๘ เสียรักไป (๒)

คนที่กำลังรดน้ำต้นไม้หลังกลับจากที่ทำงานค่อนข้างตกใจพอสมควรเมื่อรถคันหรูแล่นมาจอดด้านหน้า ชุดที่เธอสวมเป็นเพียงเสื้อยืดกางเกงขาสั้นและมัดผมลวกๆ สำหรับอยู่บ้าน ใบหน้าไม่ได้แต่งแต้มนอกจากทากันแดดอย่างเดียว

            ไม่พร้อมสำหรับการต้อนรับแขกและไม่คาดคิดว่าเขาจะมาตอนนี้ ทำให้เธอเริ่มทำตัวไม่ถูกว่าควรทำอย่างไร แต่ก็รีบวิ่งไปปิดก๊อกน้ำก่อนจะเปิดประตูให้ชายหนุ่ม พร้อมตะโกนเรียกอีกฝ่ายเสียงดังด้วยรอยยิ้มหวาน

            “พี่หนึ่ง!” เขาสวมชุดไปรเวทที่ค่อนข้างสุภาพ ส่งยิ้มน้อยให้เธอไม่ใช่การแย้มยิ้มกว้างเหมือนทุกครั้งที่เจอกัน ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่าช่องว่างของเราขยายกว้างขึ้นจนเธอนึกสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า

            ธนนท์ปภพไม่ได้ชวนคุยมากนัก เลือกจะเดินเข้ามาในบ้านโดยมีร่างแบบบางเดินตาม เธอนึกสงสัยว่าเขามาบ้านของตนทำไม เมื่อวานก็เพิ่งพบกันคิดว่าวันนี้อีกฝ่ายจะยุ่งเสียอีก ก่อนนึกขึ้นได้ว่าเราคุยกันถึงสถานะที่กำลังจะขยับมาเป็นคู่รัก เขาต้องการพูดกับบุพการีของตนเรื่องนี้

            เพียงแค่คิดหัวใจของหล่อนก็เต้นแรง แย้มยิ้มมากกว่าเดิมจนลืมคิดถึงปฏิกิริยาของอีกฝ่ายที่ต่างจากเวลาปกติ เท้าเรียวก้าวยาวขึ้นเพื่อให้เดินทันที โชคดีที่วันนี้พ่อแม่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา รวมถึงน้องสาวของหล่อนที่กำลังนั่งเล่นอยู่ห้องรับแขก

            โดยไม่มีใครทราบว่าแขกกิตติมศักดิ์จะมาเยี่ยมเยือนถึงบ้าน...

            “สวัสดีครับคุณอา ผมมารบกวนหรือเปล่าครับ” เข้ามาในบ้านก็ยกมือไหว้คุณปวัตรที่นอนเอกขเนกบนโซฟาอย่างมีความสุข หลังจากโรงงานได้โรงแรมนครเฟื่องรัตน์เป็นลูกค้ารายใหญ่ ก็เริ่มกลับมาเป็นที่รู้จักมีคนเข้ามาสอบถามและใช้บริการค่อนข้างเยอะพอสมควร

            เรียกว่าเขาคือคนทำให้ครอบครัวของตนผ่านพ้นวิกฤตก็ไม่ผิดนัก จึงอยากให้ลูกสาวได้ดองกับธนนท์ปภพที่อีกไม่นานคงได้ครองธุรกิจทุกอย่างของเฟื่องรัตน์ภักดี แค่คิดก็มีความสุขจนหุบยิ้มไม่อยู่แล้วให้การต้อนรับอีกฝ่ายอย่างดี

            “ไม่เลย ไม่รบกวนเลยสักนิด” เชื้อเชิญคนอายุน้อยกว่าให้นั่งลงที่โซฟา อรสินีเห็นอย่างนั้นก็พยายามเข้ามานั่งข้างเขา เธอยิ้มกว้างอย่างมีความสุขเพราะหนึ่งเดือนที่ผ่านมาได้รับข้อความของชายหนุ่มสม่ำเสมอ โดยไม่รู้เลยว่าข้อความเหล่านั้นเขาให้คนอื่นเป็นคนพิมพ์ เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับหล่อนหวังให้พี่น้องแตกแยก

            สวมบทเป็นพญาเทครัวเต็มรูปแบบ...

            “อัญไปเอาน้ำเอาท่ามาเสิร์ฟพี่เขาสิ” คุณภัตติมาหันมาบอกลูกสาว ดีใจเป็นอย่างยิ่งที่หนุ่มรูปหล่อแล้วยังฐานะร่ำรวยมาเยี่ยมเยือนถึงบ้าน

            ช่วงหลังลูกสาวคนโตทำงานหนักจึงไม่ได้ไปรับประทานอาหารกับผู้ชายที่ท่านเลือก แล้วยังหาข้ออ้างอีกมากมายที่จะไม่ยอมรับงานทานข้าวอีก บังคับก็ไม่ได้เอาเรื่องงานมาอ้างจนหงุดหงิด ยังดีที่โรงงานกำลังไปได้สวยจึงไม่อยากบังคับเท่าไหร่

            “ค่ะ” เธอตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่ทราบว่าเขากำลังจะพูดเรื่องอะไร รีบเดินเข้าห้องครัวเพื่อรินน้ำสำหรับแขก

            ขณะที่ดวงตาคมก็มองตามหล่อนแล้วเห็นว่าหญิงสาวหายลับเข้าห้องครัว ก็ไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ เขายังต้องเข้าไปเคลียร์งานที่ห้างสรรพสินค้าแล้วต้องเข้าโรงแรมอีก จึงอยากรีบพูดให้จบโดยเร็วจงรีบเข้าเรื่องสำคัญทันที

            มาวันนี้ก็เพื่อเคลียร์ให้จบ เบื่อจะเล่นละครกับเธอเต็มทน รังเกียจและสะอิดสะเอียนผู้หญิงอย่างอัญชิสาแทบแย่ หรืออีกอย่างก็คือกลัวใจตัวเองจะถลำลึกอีก การตัดใจไม่ใช่เรื่องง่ายยิ่งมีทั้งรักทั้งเกลียดจนต้องแก้แค้นเขากังวลว่าตัวเองอาจแยกความรู้สึกไม่ออก

            แล้วยอมให้อภัยหล่อน...ทั้งที่คนแบบเธอไม่สมควรได้รับการให้อภัยด้วยซ้ำ!

            “ผมขอเข้าเรื่องเลยนะครับ” ไล่สายตามองคนทั้งสาม ดูเหมือนว่าทุกคนจะลุ้นพอสมควรว่าเขาจะพูดอะไร โดยเฉพาะอรสินีที่จ้องร่างสูงตาเป็นประกาย เธอนั่งติดเขาแทบไม่เหลือช่องว่างให้อากาศผ่านด้วยซ้ำ ความคาดหวังในคำพูดของร่างหนาทำให้บรรยากาศรอบข้างกดดันเป็นอย่างยิ่ง

            ไม่มีเรื่องอะไรต้องทบทวน ร่างสูงคิดและรอคอยอยากเห็นใบหน้าเจ็บปวดของหล่อน จ้องไปยังประตูทางเข้าห้องครัวไม่วางตา ก่อนเกริ่นนำเรื่องเพื่อจะได้เห็นถึงผลลัพธ์หลังจากที่เขาปูเรื่องราวมาเป็นเดือนเพื่อให้เธอพบกับความเจ็บปวด

            เรื่องการทำงานที่บริษัทเขาก็จงใจทำให้เธอพิเศษกว่าคนอื่น เพื่อหญิงสาวจะได้เป็นแกะดำในกลุ่มและไม่มีความสุขในการทำงาน ดูเหมือนว่าแผนของเขาจะประสบความสำเร็จ ในแผนกไม่มีใครต้อนรับหญิงสาว หล่อนทำงานด้วยความทุกข์มากว่าหนึ่งเดือน แล้วเขาก็เฝ้ารอดูอย่างใจเย็น

            เป็นความสุขให้เธอและเป็นที่พึ่งเดียว จนอัญชิสาเกาะติดเขาเห็นเขาคืออนาคตและความหวัง

            มาถึงวันนี้เขาจะพรากทุกอย่างจากเธอเอง...

            “ที่ผมมาวันนี้เพราะมีเรื่องอยากมาขออนุญาตคุณอาทั้งสอง...ผมอยากจะคบหากับลูกสาวของคุณอาอย่างเปิดเผย หรืออาจถึงขั้นหมั้นหมายก่อนน้องจะเรียนจบ” พูดชัดถ้อยชัดคำโดยที่มองไปยังประตูทางเข้าห้องครัวตลอด จนเห็นว่าหล่อนเดินถือถาดน้ำดื่มสำหรับแขกออกมา เขายิ้มให้เธอแล้วสบตากับหญิงสาวตลอดจนอรสินีเริ่มใจเสีย

            อยากยกมือกอดแขนเขาเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ แต่ถูกมารดาปรามด้วยสายตาจึงต้องนั่งนิ่งเพื่อรอคำตอบอย่างเดียว เธอคุยกับเขาทุกวันค่อนข้างมั่นใจว่าจะต้องถูกเลือกอย่างแน่นอน

            ขณะเดียวกันอัญชิสาก็มั่นใจว่าเขามาพูดเรื่องของเรา เธอยังไม่ได้ก้าวเข้าไปเสิร์ฟน้ำ เลือกจะยืนสบตากับเขาด้วยความหวังเต็มเปี่ยม การตัดสินใจของเขากำลังจะเปลี่ยนผู้หญิงสองคนไปตลอดกาล แต่เหมือนว่าร่างสูงจะไม่ได้คิดถึงจิตใจของพวกเธอ

            นอกจากความสะใจของตัวเองที่ได้แก้แค้น...

            “ลูกสาว...คนไหนล่ะ”

            คำถามของคุณปวัตรทำให้บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบ เขาก้มหน้ามองพื้นแล้วยิ้มเล็กน้อย ตัดสินใจอย่างดีแล้วว่าจะตอบอะไรและรู้ว่าต้องกระทบกับจิตใจของอัญชิสาอย่างแน่นอน

            เธอคือผู้หญิงที่เขาอยากให้เจ็บปวดที่สุด!

            “น้องอรครับ ผมอยากคบกับน้องอร” สิ้นคำตอบของเขาคนที่ยืนถือถาดแก้วน้ำก็มือไม้อ่อนปล่อยของตกลงบนพื้นเรียกสายตาคนที่เหลือให้หันมามอง