مشاركة

๐๔ การเปลี่ยนแปลง

last update تاريخ النشر: 2025-10-17 22:14:00

ค่ำคืนนั้นผ่านพ้นไปพร้อมกับคำมั่นสัญญาที่ยังคงก้องกังวานอยู่ในใจของทุกคน เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในบ้านตระกูลหลินแปรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แม้ทุกคนจะยังคงตื่นขึ้นมาทำงานตามวิถีชีวิตเดิม แต่ในแววตาของพวกเขากลับมีประกายบางอย่างที่แตกต่างออกไป มันคือประกายแห่งความหวังระคนความเคลือบแคลงสงสัย

คำประกาศของหลินเยว่ซินเมื่อคืนนี้เป็นดั่งก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในบ่อน้ำนิ่ง ๆ แม้จะทำให้เกิดแรงกระเพื่อม แต่ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าระลอกคลื่นนั้นจะนำพาพวกเขาไปในทิศทางใด

หลังอาหารเช้าอันเรียบง่าย ขณะที่พ่อหลินและต้าเฉียงกำลังจะคว้าจอบเสียมเพื่อออกไปทำไร่ เยว่ซินก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นจริงจัง

“พ่อคะ พี่ต้าเฉียง... เดี๋ยวก่อนค่ะ หนูมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยกับทุกคน”

การกระทำของเธอทำให้ทุกคนชะงัก นี่เป็นครั้งแรกที่เยว่ซินผู้ซึ่งเคยเป็นเพียงผู้ตามมาโดยตลอด กลับแสดงบทบาทเป็นผู้นำและร้องขอให้มีการประชุมครอบครัวอย่างเป็นทางการ

หลินเจี้ยนกั๋ววางจอบลงแล้วหันมามองลูกสาวด้วยความแปลกใจ “มีเรื่องอะไรเหรอลูก?”

เยว่ซินรอให้ทุกคนนั่งลงพร้อมหน้ากันบนม้านั่งยาว ก่อนจะเปิดประเด็นที่เธอครุ่นคิดมาตลอดทั้งคืน “เมื่อคืนที่หนูบอกว่าจะทำให้ครอบครัวเราสุขสบายขึ้น หนูไม่ได้พูดเล่น ๆ นะคะ”

เธอหยุดเว้นจังหวะ กวาดสายตามองทุกคน “หนูมีแผนแล้วค่ะ และก้าวแรกที่สำคัญที่สุดในการเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของพวกเราก็คือความรู้”

คำว่าความรู้ทำให้ทุกคนขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ

เยว่ซินอธิบายต่อ “ตราบใดที่เรายังไร้การศึกษา เราก็จะถูกกดขี่ข่มเหงและต้องใช้แรงงานแลกเงินไปตลอดชีวิต พลังที่แท้จริงที่จะทำให้เรายืนหยัดได้อย่างทัดเทียมคนอื่น คือความรู้และสติปัญญา ดังนั้น...”

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะประกาศแผนการที่อาจจะสั่นสะเทือนรากฐานของครอบครัว “หนูตัดสินใจแล้วค่ะ หนูจะไม่กลับไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมในอำเภออีกแล้ว แต่หนูจะสอบเทียบข้ามชั้นเพื่อเข้ามหาวิทยาลัยให้เร็วที่สุด!”

“อะไรนะ!” แม่หลินเป็นคนแรกที่อุทานออกมาด้วยความตกใจ “สอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัยเลยเหรอลูก! มันจะไปเป็นไปได้ยังไง การสอบแข่งขันระดับประเทศมันยากยิ่งกว่าการงมเข็มในมหาสมุทรซะอีกนะ!”

“ใช่แล้วลูก” พ่อหลินกล่าวเสริมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “คนที่เขาจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ต้องอ่านหนังสือหามรุ่งหามค่ำกันเป็นปี ๆ แล้วนี่ลูกมีเวลาเตรียมตัวอีกไม่เท่าไหร่ก็จะถึงวันสอบแล้วนะ ไหนจะค่าสมัครสอบอีก มันไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลยสำหรับบ้านเรา”

ค่าสมัครสอบคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัยในยุค 80 นั้นถือเป็นเงินก้อนใหญ่สำหรับครอบครัวชาวนาอย่างตระกูลหลิน มันเป็นเงินที่สามารถซื้อข้าวสารประทังชีวิตไปได้หลายเดือน หากล้มเหลวขึ้นมาก็เท่ากับว่านำเงินก้อนนั้นไปโยนทิ้งแม่น้ำ ซึ่งนี่ก็คือสิ่งที่พ่อหลินกำลังหวาดหวั่น

“หนูรู้ค่ะว่ามันยากและเสี่ยงมาก” เยว่ซินยอมรับอย่างตรงไปตรงมา แต่แววตาของเธอยังคงเปี่ยมด้วยความมั่นใจ “แต่เวลาคือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเราในตอนนี้ค่ะพ่อ เราจะเสียเวลาอีกสองปีในโรงเรียนมัธยมไม่ได้ หนูเชื่อว่าหนูทำได้ หนูอ่านหนังสือล่วงหน้าไปไกลมากแล้ว”

แน่นอนว่าเธอไม่สามารถบอกความจริงได้ว่าความรู้ที่เธอมีนั้นมาจากอนาคตอีกเกือบยี่สิบปีข้างหน้า เธอจึงต้องหาทางพิสูจน์ให้ทุกคนเห็น

“พี่ต้าเฉียงคะ” เธอหันไปหาพี่ชาย “หนังสือเรียนคณิตศาสตร์ม.ปลายของพี่ยังอยู่ไหมคะ?”

ต้าเฉียงพยักหน้างง ๆ ก่อนจะลุกไปหยิบหนังสือเก่าคร่ำคร่าเล่มหนึ่งออกมาจากหีบไม้ฝุ่นเขรอะ เขาสอบตกมัธยมปลายเมื่อหลายปีก่อนและไม่เคยคิดจะแตะต้องมันอีกเลย

เยว่ซินรับหนังสือมาแล้วเปิดไปที่บทท้าย ๆ ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับแคลคูลัสที่ซับซ้อนที่สุด เธอวางหนังสือลงบนโต๊ะแล้วชี้ไปที่โจทย์ปัญหาข้อหนึ่ง

“พี่ดูข้อนี้นะคะ ถ้าใช้วิธีแก้สมการตามที่โรงเรียนสอน เราจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบห้านาที”

จากนั้นเธอก็หยิบเศษถ่านไม้ขึ้นมา แล้วบรรจงเขียนสูตรและวิธีคำนวณแบบใหม่ลงบนพื้นกระดานเก่า ๆ อย่างคล่องแคล่ว

“แต่ถ้าเราใช้วิธีนี้...” เธออธิบายขั้นตอนการแก้โจทย์ที่รวบรัดและมีประสิทธิภาพยิ่งกว่า ซึ่งเป็นเทคนิคที่ยังไม่มีการสอนในยุคนี้ “เราจะหาคำตอบได้ภายในไม่ถึงสามนาที”

ภาพที่เด็กสาวอายุสิบเจ็ดกำลังแก้โจทย์คณิตศาสตร์ระดับสูงด้วยวิธีที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน ทำให้ทุกคนในบ้านอ้าปากค้างด้วยความทึ่ง ต้าเฉียงหยิบหนังสือมาเทียบคำตอบแล้วก็ต้องเบิกตากว้าง เพราะมันถูกต้องทุกประการ!

“เยว่ซิน ลูกไปเรียนรู้วิธีนี้มาจากไหนกัน?” พ่อหลินถามด้วยความประหลาดใจ

“หนู... หนูอ่านเจอในหนังสือเก่า ๆ ที่ห้องสมุดอำเภอน่ะค่ะ” เธอตอบอย่างแนบเนียน “หนูใช้เวลาศึกษาด้วยตัวเองมานานแล้วค่ะพ่อ นี่คือเหตุผลที่หนูมั่นใจว่าจะสอบได้”

การแสดงความสามารถในครั้งนี้เปรียบเสมือนยาชั้นดีที่ช่วยคลายความกังวลของทุกคนลงไปได้มากโข พวกเขาเริ่มมองเห็นแสงริบหรี่ปลายอุโมงค์ขึ้นมาบ้างแล้ว

แต่เยว่ซินยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น เธอมองไปยังพี่ชายและพี่สาว “พี่ต้าเฉียง พี่ซิวอิง ความรู้ไม่ใช่ของหนูคนเดียว แต่มันเป็นของพวกเราทุกคน”

“พี่ชายแข็งแรงและมีความมุ่งมั่น พี่สาวก็ละเอียดรอบคอบและหัวไว ศักยภาพของพวกพี่มีค่าเกินกว่าจะถูกทิ้งไว้ในไร่นาหรือโรงงานทอผ้า” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ต่อจากนี้ไปเรามาอ่านหนังสือด้วยกันนะคะ ถึงพวกพี่จะไม่ได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยพร้อมหนู แต่ความรู้จะทำให้พวกพี่มองเห็นโอกาสที่คนอื่นมองไม่เห็น และมันจะเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดในการเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา”

คำพูดของเธอปลุกบางสิ่งบางอย่างในใจของสองพี่น้อง ตลอดชีวิตที่ผ่านมาพวกเขาถูกปลูกฝังว่าเกิดมาเพื่อใช้แรงงาน แต่ไม่เคยมีใครบอกว่าพวกเขาก็สามารถมีความรู้ได้เช่นกัน

***

และนับจากวันนั้นเป็นต้นมา กิจวัตรประจำวันของบ้านตระกูลหลินก็เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง

เมื่อตะวันลับขอบฟ้า แทนที่ทุกคนจะเหนื่อยอ่อนแล้วล้มตัวลงนอนเหมือนเคย พวกเขากลับมารวมตัวกันรอบตะเกียงน้ำมันก๊าดดวงเดิม แต่คราวนี้ไม่ได้มาเพื่อกินข้าว แต่มาเพื่อเรียนหนังสือ

ภาพที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนได้กลายเป็นกิจวัตรประจำคืน ภาพของหลินเยว่ซินในบทบาทของคุณครูตัวน้อย คอยอธิบายเนื้อหาที่ซับซ้อนให้กลายเป็นเรื่องง่าย ภาพของหลินต้าเฉียง ชายหนุ่มร่างกำยำที่เคยจับแต่จอบเสียม บัดนี้กลับพยายามจับปากกาเขียนหนังสืออย่างตั้งอกตั้งใจ แม้ลายมือจะโย้เย้ไปบ้างก็ตาม และภาพของหลินซิวอิง หญิงสาวผู้เงียบขรึมที่บัดนี้ดวงตากลับทอประกายใฝ่รู้ขณะท่องศัพท์ภาษาอังกฤษ

เสียงท่องตำราเบา ๆ ที่ดังคลอไปกับเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงมอยู่ภายนอก ได้เข้ามาแทนที่ความเงียบเหงาในยามค่ำคืน กลิ่นอายของดินโคลนที่เคยเป็นกลิ่นประจำบ้านเริ่มเจือจางลงด้วยกลิ่นหมึกและกระดาษจาง ๆ มันคือกลิ่นอายแห่งความเปลี่ยนแปลงที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ แต่มั่นคง

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว...

วันสุดท้ายของการรับสมัครสอบเทียบใกล้เข้ามาทุกที แม้เยว่ซินจะมั่นใจในความรู้ของตัวเอง แต่ปัญหาใหญ่ที่เป็นรูปธรรมที่สุดก็ยังคงอยู่นั่นคือเงินค่าสมัคร

เย็นวันนั้น หลังจากที่ทุกคนกินข้าวเสร็จ แม่หลินก็หยิบห่อผ้าเก่า ๆ ที่ซ่อนไว้ใต้เตียงออกมาอย่างลังเล เธอคลี่ผ้าออกอย่างเบามือเผยให้เห็นธนบัตรใบละหนึ่งหยวนและห้าหยวนเก่า ๆ ปึกหนึ่ง พร้อมกับเศษเหมาอีกจำนวนหนึ่ง

“นี่คือเงินเก็บทั้งหมดที่บ้านเรามี” เธอกล่าวเสียงแผ่ว “มันมีอยู่สิบห้าหยวน น่าจะพอค่าสมัครสอบของลูกพอดี แต่ถ้าเราใช้เงินก้อนนี้ไป เราก็จะไม่เหลือเงินติดบ้านไว้ซื้อข้าวสารเลยนะลูก”

ทุกคนเงียบกริบ สิบห้าหยวนคือเงินทั้งหมดที่พวกเขาหามาได้จากการทำงานหนักและอดออมมาเกือบทั้งปี เพราะการนำเงินก้อนนี้ไปใช้จึงไม่ต่างอะไรกับการเดิมพันครั้งใหญ่ที่มีชีวิตของทุกคนเป็นประกัน

เยว่ซินมองเงินในห่อผ้าแล้วส่ายหน้าช้า ๆ “ไม่ได้ค่ะแม่ เงินก้อนนี้ต้องเก็บไว้เป็นเงินสำรองของครอบครัว”

จากนั้นเธอก็ลุกขึ้น เดินไปที่มุมห้องของตัวเองแล้วหยิบกล่องไม้ใบเล็กที่ซ่อนไว้ใต้ฟูกนอนออกมา เธอเปิดมันออกจนเห็นข้างในที่มีธนบัตรและเศษเหรียญจำนวนหนึ่งอัดแน่นอยู่

“นี่คือเงินที่หนูเก็บออมมาตั้งแต่เด็ก ๆ ค่ะ ทั้งเงินแต๊ะเอียวันตรุษจีน แล้วก็เงินที่ได้จากการช่วยป้าข้างบ้านสานตะกร้าขาย” เธอเทเงินทั้งหมดลงบนโต๊ะแล้วเริ่มนับอย่างคล่องแคล่ว “สิบหยวน สิบเอ็ดหยวน... สิบสองหยวนกับอีกห้าเหมา พอดีเป๊ะเลยค่ะ!”

แม่หลินเห็นดังนั้นก็รีบเข้ามาห้าม “ไม่ได้นะเยว่ซิน นั่นมันเป็นเงินเก็บของลูกนะ ลูกเก็บมันไว้เถอะ เกิดสอบไม่ได้ขึ้นมาอย่างน้อยลูกก็ยังมีเงินก้อนนี้ติดตัว”

นี่คือความรักของผู้เป็นแม่ที่คิดถึงความปลอดภัยของลูกก่อนเสมอ แม้จะขัดกับความฝันอันยิ่งใหญ่ก็ตาม

เยว่ซินจับมือที่เหี่ยวย่นของมารดาขึ้นมากุมไว้แน่น ดวงตาของเธอฉายแววเด็ดเดี่ยวแต่ก็อ่อนโยน “แม่คะ ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน หนูเชื่อว่าความพยายามของหนูจะไม่สูญเปล่า”

“การเก็บเงินก้อนนี้ไว้โดยไม่ทำอะไรเลยต่างหากคือความเสี่ยงที่สุด เพราะมันหมายความว่าชีวิตของพวกเราจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง” เธอกล่าวอย่างหนักแน่น “แต่การนำเงินก้อนนี้ไปลงทุนกับอนาคต คือความหวังค่ะแม่”

เธอรวบเงินสิบสองหยวนห้าเหมานั้นใส่กระเป๋าเสื้ออย่างเรียบร้อย แล้วหันไปโค้งคำนับให้พ่อกับแม่

“พ่อคะ แม่คะ หนูจะไปที่อำเภอเพื่อสมัครสอบเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

“เดี๋ยว! จะไปตอนนี้เลยเหรอลูก” แม่หลินร้องทักด้วยความเป็นห่วง “นี่มันก็จะย่ำค่ำแล้วนะ เดินทางคนเดียวมันอันตราย”

“ผมจะไปกับน้องเล็กเองครับ!” ต้าเฉียงลุกขึ้นยืนทันที “ผมจะไปส่งเยว่ซินเองครับแม่ ไม่ต้องห่วง”

เยว่ซินยิ้มให้พี่ชายอย่างขอบคุณ แล้วหันกลับมามองครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย

“รอฟังข่าวดีจากหนูนะคะ”

ว่าแล้วเธอก็หมุนตัวเดินออกจากประตูไปอย่างไม่ลังเล ท่ามกลางสายตาเป็นห่วงของพ่อแม่และพี่สาว แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าไม่มีอะไรจะมาหยุดยั้งการตัดสินใจของเธอในครั้งนี้ได้อีกแล้ว

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๒๖ จุดจบของตัวร้าย

    กาลเวลาได้ล่วงเลยเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิของปี 1989 โลกได้หมุนไปข้างหน้าอย่างไม่เคยหยุดนิ่ง...ณ กรุงปักกิ่ง หลินเยว่ซิน หลินต้าเฉียง และหลินซิวอิงได้กลายเป็นนักศึกษาที่โดดเด่นในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ บริษัทหลิวเยว่ แฟชั่นกรุ๊ปได้เปิดสำนักงานใหญ่และสาขาแฟล็กชิปที่เมืองหลวงเป็นที่เรียบร้อย และได้กลายเป็นแบรนด์แฟชั่นระดับชาติที่ทรงอิทธิพลทว่าณ อำเภอหลิวอันที่ห่างไกล ช่วงนี้ได้มีข่าวลือระลอกใหม่เกิดขึ้นในวงน้ำชาของเหล่าแม่บ้าน ข่าวลือที่เกี่ยวกับบุคคลที่แทบจะถูกลบหายไปจากความทรงจำของผู้คนแล้ว“นี่เธอได้ยินเรื่องนั้นหรือยัง?” หญิงคนหนึ่งกระซิบกับเพื่อนบ้าน “เห็นว่านังหนูซูเหม่ยลี่อะไรนั่นกำลังจะกลับมาแล้วนะ”“หา?! กลับมาอะไรกัน?” อีกคนถามด้วยความไม่ใส่ใจ“ก็ฉันได้ยินมาว่าเธอไปเจอผู้อุปถัมภ์คนใหม่ เป็นถึงเถ้าแก่จากต่างเมืองที่ร่ำรวยมากเลยล่ะ เห็นว่าเธอกำลังจะกลับมาทวงทุกอย่างคืน เธอบอกกับคนไปทั่วว่าความจริงทั้งหมดกำลังจะถูกเปิดโปง ที่แท้หลินเยว่ซินนั่นแหละคืออสรพิษตัวจริง!”ในอดีต ข่าวลือที่น่าตื่นเต้นเช่นนี้คงจะกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดไปแล้ว แต่ในวันนี้ปฏิกิริยาของผู้คนกลับแตกต

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๒๕ คำตอบรับ

    วันรุ่งขึ้นหลังจากที่ท่านนายพลลู่และภรรยาเดินทางกลับไปแล้ว บ้านของตระกูลหลินก็ยังคงอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุขและความตื่นเต้นไม่จางหาย ทุกคนต่างพูดคุยกันถึงเรื่องงานมงคลที่กำลังจะเกิดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขท่ามกลางความชื่นมื่นนั้น หลินเยว่ซินกลับรู้สึกว่าหัวใจของตนเองยังคงมีม่านหมอกบาง ๆ ปกคลุมอยู่ เธอยอมรับการสู่ขอ แต่ทว่าเธอยังไม่เคยได้ให้คำตอบแก่เขาจากหัวใจของเธออย่างแท้จริงเลยบ่ายวันนั้น ขณะที่เธอกำลังนั่งออกแบบเสื้อผ้าชุดใหม่อยู่ในห้องทำงาน ลู่เฟิงในชุดลำลองสบาย ๆ ก็เดินเข้ามาหาอย่างเงียบ ๆ“เยว่ซิน” เขาเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล “ไปเดินเล่นกับฉันหน่อยได้ไหม?”แม้จะเป็นคำเชิญที่เรียบง่าย แต่กลับแฝงไว้ด้วยความหมายอันลึกซึ้ง นี่คือการนัดหมายครั้งแรกของพวกเขาในฐานะคู่หมั้นอย่างเป็นทางการเยว่ซินพยักหน้ารับเบา ๆ เธอรู้ดีว่าถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเองเสียทีทั้งสองเดินเคียงข้างกันออกจากตัวเมือง ไม่ได้มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่สวยงามหรือโรแมนติกใด ๆ แต่กลับเดินไปตามเส้นทางดินสายเก่าที่ทอดตัวมุ่งตรงไปยังหมู่บ้านหงซิง จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดส

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๒๔ คำขอจากใจจริง

    ฤดูสารทของปี 1988 ได้นำพาสายลมเย็นสบายและใบไม้สีทองโปรยปรายมาสู่เมืองหลิวอัน ครอบครัวหลินกำลังอยู่ในช่วงเวลาที่เปี่ยมสุขและวุ่นวายที่สุด พวกเขากำลังเตรียมการใหญ่สำหรับการย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองหลวงของต้าเฉียง ซิวอิง และเยว่ซินในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าท่ามกลางความวุ่นวายนั้นเอง จดหมายฉบับหนึ่งจากลู่เฟิงก็ได้ถูกส่งมาถึง ซึ่งเนื้อหาข้างในนั้นก็ค่อนข้างที่จะสั้นกระชับ แต่ทว่ากลับทำให้หัวใจของเยว่ซินเต้นไม่เป็นส่ำ เขาเขียนว่าเขาจะกลับมาเยี่ยมบ้านในสัปดาห์หน้า และครั้งนี้เขาจะไม่ได้มาคนเดียวสัญชาตญาณของเยว่ซินร้องบอกว่าการมาเยือนในครั้งนี้จะต้องมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด และดูเหมือนว่าทุกคนในบ้านก็จะรู้สึกได้เช่นเดียวกัน แม่หลินถึงกับลงมือทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่และสั่งให้พ่อหลินไปซื้อใบชาต้าหงเผาชั้นดีที่สุดมาเตรียมไว้ต้อนรับแขกเช้าวันหนึ่งที่อากาศแจ่มใส รถยนต์เก๋งหงฉีสีดำมันวาวสองคันแล่นเข้ามาจอดเทียบที่หน้าประตูบ้านทรงลานสี่ทิศของตระกูลหลินอย่างเงียบเชียบแต่แฝงไว้ด้วยบารมีอันน่าเกรงขาม การปรากฏตัวของรถยนต์ระดับผู้นำประเทศเช่นนี้ทำให้เพื่อนบ้านที่สัญจรผ่านไปมาถึงกับต้องหยุดยืนมองด้วยความตก

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๒๓ ตระกูลใหม่ที่รุ่งโรจน์

    ฟ้าหลังฝนสำหรับครอบครัวหลินแล้ว ท้องฟ้าของพวกเขาในตอนนี้ไม่เพียงแต่จะสดใสไร้เมฆหมอกบดบัง แต่มันยังประดับประดาไปด้วยดวงดาวแห่งเกียรติยศที่ส่องประกายเจิดจรัสอีกด้วยเวลาได้ล่วงเลยเข้าสู่ช่วงฤดูร้อนของปี 1988 หนึ่งปีกว่านับตั้งแต่การล่มสลายของตระกูลซู ช่วงเวลาที่ปราศจากมารผจญนี้เองที่ทำให้ธุรกิจใบไหวดีไซน์ได้เติบโตอย่างก้าวกระโดดราวกับมังกรทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์บัดนี้ หลิวเยว่ แฟชั่นกรุ๊ป ไม่ได้เป็นเพียงร้านค้าในอำเภอเล็ก ๆ อีกแล้ว แต่ได้กลายเป็นบริษัทขนาดใหญ่ที่มีโรงงานตัดเย็บเป็นของตัวเอง มีสาขากระจายอยู่ตามหัวเมืองใหญ่ ๆ ทั่วทั้งมณฑล และกำลังจะเริ่มขยายตลาดไปยังเมืองหลวงอย่างปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้ แบรนด์ใบไหวได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของแฟชั่นที่ทันสมัย คุณภาพดี และเป็นความภาคภูมิใจของสินค้าที่ผลิตในประเทศอย่างแท้จริงครอบครัวหลินเองก็ได้ย้ายออกจากบ้านหลังเดิมมาอาศัยอยู่ในบ้านทรงลานสี่ทิศ หลังใหญ่ที่เยว่ซินทุ่มเงินซื้อมันมาแล้วตกแต่งใหม่ทั้งหมด ที่นี่กว้างขวางและงดงามราวกับจวนของขุนนางในสมัยก่อน กลางลานบ้านมีสวนหย่อมที่จัดแต่งอย่างสวยงาม มีสระปลาคาร์ปเล็ก ๆ และต้นไหวที่แผ่กิ่งก้านให้ร่มเงา ปร

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๒๒ เปิดโปงสู่สาธารณะ

    หากคิดจะจับ ก็ต้องแสร้งปล่อยไปก่อนนี่คือกลยุทธ์ที่หลินเยว่ซินและลู่เฟิงได้วางไว้ร่วมกัน...สองวันหลังจากที่ซูเหม่ยลี่ได้จ่ายเงินก้อนสุดท้ายของเธอไป บทความชิ้นเอกอันแสนสกปรกของเฒ่าเหมาก็ได้ถูกตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ใต้ดินฉบับหนึ่ง มันถูกนำไปแจกจ่ายตามร้านน้ำชาและแผงลอยต่าง ๆ ทั่วทั้งเมือง เรื่องราวที่ถูกปรุงแต่งขึ้นอย่างสุดฝีมือได้สร้างความสับสนให้กับผู้คนอีกครั้ง ความสงสัยระลอกใหม่เริ่มซัดสาดเข้าใส่ชื่อเสียงของหลินเยว่ซินอีกคราทางฝั่งร้านใบไหวดีไซน์ดูเหมือนจะได้รับผลกระทบอย่างเห็นได้ชัด ยอดขายตกลงเล็กน้อย และมีเสียงซุบซิบนินทาจากลูกค้ามากขึ้น หลินเยว่ซินดูเหมือนจะตกอยู่ในภาวะตั้งรับ เธอเก็บตัวเงียบ ไม่ได้ออกมาโต้ตอบใด ๆ ท่าทีที่ดูเหมือนยอมจำนนนี้เองที่ทำให้ซูเหม่ยลี่หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งด้วยความสะใจ แต่แล้ว ในขณะที่ข่าวลือกำลังคุกรุ่นถึงขีดสุด ร้านใบไหวดีไซน์ก็ได้เคลื่อนไหวในแบบที่ไม่มีใครคาดคิดบัตรเชิญที่ถูกออกแบบอย่างสวยหรูได้ถูกส่งไปยังสำนักข่าวทุกแขนง ทั้งสื่อท้องถิ่นและสื่อสิ่งพิมพ์ระดับมณฑล เนื้อหาในบัตรเชิญระบุว่าทางร้านจะจัดงานแถลงข่าวเปิดตัวเสื้อผ้าคอลเลกชันฤดูใบไม้ผลิ

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๒๑ สิ้นไร้หนทาง

    ลมหนาวในช่วงปลายปี พัดพาเอากลิ่นอายของเทศกาลตรุษจีนที่กำลังจะมาถึงให้ลอยอบอวลไปทั่วทั้งเมือง บนถนนหนทางประดับประดาไปด้วยโคมไฟสีแดงสดใส ผู้คนต่างมีใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสจับจ่ายซื้อของเพื่อเตรียมเฉลิมฉลองวันปีใหม่ แต่สำหรับตระกูลซูแล้วฤดูหนาวในปีนี้มันช่างหนาวเหน็บและโหดร้ายเสียเหลือเกินธุรกิจที่เคยยิ่งใหญ่ของพวกเขาได้ล่มสลายลงโดยสมบูรณ์แล้ว...การที่ข่าวในหนังสือพิมพ์ถูกระงับไปอย่างรวดเร็วผิดปกติ เป็นดั่งสิ่งสุดท้ายที่ทำให้คู่ค้าและธนาคารต่างหมดสิ้นความเชื่อมั่นในตระกูลซู พวกเขารู้ดีว่าตระกูลซูไม่เพียงแต่กำลังจะล้มละลาย แต่ยังไปเหยียบตาปลาของผู้มีอำนาจระดับสูงเข้าให้อีกด้วย ทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือพวกเขาอีกตอนนี้พวกเขาอยู่ในสภาวะสิ้นไร้ไม้ตอกอย่างแท้จริง คฤหาสน์หลังงามกำลังจะถูกยึดในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ทรัพย์สินเงินทองที่เคยมีก็ร่อยหรอลงไปจนแทบไม่เหลือ พวกเขาไม่มีทางไปอีกแล้วค่ำคืนหนึ่ง ท่ามกลางความเงียบงันอันน่าสมเพชภายในคฤหาสน์ที่เคยโอ่อ่า ซูเจิ้งกั๋วที่บัดนี้ดูแก่ชราลงไปนับสิบปีได้เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ“เรายังเหลือหนทางสุดท้าย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้งแ

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๐๕ ปากตลาดและข่าวลือ

    หลายวันผ่านไปนับตั้งแต่หลินเยว่ซินไปสมัครสอบเทียบ ชีวิตภายในกระท่อมตระกูลหลินดูเหมือนจะเข้าสู่สมดุลใหม่ กลางวันทุกคนแยกย้ายกันไปทำงานอย่างขยันขันแข็ง พอกลางคืนก็กลับมารวมตัวกันใต้แสงตะเกียงเพื่อเรียนหนังสือ บรรยากาศเต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่นเงียบ ๆทว่า โลกภายนอกรั้วบ้านที่ผุพังนั้นกลับไม่ได

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๐๓ ความอบอุ่น

    เมื่อรถยนต์คันหรูลับหายไปจากสายตา ทิ้งไว้เพียงฝุ่นควันที่ค่อย ๆ จางลงในอากาศ ความโกลาหลที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ก็พลันสลายหายไป เหลือไว้เพียงความเงียบอันหนักอึ้งที่เข้าปกคลุมทุกอณู ราวกับมีผ้าห่มผืนหนาที่มองไม่เห็นคลุมทับบ้านหลังเล็กเอาไว้ ชาวบ้านที่เคยยืนมุงดูต่างแยกย้ายกันกลับไป แต่สายตาอยากรู้อยากเห็

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๐๒ สัญญาตัดขาด

    รุ่งอรุณของวันที่สิบสามเดือนกันยายนมาเยือนเร็วกว่าที่คิด แสงสีทองอ่อน ๆ ของดวงอาทิตย์ยามเหม่า [1] สาดส่องผ่านช่องหน้าต่าง ปลุกทุกชีวิตในบ้านตระกูลหลินให้ตื่นขึ้นจากนิทรา บรรยากาศในบ้านยังคงดำเนินไปเหมือนทุกวัน พ่อหลินกับต้าเฉียงเตรียมตัวจะออกไปทำไร่แต่เช้าตรู่ แม่หลินกับซิวอิงก็ง่วนอยู่กับการเตรียม

  • ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!   ๐๖ แรกพบ

    ดวงตะวันคล้อยต่ำ แสงแดดยามบ่ายที่เคยร้อนแรงเริ่มอ่อนกำลังลง ทอแสงสีอำพันอาบไล้ไปทั่วท้องทุ่งนาสองข้างทาง หลินเยว่ซินเดินถือห่อเกลือเล็ก ๆ กลับบ้านด้วยฝีเท้าที่สม่ำเสมอ ในใจของเธอกำลังประเมินสถานการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นในตลาดอย่างเงียบ ๆชัยชนะในสมรภูมิน้ำลายเมื่อครู่นี้ไม่ได้ทำให้เธอลิงโลดใจแม้แต่น้อย

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status