มงกุฏกล้วยไม้ 1/1

...แต่ขณะสารวัตรตฤณกำลังโศกเศร้ากับการสูญเสียน้องสาวนั้นเขาก็พลันฉุกคิดขึ้นได้กับคำพูดของน้องเขยที่พูดว่า

(ฝากดูแลยายเบลด้วยนะพี่)

...สารวัตรก็พลันนึกถึงหลานสาวที่เขารักมากขึ้นมาทันทีจึงรีบวางร่างไร้วิญญาณของน้องสาวลงแล้ววิ่งตรงไปยังประตูบ้านซึ่งเปิดอ้าอยู่ เขารีบวิ่งเข้าไปหาหลานสาวด้วยสภาพเหมือนคนสติแตกโดยไม่สนว่ายูนิฟอร์มตำรวจจะเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดของน้องสาว

“เบล!!! น้องเบล!!! อยู่ไหนลูก!!! นี่ลุงนะ!!! น้องเบล!!”

...สารวัตรตฤณตะโกนเรียกชื่อหลานสาวและเดินหาไปทั่วชั้นล่างของบ้านแต่ก็ไม่พบนางฟ้าตัวน้อยๆ ของเขา เขาเลยรีบวิ่งขึ้นบันไดไปยังชั้นสองจนได้ยินเสียงร้องไห้

“ฮืออๆๆๆๆ”

...เสียงร้องไห้ของหนูน้อยดังมาจากห้องนอน สารวัตรตฤณรีบวิ่งผ่านประตูที่เปิดค้างไว้เข้าไป แล้วเขาก็ต้องตัวสั่นกับภาพที่เห็น

“น้องเบล!!!”

...สารวัตรตฤณเรียกชื่อหลานสาวที่นั่งชันเข่าร้องไห้อยู่ตรงซอกตู้เสื้อผ้าอย่างแผ่วเบา

...เมื่อหนูน้อยเงยหน้าขึ้นแล้วเห็นว่าคนที่ยืนอยู่กลางห้องคือคุณลุงที่เธอคุ้นเคยเธอจึงรีบลุกขึ้นแล้วโผเข้าหาอ้อมกอดของคุณลุงที่นั่งคุกเข่าลงแล้วอ้าแขนรับหลานสาวสุดที่รักมากอดไว้แน่น

“น้องเบลของลุง!!!”

...สารวัตรตฤณกับหลานสาวตัวน้อยอายุสามขวบกว่าๆ กอดกันแน่นน้ำตาของผู้เป็นลุงไหลเป็นทางเพราะสะเทือนใจและสงสารหลานรักจับใจ ร่างหนูน้อยสั่นสะท้านอยู่ในอ้อมกอดเขา เธอคงทั้งกลัวและตกใจที่พ่อแม่ทะเลาะกันอย่างรุนแรง

...แต่ทันใดนั้นก็มีนายตำรวจนายหนึ่งเดินตามขึ้นมาอย่างเร่งรีบ

“สารวัตรครับหมอกับกองพิสูจน์หลักฐานมาแล้วครับ!!”

...นายตำรวจผู้นั้นจำใจต้องรีบรายงานเขาแม้จะทราบดีว่านี่คือบ้านน้องสาวเขาผุ้เป็นหัวหน้าชุดปราบปราม และยิ่งเห็นภาพลุงกับหลานกอดกันร้องไห้ก็ยิ่งหดหู่ใจ แต่ก็ต้องปฏิบัติหน้าที่โดยการรีบแจ้งเพื่อให้เขาลงไปร่วมชันสูตรศพกับทีมหมอและหน่วยพิสูจน์หลักฐาน

...สารวัตรตฤณรีบใช้มือปาดน้ำตาตัวเองแต่มืออีกข้างยังคงกอดหนูน้อยไว้แน่น เพราะเขารู้ว่าหลานรักกำลังตกอยู่ในอาการเสียขวัญอย่างหนักและหัวใจที่เต้นเร็วของหนูน้อยนั้นทำให้เขาต้องกอดหลานรักไว้แน่นเพื่อให้หลานรักลดอาการหวาดกลัวลง

“บอกสารวัตรเอกทำงานแทนผมทีนะ ผมจะพาหลานกลับบ้านก่อนและช่วยบอกหมวดกำธรขับรถผมมารอที่ประตูรั้วด้านหลังด้วย ผมจะพาหลานออกทางด้านหลังจะให้เขาเห็นภาพข้างล่างนั้นไม่ได้เด็ดขาด”

...เขาสั่งลูกน้องเสียงขรึม

“ครับผม!!”

...ตำรวจใต้บังคับบัญชาผู้นั้นรับคำสั่งแล้วรีบเดินลงจากชั้นสองอย่างรวดเร็ว

“น้องเบล!!! ไปอยู่กับลุงนะลูก ไปอยู่กับพี่วิทพี่วินนะลูกนะ!!”

...สารวัตรตฤณพูดปลอบพลางใช้มือเช็ดน้ำตาตรงแก้มป่องๆ ของหลานสาวพลาง

....................

...14 ปี ต่อมา...

“พ่อครับให้น้องพักมั่งเหอะ!! ดูสิหน้าซีดหมดแล้วเดี๋ยวจะวูบเอานะครับ!!”

...วิทลูกชายคนโตของพลตำรวจเอกตฤณร้องบอกผู้เป็นพ่อ เมื่อเห็นว่าเบลผู้เป็นน้องสาวที่กำลังวิ่งรอบสนามสี่ร้อยเมตรเข้ารอบที่สิบห้าด้วยอาการเหนื่อยหอบจนลิ้นห้อย

...ส่วนนายพลตฤณผู้เป็นพ่อกำลังยืนกอดอกและถือนาฬิกาจับเวลาค่อยๆ หันมามองลูกชายคนโตด้วยหน้าตาดุดัน

“อย่าทักให้ใจเสียสิตาวิท แกวิ่งได้สามรอบก็หอบเป็นหมาไล่ไก่แล้ว ยังจะมาดึงคนที่ยังไหวอยู่ได้ยังไง!!”

...เสียงทุ้มต่ำแกมดุของนายพลสวนกลับมาอย่างไม่ค่อยพอใจนักกับการทักท้วงของลูกชาย

...วิทเห็นพ่อทำท่าไม่พอใจเลยหยุดที่จะพูดต่อและได้แต่มองตามน้องสาวที่วิ่งอยู่ลิบๆ อีกฟากของสนามสนามกีฬา

“ถ้าแกไม่อยากให้น้องโดนดูถูกว่าใช้เส้นสายของพ่อล่ะก็ แกต้องใจเด็ดที่จะฝึกให้น้องผ่านการทดสอบด้วยตัวเองให้ได้ พ่อเองก็ไม่อยากได้ยินคำครหาว่าใช้เส้นผลักดันลูกสาวตัวเองเข้าไปเป็นตำรวจหรอก แกลองคิดดูว่าถ้ายายเบลสามารถใช้ความสามารถของตัวเองฝ่าฟันจนสอบเข้าเป็นตำรวจได้ น้องแกจะภูมิใจมากแค่ไหน!!!”

...ประโยคยาวๆ พูดตามมาหลังจากที่เห็นลูกชายคนโตทำท่าเป็นห่วงน้องสาวที่โดนพ่อเข้มงวดในการฝึกระเบียบวินัยตลอดจนการออกกำลังกายเพื่อเตรียมพร้อมให้ลูกสาวคนเล็กกับการจะสอบเข้าโรงเรียนนายร้อย(หญิง)

(ที่ผ่านมาการสอบเข้าโรงเรียนนายร้อยตำรวจจะมีเฉพาะผู้ชายที่สอบเข้าได้ แต่เพิ่งมีนโยบายเปิดรับสมัครนายร้อยตำรวจหญิงรุ่นแรกในอีกแปดเดือนข้างหน้าซึ่งประจวบเหมาะกับที่ลูกสาวคนเล็กที่ชื่อเบญรดาหรือชื่อเล่นว่าเบลของนายพลตฤณจะจบการศึกษาระดับมัธยมปลายพอดี จึงเป็นจังหวะดีที่นายพลจะวางแผนชีวิตให้กับลูกสาวคนเล็กว่าอยากใด้เดินตามรอยเขาสักคน เพราะลูกชายคนโตเลือกที่จะประกอบอาชีพธุรกิจด้านส่งออก ส่วนลูกชายคนกลางก็กำลังจะเป็นนายแพทย์ในไม่ช้านี้ และลูกสาวคนเล็กซึ่งก็คือลูกของน้องสาวแท้ๆ ของเขานั่นเองที่จะเป็นความหวังแก่เขา)

...จากเหตุการณ์เมื่อสิบสี่ปีที่แล้วทำให้หลานสาวของเขาต้องสูญเสียทั้งพ่อและแม่ด้วยน้ำมือของพ่อเธอเอง จึงเป็นหน้าที่ของเขาซึ่งมีศักดิ์เป็นลุงโดยสายเลือดต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูหลานสาว โดยต่อมานายพลตฤณได้ทำการจดทะเบียนให้หลานสาวเป็นบุตรบุญธรรมของตนกับปรียาผู้เป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายเพื่อเติมเต็มให้กับหลานสาวคนเดียว

...และลูกชายทั้งสองคือวิทกับวีก็ดีใจมากที่ได้ลูกของคุณอามาเป็นน้องสาวเพราะนั่นยิ่งทำให้รู้สึกถึงความใกล้ชิดทางสายเลือดมีมากขึ้น ที่สำคัญทุกคนให้ความรักความเอ็นดูและอบรมสั่งสอนจัดการวางแผนชีวิตเพื่อจะผลักดันให้ลูกสาวคนนี้ได้เป็นผู้มีฝีมือคนหนึ่งในวงการตำรวจ

...................