จากตอนแรกที่มั่นอกมั่นใจเหลือเกินว่าตัวเองคอแข็ง ดื่มกี่แก้วก็ไม่เมา เอาเข้าจริงก็อย่างที่เห็น...คีตะฟุบลงคอพับคออ่อนอย่างคนไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อจากอาการมึนเมา ดวงตามากเสน่ห์คู่นั้นเวลานี้ดูฉ่ำเยิ้มและหวานหยดกว่าเดิมเป็นเท่าตัวแต่ตอนนี้คีรติไม่มีเวลามาชื่นชมความดูดีของคีตะ เธอต้องส่งเขากลับบ้านให้ได้ก่อน!“คุณเมามากแล้วนะคะ นี่ถ้ารู้ว่าคุณจะเก่งแต่ปากแบบนี้ ต่อไปฉันไม่ตามใจแล้วนะ” หญิงสาวอดดุเขาไม่ได้ ทว่าคนโดนดุจู่ ๆ กลับเงยหน้ามองเธอแล้วยิ้มหวาน“เวลาเค้กดุนี่...น่ารักจัง”รู้ทั้งรู้ว่าเขาพูดด้วยความเมามาย คีรติก็ไม่ได้ขัดเขินน้อยลงเลยสักนิด ว่ากันว่าคนเมามักจะพูดความจริง สิ่งที่คีตะพูดเมื่อครู่...เขาคงคิดแบบนั้นจริง ๆ สินะ?“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้วค่ะ ฉันว่าคุณเรียกรถกลับเถอะ เมาขนาดนี้น่าจะขับรถไม่ไหว”“ใจร้ายจังน้า ผมเป็นผู้ชายตัวเล็ก ๆ คุณกล้าปล่อยผมกลับบ้านคนเดียวได้ไง” ว่าพลางทำแก้มป่องเหมือนเป็นเด็ก ก่อนจะคว้าแก้
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status