บทที่ 10 คืนดีกันแล้ว nc

หลังจากที่อาบน้ำชำระกายให้กันและกันแล้ว ร่างหนาอุ้มคนตัวเล็กออกมาเช็ดตัวให้แล้วสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ของเขาให้นาง เมื่อเขาจัดการตนเองแล้ว ก็จูงมือพากันออกไปกินข้าวที่ห้องโถงกลางเรือน พ่อบ้านเหยาทักทายอิงฮัวอย่างดีใจ

“ นายหญิงกลับมาแล้ว ข้าดีใจจริงๆขอรับ ต่อไปอย่าไปจากที่นี่อีกนะขอรับ สงสารนายท่านตามหานายหญิงแทบทุกวันไม่ได้พักผ่อนเลย นายท่านดื่มสุราจนเมามายแทบทุกวันที่ตามหานายหญิงไม่พบ อย่าไปจากนายท่านอีกเลยนะขอรับ ”

พ่อบ้านเหยาบอกกับนาง อิงฮัวเพิ่งรู้ว่าแม่ทัพเฉินดื่มเหล้าเมามายเพราะตามหานางไม่เจอ นางหันไปมองใบหน้าคมคายนั้น หน้าเขาแดงระเรื่อขึ้นมาทันที กระแอมเบาๆ พ่อบ้านเหยาจึงรีบขอตัวออกไปทำงานที่ค้างอยู่ทันที  

สาวใช้ลำเลียงอาหารมาวางจนเต็มโต๊ะ และตักข้าวใส่ถ้วยวางตรงหน้าของทั้งคู่ และรินน้ำชาวางให้ทั้งคู่ที่ด้านซ้ายมือ แล้วไปยืนรอที่ด้านหลังเผื่อจะมีใครเรียกใช้ แม่ทัพเฉินคีบหมูทอดวางในถ้วยให้นาง

“ อิงฮัวกินข้าวเถอะสายป่านนี้เจ้าน่าจะหิวมากแล้ว หมูทอดนี่อร่อยนะ เจ้าชอบกินไม่ใช่หรือ ”

อิงฮัวเงยหน้ายิ้มให้เขา นางหายโกรธเขาตั้งแต่พ่อบ้านเหยาบอกว่าเขาตามหานางทุกวันและไม่เจอก็ดื่มเหล้าเมามายเพราะเสียใจ นางจึงใจอ่อนอภัยให้เขา เขาน่าจะรักนางมาก ถึงได้เสียใจถึงกับดื่มสุราจนเมามาย

ปกติแม่ทัพเฉินไม่ใช่ชายเช่นนั้นเขาดุดัน เข้มแข็ง ทรหดเช่นชายชาตินักรบไม่ใช่บุรุษอ่อนแอที่จะดื่มเหล้าเมามายเมื่อพบปัญหา แสดงว่าเขาคงจะทุกข์ใจไม่น้อยที่ตามหานางไม่พบ จึงดื่มเหล้าเมามาย อิงฮัวคีบผักผัดให้ท่านแม่ทัพ

“ ท่านพี่ก็รีบกินสิเจ้าคะคงจะหิวเช่นกัน ”

ใบหน้าคร้ามคมเงยหน้ามองนางทันที เข้ายิ้มออกมาน้อยๆนางยอมเรียกว่าเขาว่าท่านพี่ แสดงว่ายอมให้อภัยและยอมรับเขาเป็นสามีของนางแล้ว  

ทั้งสองกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยต่างผลัดกันคีบอาหารให้กันพูดคุยกันกระหนุงกระหนิงแม่ทัพเฉินหน้าบานยิ่งกว่าจานเชิงที่ได้เมียรักกลับมา แถมนางยังยอมให้อภัยเขาแล้ว เขารู้สึกมีความสุขที่สุด จะไม่ยอมให้นางจากไปไหนอีก เขารู้แล้วว่าอยู่โดยไม่มีนางไม่ได้ นางคือครอบครัวของเขา 

เมื่อกินข้าวเรียบร้อยพากันไปนั่งจิบชาที่ห้องนั่งเล่น แล้วอิงแอบคลอเคลียกันพลอดรักกัน ร่างหนาพร่ำพูดจาบอกรักนาง อิงฮัวหน้าแดงก่ำเอียงอายที่เขาบอกรักออกมาโต้ง ๆ ร่างหนาโอบกอดนางไว้หลวมๆ อิงฮัวซุกตัวลงกับอกแกร่งนั้น

“ เจ้ากลับมาอยู่ที่จวนนะ แต่ว่ามาอยู่ในเรือนใหญ่กับพี่ เจ้าเป็นเมียพี่แล้วไม่ต้องแยกเรือนกัน พี่ไม่ได้นอนกับเจ้าพี่นอนไม่หลับ ต่อไปเราต้องนอนด้วยกันทุกวันนะ ”

แม่ทัพเฉินอ้อนเมียรัก อิงฮัวยิ้มเอียงอาย นางซุกตัวกับอกสามีรู้สึกอบอุ่นใจและมีความสุขที่สมรักกับชายในดวงใจของนาง นางรักเขามากและเขาก็รักนางมากเช่นกัน 

“พี่จะหาฤกษ์แต่งงานกันเลยนะ เราไม่ต้องจัดพิธีใหญ่โตมากมายแต่เพียงให้ครบถ้วนถูกต้องตามประเพณี เจ้าเห็นด้วยหรือไม่ หรือเจ้าต้องการแต่งงานใหญ่โตให้ผู้อื่นได้รับรู้ด้วยว่าเจ้าเป็นฮูหยินของพี่ ”

ท่านแม่ทัพถามอิงฮัว นางหน้าแดงระเรื่อ

“ ข้าว่าจัดเล็กๆอย่างที่ท่านพี่พูดมาก็ดีแล้วเจ้าค่ะ ให้ถูกต้องตามประเพณีก็พอ แค่ข้าได้เป็นฮูหยินของท่านพี่อย่างถูกต้องก็เพียงพอแล้ว ” ใบหน้าคมคร้ามยกยิ้มน้อยๆโอบกอดนางแน่นเข้า

“ พี่จะมีเจ้าเป็นฮูหยินคนเดียวเท่านั้นแหละ ก็รักเจ้าเพียงผู้เดียว ไม่ได้อยากได้หญิงอื่นอีก ”

อิงฮัวยิ้มกว้างกับวาจาของสามี เขาเป็นคนตรงๆพูดจาก็มักจะตรงๆไม่ค่อยอ่อนหวานนัก แต่นางก็รักบุรุษของนางที่เขาเป็นเช่นนี้  จากนั้นซื่อหลันก็มาถึงพร้อมเสื้อผ้าของอิงฮัว นางจึงเข้าไปผลัดเปลี่ยนเครื่องแต่งกายในห้องของสามี

และพ่อบ้านเหยาก็ส่งรถม้าให้บ่าวไพร่ไปขนของๆว่าที่ฮูหยินกลับจวนแม่ทัพทันที รวมถึงซื่อหลันที่โยกย้ายตามมาด้วย ร่ำลาบ่าวของหยางลี่ผิงอย่างอาลัยเพราะเพิ่งได้สนิทสนมกันไม่นานก็ต้องแยกย้ายจากกัน 

จากนั้นท่านแม่ทัพก็จัดงานแต่งงานเล็กๆในจวนให้แม่สื่อมาจัดการเรื่องพิธีการให้ถูกต้องตามประเพณี เขาเชิญมิตรสหายไม่กี่คนมางานแต่ง มีขุนนางและคหบดีที่สนิทสนมกันไม่มากนัก และที่เหลือเป็นเหล่าพี่น้องทหารของเขาในกองทัพ 

เมื่อเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานตามประเพณีที่ต้องไหว้ทั้งสี่ครบถ้วนแล้ว แม่สื่อพาเจ้าสาวไปส่งที่ห้องหอเพื่อรอเจ้าบ่าว  ขณะที่เจ้าบ่าวก็ไปร่วมฉลองกับญาติมิตรสหายและแขกเหรื่อที่ได้รับเชิญทั้งหลาย เขารับดื่มอวยพรจากญาติสหายและแขกเหรื่อรวมถึงเหล่าพี่น้องทหารของเขา จนกระทั่งเมามายไม่น้อย

เมื่อถึงเวลาก็มีสหายหิ้วปีกพามาส่งถึงหน้าห้องหอ จากนั้นเขาก็เปิดประตูห้องเขาแล้วเดินโซเซเข้าไปหยุดยืนที่ด้านหน้าเจ้าสาวของเขา มือหนายกคันชั่งเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวขึ้น อิงฮัวยิ้มให้เจ้าบ่าวของนางอย่างมีความสุขท่านแม่ทัพยิ้มตอบนาง แล้วประคองนางเดินไปนั่งที่โต๊ะกลมกลางห้องเพื่อกินอาหารและขนมมงคลและพากันคล้องแขนดื่มสุรามงคลจนหมดจอก

ท่านแม่ทัพพาอิงฮัวเดินมายังเตียงวิวาห์ของทั้งสอง แล้วลงมือช่วยนางแกะ  มงกุฏหงส์และปิ่นรวมถึงกิ่งทับทิมที่พันผ้าไว้ที่เสียบไว้อยู่ข้างๆปิ่นนั้น รวมถึงเครื่องประดับของเจ้าสาวทั้งหมด เมื่อเสร็จแล้วก็ช่วยนางถอดชุดเจ้าสาวที่งดงามปราณีตนั้นออกจากร่างอวบ จนกายนางเปลือยเปล่า 

อิงฮัวก็ช่วยสามีของนางถอดชุดเจ้าบ่าวออกจากกายทั้งหมดร่างหนาเดินเอาชุดทั้งหมดไปพาดราวไว้ แล้วเดินกลับมาโน้มกายอวบลงนอนแล้วขึ้นคล่อมร่างอวบนั้น บดจูบนางอย่างดูดดื่มร่างอวบอ้าปากรับลิ้นสากอย่างเต็มใจทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่มจนกลายเป็นเร่าร้อน

ใบหน้าคมไล้เลียใบหูเล็กๆและใบหน้าหวานจนทั่ว ซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นของนางอย่างหลงไหล จนเรื่อยไปถึงอกอวบใหญ่นั้น เขาดูดดึงไล่เลียมันอย่างเมามัน ดูดมันจนแก้มตอบเช่นทารกดูดนมมารดาก็มิปาน ดูดจนร่างอวบแอ่นอกขึ้นจนโค้งส่งอกอวบเข้าไปในปากของสามีอย่างถนัดถนี่

ทั้งสองผลัดกันบรรเลงเพลงรักกันทั้งคืนอย่างเร่าร้อน ร่างหนาโยกขย่มร่างอวบอย่างรุนแรง สะโพกอวบก็โยกรับกายแกร่งของสามีอย่างร่านร้อน นางต้องการปรนเปรอสามีให้มีความสุขที่สุด นางตามใจเขาทุกอย่างไม่ว่าเขาจะพานางไปโยกขย่มกันมุมไหนของห้อง จะท่วงท่าไหนนางก็ยินยอมปรนนิบัติสามีจนเขาสุขสมจนล้นปรี่

จนกระทั่งพื้นพรมหน้าเตียงก็มิเว้นว่าง ร่างกายเขาแข็งแรงดังเช่นนักรบจึงโยกขย่มนางทั้งคืนไม่ปล่อยให้นางได้หยุดพักเลย จนกระทั่งรุ่งสางทั้งสองต่างหมดแรงลงนอนกอดกันแล้วหลับไปอย่างมีความสุข