ที่แค้นเพราะไม่คิดรัก #Fallen

ที่แค้นเพราะไม่คิดรัก #Fallen

last updateLast Updated : 2025-11-01
By:  LadyRainaOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
83Chapters
1.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ยอมรับว่าเขาอยากแก้แค้นเธอจนตัวสั่น แต่ความจริงอีกฟากก็คือ เขาแม่งโคตรอยากได้เธอจน ... สั่นเช่นกัน! เธอรักหมดใจ... เธอ...มอบทั้งร่างกายและวิญญาณให้เขา เขา...กำลังหัวเราะเยาะเธออยู่ในเกมที่มีแค่เขาคนเดียวที่รู้กติกา! เมื่อรักแท้ถูกแลกด้วยคำลวง เมื่อคนที่ไว้ใจที่สุด...กลายเป็นคนที่เหยียบหัวใจเธอจนแหลกไม่มีชิ้นดี! . รักครั้งนี้...ไม่มีพื้นที่สำหรับ "คนโง่" มีแต่ "ผู้แพ้" ที่ต้องเจ็บจนจำ! ถ้าเคยเชื่อในคำว่า รักแท้ ต้องอ่าน! ถ้าเคยเจ็บจากการ โดนหลอก ห้ามพลาด! ถ้าอยากรู้ว่า...ระหว่างความรักกับความแค้น อะไรจะชนะ ห้ามกะพริบตา! #เสือร้าย #กระต่ายกล้าหาญ #เกมหัวใจที่ไม่มีผู้ชนะ #แค้นฉิบหายสุดท้ายก็พ่ายแพ้

View More

Chapter 1

ทักทายนักอ่าน

Scarlet's pov

Today was finally the day.

My eyes popped open, and excitement shot through me as I stared at the wedding dress hanging out and waiting to be worn.

I barely felt my movements as I glided across my room, preparing myself for my big day.

My eyes sparkled as I smoothed out the imaginary creases on my wedding gown, a simple but elegant, white, flowy dress.

"You are a rare diamond. Alpha Alex would have been blind not to have chosen you as his; he wouldn't find anyone more suitable for the role of Luna." Maria's lips stretched into a wrinkled smile as she stared at me with pride.

"Thank you." I choked on my words as I was overwhelmed with emotion.

"Your parents would be so proud of you." She informed me and the light in my eyes dimmed at the reminder that they wouldn't be experiencing my big day with me.

"They would be. You raised me well." I replied, shaking off my melancholic thoughts.

Nothing would spoil today for me, I wouldn't let it.

Maria had been my guardian ever since my parents died and I had grown to be the wolf I am today because of her.

"You'll make me cry, Maria, no tears." I blinked rapidly as tears welled in Maria's eyes.

"We can't ruin hours of work now, can we? Come on, we don't want to keep Alpha Alex waiting." She cleaned the corners of her eyes.

With one last look in the mirror, we made our way to the chapel together, where all our pack members and my soon-to-be mate awaited.

Pure joy swelled within me as I slowly walked down the aisle.

All the pack members stood and stared at me with mixed emotions as I passed.

Some with love and others with envy, no doubt wishing they could be me.

My eyes met Alpha Alex's black orbs and held.

This was really happening.

I was about to get married to the love of my life, it was a dream come true.

"You look ravishing." Alpha Alex's eyes trailed down my body as I stood opposite him.

"You don't look too bad yourself," I replied shyly.

"Dearly beloved-" Murray, our eldest pack member and presiding minister of our union began.

I couldn't take my eyes off Alpha Alex even if I wanted to.

I had always known deep within my heart that I would be his Luna one day, but I was shocked when he returned my sentiments.

I knew ours wasn't exactly a union of love, but I knew we could grow...he could grow to love me just as I love him.

"Do you, Scarlet Underwood, accept to be Alpha Alex's mate? To bear his burdens with him, in so doing accepting to be the Luna of this pack? To protect this pack at the cost of your life?" Murray asked, and I gulped as the full weight of my responsibilities as Alpha Alex's mate dawned on me.

"I do." I nodded firmly.

I loved this man, and if the only way to be with him was by sharing his burdens and placing the pack's safety before my life, then I would gladly do it.

"Do you, Alpha Alex, accept Scarlet Underwood as your mate? Would you allow her to share the burdens that you carry as Alpha? Will you promise to protect her as fiercely as you would protect the pack?" The old man turned to Alpha Alex, and I stilled, awaiting his response.

"I do." Alpha Alex replied, his eyes never leaving mine.

I let out a breath that I didn't know I had been holding and tried to calm my racing heart.

"It is now time for the marking ceremony." Murray's voice claimed.

Alpha Alex stepped closer to me, his arms encircling my waist as he drew me closer.

I waited in anticipation as he lowered his head and his breath fanned my neck.

He was going to mark me, and then I would be well and truly his.

My heart beat wildly against my ribcage as his lips grazed the spot he intended to mark.

His canines slowly make contact with my skin, and just when he is about to sink them deeper, a voice pierces through the chapel.

"Stop." A high-pitched, feminine voice pulled our attention.

Everyone looked back as Kayla, my best friend, suddenly made her way towards the aisle.

"Kayla, I thought you couldn't make it." I squealed as I hugged my best frien,d who merely stood stiffly, her eyes blazing with fire.

"I thought you would have already left for your assignment," I commented.

Kayla was meant to be my chief bridesmaid, naturally, because she was my best friend.

She has, however, been assigned a task by Alpha Alex, which meant she wouldn't be able to attend.

I still remember the deep-rooted disappointment I felt when she broke the news to me, but I should have known Kayla would find a way to pull through and be there for me.

"I know you missed me, but you didn't have to disrupt my wedding." I chuckled, and when she didn't respond, I leaned back.

"What's wrong?" I asked when I noticed her blank expression.

"You can't get married to Alpha Alex." She declared loud enough for the whole pack to hear.

"What are you doing, Kayla?" I looked at her in confusion.

"Alpha Alex and I have already mated, and I am pregnant with his child." She announced, and gasps of shock filled the chapel. I was sure mine was the loudest of them all.

"What sort of sick joke is that?" I scowled at her.

Eyes that once showed compassion for me were now filled with nothing but hate.

"Kayla, what's going on?" My eyes pleaded.

"Like I've said before, Alpha Alex and I are already mated, and I am pregnant with his child." She bares her neck and shows me the unmistakable mark lying there.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
83 Chapters
ทักทายนักอ่าน
สวัสดีค่ะ คุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน 💌ก่อนอื่นไรต์ต้องขอขอบคุณจากใจที่กดนิยายเรื่องนี้เข้าชั้นหนังสือ ไม่ว่าจะเป็นนักอ่านสายลองชิมลาง หรือท่านที่ตัดสินใจเปย์อีบุ๊กมาเก็บไว้ในครอบครองแล้ว ขอบคุณมาก ๆ ที่ให้โอกาสไรต์ตัวเล็ก ๆ (แต่พุงโต ๆ) คนนี้ด้วยนะคะ 🐷✨ตอนแรกเรื่องนี้ชื่อ พ่ายรักคีรติ แต่เพื่อนแนะนำว่า เปลี่ยนไหม...เราก็เอา เปลี่ยนก็เปลี่ยน และเป็นที่มาของชื่อนี้ค่ะ เพื่อนบอกว่า นิยายออนไลน์ชื่อมันต้องโดน...ไม่รู้ชื่อนี้โดนหรือยัง (ฮาาาา) ใด ๆ ต้องขอขอบคุณเพื่อนโบ ที่อุตส่าห์ปล่อยปกดองในไหมาให้ด้วยนะคะ และขอบคุณน้องฝนมกรา. ที่อุตส่าห์นั่งแก้ไขให้แบบด่วน ๆ รวมถึงคุณ Moonplus ที่จัดไทโปแบบฟ้าแลบด้วยนะคะ ขอบคุณจริง ๆ ค่าที่แค้นเพราะไม่คิดรัก เป็นนิยายแนว Romantic (มั้ง...ไรต์ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร 😅) แต่ที่แน่ ๆ คือ Drama (เล็ก ๆ แต่พระเอกหน้าตบ) เรื่องนี้เขียนไว้ตั้งนานนนนน...ตั้งแต่ยุคเลือกตั้งยังตื่นเต้นกว่านี้ (ฮาาาา) ตอนแรกว่าจะปั่นต่อให้จบ แต่ไรต์ดัน “ท้อง” แถมยังโดนมรสุมชีวิตรุมกระหน่ำจนต้องพับพล็อตใส่ลังดองไว้หลายปี จนวันนี้! ได้ฤกษ์หยิบกลับมารื้อฝุ่น พร้อมลุยต่อแล้วค่ะ 🎉 แม้
last updateLast Updated : 2025-06-21
Read more
จุดเริ่มต้น 1/2
“คุณตฤณภพมาแล้ว!”เสียงปรบมือและเสียงกู่ร้องอื้ออึงดังขึ้นเป็นระลอกราวคลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่ง เมื่อชายวัยกลางคนที่เต็มด้วยความมุ่งมั่นก้าวเข้าสู่ห้องประชุมใหญ่ บรรยากาศ ณ ที่แห่งนั้นพลันอบอวลด้วยพลังแห่งความหวังเปี่ยมล้น ศรัทธาที่ผู้คนมีต่อว่าที่ ‘นายกรัฐมนตรี’ คนต่อไปไม่ใช่ธรรมดาเลย ท่ามกลางสมรภูมิการเมืองที่อุดมไปด้วยกลยุทธ์ การแข่งขัน และการช่วงชิงขับเคี่ยวระหว่างพรรคการเมืองใหญ่ ชายผู้นี้ย่อมผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย ก้าวเดินผ่านเส้นทางอันตรายแสนยาวนานที่ท้าทายจิตใจมานักต่อนักแล้วกว่าครึ่งปีที่ผ่านมา ‘ตฤณภพ ภักดีสกุล’ กลายเป็นชื่อที่ประชาชนพูดถึงอย่างกว้างขวาง ไม่เพียงแค่ในฐานะหัวหน้าพรรคไทยธรรมรงค์ ตฤณภพยังเป็นผู้นำที่กล้าเสนอนโยบายสะท้อนความต้องการที่แท้จริงของประชาชนอย่างไม่กริ่งเกรงสิ่งใด ทุกคำพูดและทุกการกระทำของเขาล้วนเป็นไปเพื่อสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นให้แก่คนในประเทศชาติและวันนี้เอง วินาทีแห่งชัยชนะที่ทุกคนในพรรคต่างรอคอยก็มาถึงแสงแฟลชจากกล้องผู้สื่อข่าวนับสิบสาดใส่เขาราวกับพายุเพลิง ชายที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงจ้านั้นกลับยังคงมีรอยยิ้มอบอุ่นสง่างามไม่เปลี่ยน เสียงของ ‘ตฤณภัท
last updateLast Updated : 2025-06-21
Read more
จุดเริ่มต้น 2/2
3 เดือนผ่านไปYour Night Bar เปิดประตูต้อนรับลูกค้าด้วยบรรยากาศอบอุ่น เป็นกันเองอยู่ทุกค่ำคืน บาร์เล็ก ๆ ที่เพิ่งเปิดไม่ถึงปีแห่งนี้ ทุกซอกทุกมุมของร้านถูกตกแต่งอย่างพิถีพิถัน ไม่ว่าจะเป็นไฟสลัวสีอบอุ่น เพลงแจ๊สที่เปิดคลอเบา ๆ หรือกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเครื่องดื่มที่ถูกชงอย่างตั้งใจชื่อ ‘Your Night Bar’ ถูกเลือกตามความหมายที่ลึกซึ้งโดยเจ้าของร้าน ผู้ซึ่งตั้งใจอยากให้ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่ทุกคนสามารถพักใจในแบบที่ตนเองต้องการได้ ไม่ว่าจะมาดื่มด่ำกับบรรยากาศสงบ ๆ หลังเลิกงาน หรือสังสรรค์กับเพื่อนในค่ำคืนสุดพิเศษ เจ้าของร้านสัญญากับตัวเองว่าจะเนรมิตทุกสิ่งให้ออกมาดีที่สุดเพื่อลูกค้าทุกคนของตนคีรติ อัศวพิทักษ์ หญิงสาวผู้เป็นดั่งหัวใจของบาร์แห่งนี้ ชื่อของเธออาจจะไม่เป็นที่รู้จักในวงการบาร์เทนเดอร์ ทว่าในแวดวงการเมืองแล้ว นามสกุล ‘อัศวพิทักษ์’ ย่อมเป็นที่คุ้นเคยดีในนามครอบครัวนักการเมืองทรงอิทธิพล หลายคนคาดหวังว่าคีรติจะเดินตามรอยเท้าพ่อและพี่ชาย ทว่าหญิงสาวกลับเลือกเดินบนเส้นทางที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงตั้งแต่จำความได้ ชีวิตคีรติถูกกำหนดให้เป็นไปตามความคาดหวังของบิดาทุกย่างก้าว เธอไม่เคยได
last updateLast Updated : 2025-06-21
Read more
ผมเป็นลูกค้าของคุณได้แล้วใช่ไหม 1/2
ทุกวันคีรติจะมาที่บาร์ก่อนเวลาเปิดร้านประมาณสามถึงสี่ชั่วโมง แม้ว่าจะมีน้ำผึ้งคอยเป็นแอดมินรวมถึงดูแลความเรียบร้อยในร้านให้ ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ยังอยากช่วยเหลือพนักงานของตนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สำคัญเธอต้องมาแต่งตัวที่ร้านด้วย เพราะต่อให้คีรติจะเป็นเจ้าของบาร์ มีอำนาจตัดสินทุกอย่างโดยไม่ต้องขอความเห็นใคร แต่หญิงสาวมองว่าตนไม่ได้สวมแค่ ‘หมวก’ เจ้าของบาร์ ยังมี ‘หมวก’ ของการเป็นบาร์เทนเดอร์อีก ดังนั้น ยามต้องทำหน้าที่ชงเครื่องดื่มให้ลูกค้า คีรติจะแต่งกายให้เหมาะสมกับหน้าที่เสมอส่วนเหตุผลที่เธอเลือกมาแต่งเสื้อผ้าหน้าผมที่ร้าน ก็เพราะอยาก ‘ตัดความรำคาญ’ จากคนที่บ้าน อย่างที่บอก ครอบครัวไม่ใคร่จะสนับสนุนงานของเธอสักเท่าไร ทุกวันนี้แม้ Your Night Bar จะเปิดมาได้เกือบปีแล้ว แทบทุกคนในบ้านก็ยังคอยเหน็บแนมให้เธอระคายหูอยู่เสมอ คีรติรู้ดีว่าค่าตอบแทนที่ได้มันน้อยนิด ไม่คุ้มกับทุนที่เสียไป ถึงอย่างไรเธอก็เชื่อว่าสักวันบาร์แห่งนี้จะต้องมีชื่อเสียง สักวันลูกค้าที่มีความชอบในลักษณะเดียวกันจะค้นพบร้านของเธอเคยมีคนแนะนำว่าให้เปิดบริการในรูปแบบทั่วไป รับทั้งวอล์กอินและแบบจองคิว ว่าง่าย ๆ คือปรับเปลี่ยนสไ
last updateLast Updated : 2025-06-29
Read more
ผมเป็นลูกค้าของคุณได้แล้วใช่ไหม 2/2
เวลาล่วงเลยมากว่าครึ่งชั่วโมง ลูกค้าที่จองยังไม่มา...คีรติเป็นคนถือเรื่องเวลาเป็นสำคัญ หากลูกค้าติดธุระด่วนควรโทรแจ้งเข้ามาที่บาร์ หรือจะทักข้อความแจ้งแอดมินไว้ก็ได้ นี่กลับปล่อยให้เธอต้องรอ โดยไม่รู้ว่าจะโดนเขาเทนัดหรือไม่แต่นะ...ลูกค้าก็คือลูกค้า บางทีอาจจะเกิดเรื่องฉุกเฉินจริง ๆ ก็เป็นได้แกร๊ก!เสียงเปิดประตูเรียกสติให้บาร์เทนเดอร์สาวลุกขึ้นยืนโดยอัตโนมัติ ด้วยรู้ดีว่าเวลานี้คนที่จะเข้ามามีแต่ลูกค้าคนสำคัญเท่านั้น ส่วนน้ำผึ้งหลังบาร์เปิดแล้วก็จะปลีกตัวไปอยู่ในห้องทำงาน ซึ่งหากมีเหตุจำเป็นคีรติจะกดปุ่มส่งสัญญาณเรียกให้ออกมาเอง ทั้งหมดนี้ล้วนมีไว้เพื่อรักษาความเป็นส่วนตัวให้ลูกค้า“คุณ...”ทว่า ลูกค้าที่เดินเข้ามาทำเอาเธอนิ่งค้างไปหลายวินาทีผู้ชายคนนี้หายหน้าไปนานหนึ่งสัปดาห์นับตั้งแต่คืนที่บุกมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แต่รอยยิ้มมาดกวน ใบหน้าหล่อเหลา และสายตาเจ้าเล่ห์ยากจะคาดเดานั่น ล้วนเป็นสิ่งที่ใครได้เห็นก็ไม่มีทางลืมลง ที่สำคัญเขายังทำให้คีรติใจเต้นแรงเหมือนครั้งแรกที่ได้สบตากัน!“คืนนี้ผมเป็นลูกค้าของคุณได้แล้วใช่ไหมครับ”ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินย่างเท้าสบาย ๆ เข้ามา
last updateLast Updated : 2025-06-29
Read more
มีผลต่อความรู้สึก 1/2
คฤหาสน์หลังใหญ่ของหัวหน้าพรรคไทยยั่งยืนตั้งอยู่ใจกลางเมือง ไม่ว่าใครขับรถผ่านไปมาเป็นอันต้องเหลียวมอง เพราะคฤหาสน์หลังนี้ไม่เพียงมีขนาดใหญ่โตหรูหรา บริเวณด้านหน้ายังเต็มไปด้วยบอดีการ์ดสวมชุดสูทสีดำ คอยจับจ้องรถทุกคันที่ขับผ่านอย่างไม่คลาดสายตาชีวิตนักการเมืองใหญ่ก็เป็นเช่นนี้...คีรติคุ้นเคยกับสิ่งนี้มาตั้งแต่เด็ก ต้องบอกด้วยว่าคุ้นเคยแต่ไม่เคยชิน เธออึดอัด รู้สึกว่าบ้านไม่ต่างจากคุก จะทำอะไรก็ต้องอยู่ในสายตาบอดีการ์ดของพ่อ นี่จึงเป็นเหตุผลที่หลายครั้งคีรติมักจะนอนค้างคืนที่บาร์ของตน ที่นั่นแม้ไม่ได้โอ่อ่าหรือสะดวกสบายเท่าอยู่คฤหาสน์ แต่อย่างน้อยก็มีบรรยากาศที่ช่วยให้เธอหายใจได้เต็มปอด ไม่ต้องอึดอัดใจเหมือนที่บ้าน“ไม่น่าเชื่อว่าลูกสาวฉันจะนอนบ้านเป็นด้วย” ไม่ทันจะหย่อนสะโพกนั่งลงบนเก้าอี้ ประมุขใหญ่ของบ้าน ‘ฐานทัต อัศวพิทักษ์’ ก็กล่าวทักทายลูกสาวนอกคอกอย่างเธอด้วยคำพูดเหน็บแนม“ถ้าพ่อไม่อยากเห็นหน้าเค้ก ไว้คืนนี้เค้กไปนอนที่บาร์ก็ได้นะคะ”“ยัยเค้ก!”“ทานข้าวเถอะครับพ่อ อาหารพร้อมแล้ว” เป็นเหมือนทุกครั้งที่ ‘เขตคาม’ พี่ชายต่างมารดาจะต้องคอยห้ามศึกระหว่างพ่อลูก เขาหันไปยิ้มให้น้องสาวเล
last updateLast Updated : 2025-06-29
Read more
มีผลต่อความรู้สึก 2/2
“ผมว่าเราคงต้องรอดูผลคะแนนเสียงในที่ประชุมครั้งต่อไปก่อน ว่าจะออกมาเป็นยังไง” สีหน้าเขตคามเครียดขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“ถึงพ่อจะไม่ค่อยชอบนายตฤณภพเท่าไร แต่ยอมรับว่ามันมีมนุษยธรรมกว่าน้องมันเยอะ นี่อะไร...ชั่วเกินคน!”“เค้กขอตัวก่อนนะคะ” คีรติรู้ว่าบทสนทนาบนโต๊ะกำลังจะกลายเป็นเวทีให้พ่อเธอก่นด่าพรรคการเมืองฝั่งตรงข้ามให้ฟัง จึงรีบขอตัวออกจากตรงนี้ก่อนดีกว่า“เหอะ! แกนี่มันไม่เคยสนใจปัญหาครอบครัวเลยจริง ๆ นะเค้ก” คนเป็นพ่อมองลูกสาวที่เดินหันหลังจากไปด้วยความโมโห นิษฐาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ได้แต่จับมือสามีไว้ให้ใจเย็นลง“เค้กไม่ค่อยชอบฟังเรื่องเครียดพ่อก็รู้ เดี๋ยวผมไปดูน้องก่อนนะครับ”เขตคามรีบลุกตามน้องสาวไปทันที ด้วยไม่อยากเห็นคีรติต้องคิดมาก ประเดี๋ยวจะพานไม่อยากกลับบ้านนานเป็นเดือน ๆ เหมือนหลายครั้งที่ผ่านมา***คีรติเหม่อมองสวนหลังบ้าน พืชผักมากมายที่เพาะไว้อย่างงาม ยามนี้ออกดอกออกผลพร้อมให้เก็บเกี่ยวไปประกอบอาหารแล้ว เธอยังจำตอนที่แม่ชวนปลูกผักแก้เบื่อได้ดี ตอนนั้นคีรติในวัยเพียงห้าขวบตื่นเต้นดีใจจนกระโดดตัวลอยเมื่อเห็นต้นพริกที่ลงมือปลูกมากับมือเริ่มออกผลผลิตให้ชื่นใจเวลามีเรื่องไม
last updateLast Updated : 2025-06-29
Read more
กฎของร้าน 1/2
ทุกค่ำคืนที่คีรติรู้ว่ามีลูกค้าจองเข้ามาใช้บริการที่บาร์ เธอจะรู้สึกตื่นเต้นเสมอ ทั้งที่เปิดบาร์มานานเกือบปีแล้วก็ยังเป็นแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยน ทว่าสำหรับครั้งนี้ คงต้องบอกว่าเป็นอารมณ์ตื่นเต้นระคนประหม่าอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับลูกค้าคนไหนมาก่อนจะต้องเป็นแบบนี้ไปตลอดหนึ่งเดือนเลยสินะ...หญิงสาวพยายามถามตัวเองหลายครั้งว่าเพราะอะไร ทำไมกันนะ ผู้ชายที่ชื่อคีตะถึงได้มีผลต่อหัวใจเธอนัก คิดไปคิดมาอยู่นานเธอถึงได้คำตอบ...ก็เพราะเขาไม่เหมือนลูกค้าชายคนไหนอย่างไรล่ะจริงอยู่ว่าตลอดการเป็นบาร์เทนเดอร์ที่ผ่านมา คีรติต้องเจอกับลูกค้ามากมาย หลายคนหวังจะเข้าหามากกว่าตั้งใจมาลิ้มลองเครื่องดื่มที่เธอตั้งใจชงให้สุดฝีมือ แต่กับคีตะ เขาคนนี้ไม่เหมือนใคร เธอสัมผัสได้ว่าชายหนุ่มพยายามเข้าหาด้วยการชวนคุยอย่างสนิทสนม ในทางกลับกัน เธอก็รู้สึกถึงกำแพงสูงเสียดฟ้าที่เขาตั้งขวางไว้ด้วย เพราะแบบนี้คีรติเลยรู้สึกสนใจ อยากจะรู้ว่าจริง ๆ แล้วเบื้องลึกของผู้ชายคนนี้เป็นอย่างไรกันแน่ภายใต้สายตาเจ้าเล่ห์แฝงแววเย็นยะเยือกคู่นั้น มีอะไรซ่อนอยู่กัน?“เหม่อคิดถึงผมอยู่หรือเปล่า”“อุ๊ย! คุณคีย์ เล่นอะไรของคุณ ฉันตกใจหมด” หญิง
last updateLast Updated : 2025-06-29
Read more
กฎของร้าน 2/2
บอกตามตรง ถึงจะรู้สึกว่าถูกคีตะกวนประสาทอยู่เรื่อย ๆ เธอก็ไม่ได้นึกรังเกียจเดียดฉันท์หรือไม่อยากคุยกับเขาเสียหน่อย อีกอย่างสถานะตอนนี้เขาคือลูกค้าผู้ลงทุนเหมาใช้บริการบาร์เธอทั้งเดือน คีรติไม่ควรเอาอคติส่วนตัวมาปะปนกับเรื่องงาน ทั้งควรจะดีกับเขาเหมือนอย่างที่เธอปฏิบัติต่อลูกค้าคนอื่น ๆ“ผมรู้สึกเหมือนคุณไม่ชอบหน้าผม ทำไมครับ เพราะอะไรเหรอ” คีตะเปลี่ยนอิริยาบถ โน้มกายไปข้างหน้า ใบหน้าหล่อเหลาจึงขยับเข้าใกล้หญิงสาว ยามสบตาเธอแน่วนิ่งอย่างพยายามค้นหาคำตอบวินาทีนั้น หัวใจคีรติพลันเต้นแรงอีกครั้ง…“เปล่านะคะ ถ้าฉันทำให้คุณคิดแบบนั้นก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ” หญิงสาวกล่าวขอโทษจากใจจริง“ไม่เอาคำขอโทษได้ไหม เปลี่ยนเป็นขอให้คุณเปิดใจให้ผมหน่อยดีกว่า ผมไม่ได้อันตรายเหมือนผู้ชายคนอื่นที่คุณเคยเจอหรอก”แบบนี้นี่แหละที่เรียกว่าอันตรายที่สุด! หญิงสาวแย้งในใจ เพราะต่อให้ผู้ชายคนอื่นจะแสดงออกอย่างหยาบคายแค่ไหน ก็ไม่เคยมีใครทำเธอหัวใจเต้นแรงจนไปต่อไม่ถูกแบบนี้สักคนคีรติผายมือไปทางแก้วเครื่องดื่ม หาทางเปลี่ยนเรื่องแบบแนบเนียน “คุณดื่มสิคะ เดี๋ยวก็ขาดตอนหรอก”“สรุปได้ไหมครับ” คีตะไม่ปล่อยให้เธอพาเฉไฉง่าย ๆ“
last updateLast Updated : 2025-06-29
Read more
คนน่าสงสาร 1/2
“คุณคีย์! ฉันจะปิดร้านแล้วนะคะ” “อืม...อะไรกัน ผมยังไม่อยากกลับเลยยยยย”คีรติมองคนเก่งเมื่อครู่ที่ตอนนี้ตกอยู่ในสภาพหมดท่า พูดแทบจะไม่เป็นภาษา จากตอนแรกที่มั่นอกมั่นใจเหลือเกินว่าตัวเองคอแข็ง ดื่มกี่แก้วก็ไม่เมา เอาเข้าจริงก็อย่างที่เห็น...คีตะฟุบลงคอพับคออ่อนอย่างคนไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อจากอาการมึนเมา ดวงตามากเสน่ห์คู่นั้นเวลานี้ดูฉ่ำเยิ้มและหวานหยดกว่าเดิมเป็นเท่าตัวแต่ตอนนี้คีรติไม่มีเวลามาชื่นชมความดูดีของคีตะ เธอต้องส่งเขากลับบ้านให้ได้ก่อน!“คุณเมามากแล้วนะคะ นี่ถ้ารู้ว่าคุณจะเก่งแต่ปากแบบนี้ ต่อไปฉันไม่ตามใจแล้วนะ” หญิงสาวอดดุเขาไม่ได้ ทว่าคนโดนดุจู่ ๆ กลับเงยหน้ามองเธอแล้วยิ้มหวาน“เวลาเค้กดุนี่...น่ารักจัง”รู้ทั้งรู้ว่าเขาพูดด้วยความเมามาย คีรติก็ไม่ได้ขัดเขินน้อยลงเลยสักนิด ว่ากันว่าคนเมามักจะพูดความจริง สิ่งที่คีตะพูดเมื่อครู่...เขาคงคิดแบบนั้นจริง ๆ สินะ?“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้วค่ะ ฉันว่าคุณเรียกรถกลับเถอะ เมาขนาดนี้น่าจะขับรถไม่ไหว”“ใจร้ายจังน้า ผมเป็นผู้ชายตัวเล็ก ๆ คุณกล้าปล่อยผมกลับบ้านคนเดียวได้ไง” ว่าพลางทำแก้มป่องเหมือนเป็นเด็ก ก่อนจะคว้าแก้
last updateLast Updated : 2025-06-29
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status