หน้าหลัก / โรแมนติก / พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน / บทที่ 4/1 ใกล้กันแค่เอื้อมมือ

แชร์

บทที่ 4/1 ใกล้กันแค่เอื้อมมือ

ผู้เขียน: คณานางค์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-02-15 07:42:13

“คุณเขม ดูหน้า ดูปากลูกสิคะ แทบจะไม่มีสี ถ้าตารันป่วยหนักกว่านี้จะทำใจได้ยังไง ฮึก... พูดมาก เตือนมากก็หาว่าบ่น รำคาญแม่แก่ๆ แล้วดูสิคะ ทำงานหนักจนล้มป่วยจนได้ อยากให้แม่ขาดใจหรือยังไง”

“คุณยายอย่าร้องไห้เลยนะคะ น้ารันเก่ง พรุ่งนี้ก็หายป่วยค่ะ”

“ไว้ลูกหายผมจะคุยกับลูกไม่ให้ลูกทำงานหนัก ไม่ให้ลูกเดินทางไปต่างประเทศเป็นว่าเล่นแบบเดิม”

“ตารันบ้างานเหมือนคุณพ่อของคุณ เย็นนี้คุณโทรไปบอกท่านเลยนะคะ หัวเด็ดตีนขาดยังไงถ้าตารันไม่หายขาด มลจะไม่ยอมให้ลูกออกนอกประเทศ เรื่องงานเรื่องประชุมถ้ามีเข้ามาขอให้เลื่อนออกไป โธ่ ลูกชายแม่ เพราะอย่างนี้ แม่ถึงอยากให้ลูกแต่งงานมีภรรยาคอยดูแล ตัวก็ร้อน มีไข้หรือเปล่า ตารันป่วยเป็นอะไร หมอได้บอกไว้หรือเปล่า”

เลื่อนสายตาชุ่มน้ำไปทางน้ำเพชรกับอรรถพล เลขานุการคนสนิทของลูกชายที่อาสาเฝ้าไข้และหอบงานมาทำที่นี่

“คุณรัน/รัน...” อรรถพลกับน้ำเพชรพูดพร้อมกันเพราะคุณนฤมลไม่ได้ระบุชื่อว่าถามใคร สองหนุ่มสาวสบตาพริบตาเดียวอรรถพลเป็นฝ่ายเงียบให้น้ำเพชรที่เป็นหมอรายงานอาการ

“ตารันหน้ามืด เวียนศีรษะ มีไข้ เกิดจากพักผ่อนน้อย รับประทานอาหารไม่ตรงเวลา อาการไม่ได้รุนแรงน่าห่วง เบื้องต้นแนะนำให้อยู่ดูอาการหนึ่งถึงสองวัน ถ้าดีขึ้นก็กลับไปพักที่บ้านได้ค่ะ”

“น้าใจไม่ดี แทบนับครั้งได้ที่ป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล คอยดูนะ หายป่วยครั้งนี้ น้าจะบังคับให้ตารันย้ายกลับไปอยู่บ้านด้วยกัน”

“ท่าทางจะยาก ลูกเรารักอิสระไม่ชอบอยู่บ้านกับพ่อแม่”

“ไม่ชอบก็ต้องชอบค่ะ สร้างบ้านไว้หลังใหญ่โตอยู่กันสองตายายมีที่ไหน ตารันควรย้ายกลับมาอยู่บ้านแล้วแต่งงานมีครอบครัวได้แล้ว เอ็มเองก็เหมือนกันนะ ทำงานหนักไม่แพ้ตารัน หัดรู้จักลาพักร้อนเอาเวลาไปพักผ่อน หรือไม่ก็หาผู้หญิงดีๆ มาแต่งงานสร้างครอบครัวได้แล้ว บ้างานมากๆ ระวังจะล้มป่วยตามตารันไปอีกคน ฉันรักเธอเหมือนลูกชาย หวังดี อย่าหาว่าฉันจู้จี้ขี้บ่นพูดมากเลยนะ ฉันฟังตารันบ่นมาพอแล้ว”

“ขอบคุณครับที่เป็นห่วงผม ผมไม่เคยมีความคิดเชิงลบกับคุณมล ยินดีรับฟังทุกคำแนะนำครับ”

ชายหนุ่มกับบิดาทำงานให้พวกท่านมานาน บิดาทำงานขึ้นตรงกับท่านประธานใหญ่ ส่วนเขาทำงานขึ้นตรงกับศรันย์ตำแหน่งรองประธาน ครอบครัวเขาเคยมีปัญหาการเงินก็ได้รับความเมตตาจากท่านช่วยเหลือ อรรถพลกับบิดารักและเคารพตระกูลเจ้านายมากยิ่งขึ้น

“เลขาฯ อีกคนของรันที่แกรนด์อรัญก็ทำงานดุไม่แพ้กันนะคะน้ามล เพชรเห็นทำงานตลอดเจ็ดวันไม่รู้ว่ามีวันหยุดหรือเปล่า” น้ำเพชรยืนกอดอกถัดเลขาหนุ่มไม่ถึงช่วงแขนพูดแทรกขยับรอยยิ้มพร่างพราว

“มีครับ ผมกับซีสลับกันหยุด มีแค่คุณรันทำงานทั้งสัปดาห์”

“บ้างานกันหมดทั้งเจ้านายลูกน้อง เพราะอย่างนี้ไงถึงไม่มีใครแต่งงานมีลูกมีเมียสักคน แม้กระทั่งยายพริ้ม เลขาฯ อีกคนของตารันก็ยังโสดทั้งที่อายุปาไปสามสิบกว่า คอยดูนะ เหลืออดวันไหนฉันจะจัดทริปมัดรวมกันลอยข้ามทะเลไปเลี้ยงแกะที่นิวซีแลนด์สักเดือน”

“แต่ในฟาร์มไม่มีสาวๆ นะคะน้ามล มีหวังเฉาตายกันพอดี”

น้ำเพชรติดตลก ยกมือปิดปากไม่ให้ใครเห็นรอยยิ้ม ทิ้งสายตาอ่อยเหยื่อไปทางชายหนุ่มรุ่นน้องที่โหนกแก้มเปลี่ยนเป็นสีแดง

“แบบนั้นแหละยิ่งดีน้องเพชร กลับมาถึงบ้านจะได้ไม่เลือกมาก” ขยิบตาให้หลานสาวคนโต น้ำเพชรเข้าใจความหมายแอบแฝงก็ขำกลิ้ง

“คุณยายขา ให้หนูพราวไปด้วยก็ได้นะคะ น้ารัน น้าเอ็ม น้าซี แล้วก็น้าพริ้มจะได้ไม่เหงา หนูพราวเลี้ยงแกะเก่งน้า น้าเอ็ม”

เด็กหญิงไม่รู้ความหมายชูมือขึ้นสูงเสนอตัว คุณตาคุณยายมีบ้านและฟาร์มแกะทางใต้ในนิวซีแลนด์ หนูพราวเคยไปตอนปิดเทอมติดใจอยากไปอีก จะได้แวะไปเที่ยวบ้านน้าน้ำหวานน้องสาวคุณแม่ที่ย้ายไปอยู่ที่นั่น

“น่ารักอะไรอย่างนี้หลานสาวคุณยาย”

“ถ้าหนูพราวไป น้าเอ็มก็ไปครับ” เลขานุการหนุ่มส่งยิ้มให้แม่หนูน้อย แต่พอหันกลับมามองหน้าแม่เด็กกลับวางหน้าเรียบเฉย สวมบทบาทเลขาฯ หน้าหยิ่ง ที่นิ่งจนผู้หญิงหลายคนเห็นแล้วรีบวิ่งหนี

“เอ็ม เจ้านายเธอฟื้นสักครั้งหรือยัง”

“คุณรันได้สติก่อนมาถึงโรงพยาบาลครับท่าน แต่ขัดขืนไม่ยอมนอนจะกลับไปทำงาน ได้คุณเพชรช่วยกล่อมถึงสงบลง เพิ่งจะหลับไปไม่นานหลังจากที่พยาบาลเอาอาหารกลางวันกับยามาให้รับประทาน”

“งั้นเหรอ แต่เหมือนตื่นแล้วนะ เปลือกตาขยับแปลกๆ”

“คุณเขม ตื่นที่ไหนคะ ลูกยังหลับสบายอยู่เลย ให้ลูกพักค่ะ” คุณนฤมลเอ็ดสามีแสนรักที่เลียนแบบนิสัยชอบจับผิดลูกชายจากตัวเอง นอนแน่นิ่งผ่อนลมหายใจเข้าออกตามปกติอย่างนั้นจะรู้สึกตัวตื่นได้อย่างไร

“ใช่ค่ะคุณตา น้ารันของหนูยังหลับสบายอยู่เลยนะคะ คุณตาต้องพูดเบาๆ เดี๋ยวน้ารันตื่น” หนูน้อยแตะนิ้วชี้บนริมฝีปากทำเสียง ชูว์

“สงสัยคุณตาจะตาฝาดเพราะง่วงนอนแน่เลย หนูพราวก็ตาปรือแล้วลูก รอก่อนนะจ๊ะ คุณตาจะกล่อมนอน ทั้งสองคนมีอะไรทำก็ไปทำเถอะทางนี้ฉันกับคุณมลดูแลตารันเอง ส่วนหนูพราว ไว้น้องเพชรเลิกงานค่อยกลับมารับลูก”

“แต่ เอ่อ... เพชรคิดว่าโรงพยาบาลไม่น่าจะเหมาะกับหนูพราวนะคะ น้ามลน้าเขมพาหนูพราวกลับไปนอนกลางวันที่บ้านดีกว่า”

“เห็นด้วยครับ อยู่ที่นี่ หนูพราวอาจจะติดไข้จากคุณรันได้”

“แล้วถ้าหากหนูพราวไม่สบาย พี่ตุลย์ก็จะหาเรื่องเพชรว่าดูแลลูกไม่ดี ลุกลามบานปลายกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้เลยนะคะคุณน้า”

“คุณตุลย์ชอบเอาชนะ ต้องหาเรื่องคุณเพชรแน่นอนครับ”

ผู้ใหญ่สองคนหันซ้ายมองหลานสาวคนโตหันขวามองเลขาฯ หนุ่มสลับกัน งงว่าเป็นอะไรถึงแข่งกันพูดเป็นวักเป็นเวน

“น้ามลกับน้าเขมพาหนูพราวกลับไปรอที่บ้านดีกว่านะคะ ไม่ต้องห่วงตารัน มีเอ็มกับเพชรช่วยดูแลสบายมากค่ะ”

“ผมจะอยู่ทำงานที่นี่ ขออาสาอยู่เฝ้าคุณรันเองครับ”

“ตอนกลางคืนล่ะ ไม่ต้องจ้างพยาบาลพิเศษนะ น้ามาเฝ้าเอง”

“ขอโทษนะคะน้ามล เพชรไม่ได้ปรึกษาก่อนว่าจ้างพยาบาลพิเศษ พยาบาลคนนี้สนิทกับเพชร เพชรขอร้อง เธอตอบตกลงแล้ว”

“เหรอจ๊ะ เอายังไงดีคะคุณเขม มลอยากอยู่ดูแลลูก”

“น้าเขม” น้ำเพชรทำตาปริบๆ ใส่คุณน้าผู้ชาย

คุณเขมราชเข้าใจความหมายจากการขยิบตาเพียงครั้งเดียว

“เอาตามที่น้องเพชรพูดก็ได้ เรากลับด้วยกันก่อนดีกว่า ไว้ค่อยกลับมาใหม่ พักนี้คุณเวียนหัวบ่อยเกิดติดไข้สุขภาพจะแย่ลงนะครับ”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน   บทที่ 11/1 แตกสลาย

    ช่วงเวลาบีบคั้นหัวใจมาถึง เมื่อรถตู้คันใหญ่เคลื่อนมาจอดหน้าบ้านเดี่ยวน้ำเพชรถูกขอร้องให้เดินทางมาที่นี่ก่อนหน้าศรันย์จะมาถึงเกือบหนึ่งชั่วโมง ทำแผลให้คุณไกรสรเรียบร้อยแล้วหล่อนออกมารอหน้าบ้าน มีคุณไกรสรตามมานั่งเฝ้าข้างประตู หล่อนรีบวิ่งเข้าไปดูอาการหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมแขนน้องชาย เศร้าสะเทือนใจกับสภาพร่างกายภายนอกของพิยดาที่พังยับเยินเกินกว่าจะเรียกได้ว่ามนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจิตใจ“พี่เพชร ช่วยพิมด้วย ช่วยด้วย ฮึก... พิมหมดสติไปแล้ว...”ดวงตาศรันย์บวมแดง โอบอุ้มพิยดาไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม หน้าตาน่าสงสารจนน้ำเพชรเห็นแล้วอ่อนใจถ้าหากเจ็บแทนได้เขาคงจะยอมเจ็บแทน ใบหน้าพริ้มเพราอ่อนแรงซบอยู่กลางอกกว้าง จากคนเคยมีใบหน้าสวยหวานมองจากมุมไกลยังงดงามตรึงตาตรึงใจ กลับซีดเซียวและมีรอยฟกช้ำกระจายเต็มหน้า ตามไรผมมีคราบเลือดแห้งเขรอะ ใต้ฐานจมูกก็มีคราบเลือดจางๆ ผสมรวมกับคราบน้ำมูกน้ำตา มอมแมมเกินกว่าน้ำเพชรจะใจร้ายได้ลง“พี่เข้าใจแล้ว รีบพาพิมเข้าไปในบ้านเร็วเข้า” นำทางน้องชายพาหญิงสาวเข้าไปในบ้าน สั่งให้วางเรือนร่างอ

  • พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน   บทที่ 10/4 อดีตของพิยดา

    ไกลถึงสุดทางเดิน มีคนของเสี่ยเฝ้าสองคนแต่พวกมันก็ถูกสอยจนร่วงลงสลบเหมือดไปตามระเบียบ ด้วยฝีมือพยัคฆ์สองหนุ่มที่เก่งกาจวิชาต่อสู้มือเปล่าและอาวุธหลายชนิด ไม่นานนักก็มีคนของมันวิ่งลงบันไดตามมาเป็นโขยงปิดล้อมพื้นที่ จนเสี่ยนกหมดหวังจะรอดพ้นจากเงื้อมมือ“พังเข้าไป”“ฮือ... ฮือ...”“พิม...”ตัวเขาชา เมื่อเข้ามาเห็นเรือนร่างเกือบเปลือย และได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญขอความเห็นใจจากหญิงคนรักภาพในหัวศรันย์ตัดไปช่วงหนึ่ง หลอดไฟในสมองขาด ไม่เห็นแสงใดนอกจากแสงปืนที่เล็งยิงใส่ไอ้เดนคนหลายนัด ร่างเกือบเปลือยของเพศชายจำนวนห้าชีวิตร้องเสียงดัง แตกตื่นกระโดดลงจากเตียงวิ่งหนีลูกปืนจ้าละหวั่น พวกมันวิ่งหนีไปหลบมุมไหนของห้องศรันย์ตามไปไล่ยิง ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น ลูกกระสุนฝังแขนฝังขาบางคนจนคาวเลือด แต่ศรันย์ไม่หยุดจะไปจ่อหัวยิงจนกระทั่งเลขาฯ คนสนิทเข้ามาสงบสติอารมณ์“มึงไม่เห็นเหรอมันทำพิม! เอาปืนกูคืนมาไอ้เอ็ม เอาคืนมา! กูจะฆ่าพวกมัน กูจะไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนรอดออกไป!”“คุณรันต้องมีสติครับ! คนของเราเข

  • พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน   บทที่ 10/3 อดีตของพิยดา

    ปัง ปัง ปัง!เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ในบ่อนหลังจบการรัวปืนชุดใหญ่ ผีพนันวิ่งหนีกันให้วุ่นจนเกือบจะเหยียบกันตาย ต่างคนต่างวิ่งหนีเอาชีวิตรอดกลัวมีเหตุยิงกันตายพลาดโดนลูกหลงจะซวยเอา นักเลงคุมบ่อนชักปืนออกมาพร้อมต่อสู้ แม้จะยังจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คนของศรันย์แทรกซึมเข้ามาก่อนหน้านี้ ย่องเข้าข้างหลังจัดการพวกมันเรียงตัวและยึดอาวุธปืน เคลียร์ทางให้คนอื่นๆ เข้าไปเก็บกวาดคนของบ่อนให้สิ้นซาก เปิดทางให้ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำที่ควงปืนเข้ามาอย่างน่าเกรงขาม“ไล่คนไม่รู้เรื่องออกไป พวกที่เหลือจับมันมัดไว้!”นักเลงคุมบ่อนมีจำนวนมาก แต่คนแล้วคนเล่าก็ลงมานอนใต้ตีนคนของศรันย์ มีหลุดมาคนหนึ่ง มันไม่มีอาวุธศรันย์จึงวาดลวดลายเต็มที่ก่อนจะใช้ฝ่าเท้าที่หุ้มด้วยรองเท้าหนัง เหยียบศีรษะของมันกดให้ติดไว้บนพื้น“ไอ้นกเจ้านายมึงอยู่ไหน!”“เสี่ย... เสี่ยไม่อยู่ เสี่ย... เสี่ยยังไม่เข้ามาในบ่อน”“กูจะถามอีกครั้งว่าไอ้นกอยู่ไหน!”ชักปลายกระบอกปืนอยู่ในท่

  • พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน   บทที่ 10/2 อดีตของพิยดา

    เสี่ยนกยิงปืนขึ้นเพดาน“มึงยังจะต่อรองอีกไหม!”“เอาตัวมันไปขังไว้ในห้องรับรอง! เฝ้าหน้าห้องไว้ให้ดีๆ อย่าให้มันหนีไปได้! แขกคนไหนเสนอราคาดีที่สุด กับจ่ายเงินลงขันครบห้าคนเมื่อไหร่ พวกมึงเปิดห้องให้แขกเข้าไปเอากับมันได้เลย! ไม่จำกัดเวลา! อ้อ! พวกมึงถามแขกด้วยล่ะ อยากใช้ถุงยางไหม บ่อนกูมีบริการให้เลือกฟรีครบทุกไซซ์ ทุกสี ทุกกลิ่น หรือถ้าจะเอามันสดๆ ก็ตามใจแขก เพราะอย่างนังนี่ มากกว่าห้าku-yพร้อมกันมันก็เคยโดนมาแล้ว มันคงไม่ซีเรียสหรอกว่าใครจะ ‘เอา’ มันแบบไหน!”“ถ้าจะทำกับกูขนาดนี้ มึงยิงกูเลยสิ! ฮึก... ยิงเลย! กูขอสาปแช่งมึงให้มึงกับบ่อนของมึงฉิบหาย แช่งให้มึงไม่ตายดี! มึงทำกูได้ แต่ถ้ามึงทำแม่กูเมื่อไหร่ กูจะเป็นหมาขี้เรื้อนที่กัดมึงจนกะโหลกยุบ! จะตามฆ่าลูก ฆ่าเมีย ฆ่าคนในครอบครัวมึงแล้วกูจะฆ่าตัวตายตาม มึงจำคำพูดกูไว้!”“อีพิม! มึงตายซะเถอะ!”ลูกน้องเข้ามาแย่งปืนไม่ให้เสี่ยนกยิงหญิงสาว เพราะเพื่อนร่วมงานอีกคนกำลังลากตัวหล่อนออกไปจากห้อง เกรงว่าเพื่อนจะโดนลูกหลงเสี่ยนกพาร่างกายที่มี

  • พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน   บทที่ 10/1 อดีตของพิยดา

    ‘หมาจนตรอก’ คำสั้นๆ ที่สามารถนิยามพิยดาในขณะนี้ ทั้งที่รู้ว่าการพาตัวเองเข้ามาในสถานที่อโคจรจะนำมาซึ่งภัยร้าย แต่หล่อนกลับยินยอมพาตัวเองเข้ามาเสี่ยงเพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครอีกแล้ว พิยดาตัวเล็กนิดเดียว สั่งให้เดินดีๆ หล่อนก็ไปของหล่อนเองได้ แต่นักเลงกลุ่มเมื่อเช้าที่เจ็บแค้นหล่อนกลับออกมาฉุดถึงหน้าทางเข้าและกึ่งฉุดกึ่งลากผ่านตรอกทางเดินแคบๆ และเหม็นอับไปถึงบันไดซึ่งปูพรมแดงขึ้นไปสู่ห้องรับรองที่หรูหรา จากนั้นพวกเขาเหวี่ยงตัวหล่อนไถลล้มลงไปบนพื้น ศีรษะหญิงสาวกระแทกกับพื้นจนสะเทือนมาถึงแผลข้างขมับพิยดาหลับตาข้างหนึ่งลง และเจ็บจุกมาถึงท้องน้อย ใบหน้ามอมแมมคราบน้ำตาและคราบเลือดจางๆ มองเห็นหน้าเสี่ยเจ้าของบ่อนแค่เลือนราง สายตาหล่อนโฟกัสได้แค่จุดเดียวก็คือหญิงวัยกลางคนที่ถูกมัดมือมัดเท้า และเอาเทปกาวปิดปากไว้ที่มุมห้อง ถึงจะโง่เง่าที่เดินเข้าลานประหารด้วยตัวเอง แต่ก็คุ้มตรงที่ได้เจอแม่อีกครั้ง ให้แม่ได้รู้ ว่าลูกไม่เคยคิดจะทอดทิ้ง“มาเร็วดีนี่ ไหนล่ะเงินห้าล้านของกู คงจะได้มาครบใช่ไหม”เจ้าของบ่อนล

  • พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน   บทที่ 9/5 จะไม่ยอมเสียเธอ

    “นี่มันชีวิตผม ผมเลือกของผมเองได้!”ประธานใหญ่แห่งบริษัทแกรนด์อรัญยกท่อนแขนขึ้นกีดกันภรรยาออกห่างจากลูกชาย จ้องนิ่งเข้าไปในดวงตาลุกโชนด้วยลูกไฟร้อนนานนับนาทีกว่าจะยกนิ้วขึ้นชี้หน้า“ทบทวนตัวเอง!”“ผมขอโทษ แต่ถึงยังไงผมก็จะไป ใครก็ห้ามผมไม่ได้”“รันเสียสติไปแล้วเหรอ! จะพาตัวเองไปเสี่ยงทำไมในเมื่อคนของเราก็มีตั้งมาก! กลับขึ้นไปรอบนห้องทำงาน เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพ่อ! พ่อจะส่งคนไปสืบแล้วช่วยสองคนนั้นออกมา ถ้าทั้งคู่ถูกพวกบ่อนจับตัวไปจริง มัวรออะไร เอ็ม ซี! พาเจ้านายของพวกเธอกลับขึ้นไปข้างบน!”“ผม-ไม่-ไป”ความดื้อรั้นของศรันย์บาดอกคนเป็นแม่ถึงขั้นที่คุณนฤมลกรีดร้องเสียงดัง“ไม่เชื่อพ่อแม่แล้วจะเชื่อใคร เด็กนั่นไม่ใช่ครอบครัวเราสักหน่อย! ฮึก... พวกเธอพาลูกชายฉันกลับขึ้นไปข้างบนสิ อย่าให้เขาออกไปจากที่นี่ ฮึก... ฉันสั่ง พวกเธอไม่ได้ยินเหรอ! เอ็ม! ซี! ฮือ... ถ้าพวกเธอไม่ทำตามคำสั่งฉัน ฉันจะไล่พวกเธอออก รันก็ด้วย! แม่จะปลดรันออกจากบริษัท ให้รู้กันไป ว่าเป็นลูก แต่ไม่เช

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status