ย้อนเวลามาเปลี่ยนผู้ชายไม่เอาไหนให้กลายเป็นยอดสามีในยุค80

ย้อนเวลามาเปลี่ยนผู้ชายไม่เอาไหนให้กลายเป็นยอดสามีในยุค80

last updateLast Updated : 2025-04-23
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 rating. 1 review
28Chapters
2.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะถูกลุงใจร้ายคิดขายเธอและน้องสาวเอาเงินไปเล่นพนัน แต่โชคดีได้เขามาช่วยเอาไว้ เขาที่ตามจีบเธอ อีกทั้งยังเป็นคนไม่เอาไหน ดื่มเหล้าหนัก ไม่ทำงาน อีกทั้งยังชอบเสนอตัวอยากเป็นเป็นสามีเธออยู่นั่น

View More

Chapter 1

บทนำ

Today marked our wedding anniversary and my husband's birthday—our special tenth year together. I had a big surprise planned for Luke. While he slept, I snuck out of bed, grabbed the party popper, and let it burst. He blinked open his eyes.

"Happy Birthday and Happy Anniversary!" I giggled, holding out the cake. He responded with a sour expression.

"Make a wish…" I urged, trying to smile. But as he rose from bed, he shoved me, causing the cake to splatter on the floor.

"I wish you'd leave my life," he grumbled before storming out.

Did he really have to say that today?

Sadly, I was used to it—a marriage without love. I married Luke in my final year of high school. He was my best friend's brother, the handsome college guy every high schooler drooled over. I never thought he'd be mine. Fate, however, had other plans. One thing led to another, and I ended up pregnant after an accidental encounter.

My life changed drastically. Bullied relentlessly, I almost dropped out of school. My best friend turned against me. I became the outcast of my family. My father disowned me, my mother ignored me, and my sister, Nelly, became my enemy when I found out she was Luke's girlfriend, She broke up with him and decided to stand with me after we got married,We became best friends and I shared the pains of my marriage with her .

Luke's family eventually took me in and arranged a secret wedding. They planned to take my child once she was born, but Luke's grandfather pressured him to keep the marriage to maintain the family business.

Ten years of enduring this marriage from hell. We lived in the family home, where everyone contributed to my misery. My ex-best friend tortured me until she left after getting married. Luke's mother, Madame Claire, was a nightmare. She made me the family maid, and Luke did nothing about it. Yet, despite it all, I still loved him, desperately wanting to please him, but everything I did only fueled his hatred.

"Luke… Happy Birthday, darling," Madame Claire interrupted. I quickly grabbed the broom to clean up the mess, her disapproval evident.

"Thanks, Mother," Luke said, kissing her cheek.

"What's she doing?" Madame Claire frowned at me.

"Mom… don't mind her. How's the celebration going?" Luke deflected

"Why are you here? Why aren't you in your room?" His mom scolded, making it sound like I had a real room. I was stuck in the basement behind my daughter's room, unable to see her when I wanted.

"Why are you in my son's room? Are you deaf?" She yelled.

"I wanted to surprise him," I stuttered.

"Why?"

"It's his birthday and our anniversary…" I explained, but she burst into laughter.

"What anniversary? You trapped my son with a child and call it marriage…"

"Mother, I—"

"I'm not your mother, you wretched thing. Get out," she ordered, and I rushed to leave.

"Wait. Stay out of sight today. I don't want to see you at the party. Hide in the basement, okay?" she commanded, and I nodded.

"Yes, ma'am."

"Now, go."

As I made my way to my room, my heart felt heavy with the weight of my struggles. But amidst it all, there was my daughter, playing with her toys, a beacon of light in my world of darkness.

"Hey sweetie," I said softly, kneeling down beside her. "What are you playing with?"

Her face lit up as she looked up at me. "Mommy, I'm playing with my dolls. Do you want to join?"

Her innocence warmed my heart, and I couldn't resist the invitation. "Of course, darling," I replied, suppressing the ache in my chest. "Let's play together."

We spent some time lost in our make-believe world, the cares of the outside world momentarily forgotten. But as I glanced at the clock, reality came crashing back. Luke would be request for breakfast soon, and I had duties to attend to.

"Mommy, why do you look sad?" my daughter asked, her brow furrowing in concern.

I forced a smile, not wanting to burden her with my troubles. "Oh, it's nothing, sweetheart. Mommy's just a little tired, that's all."

But even as I spoke the words, I felt a lump forming in my throat, threatening to unleash the flood of emotions I had been holding back. Before I could stop them, tears welled up in my eyes.

My daughter's expression softened, her eyes widening with concern. "Mommy, why are you crying?"

I quickly wiped away the tears, not wanting to upset her further. "It's okay, honey. Mommy's just feeling a little emotional today."

Just then, Luke barged into the room, his usual brusque manner sending a shiver down my spine. "Where's my breakfast?" he demanded, his tone impatient.

I rose to my feet, trying to compose myself. "I'll go make it right away, Luke," I said, my voice trembling slightly.

But before I could leave, Luke's words stopped me in my tracks. "And don't forget what my mother told you earlier. Stay out of sight today. I don't want to see you anywhere near the party."

Confusion clouded my mind as I struggled to make sense of his command. "But why, Luke? What have I done?"

He rounded on me, his eyes blazing with anger. "Just do as you're told, okay? I don't have time to argue with you."

My heart sank as I realized there would be no reasoning with him. Turning away, I made my way out of the room, my daughter's innocent question caught my ears.

" Dad ,Why is mummy always sad?" Nelly asked and Luke knelt in front of her.

" Mummy isn't always sad, She just wants pity" Luke replied.

How could he say that to our daughter.

" Mom…Is that true?" She asked but I couldn't say anything,I felt a lump of tears in my throat and my tears started to roll down freely.

Luke moved closer and dragged me to a corner.

" Get a grip of yourself" Luke whispered to me and I pushed his hands away.

" Luke…Will you ever love me?" I asked,I didn't know why but I was desperate to make my self feel better but unknown to me,I was about hurting myself.

" I will never love you"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Paison Thimdib
Paison Thimdib
ขอบคุณฉันอ่านจบแล้ว
2025-05-31 12:15:16
1
0
28 Chapters
บทนำ
หมู่บ้านชิงหลง มณฑลกวางตุ้ง"แม่ อย่าทิ้งหนูกับพี่สาวไปนะคะ"เสียงร้องไห้จนแทบจะขาดใจดังออกมาจากบ้านหลังเล็กสภาพทรุดโทรมหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้าน ตอนนี้มีหญิงสาวอายุสิบแปดปีและเด็กหญิงตัวน้อยวัยเพียงหกขวบกำลังนั่งกอดพี่สาวอยู่ไม่ยอมห่างไปไหน เบื้องหน้าของคนทั้งสองมีร่างไร้วิญญาณของคนเป็นแม่ที่นอนอยู่ ภาพนี้ช่างดูเศร้าหมองและน่าเวทนาไม่น้อยเลยหญิงสาวมีชื่อว่าเจียงจวิน ส่วนเด็กหญิงวัยหกขวบซึ่งเป็นน้องสาวของเธอชื่อว่า เจียงเป่าก่อนหน้านี้เจียงจวินก็ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมาโดยตลอด พ่อของเธอเป็นทหารอยู่ในเมืองหลวง มีเวลาเมื่อใดก็มักจะกลับมาเยี่ยมเยือนครอบครัวเสมอ แต่ทว่าไม่นานคุณพ่อก็ไม่ติดต่อมาที่บ้านเลย จนเธอและแม่ได้ทราบข่าวว่าพ่อของเธอล้มป่วยจนตาย คนในกองทัพนำศพของคุณพ่อมาส่งที่บ้าน แม่ของเธอเสียใจจนล้มป่วย เมื่อสิ้นคุณพ่อ แล้วญาติของพ่อก็ไล่เธอกับแม่ออกจากบ้าน เดิมทีญาติฝั่งพ่อก็ไม่ชอบเธอกับแม่และน้องสาวอยู่แล้ว แม่พาเธอมาอาศัยอยู่กับญาตินามว่ากู้ชิน เขาเป็นพี่ชายของแม่ แต่ทว่าคุณลุงกู้ชินกลับมีนิสัยชอบดื่มสุรา ติดการพนัน เมื่อไหร่ที่ได้เงินมาก็มักแอบนำเงินไปเล่นพนันอยู่บ่อยครั
Read more
บทที่ 1 พี่ซื้อเธอแล้ว
เพียงประโยคนั้นหลุดออกมาจากปากชายหนุ่มปริศนา ก็สร้างเสียงซุบซิบนินทาในหมู่ชาวบ้านที่กำลังมุงดูเหตุการณ์ได้ไม่น้อยเจียงจวินที่ได้ยินเช่นนั้นก็รีบหันไปมองในทันที ก่อนจะแอบก่นด่าในใจเวรละสิ!!! กำลังจะหาทางหนีลุงหน้าเงินมาได้ แต่กลับต้องมาเจอผู้ชายติดเหล้าอีก นี่มันเวรกรรมอะไรกันวะเนี่ยเจียงจวินไม่เคยรู้สึกสิ้นหวังเช่นนี้มาก่อน ตอนที่เธออยู่ในยุคปัจจุบันนั้นเธอช่างสุขสบายเหลือเกิน เพิ่งเรียนจบก็ท่องเที่ยวยังไม่ต้องรีบทำงานเพราะบ้านค่อนข้างมีฐานะ แต่เมื่อมาอยู่ในร่างนี้ชีวิตช่างน่าเศร้าเหลือเกินกู้ชินที่ได้ยินว่าตนเองกำลังจะได้เงินถึงหนึ่งพันหยวนก็ตาลุกวาว เงินเพียงเท่านี้สำหรับเขาแล้วมันมากมายเหลือเกิน สามารถนำไปแอบเล่นการพนันได้อีกหลายวัน เมื่อคิดได้เช่นนี้กู้ชินจึงยิ้มก่อนจะเอ่ยพูด“ได้สิ เช่นนั้นจ่ายหนึ่งพันหยวนมาแล้วเอาตัวพวกมันไปเลย อ้อ ไหนล่ะเงินส่งมาสิ”ชายหนุ่มปริศนาส่งเสียงเหอะออกมาคราหนึ่ง ก่อนจะควักเงินหนึ่งพันหยวนส่งให้กู้ชิน“เอาสัญญากู้เงินมาด้วย”“อ้อ ได้เลย เอาไปสิ”กู้ชินยื่นใบสัญญากู้เงินส่งให้ชายผู้นั้น เขารับมันมา ก่อนจะพับเก็บเอาไว้ และหันมามองเจียงจวินกับเจียงเป่
Read more
บทที่ 2 ไม่เป็นน้องสาวได้ไหม
“อยู่ได้หรือไม่ ทำความสะอาดนิดหน่อยก็ดีกว่าเดิมแล้วแหละ”แม่ของเซียวซาเอ่ยกับเจียงจวินด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน เจียงจวินยิ้มให้แม่ของเซียวซาคราหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย“ได้ค่ะ ป้าเซียวไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”“อืม เช่นนั้นวันนี้ก็พักก่อน พรุ่งนี้ป้าจะพาเธอไปดูงานในบ้าน”“ค่ะป้า”เจียงจวินเอ่ยเรียกแม่ของเซียวซาว่าป้าเซียวนับแต่นั้นป้าเซียวเอ่ยเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินจากไป เจียงจวินวางเจียงเป่าลงบนพื้นพร้อมกับกำชับให้น้องสาวนั่งอยู่เฉยๆ ก่อนที่เธอจะตั้งใจทำความสะอาดภายในห้อง ใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อยดี เจียงจวินรู้สึกเหนื่อยล้าไม่น้อยเลยเธอจึงพาตนเองและเจียงเป่าไปอาบน้ำ วันนี้ลุงป้าบ้านเซียวซื้ออาหารมาจากด้านนอกเข้ามากินกัน อีกทั้งยังแบ่งอาหารให้เธอและน้องสาวอย่างใจกว้างส่วนเซียวซาได้ยินว่าเขาสลบเหมือดเพราะดื่มสุราไปมากตั้งแต่กลับมาแล้วค่ำคืนนี้อากาศค่อนข้างเย็นสบายเพราะเข้าสู่ช่วงกลางฤดูใบไม้ผลิแล้ว หลังจากที่พาเจียงเป่าเข้านอนแล้ว เจียงจวินก็เดินออกมารับลมที่ด้านนอกห้องนอน พลางมองดูดวงจันทร์บนท้องฟ้า ในใจหวนนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาอย่างครุ่นคิดชีวิตคนเราไม่แน่นอนจริงๆ ก่อนหน้านี้เธอย
Read more
บทที่ 3 ดอกเบี้ย
รุ่งเช้าของวันต่อมา เจียงจวินตื่นนอนแต่เช้า ด้านเจียงเป่านั้นก็ตื่นตามเธอเช่นเดียวกัน นางพาเจียงเป่าไปล้างหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะให้เด็กน้อยเดินตามเธอมาด้วย เมื่อมาถึงก็พบว่าป้าเซียวรอเธออยู่ก่อนแล้ว เมื่อเห็นว่าหญิงสาวมาก็ยิ้มให้เล็กน้อย ก่อนจะเอ่ย“เมื่อคืนหลับสบายดีไหม”“สบายดีค่ะป้าเซียว”“อืม เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ วันนี้ป้าจะพาเธอไปดูงานทั้งในบ้านและที่สวน”“ค่ะป้าเซียว”“อ้อ เจียงเป่าก็ไปด้วยเหรอ ดีๆ ป้าจะพาไปเที่ยวนะ”ป้าเซียวเอ่ยกับเจียงเป่าด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน จนเด็กน้อยยิ้มตาหยี เจียงจวินที่เห็นเช่นนั้นก็รู้สึกดีไม่น้อย เพราะอยู่ในร่างนี้มานานจึงรู้สึกรักและผูกพันกับเจียงเป่ามากเจียงจวินเดินตามป้าเซียวมาไม่ไกลมากนัก ก่อนจะพบกับสวนผลไม้และสวนผัก เมื่อมองไปที่ภูเขาก็พบกับดอกไม้มากมายที่กำลังเริ่มจะออกดอก “นี่คือสวนผลไม้และสวนผักของบ้านเซียว ส่วนด้านบนภูเขาคือสวนดอกไม้ บ้านเซียวเรามีรายได้จากตรงนี้แหละ แต่เธอไม่ต้องกังวลนะ ฉันไม่ให้เธอทำงานหนักแบบนี้ เพียงพามาดูมาทำความรู้จักกับคนงานเอาไว้ เผื่อว่าจะได้ช่วยเหลือกันได้”“ค่ะป้าเซียว”เจียงจวินมองดูเจียงเป่าที่มองไปโดยรอ
Read more
บทที่ 4 สะใภ้ใหญ่
หลังจากวันนั้นเจียงจวินก็พยายามหลีกเลี่ยงเซียวซามาโดยตลอด แต่คนอยู่บ้านเดียวกันต่อให้หลบหน้าแล้วจะหลบไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน เธอจึงเปลี่ยนความคิดใหม่ เธอจะไม่หลบหน้าเขาอีกวันนี้ป้าเซียวบ่นว่าไม่ค่อยสบาย เจียงจวินจึงอาสาไปซื้อของที่ตลาดให้ด้วยตนเอง อีกทั้งยังให้เจียงเป่าคอยอยู่เป็นเพื่อนป้าเซียวอีกด้วยตลาดที่นี่ค่อนข้างเล็ก มีของขายไม่มากเท่าไร เนื้อหมูก็ไม่ได้สดเท่าในเมือง ตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านเซียวเธอและน้องก็ได้กินอิ่มมากขึ้น ไม่ต้องอดอยากเช่นตอนที่อยู่บ้านตระกูลกู้หลายวันก่อนได้ยินว่ากู้ชินถูกตำรวจมาลากคอไปแล้ว พราะเขาแอบไปเล่นการพนัน เจียงจวินที่รู้เรื่องก็สะใจไม่น้อยในขณะที่เธอกำลังจะเดินกลับนั้น ก็พลันมีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินมาดักหน้าเธอ และจ้องมองเธอด้วยสายตาที่แทะโลมคนผู้นี้เธอรู้จัก เขาก็คือ หลี่ต้ง บุตรชายของจวนตระกูลหลี่ ที่มีเรื่องกับเซียวซาไปวันนั้น ได้ยินว่าตระกูลหลี่เรียกเงินจากคนตระกูลเซียวไปไม่น้อยเลย ทั้งที่บ้านตนเองก็ไม่ได้ยากจนถึงขนาดขัดสนเงินทองเลยด้วยซ้ำ บ้านหลี่เองก็มีอาชีพรับเหมาก่อสร้าง งานงานหนึ่งได้เงินมาหลายร้อยหยวนด้วย“เจียงจวิน ได้ยินว่าเธอขายตัวให้ไอ้สวะเ
Read more
บทที่ 5 เจียงเป่าไม่สบาย
สองวันต่อมาเซียวตั๋วก็เดินทางกลับมาเยี่ยมบ้าน นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงจวินได้พบกับพี่ชายคนโตของเซียวซา เขาเป็นคนที่สนุกสนานร่าเริงไม่ถือตัว อีกทั้งยังรักใคร่น้องชายอย่างเซียวซาเป็นอย่างมากอีกทั้งความสัมพันธ์กับเย่ซวงผู้เป็นภรรยาก็ดีไม่น้อยเลย เซียวตั๋วดูจะรักใคร่เย่ซวงไม่น้อย เซียวตั๋วอยู่ที่บ้านเซียวต่ออีกสามสี่วันเขาก็ต้องเดินทางกลับกองทัพ ครั้งนี้บ้านเซียวต้องไปส่งดอกไม้ในเมืองพอดี จึงถือโอกาสนี้ให้คนงานขับรถไปส่งเซียวตั๋วด้วย ด้านเย่ซวงเมื่อสามีกลับไปเธอก็รู้สึกเงียบเหงาไม่น้อยบ่ายแก่ๆ ของวันนั้นเจียงเป่าก็มีไข้ขึ้นมาเสียดื้อๆ เจียงจวินพยายามเช็ดตัวให้เท่าไรไข้ก็ไม่ลดละ อีกทั้งเจียงเป่ายังไม่ยอมกินอาหารและดูอ่อนแรงอีกด้วย ตอนนี้คนในบ้านเซียวต่างไปที่สวนกันหมด ส่วนเซียวซาก็คงจะไปที่ร้านสุราอีกตามเคย เจียงจวินจึงเดินมาหาเย่ซวงก่อนจะเอ่ยถาม“พี่เย่ซวงคะ พอดีว่าน้องสาวฉันมีไข้ ฉันจะไปบอกป้าเซียวเสียหน่อย รบกวนฉันฝากน้องสาวเอาไว้กับพี่สักครู่ได้ไหมคะ”เย่ซวงปรายตามองเจียงจวินอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะพูดออกมาอย่างไร้น้ำใจ“น้องสาวเธอ เธอก็ดูเองสิ ไม่ใช่หน้าที่ฉันเสียหน่อย แล้วอีกอย่างนะ เธ
Read more
บทที่ 6 พี่จ่ายเอง
จากนั้นสองวันเจียงเป่าก็หายป่วยกลับมาวิ่งเล่นได้ตามปกติได้ เจียงจวินจึงเบาใจลง สองวันมานี้เธอแทบไม่ได้นอนเต็มตื่นเท่าใดนัก เมื่อจัดการทุกอย่างรวมถึงอาหารเช้าของเจียงเป่าเรียบร้อยแล้ว เธอจึงเดินมาที่ห้องครัวอีกรอบ ระหว่างนั้นก็ได้ยินเสียงป้าเซียวบ่นขึ้นมา“กลับบ้านอีกแล้ว ยังเอาเงินเดือนของเซียวตั๋วไปจนหมด ฉันเป็นแม่แท้ๆ กลับไม่ได้ใช้เงินเดือนลูกชายเลยสักหยวน ช่างน่าโมโหนัก”ได้ยินเพียงเท่านั้นเจียงจวินก็รู้ได้ในทันทีว่าเย่ซวงคงกลับบ้านเดิมของเธออีกแล้ว เจียงจวินไม่อยากใส่ใจเพราะไม่ใช่เรื่องของเธอ เธอรีบทำอาหารเช้าให้เสร็จ ก่อนจะยกอาหารไปวางบนโต๊ะ และแบ่งส่วนหนึ่งเอาไว้กินเองด้วยเมื่อกลับเข้ามาในห้องก็พบว่าเจียงเป่าหลับไปอีกรอบหนึ่ง คงเพราะเพิ่งหายไข้จึงง่วงนอนกว่าปกติ เธอทิ้งกายนั่งลงที่หน้าประตูห้อง และมองดูน้องสาวตนด้วยความเอ็นดู“เจียงเป่าดีขึ้นหรือยัง”เจียงจวินเงยหน้าไปมองก่อนจะพบกับเซียวซาที่กำลังเดินเข้ามาหาเธอ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างเธอ เจียงจวินย่นจมูกเล็กน้อย กลิ่นสุราจากตัวของเขามันทำให้เธอรู้สึกมึนหัวขึ้นมาเสียดื้อๆ เธอจึงเอ่ยกับเขา“ถอยออกไปไกลๆ หน่อย เหม็นกลิ่นเหล้ามากเ
Read more
บทที่ 7 เริ่มงาน
เมื่อกลับมาถึงบ้านแล้ว ก็เป็นไปตามที่เจียงจวินคิดเอาไว้ ป้าเซียวบ่นเซียวซาไปไม่น้อย แต่กลับไม่ได้ตำหนิเธอเลยแม้แต่คำเดียว ป้าเซียวบอกว่าเธอรู้มาตลอดว่าเซียวซาชอบพอเจียงจวิน และเซียวซาก็คงบังคับซื้อของให้เธอ ป้าเซียวจึงเรียกเธอมาคุยในห้อง ก่อนจะเอ่ย"ป้าไม่ได้คิดจะขัดขวาง แต่เจียงจวินเธอเป็นเด็กดีขนาดนี้ หากจะมาอยู่กับคนไม่เอาไหนอย่างเซียวซาจริงๆ เธอจะทนได้หรือ ป้าไม่อยากให้เธอต้องมาเสียเวลากับเขา อีกอย่างเธอคงพอได้ยินมาบ้างว่าเขามีดวงกินภรรยา"เจียงจวินที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกว่าอบอุ่นในหัวใจเหลือเกิน การเข้ามาอยู่ในบ้านเซียวแรกเริ่มเธอคิดว่าช่างเป็นเรื่องที่แสนจะโชคร้าย แต่ทว่านานวันเข้ามันกลับไม่เป็นแบบนั้นทุกคนดีกับเธอและน้องมากเหลือเกิน ดีเสียจนเธอรู้สึกผิดที่เคยมีอคติกับพวกเขา เมื่อได้ยินที่ป้าเซียวพูด เจียงจวินจึงยิ้มออกมาก่อนจะตอบ"หนูไม่เชื่อเรื่องเหลวไหลอย่างการมีดวงกินภรรยาพวกนั้นหรอกค่ะป้าเซียว หนูบอกเขาแล้ว หากเขาเป็นคนดีได้ หนูถึงจะยอมคบหากับเขา หากไม่ได้ ก็เป็นเพียงเจ้าหนี้และลูกหนี้กันไป"ป้าเซียวถอนหายใจออกมาเล็กน้อย มีหรือเธอจะไม่รู้ว่าลูกชายตัวดีทำอะไรเอาไว้บ้าง ใช
Read more
บทที่ 8 พี่สาวกลับมาบ้าน
เซียวซามองดูเจียงจวินอีกครั้ง เดิมทีเขาคิดจะนั่งเล่นอยู่กับเจียงเป่า แต่ไม่นานนักพ่อก็เดินมาบอกว่าให้เขาช่วยแบกปุ๋ยกลับไปเก็บที่ห้องเก็บของ เขาจึงต้องกลับบ้านไป เมื่อกลับมาถึงก็พบกับเซียวหยี่ พี่สาวที่เพิ่งแต่งงานออกไปสองเดือนกำลังนั่งร้องไห้อยู่ในบ้านเซียวซามองดูเซียวหยี่ที่ตอนนี้ใบหน้าบวมช้ำคล้ายเพิ่งถูกคนทุบตีมา ก็พอจะคาดเดาเรื่องราวต่างๆ ได้เป็นอย่างดีสองเดือนก่อนเซียวหยี่แต่งงานออกไปกับสามีต่างหมู่บ้านถัดไป ผู้ชายคนนั้นมีชื่อว่าเฉินซิง มีอาชีพทำสวนผักเช่นเดียวกับบ้านของเขา ค่อนข้างมีฐานะในระดับหนึ่ง แต่ทว่าชอบดื่มสุราเหมือนเขา เพียงได้เห็นหน้าเฉินซิงครั้งแรกเขาก็พอมองนิสัยออกแล้ว เพราะเขาเองก็ชอบดื่มเหล้า แต่เขาเองไม่เคยทำร้ายใครหากใครไม่มาหาเรื่องเขาก่อนแต่กับเฉินซิงไม่ใช่ เขาเป็นพ่อม่ายได้ยินว่าทุบตีภรรยาคนเก่าจนพิการและเลิกกันไป ส่วนภรรยาคนที่สองทนเฉินซิงไม่ไหวต้องจ้างเขาเลิกด้วยเงินถึงสามร้อยหยวน จนมาถึงภรรยาคนที่สามก็คือเซียวหยี่พี่สาวของเขาเซียวหยี่ดื้อรั้นไม่สนใจคำพ่อแม่ที่เตือน จึงถูกเฉินซิงใช้อุบายหลอกล่อจนตกเป็นภรรยา เมื่อข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปแล้วก็ย่อมไม่อาจทำสิ
Read more
บทที่ 9 สามีของเซียวหยี่
รุ่งเช้าของวันต่อมา เซียวซา เจียงจวิน และเซียวหยี่ก็ขับรถข้ามหมู่บ้านไปที่บ้านเฉินในทันที ระหว่างทางเซียวหยี่มองเจียงจวินเป็นระยะ เมื่อเช้าตื่นนอนมาได้ยินแม่พูดว่าอีกไม่กี่วันจะแต่งเจียงจวินเข้าบ้านเซียวเป็นสะใภ้ บอกว่าเธอถูกเซียวซาเอาเปรียบ แต่เท่าที่เซียวหยี่มองเห็นกลับรู้สึกว่าสองคนนี้ดูจะชอบพอกันเป็นอย่างมากเธอเป็นคนจิตใจดี ทำให้สามารถพูดคุยกับเจียงจวินได้อย่างสนิทสนมในระยะเวลาอันสั้น เมื่อพูดคุยกันก็รู้สึกว่าถูกคอ เซียวหยี่ก็รู้สึกชอบเจียงจวินเป็นอย่างมากใช้เวลาไม่นานก็ขับรถมาถึงบ้านเฉิน เมื่อมาถึงคนทั้งหมดก็เดินลงจากรถ ทันทีที่ลงมาก็เห็นเฉินซิงกำลังนั่งกินเหล้าอยู่หน้าบ้านพอดี เฉินซิงที่เห็นว่าผู้เป็นภรรยากลับมา ก็พูดขึ้นมาทันที"ไง นังตัวดี ไสหัวกลับมาแล้วเหรอ เสนอหน้ามาทำไม ไม่อยู่บ้านพ่อแม่แกไปเลยล่ะ"เซียวหยี่กำมือแน่น พยายามระงับโทสะ ก่อนจะเอ่ยตอบ"ฉันมาเก็บของ ต่อไปนี้จะไม่อยู่กับคนชั่วๆ แบบแกอีกแล้ว"เฉินซิงที่ได้ยินแบบนั้นก็ส่งเสียงเหอะออกมาและมองเซียวหยี่อย่างดูถูก"ของของแกฉันเผาทิ้งไปหมดแล้ว ส่วนของมีค่าฉันก็เอาไปขายมาซื้อเหล้ากิน อ้อ เงินที่เหลือยังไปซื้อผู้หญิงขาย
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status