เสน่ห์นาง

ตอนที่หนึ่ง จุดเริ่มต้นของซวงซวง

ณ เรือนตระกูลหม่าผู้มั่งคั่ง ซึ่งมีท่านเศรษฐีหม่าเป็นเจ้าของเรือน เขาได้ตบแต่งคุณหนูสกุลหยวนเข้าเรือนมาหลายปี หากแต่พวกเขาก็ไม่สามารถมีบุตรร่วมกันได้ ด้วยฮูหยินหม่าเป็นสตรีใจกว้าง นางจึงอนุญาตให้ท่านเศรษฐีหม่ารับอนุเข้าเรือนมาทุกปี จนกระทั่งปีนี้เขาได้หมายมาดไว้ว่าจะรับเอาซวงซวง บุตรบุญธรรมซึ่งเขาแอบพึงพอใจนางตั้งแต่เขาลอบสังเกตนาง เมื่อนางเริ่มเติบโตขึ้นมาเป็นสตรีที่งดงงาม เหล่าบุรุษต่างจับจ้องนางมิวางตา ทำให้เขาแอบหึงหวงนางขึ้นมา หลังงจากวันนี้เขากลับมาถึงเรือน เขาก็รีบมุ่งตรงไปยังเรือนของซวงซวงบุตรบุญธรรมด้วยความคิดถึง

ขณะที่ซวงซวง กำลังอาบน้ำอยู่ด้านหลังฉาก นางได้ยินเสียงประตูห้องถูกเปิดออกและปิดลงอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ นางจึงรีบขึ้นจากอ่างอาบน้ำแล้วคว้าเสื้อคลุมสีขาวมาสวมใส่อย่างเร่งรีบ เมื่อนางเดินออกมาจากหลังฉาก นางตื่นตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อบุคคลที่นางพบกลับเป็นบิดาบุญธรรมของนาง ท่านเศรษฐีหม่าผู้ที่เดินทางค้าขายสินค้าตามเมืองต่างๆ

"โอ้..ซวงเออร์ พ่อทำเจ้าตกใจรึ" ท่านเศรษฐีหม่าเพิ่งกลับมาจากเมืองหลวง หลังจากเขานำสินค้าการเกษตรของเมืองเหนือไปส่งให้ร้านค้าที่เมืองหลวงเสร็จ เขาก็รีบกลับมาทันที

ท่านเศรษฐีหม่าลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หลังจากเขาเห็นซวงซวงเดินออกมาจากหลังฉากกั้นในสภาพที่แสนยั่วเย้าสายตา เขานั้นตกหลุมรักเด็กคนนี้ตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ ในตอนนั้นขณะที่เขาเดินทางไปส่งสินค้าที่เมืองหลวง เขาได้พบเด็กหญิงตัวน้อยๆ ในสภาพมอมแมมนั่งอยู่ริมทาง เขาจึงได้เข้าไปสอบถามและได้ความว่ามารดาได้พานางหนีออกมาจากหอโคมเขียว แต่มารดาของนางถูกจับกลับไปเสียก่อน นางนั้นรอดมาได้เพราะมารดาของนางจับซุกซ่อนไว้ในเกวียนพวกเขาจึงหานางไม่พบ

ประจวบเหมาะกับท่านเศรษฐีหม่าได้ตบแต่งฮูหยินมานานหลายปีแต่นางก็ยังไม่มีบุตรให้เขาเสียที เขาจึงได้เกิดความคิดจะชุบเลี้ยงเด็กสาว เพราะซวงซวงหน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดู

แต่เมื่อนางยิ่งเติบโตขึ้น นางกลับยิ่งงดงาม ใบหน้าของนางเรียวเล็กและขาวนวล ดวงตากลมโตแวววาวดุจน้ำค้าง ริมฝีปากบางได้รูปนั้นน่าทะนุถนอมและน่าสัมผัสยิ่ง ผิวพรรณขาวนวลเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล ส่วนไหนควรเว้าก็เว้า ส่วนไหนควรโค้งก็โค้ง ยิ่งบัดนี้ชุดคลุมสีขาวบางของนางเปียกชื้นยิ่งทำให้เห็นสัดส่วนอย่างชัดเจน โดยเฉพาะทรวงอกอวบอิ่มที่นูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ทำให้ท่านเศรษฐีที่กำลังจับจ้องนางอย่างมิวางตาถึงกลับลอบกลืนน้ำลายลงคอเสียอึกใหญ่

"ซวงเออร์ พ่อขอโทษที่ทำให้เจ้าตกใจ พอดีพ่อเพิ่งจะกลับมาถึง พ่อก็เลยรีบมาหาเพราะคิดถึงเจ้า" ท่านเศรษฐีหม่าเอ่ยพลางเดินเข้ามาหานางอย่างช้าๆ

"เหตุใดท่านพ่อรีบร้อนมาหาลูกเจ้าค่ะ ให้บ่าวไพร่มาตามลูกก็ได้เจ้าค่ะ ลูกเป็นผู้น้อยควรไปคำนับท่านพ่อถึงจะถูก" ซวงซวงเอ่ยถามบิดาบุญธรรมด้วยความสงสัยอย่างไร้เดียงสา

"เพราะพ่อมีของขวัญจะให้ลูกเช่นไรเล่า พ่อจึงตั้งใจรีบกลับมาให้ทันวันปักปิ่นของเจ้า แต่การเดินทางครั้งนี้ค่อนข้างมีอุปสรรค ทำให้ล่าช้าถึงครึ่งปี" ท่านเศรษฐีหม่ากล่าวพลางล้วงเข้าไปในแขนเสื้อหยิบปิ่นปักผมสีทอง ลวดลายแกะสลักอย่างประณีตเป็นรูปดอกโบตั๋นสีชมพูประดับเกสรด้วยมุกสีขาว

"เจ้าชอบหรือไม่ พ่อสั่งให้ช่างที่เมืองหลวงทำให้เจ้าเมื่อปีที่แล้ว ปีนี้พ่อได้มีโอกาสไปเมืองหลวงจึงได้นำเอาของสิ่งนี้กลับมาให้เจ้าเพื่อจะได้ทันเข้าพิธีปักปิ่นแต่ก็ช้าไปเสียแล้ว หากไม่เกิดเหตุการณ์ฝนตกหนักจนน้ำท่วมเสียก่อน" เขากล่าวพลางยื่นปิ่นลวดลายงดงามที่ถูกบรรจุอยู่ในกล่องไม้อย่างดีส่งให้นางดู เมื่อเขาเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของนาง เขาแทบกลั้นหายใจด้วยกลิ่นกายที่หอมหวนด้วยดอกไม้นานาพรรณจากนาง

"โอ้..งดงามมากเลยเจ้าค่ะ ท่านพ่อ" ซวงซวงดีใจยิ่งนักที่บิดาบุญธรรมมักจะนำสิ่งของมีค่าและสวยงามมาฝากนาง ตั้งแต่เล็กจนโตบิดาบุญธรรมดีต่อนางเสมอมา จึงทำให้นางรักและบูชาท่านเศรษฐีหม่าเป็นอย่างมาก

"มา พ่อจะปักให้" เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าของนาง กลิ่นดอกไม้นานาพรรณส่งกลิ่นหอมจากกายของนางแตะเข้าจมูกของเขา ท่านเศรษฐีหม่าสูดกลิ่นหอมเข้าเต็มปอดอย่างหลงใหล เมื่อเขาปักปิ่นให้นางเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็ฉวยโอกาสดึงนางเข้ามากอด

"อ๊ะ..ท่านพ่อ" ซวงซวงร้องด้วยความตกใจ นางได้ยืนนิ่งแข็งเป็นหินอยู่ในอ้อมกอดของท่านเศรษฐีหม่าด้วยไม่รู้จะทำตัวเช่นไรต่อเขา

"ลูกพ่อ นับวันเจ้ายิ่งงดงาม เช่นนี้พ่อจะตัดใจยกเจ้าให้ผู้ใดได้" ท่านเศรษฐีหม่ายกมือหนาเชยคางของนางขึ้นมา เพื่อสบตากลมโตกระจ่างใสของนาง

ซวงซวงยืนนิ่งและแข็งค้าง ด้วยเพราะนางมิเคยใกล้ชิดบุรุษมาก่อน นี่นับเป็นครั้งแรกที่ถูกบุรุษโอบกอด นางจึงรู้สึกใจเต้นแรงและเขินอายจึงทำให้ใบหน้าของนางขึ้นสี นางแสร้งเสตามองไปยังโต๊ะน้ำชาด้านข้างแทน

ถึงแม้ท่านเศรษฐีหม่าจะเป็นบิดาบุญธรรม แต่เขาก็ยังเป็นหนุ่มใหญ่วัยฉกรรจ์ที่ยังคงหล่อเหลา รูปร่างสูงใหญ่และแข็งแรง ปีนี้ท่านเศรษฐีหม่าเพิ่งจะอายุย่างเข้าสามสิบแปดปี ซึ่งมีอายุมากกว่าซวงซวงเกือบยี่สิบสองปี

"เจ้า..ทำให้พ่อคิดถึงเจ้า ตลอดเวลาการเดินทางใจก็นึกห่วงหาแต่เจ้า เมื่อพ่อกลับมาเห็นเจ้าในงดงามเช่นนี้ พ่อจะตัดใจยกเจ้าให้ใครไม่ได้จริงเทียวซวงเออร์..เจ้า" ท่านเศรษฐีหม่าหมดความอดทนอดกลั้นลงทันทีเมื่อได้โอบกอดเนื้อนุ่มนิ่มของนาง เขากลับมาในครั้งนี้ได้เห็นบุตรสาวที่เขาฟูมฟักและเลี้ยงดูจนกระทั่งเติบโตงดงาม บริสุทธิ์และผุดผ่องมากถึงเพียงนี้ เขามิอาจทนเห็นนางออกเรือนไปกับบุรุษผู้อื่นได้จึงตัดสินใจเอ่ยถามนาง

"เจ้าจะยอมอยู่กับพ่อตลอดไปได้หรือไม่" เขาจับใบหน้าของนาง ให้หันหน้ากลับมามองสบตากับเขาอีกครั้ง

"ท่านพ่อ" นางได้แต่เรียกเขาอย่างแผ่วเบา ท่านบิดาบุญธรรมหมายถึงสิ่งใดนางก็ยังมิเข้าใจ หากแต่ท่านพ่อของนางมิพึงพอใจสิ่งใด นางก็จะไม่กระทำโดยเด็ดขาด

"หากท่านต้องการสิ่งใด ลูกก็มิขัดข้องเจ้าค่ะ ลูกสุดแล้วแต่ท่านพ่อ" นางเอ่ยด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ

"โอ้..ซวงเออร์ เจ้าพูดจริงรึ อย่าล้อพ่อเล่นนะซวงเออร์" เมื่อท่านเศรษฐีหม่าได้ยินบุตรบุญธรรมเอ่ยเพียงแค่นั้น เขาก็เกิดความยินดีเป็นอย่างมากจึงรั้งนางเข้ามากอดแนบแน่นแผงอกแกร่ง แล้วจึงก้มลงไปบดจูบนางอย่างเร่าร้อนและดุดัน

ซวงซวงแม้จะตกใจ แต่นางก็ยินยอมปล่อยให้บิดาบุญธรรมกระทำตามแต่ใจ ด้วยนางรักและเทิดทูนบิดาบุญธรรมมาตั้งแต่เขาได้เก็บนางมาชุบเลี้ยง นางจึงใช้สองมือบางโอบกอดบิดาบุญธรรมไว้ ท่านเศรษฐีหม่าสอดลิ้นหนาเข้าไปดูดกลืนน้ำหวานจากลิ้นเล็กของนาง ลิ้นทั้งสองเกี่ยวกระหวัดกันจนเกิดเสียงน่าอายขึ้น นางเกิดความรู้สึกวาบหวาม นี่เป็นครั้งแรกที่นางถูกบุรุษจูบ นางจึงพยายามเรียนรู้จากท่านเศรษฐีหม่า

เมื่อเศรษฐีหม่าถอนจูบออกมา เขาก็เห็นใบหน้าขึ้นสีของซวงซวง อีกทั้งทรวงอกอวบอิ่มนุ่มนิ่มถูไถกับแผงอกแกร่งของเขาทำให้แก่นกายกำยำของเขาแข็งขืนขึ้นมาทันที

"ซวงเออร์ พ่อไม่ไหวแล้ว เจ้าช่วยพ่อได้หรือไม่" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า

ซวงซวงไม่เข้าใจสิ่งที่บิดาบุญธรรมกล่าว หากแต่นางก็พยักหน้าเพราะอยากช่วยบิดาบุญธรรม ท่านเศรษฐีหม่าจึงอุ้มนางไปนอนบนเตียงทันที ก่อนจะปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนทิ้งไว้อย่างไม่ไยดี เขารีบปีนขึ้นเตียงไปคร่อมซวงซวง และปลดสายคาดเอวของนางออก

"อ๊ะ..ท่านพ่อ" นางอุทานออกมาด้วยความตกใจ ที่จู่ ๆ ท่านเศรษฐีหม่าก็ปลดอาภรณ์ออกจากกายของนาง ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อมกายที่เปลือยเปล่านาง

"เจ้าบอกจะช่วยพ่ออย่างไรเล่า ซวงเออร์" เขาจ้องใบหน้าของนางซึ่งกำลังแสดงสีหน้าที่ตกใจอยู่ไม่น้อย

"เจ้าดูนี่สิ พ่อทรมานมาก มีแต่เจ้าเท่านั้นที่จะช่วยทำให้มันสงบลงได้" เขาไม่พูดเปล่า เขาใช้มือหนานวดเฟ้นทรวงอกอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ จึงทำให้ยอดปทุมถันสีชมพูเล็กน่ารักกำลังชูช่อขึ้นมา ท่านเศรษฐีหม่าลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

ซวงซวงรู้สึกเสียวซาบซ่านขึ้นมา ก่อนจะช้อนตาลงมองตามที่บิดาบุญธรรมบอก นางก็พบเข้ากับแก่นกายกำยำซึ่งกำลังผงาดชูชันอวดความใหญ่โตต่อสายตาของนาง

"ท่าน..ท่านพ่อ ท่านจะให้ลูกทำเช่นไรเจ้าค่ะ" นางถามเสียงสั่นพลางลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความตกใจ

"เจ้าแค่อยู่เฉยๆ ก็พอ" ว่าแล้วท่านเศรษฐีหม่าก็ก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวระหงของนาง ก่อนจะดูดและขบเม้มจนเกิดรอยช้ำสีกุหลาบ

"อ่า..ท่านพ่อ ลูก..ลูกเสียว ซี้ด" ซวงซวงครางเสียงหวานเมื่อความเสียวซ่านเริ่มก่อเกิดขึ้นมาทันทีที่นางถูกบิดาบุญธรรมซุกไซ้ซอกคอ นางจึงกำผ้าปูที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่เพื่อระบายความเสียวซ่านที่บิดาบุญธรรมมอบให้

ท่านเศรษฐีหม่าเมื่อได้ยินเสียงหวานครางเบาๆ ก็เกิดความพอใจ เขาไล้ลิ้นร้อนลงมายังทรวงอกอวบอิ่มของนาง ก่อนจะเลียรอบเต้างาม แล้วจึงดูดดึงยอดปทุมถันสีชมพูที่งดงามและยั่วยวน

"อ่า..ท่านพ่อ ซี้ด..ลูกเสียวเจ้าค่ะ อ่า..อ่า" ซวงซวงเริ่มครางอย่างกระสันเสียว เมื่อถูกบิดาบุญธรรมทั้งโลมเลียและดูดดึง นางจึงบดเบียดทรวงอกอวบอิ่มเข้าใส่ปากหนา แล้วค่อยๆ บิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน สองมือที่ขยุ้มผ้าปูที่นอน ก็เปลี่ยนมารั้งศีรษะของเขาเข้ามาหาเต้างามซึ่งเขากำลังใช้ลิ้นร้อนโลมเลียและขบกัด

ท่านเศรษฐีหม่าเลื่อนมือหนาลงไปยังเนินโหนกอวบอูมของนาง แล้วจึงใช้นิ้วเกลี่ยกลีบบุปผาของนางจากช้าๆ ก็รัวเร็ว จนกระทั่งน้ำหวานใสไหลเยิ้มออกมาเต็มนิ้วมือของเขา ทางด้านซวงซวงก็ให้รู้สึกกระสันเสียวเป็นอย่างยิ่ง นางจึงแยกขาออกกว้างเพื่อให้บิดาบุญธรรมของนางขยับมือหนาได้อย่างถนัดยิ่งขึ้น

"อ๊ะ..อ่า ท่านพ่อ ลูก..ลูกเสียว ซี้ด" นางส่งเสียงครางอย่างกระสันเสียวจนทนไม่ไหว ขณะขยับสะโพกกลมกลึงเข้าหานิ้วมือหนาของเขาแทน

เขาจึงเปลี่ยนมาสอดใส่นิ้วมือเข้าไปในผนังอ่อนนุ่มของนาง ซึ่งให้การตอดรัดนิ้วมือของเขาอย่างดี เขาจึงเร่งขยับเร็วขึ้นๆ และเพิ่มนิ้วมือจนถึงสามนิ้ว จากนั้นจึงถอนนิ้วมือออกมา แล้วเขาค่อยๆ สอดใส่แก่นกายกำยำเข้าไปอย่างช้าๆ

"อ๊ะ..ท่านพ่อ ลูกเจ็บ" นางสะดุ้งทันทีที่บิดาบุญธรรมสอดใส่แก่นกายลงมาทันที ความเจ็บจึงถูกเข้าครอบงำนางจึงร้องทักท้วงออกมา

"ใจเย็นๆ ซวงเออร์ เดี๋ยวพ่อจะทำให้เจ้ามีความสุขที่สุดเลยลูกรัก" เขาแช่แก่นกายที่เพิ่งจะเข้าไปได้แค่ส่วนหัว ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากของนางที่เริ่มมีเหงื่อผุดขึ้นมา แล้วจึงหอมแก้มนุ่มของนาง เรื่อยไปจนถึงจมูกโด่งได้รูปและจูบนางอีกครั้งอย่างช้าๆ เขาค่อยๆ ส่งลิ้นหนาเข้าไปดูดกลืนน้ำหวานจากปากของนาง

เมื่อซวงซวงได้รับจูบที่แสนวาบหวามอีกครั้ง นางก็ลืมความเจ็บปวดด้านล่างไป นางเลื่อนมือบางขึ้นมาโอบกอดบิดาบุญธรรม แล้วจึงจูบเขาตอบ ก่อนจะส่งลิ้นบางไปดูดกลืนน้ำหวานจากปากของเขาเช่นกัน

ท่านเศรษฐีหม่าขยับมือข้างหนึ่งมานวดเฟ้นเต้างามอวบอิ่มที่นุ่มหยุ่นมือจนล้นทะลัก ก่อนจะผละริมฝีปากหนาออกมาดูดกลืนยอดปทุมถันสีชมพูของนางอย่างตะกละตะกลาม

"อ่า..ท่านพ่อ ซี้ด" นางเริ่มบิดกายด้วยความเสียวซาบซ่านอีกครั้ง ท่านเศรษฐีหม่าจึงขยับขาของนางแยกออกให้กว้างขึ้น แล้วจึงสอดใส่แก่นกายกำยำลงไปทีเดียวจนสุดพรวด!

"อ๊ะ..โอ๊ย ท่านพ่อ..ลูกเจ็บ" นางร้องออกมาด้วยความตกใจและเจ็บปวดราวกับดอกไม้งามของนางกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ เขาไม่สนใจแต่เปลี่ยนมาเล้าโลมร่างกายของนางแทน จนกระทั่งนางรู้สึกกายร้อนรุ่มขึ้นมาอีกครั้ง เขาจึงค่อยๆ เริ่มขยับสะโพกหนาอย่างช้าๆ

"อ่า ท่านพ่อ ท่าน..ซี้ด" นางร้องครางด้วยความเสียวซ่านอีกครั้ง เมื่อท่านเศรษฐีหม่าเริ่มขยับแก่นกายกำยำของเขา

"อ่า ซวงเออร์ของพ่อ เจ้าต้องเป็นของพ่อผู้เดียว ซี้ด" เขาเริ่มขยับกระแทกแก่นกายกำยำด้วยความรัวเร็วจนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้น

"อ๊ะ ท่านพ่อลูกเสียว ซี้ด" นางครางเสียงหวานเมื่อถูกท่านเศรษฐีหม่ากระแทกกระทั้นนางอย่างรัวเร็ว

"อ่า..อ่า ซวงเออร์ของพ่อ" เขาครางออกมาด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะตอกย้ำซ้ำ ๆ ลงไปเป็นจังหวะ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ เอี๊ยด เอี๊ยด เอี๊ยด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสลับกับเสียงเตียงโยกไปตามจังหวะการกระแทกกระทั้นของท่านเศรษฐีหม่า

"ท่านพ่อ ลูก..ลูก ไม่ไหวแล้ว อ่า..อ่า ซี้ด" ซวงซวงเสียวซ่านจนกระทั่งนางทนไม่ไหว นางจึงส่งเสียงหวานซึ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อถึงจุดสูงสุดของนางก่อนท่านเศรษฐีหม่า ทำให้ผนังอ่อนนุ่มภายในของนางบีบรัดแก่นกายกำยำของเขาแน่นเกินจะทานทนเช่นกัน เขาจึงเร่งกระแทกนางอย่างรัวเร็วสองสามครา เขาก็ถึงจุดหมายเดียวกันกับนางทันทีเช่นกัน

"อ่า" ท่านเศรษฐีหม่านิ่งค้าง ก่อนจะกระตุกและปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นเข้าไปภายในผนังอ่อนนุ่มของนางซึ่งกำลังตอดรัดเขาแน่น

"แฮก..แฮก..แฮก ท่านพ่อ" นางนอนหอบหายใจอย่างกระชั้นชิด หลังจากได้ไปแตะถึงจุดสูงสุด นางรู้สึกตัวเบาดั่งขนนกที่กำลังล่องลอยอยู่บนนภากว้าง ซึ่งนางเพิ่งจะค้นพบความสุขและความเสียวซาบซ่านร่วมกับบิดาบุญธรรมเป็นครั้งแรก

"ซวงเออร์ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง" ท่านเศรษฐีหม่าเอ่ยถามบุตรบุญธรรมที่กำลังนอนหอบหายใจด้วยความเป็นห่วงทั้งที่แก่นกายกำยำของเขายังคงแช่ค้างอยู่ในตัวของนาง

"ลูก..ลูก แน่นและจุกเจ้าค่ะ ท่านพ่อ" นางยังคงรู้สึกจุกตรงช่องท้องของนางขณะที่นางหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย

"อืม..อีกประเดี๋ยวลูกก็จะหาย" เขากล่าวพลางค่อยๆ ถอนแก่นกายกำยำออกมาจากผนังอ่อนนุ่มภายในตัวของนาง ป๊อก! เมื่อแก่นกายของเขาหลุดออกมาจากช่องทางรักของนาง น้ำกามสีขาวขุ่นก็ไหลทะลักออกมาพร้อมเลือดพรหมจรรย์ของหญิงสาว เมื่อท่านเศรษฐีหม่าก้มลงไปมอง เขารู้สึกยินดียิ่งนักที่ได้ครอบครองพรหมจรรย์ของนางเป็นคนแรก เขาจึงก้มลงไปจูบนางอีกครั้งอย่างดูดดื่ม แล้วเลื่อนลงมาดูดดึงเต้างามอวบอิ่มอย่างเร่าร้อน ซวงซวงได้แต่บิดกายไปมาจนที่นอนยับยู่ยี่ และส่งเสียงหวานครางออกมาอย่างเสียวซ่าน

ท่านเศรษฐีหม่าจึงจับนางพลิกคว่ำลงบนที่นอน และยกสะโพกงามงอนของนางขึ้นมาเล็กน้อย แล้วจึงสอดใส่แก่นกายกำยำลงไปทีเดียวจนสุด

"อ๊ะ..อ่า" นางสะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะขยำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความเสียวซ่านที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง

ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นอีกครั้งหลังจากท่านเศรษฐีหม่าเพิ่งปลดปล่อยออกไป นับว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขากระหายอยากในรสกามอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย

เมื่อก่อนยามนอนกับฮูหยิน และเหล่าอนุ เขาเพียงแค่ปลดปล่อยครั้งเดียวก็รู้สึกอ่อนเพลีย แต่ครั้งนี้หลังจากได้ร่วมรักกับบุตรบุญธรรมที่เขาได้เฝ้าประคบประหงมดูแลมาตลอดเกือบสิบปี เขากลับมีเรี่ยวมีแรงไม่อยากจะหยุดลงเสียอย่างนั้น เขาจึงเพิ่มแรงกระแทกลงไปอย่างหนักหน่วง ทำให้ซวงซวงครางเสียงหวานอย่างกระสันเสียวไม่หยุดหย่อน

"อ๊ะ ท่านพ่อลูกเสียว อ่า..อ่า ซี้ด" แรงกระแทกทำให้ทรวงอกอวบอิ่มถูไปมาบนที่นอน ยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้แก่ซวงซวง

"ซวงเออร์ของพ่อ อ่า..อ่า เจ้าคับแน่นดีจริงๆ ซี้ด" ท่านเศรษฐีหม่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มพลางเร่งขยับสะโพกหนาด้วยความกระสันเสียวที่เริ่มก่อตัวมากยิ่งขึ้น

เอี๊ยด เอี๊ยด เอี๊ยด เสียงเตียงไม้สั่นไหวตามแรงกระแทกของท่านเศรษฐีหม่าเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ สลับกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ

"อ่า..ท่านพ่อ ลูกจะไม่ไหวแล้ว อ่า..ซี้ด ท่านพ่อ แรงอีกนิดเจ้าค่ะ" นางครางอย่างเสียวซ่าน ก่อนจะออกปากเร่งจังหวะบิดาบุญธรรมของนาง

"โอว..ซวงเออร์ เจ้าตอดรัดข้ายิ่งนัก ซี้ด" เขาเร่งจังหวะตามที่บุตรบุญธรรมร่ำร้อง

ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ เอี๊ยด เอี๊ยด เอี๊ยด เสียงกระแทกกระทั้นส่งผลให้เกิดเสียงหน้าแข้งกำยำกระทบเข้ากับสะโพกงามงอน สอดประสานเข้ากับเสียงโยกไหวของเตียงอย่างแรง

"ท่านพ่อ อ่า..อ่า โอ" นางครางเสียงหวานดังขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งนางแตะถึงสวรรค์ตรงหน้าพร้อมกับบิดาบุญธรรมซึ่งคอยตอกย้ำนางอย่างแรงเช่นกัน

เมื่อท่านเศรษฐีหม่าถึงจุดหมายเดียวกันกับซวงซวง เขาจึงรีบชักแก่นกายกำยำออกมาอย่างรวดเร็วป๊อก! ก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งกระแทกใส่แผ่นหลังขาวนวลของนาง

ซวงซวงหลังจากนางได้สัมผัสกับความสุขสมอีกครั้ง นางก็ทรุดตัวลงนอนลงบนเตียงด้วยความเหน็ดเหนื่อย นี่เป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกมีความสุขและเหน็ดเหนื่อยไปในคราวเดียว นางจึงนอนหลับไปอย่างอ่อนเพลีย

ท่านเศรษฐีหม่าก้มลงไปมองบุตรบุญธรรมที่เขาเพิ่งจะครอบครองนางได้สำเร็จนอนหลับไปแล้วด้วยความอ่อนเพลีย เขาจึงลงไปจุมพิตไหล่กลมมนของนางเบาๆ ด้วยความทะนุถนอม ก่อนจะลงจากเตียงไปเอาผ้ามาเช็ดตัวให้นางอย่างเบามือ เขาก้มลงไปหยิบชุดคลุมสีขาวที่หล่นอยู่ข้างเตียงมาสวมให้นาง แล้วจึงดึงรั้งผ้าห่มมาห่มให้นาง จากนั้นเขาจึงแต่งกายและเดินออกจากห้องไปด้วยความอิ่มเอมใจ